بسم الله الرحمن الرحیم
خطبه اول نماز عبادی ـ سیاسی جمعه شهرستان میاندورود
جمعه ۲۰ شهریورماه ۱۴۰۵ به امامت حجتالاسلام والمسلمین غفاری
الحمدلله رب العالمین، نحمده و نستعینه و نستغفره و نتوکل علیه، و نصلّی و نسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه، سیدنا و نبینا أبیالقاسم المصطفی محمد، و علی أهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین، سیّما بقیةالله فی الأرضین.
اوصیکم عبادالله و نفسی بتقوی الله.
برادران و خواهران ایمانی! خودم و همه شما نمازگزاران عزیز را به رعایت تقوای الهی، مراقبت از زبان و رفتار، انجام واجبات، ترک محرمات و حضور خداوند در همه عرصههای زندگی توصیه میکنم.
یکی از شخصیتهای برجسته، نورانی و کمتر شناختهشده در میان خاندان پیامبر اکرم(ص)، حضرت عبدالعظیم حسنی علیهالسلام است؛ شخصیتی که مقام او تنها در انتساب نسبی به اهلبیت(ع) خلاصه نمیشود، بلکه علم، تقوا، مجاهدت، ولایتمداری، بصیرت و استقامت او، از وی الگویی ممتاز برای جامعه اسلامی ساخته است.
حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) و از اصحاب و یاران برجسته ائمه اطهار(ع) بود. این شخصیت بزرگ آنچنان مورد اعتماد اهلبیت(ع) قرار داشت که امام هادی علیهالسلام درباره جایگاه علمی ایشان به یکی از شیعیان شهر ری فرمودند:
إذا أشکَلَ عَلَیکَ شَیءٌ مِن أمرِ دینِکَ بِناحِیَتِکَ، فَسَلْ عَن عَبدِالعَظیمِ بنِ عَبدِاللهِ الحَسَنی...
یعنی اگر در مسائل دین در منطقه خود با مشکلی روبهرو شدی، از عبدالعظیم حسنی سؤال کن و سلام مرا به او برسان.
این روایت نشاندهنده یک جایگاه بسیار بلند علمی است. امام معصوم، مردم را برای دریافت پاسخ مسائل دینی به حضرت عبدالعظیم(ع) ارجاع میدهد. پس ایشان صرفاً یک شخصیت محترم و یک امامزاده جلیلالقدر نیست، بلکه عالمی بزرگ، محدثی مورد اعتماد و شخصیتی صاحب معرفت در مکتب اهلبیت(ع) است.
عرضه دین؛ نشانه بصیرت و ولایتمداری
یکی از مهمترین فرازهای زندگی حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)، ماجرای مشهور عرضه دین است.
ایشان با وجود آن جایگاه علمی و معنوی، خدمت امام هادی علیهالسلام رسید و اعتقادات خود را یکبهیک بر امام عرضه کرد؛ از توحید و نبوت گرفته تا امامت، معاد و سایر اصول اعتقادی.
امام هادی(ع) پس از شنیدن عقاید ایشان فرمودند:
یا أباالقاسم، أنتَ وَلِیُّنا حَقّاً ای ابوالقاسم! تو حقیقتاً از دوستان و اولیای ما هستی.
این رفتار حضرت عبدالعظیم(ع) برای همه ما درس بزرگی دارد. انسان هر اندازه باسواد باشد، هر اندازه سابقه دینی داشته باشد و هر اندازه در مسیر دین قدم برداشته باشد، باز هم باید اعتقادات، تحلیلها و مواضع خود را با میزان حق بسنجد.
عرضه دین یعنی انسان مرتب از خود سؤال کند: آیا چیزی که من امروز به آن اعتقاد دارم، همان چیزی است که قرآن و اهلبیت(ع) میخواهند؟ آیا رفتار من با اعتقادم هماهنگ است؟ آیا تحت تأثیر فضای رسانهای، هیجانات اجتماعی، شایعات و القائات دشمن، بخشی از باورهای من تغییر نکرده است؟
امیرالمؤمنین علیهالسلام فرمودند: فی تَقَلُّبِ الأحوالِ عُلِمَ جَواهِرُ الرِّجال
در دگرگونی حوادث است که گوهر انسانها شناخته میشود.
در روزهای آرام، بسیاری ادعای دینداری، ولایتمداری و انقلابیگری دارند؛ اما هنگامی که فتنه، فشار، تهدید، تطمیع و جنگ روانی فرا میرسد، آن زمان است که حقیقت ایمان انسان آشکار میشود.
ضرورت عرضه دین در عصر غیبت
اگر در دوران حضور امام معصوم، افرادی همچون حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) اعتقادات خود را بر امام عرضه میکردند، در دوران غیبت این ضرورت چند برابر است.
ما در عصری زندگی میکنیم که صدها و هزاران شبهه، تحلیل و خبر در مدت کوتاهی از طریق فضای مجازی وارد ذهن جوانان و خانوادههای ما میشود. گاهی یک جوان روزانه با دهها سخن درباره خدا، پیامبر، اهلبیت، حجاب، احکام، نظام اسلامی، روحانیت و ارزشهای دینی مواجه میشود.
در چنین فضایی نمیتوان گفت چون من و خانوادهام همیشه متدین بودهایم، پس دیگر هیچ نگرانی وجود ندارد.
ایمان نیازمند مراقبت است؛ همانگونه که جسم انسان نیازمند مراقبت و تغذیه صحیح است، ایمان نیز نیازمند علم، بصیرت و ارتباط با عالمان دین است.
یکی از وظایف مهم روحانیت، معلمان، پدران و مادران و همه فعالان فرهنگی این است که به نسل جوان کمک کنند تا دین خود را آگاهانه بشناسد، سؤال خود را بدون ترس مطرح کند و پاسخ مستدل دریافت نماید.
قرار نیست نسل جوان را با شعار حفظ کنیم؛ جوان امروز باید دلیل ایمان خود را بداند، دلیل محبت خود به اهلبیت(ع) را بفهمد و بتواند در برابر شبهات از باور خود دفاع کند.
مقام حضرت عبدالعظیم(ع)
جایگاه حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) به اندازهای والاست که از امام هادی علیهالسلام نقل شده است:
لَو زُرتَ قَبرَ عَبدِالعَظیمِ عِندَکُم لَکُنتَ کَمَن زارَ الحُسَینَ علیهالسلام
اگر قبر عبدالعظیم را که در نزد شماست زیارت کنی، همانند کسی هستی که امام حسین علیهالسلام را زیارت کرده است.
این بیان، عظمت این شخصیت را نشان میدهد. تشویق امام هادی(ع) به زیارت حضرت عبدالعظیم(ع)، در حقیقت دعوت جامعه شیعه به شناخت شخصیت، راه، اندیشه، ولایتمداری و مجاهدت ایشان است.
حضرت عبدالعظیم(ع) فقط شخصیتی برای زیارت نیست؛ شخصیتی برای شناختن و الگو گرفتن است.
نقل شده است مرحوم آیتاللهالعظمی بهجت رضواناللهعلیه نیز ارادت ویژهای به حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) داشتند و در سفرهایی که از تهران عبور میکردند، بر زیارت آن حضرت اهتمام فراوان داشتند.
پس قدر این امامزاده بزرگ، عالم ربانی، مجاهد بصیر و یار ائمه(ع) را بدانیم و مهمتر از زیارت ظاهری، از سیره او درس بگیریم: علم، ولایتمداری، عرضه دین، بصیرت و استقامت.
خدایا! به حق محمد و آل محمد، ایمان و معرفت ما را روزافزون بفرما.
خدایا! ما و فرزندانمان را در راه قرآن و اهلبیت(ع) ثابتقدم بدار.
خدایا! قلب مقدس امام زمان(عج) را از ما راضی و خشنود بفرما.
بسم الله الرحمن الرحیم
والعصر، إن الإنسان لفی خسر، إلا الذین آمنوا وعملوا الصالحات وتواصوا بالحق وتواصوا بالصبر
بسم الله الرحمن الرحیم
خطبه دوم نماز عبادی ـ سیاسی جمعه شهرستان میاندورود
جمعه ۲۰ شهریورماه ۱۴۰۵ به امامت حجتالاسلام والمسلمین غفاری
الحمدلله رب العالمین، والصلاة والسلام علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین.
خودم و همه شما نمازگزاران عزیز، برادران و خواهران مؤمن را به رعایت تقوای الهی، پرهیز از گناه و مراقبت از حدود الهی توصیه میکنم.
مؤمنان عزیز! یکی از مسائل مهم این روزها، تشدید فشارهای اقتصادی و تبلیغاتی دشمن علیه ملت ایران است. دشمن پس از آنکه در عرصههای مختلف نتوانست به اهداف خود دست پیدا کند، امروز بخش قابل توجهی از ظرفیت اقتصادی و رسانهای خود را بر پروژهای با عنوان «طرد اقتصادی ایران» متمرکز کرده است.
مقامات آمریکایی از تشدید فشار بر شریانهای مالی، تجاری و انرژی جمهوری اسلامی سخن میگویند و همزمان دستگاه رسانهای آنان تلاش میکند این فشارها را نشانه ضعف ایران و مقدمه عقبنشینی ملت ما معرفی کند.
اما سؤال اینجاست: آیا این طرح میتواند ملت ایران را به زانو درآورد؟
پاسخ ما روشن است؛ این طرح نیز شکستخورده است
ایران کشوری نیست که بتوان آن را بهسادگی از مناسبات منطقهای و جهانی حذف کرد. موقعیت جغرافیایی و ژئوپلیتیکی کشور، ظرفیتهای اقتصادی، مسیرهای متنوع تجاری و روابط ایران با قدرتهای مختلف، اجرای یک محاصره کامل اقتصادی را بسیار دشوار میکند.
به نظر میرسد دشمن از این طرح چند هدف را دنبال میکند: نخست، پوشاندن ناکامیهای راهبردی خود؛ دوم، اجرای عملیات روانی و ضربهزدن به امید و آرامش جامعه ایرانی؛ و سوم، تلاش برای تشکیل ائتلافی گستردهتر با هدف انزوای اقتصادی جمهوری اسلامی.
اینجا یک نکته مهم وجود دارد. ما در برابر دشمن باید مقاوم باشیم، اما مقاومت به معنای نادیدهگرفتن مشکلات اقتصادی داخل کشور نیست.
صورتحساب واقعی تحریم باید روشن باشد
تحریم برای کشور هزینه دارد و این هزینه فقط به این معنا نیست که چه مقدار نفت یا کالا فروختهایم یا نفروختهایم. گاهی کالا صادر میشود و پول آن نیز وصول میشود، اما هزینههای جانبی تحریم، بخشی از درآمد واقعی کشور را کاهش میدهد.
تخفیف در فروش، افزایش هزینه حملونقل و بیمه، واسطههای مالی، تبدیل ارز، انتقال پول، تأخیر در تسویه و احتمال مسدودشدن منابع، همگی بخشی از صورتحساب پنهان تحریم هستند.
بنابراین مسئولان اقتصادی باید بدانند هر کالایی که صادر میشود، در نهایت چه میزان درآمد واقعی و قابل استفاده برای کشور ایجاد میکند.
شفافیت در این عرصه ضروری است. مقابله با تحریم فقط پیدا کردن راه فروش نیست؛ بلکه باید هزینه دور زدن تحریم را نیز مدیریت و کاهش داد تا منابع متعلق به مردم در مسیرهای پرهزینه از بین نرود.
مسئله بنزین؛ معیشت مردم باید خط قرمز باشد
موضوع دیگر، بحث بنزین و اصلاح نرخهای سوخت است. مسئله بنزین صرفاً یک موضوع اقتصادی نیست؛ با زندگی روزمره مردم، حملونقل، قیمت کالاها و انتظارات تورمی ارتباط مستقیم دارد.
اگر دولت برای مدیریت ناترازی انرژی و اصلاح مصرف، تصمیمی اتخاذ میکند، باید پیش از هر چیز آثار آن بر معیشت مردم، بهویژه اقشار کمدرآمد، مورد توجه قرار گیرد.
مردم حق دارند بدانند چرا یک تصمیم اقتصادی گرفته میشود، چه کسانی مشمول آن هستند و چه تدابیری برای جلوگیری از افزایش هزینههای زندگی اندیشیده شده است.
در چنین موضوعات حساسی، اقناع مردم، شفافیت و صداقت مسئولان اهمیت فراوانی دارد.
از طرف دیگر، دشمن نیز بیکار نمینشیند. هر مسئله اقتصادی میتواند به سوژهای برای عملیات روانی تبدیل شود. دشمن تلاش میکند نگرانی اقتصادی مردم را به یأس و ناامیدی و سپس به شکاف میان مردم و مسئولان تبدیل کند.
راه مقابله با این توطئه فقط سخن گفتن از دشمن نیست؛ بلکه مسئولان باید با کارآمدی، نظارت، شفافیت و حل واقعی مشکلات مردم زمینه سوءاستفاده دشمن را از بین ببرند.
ریشه مشکل؛ کسری بودجه و ناترازیهای اقتصادی
نکته سوم، مسئله نرخ ارز و کسری بودجه است.
امروز مردم سؤال میکنند چرا با وجود ادامه صادرات و ورود درآمدهای ارزی، بازار ارز همچنان با فشار و افزایش قیمت مواجه میشود؟
پاسخ این مسئله را نباید فقط در میزان عرضه و تقاضای دلار جستوجو کرد. یکی از مشکلات اساسی اقتصاد کشور، کسری بودجه و ناترازی میان درآمدها و هزینههای دولت است.
وقتی هزینههای جاری بالاست و منابع درآمدی پاسخگوی همه تعهدات نیست، این ناترازی سرانجام اثر خود را در بخشی از اقتصاد نشان خواهد داد؛ گاهی در انرژی، گاهی در ارز و گاهی در افزایش سطح عمومی قیمتها.
بنابراین دعوا نباید فقط بر سر این باشد که «بنزین گران شود یا دلار؟» سؤال اساسیتر این است که برای اصلاح ساختاری بودجه، کاهش هزینههای غیرضروری، افزایش بهرهوری، مقابله با فساد و حمایت از تولید چه برنامهای داریم؟
مردم نباید هم هزینه تحریم خارجی را بپردازند و هم هزینه برخی ناکارآمدیها و ناترازیهای داخلی را.
سخن پایان
برادران و خواهران عزیز!
دشمن امروز به دنبال آن است که فشار اقتصادی را به فشار روانی و فشار روانی را به ناامیدی اجتماعی تبدیل کند.
در مقابل، ما دو وظیفه داریم: در برابر دشمن، مقاومت، وحدت و هوشیاری؛ و در داخل کشور، اصلاح، شفافیت، کارآمدی، تقویت تولید و توجه جدی به معیشت مردم.
اگر مسئولان با مردم صادق باشند، اگر تصمیمات اقتصادی عادلانه و کارشناسی باشد، اگر با فساد و واسطهگریهای پرهزینه برخورد شود و اگر ظرفیت عظیم داخلی کشور به میدان بیاید، پروژه «طرد اقتصادی» نیز مانند بسیاری از طرحهای گذشته دشمن به نتیجه نخواهد رسید.
ملت ایران ثابت کرده است که با فشار تسلیم نمیشود؛ اما این ملت شایسته بهترین مدیریت، خدمت صادقانه و تلاش شبانهروزی برای تأمین معیشت و آرامش اقتصادی است
خدایا! ملت عزیز ایران را در پناه خود محفوظ بدار؛ به مسئولان ما توفیق خدمت صادقانه عنایت فرما؛ مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم را برطرف بفرما؛ دشمنان این ملت را در اهداف خود ناکام گردان و عزت، امنیت و سربلندی روزافزون را نصیب ایران اسلامی بفرما.
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته