أعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسمالله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی سیدنا و نبینا و حبیب قلوبنا و طبیب نفوسنا ابیالقاسم محمد و علی آله الطیبین الطاهرین المعصومین، سیما بقیةالله فی الأرضین.
عبادالله و نفسی بتقویالله.
ابتدا خودم و همه شما عزیزان، برادران و خواهران مؤمن و مؤمنه و نمازگزاران گرامی را به رعایت تقوای الهی توصیه و سفارش میکنم.
در ایام شهادت جانسوز حضرت امام حسن عسکری(علیهالسلام) قرار داریم؛ این مصیبت بزرگ را به محضر مقدس حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف)، مقام معظم رهبری، حوزههای علمیه و همه ارادتمندان و محبان اهلبیت(علیهمالسلام) تسلیت و تعزیت عرض میکنیم.
در عین حال، آغاز امامت حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) را نیز به محضر همه شما عزیزان تبریک و تهنیت عرض میکنیم.
به همین مناسبت، نکتهای را از دوران امامت حضرت امام حسن عسکری(علیهالسلام) عرض میکنم که ارتباط مستقیمی با دوران غیبت حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) دارد.
امام حسن عسکری(علیهالسلام) اگرچه دوران امامت کوتاهی داشتند، اما یکی از ویژگیهای بسیار مهم و منحصربهفرد دوران امامت ایشان، نقش آن حضرت در انتقال جامعه اسلامی از عصر حضور ائمه(علیهمالسلام) به عصر غیبت بود.
حضرت در این دوران، مردم را برای عصر غیبت آماده کردند و در سخنان و روایات خود، مسیر حرکت مؤمنان در دوران غیبت را تبیین فرمودند؛ اینکه در این دوران چه وظایفی داریم، چگونه باید اعتقاد خود را حفظ کنیم و چه مسیری را باید طی کنیم تا در زمره اهل هدایت و نجات قرار بگیریم.
یکی از فرمایشات بسیار مهم و نجاتبخش امام حسن عسکری(علیهالسلام)، در جریان معرفی فرزند بزرگوارشان، حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف)، به احمد بن اسحاق قمی است.
امام عسکری(علیهالسلام) در آنجا درباره دوران غیبت میفرمایند:
«وَاللهِ لَیَغیبَنَّ غَیبَةً لا یَنجو فیها مِنَ الهَلَکَةِ إِلّا مَن ثَبَّتَهُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ عَلی القَولِ بِإمامَتِهِ، وَوَفَّقَهُ لِلدُّعاءِ بِتَعجیلِ فَرَجِهِ.»
یعنی به خدا قسم، حضرت مهدی(عجلالله تعالی فرجهالشریف) غیبتی طولانی خواهد داشت که در آن دوران، جز کسانی که خداوند آنان را بر اعتقاد به امامت ایشان ثابتقدم نگه دارد و به دعای برای تعجیل فرج آن حضرت موفق کند، از هلاکت نجات نخواهند یافت.
در این فرمایش امام حسن عسکری(علیهالسلام)، دو راهبرد مهم و اساسی برای دوران غیبت بیان شده است:
راهبرد اول؛ ثبات اعتقادی
اولین راهبرد، ثبات اعتقاد به امامت حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) است.
در دوران غیبت، ممکن است شبهات، تردیدها و تبلیغات مختلف اعتقادات انسان را مورد هدف قرار دهد. بنابراین، مؤمن باید تلاش کند ایمان و معرفت خود را نسبت به امام زمان(عجلالله تعالی فرجهالشریف) تقویت کند و از خداوند بخواهد که او را در این اعتقاد ثابتقدم نگه دارد.
نکته مهم این است که فقط خودمان نباید اهل معرفت و اعتقاد باشیم؛ بلکه باید در هدایت دیگران و تقویت اعتقادات جامعه نیز نقش داشته باشیم.
گاهی تصور میکنیم عبادت فقط نماز و روزه و عبادات فردی است؛ در حالی که هدایت یک انسان و نزدیک کردن او به خداوند و اهلبیت(علیهمالسلام)، میتواند ارزشی بسیار عظیم داشته باشد.
در روایتی که امام حسن عسکری(علیهالسلام) از امام سجاد(علیهالسلام) نقل میفرمایند، آمده است که خداوند متعال به حضرت موسی(علیهالسلام) وحی فرمود:
ای موسی! مردم را محبوب من کن و مرا نیز محبوب مردم قرار بده.
حضرت موسی(علیهالسلام) عرض کرد: پروردگارا! چگونه چنین کنم؟
خداوند فرمود: نعمتهای ظاهری و باطنی مرا برای آنان بیان کن.
انسان وقتی نعمتهای خداوند را برای مردم یادآوری میکند، محبت الهی در دل آنان شکل میگیرد.
سپس خداوند فرمود: ای موسی! اگر بندهای از بندگان فراری مرا به سوی من بازگردانی و یا بنده گمشدهای را به خانه من برسانی، پاداش آن برای تو به اندازه عبادت یکصد سال خواهد بود.
این روایت نشان میدهد که کار فرهنگی، هدایتگری، تبلیغ دین و کمک به بازگشت انسانها به مسیر الهی، چه ارزش و جایگاه عظیمی دارد.
از حضرت موسی(علیهالسلام) سؤال شد: بنده فراری خدا کیست؟
در پاسخ بیان شد: کسی که گناه میکند و از مسیر خدا فاصله میگیرد.
و درباره بنده گمشده نیز سؤال شد؛ پاسخ آمد: کسی که امام زمان خود را نمیشناسد، یا اگر او را میشناسد، از او غافل است و از هدایت و حضور معنوی او بهره نمیبرد.
بنابراین، یکی از مهمترین وظایف ما در دوران غیبت، ترویج فرهنگ مهدویت، تقویت اعتقادات دینی، معرفتافزایی و هدایت نسل جوان و خانوادههاست.
این کار، یک مسئولیت بزرگ اجتماعی است.
راهبرد دوم؛ دعا برای فرج
دومین راهبردی که امام حسن عسکری(علیهالسلام) بیان میفرمایند، توفیق یافتن برای دعا در تعجیل فرج حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) است.
باید از خدا بخواهیم که در طول زندگی، امام زمان(عجلالله تعالی فرجهالشریف) را فراموش نکنیم، به یاد ایشان باشیم و برای تعجیل در فرج آن حضرت دعا کنیم.
اما یک نکته بسیار مهم در این زمینه وجود دارد و آن اینکه دعا باید همراه با عمل باشد.
نمیشود انسان فقط دعا کند و هیچ حرکتی انجام ندهد.
اگر کسی بیمار باشد، دعا میکند که خداوند او را شفا دهد؛ اما در کنار دعا باید به پزشک مراجعه کند، دارو مصرف کند و مسیر درمان را دنبال نماید.
اگر کسی مشکل اقتصادی دارد، دعا میکند که خداوند گشایش ایجاد کند؛ اما در کنار دعا باید تلاش و کار کند.
بنابراین، دعای بدون عمل، انسان را به مقصد نمیرساند.
در مسئله ظهور نیز همینگونه است. اگر برای فرج امام زمان(عجلالله تعالی فرجهالشریف) دعا میکنیم، باید در کنار آن، برای فراهم شدن زمینه ظهور نیز تلاش کنیم.
یکی از مهمترین اقدامات در این مسیر، تربیت نسل منتظر است.
ما باید فرزندان خود را با فرهنگ اهلبیت(علیهمالسلام)، قرآن، نماز، اخلاق و معرفت امام زمان(عجلالله تعالی فرجهالشریف) آشنا کنیم.
در روایات تأکید شده است که پیش از آنکه دیگران فرزندان شما را با افکار و فرهنگهای نادرست آشنا کنند، شما آنان را با معارف اهلبیت(علیهمالسلام) آشنا کنید.
امروز فضای مجازی، رسانهها و جریانهای مختلف فرهنگی، ذهن و فکر نسل جوان ما را هدف قرار دادهاند. دشمن برای جوان ما برنامه دارد.
بنابراین، ما نیز باید برنامه داشته باشیم.
امام حسن عسکری(علیهالسلام) بر توجه به جوانان تأکید داشتند؛ چراکه جوان، آمادگی بیشتری برای پذیرش خیر و حرکت در مسیر درست دارد.
در روایات نیز آمده است که بسیاری از یاران حضرت قائم(عجلالله تعالی فرجهالشریف)، جوانان هستند.
اگر به تاریخ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس نیز نگاه کنیم، میبینیم که بخش عظیمی از شهدای ما جوانان بودند. در حوادث و میدانهای دفاع از انقلاب و کشور نیز جوانان همواره در صف نخست حضور داشتهاند.
پس باید مراقب جوانان باشیم؛ هم برای رشد و تعالی آنان برنامه داشته باشیم و هم در برابر هجمههای فرهنگی و فکری دشمن از آنان صیانت کنیم.
انسان صالح و انسان مصلح
نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد، تفاوت میان انسان صالح و انسان مصلح است.
انسان صالح کسی است که تلاش میکند خودش را نجات دهد؛ اهل نماز، عبادت، تقوا و اخلاق است.
اما انسان مصلح، علاوه بر اینکه خودش را اصلاح میکند، نسبت به خانواده، جامعه و اطرافیان خود نیز احساس مسئولیت دارد.
ما باید هم صالح باشیم و هم مصلح.
نمیتوان نسبت به مشکلات جامعه بیتفاوت بود. اگر فقرایی در جامعه هستند، اگر آسیبهای اجتماعی وجود دارد، اگر ضدفرهنگهایی در جامعه شکل میگیرد و اگر گناه و انحرافی در جامعه در حال گسترش است، مؤمن باید نسبت به آن احساس مسئولیت کند.
البته همه این اقدامات باید در چارچوب تقوا، اخلاق، حکمت و روش صحیح انجام شود.
تقوا، همان سپری است که به انسان قدرت میدهد هم خودش را از گناه حفظ کند و هم در اصلاح جامعه نقشآفرین باشد.
جناب سعدی، در بیان زیبایی میگوید:
صاحبدلی به مدرسه آمد ز خانقاه بشکست عهد صحبت اهل طریق را
گفتم میان عالم و عابد چه فرق بود تا اختیار کردی از آن این طریق را؟
گفت آن گلیم خویش به در میبرد ز موج وین جهد میکند که بگیرد غریق را»
معنای این سخن بسیار زیباست؛ عابد تلاش میکند خودش را نجات دهد، اما عالم و انسان مصلح تلاش میکند دیگران را نیز نجات دهد.
بنابراین، ما در دوران غیبت باید چنین روحیهای داشته باشیم؛ هم اهل تقوا و اصلاح خود باشیم و هم در حد توان، برای اصلاح جامعه تلاش کنیم.
چرا دوران غیبت طولانی شده است؟
نکته دیگری که در مسئله غیبت وجود دارد، این است که چرا امام زمان(عجلالله تعالی فرجهالشریف) غایب هستند؟
یکی از نکاتی که در این زمینه مطرح شده، مسئله شناخت قدر و جایگاه امام است.
انسان معمولاً قدر نعمت را زمانی بیشتر میداند که آن نعمت را از دست بدهد.
انسان در ناامنی، قدر امنیت را میفهمد؛ در بیماری، قدر سلامتی را میداند و وقتی نعمتی از او گرفته میشود، بیشتر متوجه ارزش آن نعمت میشود.
جامعه اسلامی نیز در طول تاریخ، قدر بسیاری از نعمتهای الهی را ندانست.
یازده امام بزرگوار در میان مردم حضور داشتند، اما مردم آنگونه که باید قدر این نعمت بزرگ را ندانستند و امروز جامعه بشری در دوران غیبت قرار گرفته است.
برای رسیدن به آن نعمت بزرگ و حفظ مسیر حق، باید هزینه پرداخت.
در دوران نهضت امام خمینی(ره)، مردم هزینه دادند؛ در قیام پانزده خرداد شهید دادند؛ در پیروزی انقلاب اسلامی هزینه دادند؛ در دوران دفاع مقدس، جوانان و مردم این کشور جان خود را تقدیم کردند تا مسیر انقلاب و اسلام حفظ شود.
اگر انسان بخواهد نعمتی را حفظ کند، باید برای آن هزینه بدهد.
قرآن کریم نیز در داستان حضرت یوسف(علیهالسلام) به مسئله تعهد و وثیقه اشاره میکند. زمانی که برادران یوسف(علیهالسلام) برای بردن بنیامین بازگشتند، حضرت یعقوب(علیهالسلام) از آنان عهد و پیمان گرفت.
این مسئله به ما میآموزد که برای حفظ یک نعمت، گاهی باید وثیقه و هزینه پرداخت.
شهدای ما نیز وثیقههای این مسیر هستند.
این همه خون پاکی که در راه اسلام، انقلاب، امنیت و دفاع از کشور بر زمین ریخته شده، برای این است که مسیر حق، عزت، استقلال و پیشرفت جامعه اسلامی ادامه پیدا کند.
بصیرت؛ نیاز همیشگی جامعه
یکی از مهمترین مسائلی که امروز باید به آن توجه داشته باشیم، بصیرت است.
بصیرت یعنی انسان در لحظه درست، تصمیم درست بگیرد؛ در زمانی که باید اقدام کند، اقدام کند و در زمانی که باید موضع بگیرد، موضع صحیح بگیرد.
گاهی یک لحظه بیبصیرتی میتواند نتیجه سالها تلاش را از بین ببرد.
در ماجرای صفین، ماهها جنگ و تلاش صورت گرفت، اما زمانی که قرآنها بر سر نیزه رفت، عدهای فریب خوردند و گفتند قرآن باید میان ما حکم کند.
همان یک تصمیم، مسیر تاریخ را تغییر داد و آثار آن انحراف تا امروز ادامه پیدا کرد.
پس جامعه مؤمن باید بصیر باشد.
در دوران پس از دفاع مقدس نیز عدهای تصور میکردند اگر ایران جنگ را متوقف کند و وارد مذاکره شود، دشمن دست از دشمنی برخواهد داشت؛ اما تاریخ نشان داد که دشمن تا زمانی که در برابر قدرت و مقاومت قرار نگیرد، به عهد و وعده خود پایبند نیست.
امروز نیز باید از تجربههای تاریخی خود درس بگیریم.
بصیرت یعنی دشمن را درست بشناسیم، دوست را درست بشناسیم، شرایط زمان را درست درک کنیم و در لحظه مناسب، تصمیم صحیح بگیریم.
شهادت رهبران و فرماندهان جبهه مقاومت و شهدای این مسیر نیز باید برای ما مایه بیداری، آگاهی و بصیرت باشد.
خون شهید، یک پیام دارد؛ اینکه مسیر حق، بدون هزینه و مجاهدت به مقصد نمیرسد.
ما در طول تاریخ برای این مسیر هزینه دادهایم و امروز نیز باید بدانیم که حفظ ایمان، استقلال، عزت، انقلاب اسلامی و مسیر ولایت، نیازمند بصیرت، مقاومت و فداکاری است.
امیدواریم این هزینهها و فداکاریها، مقدمهای باشد برای آن روزی که وعده الهی تحقق پیدا کند و جهان به نور عدالت حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) روشن شود.
خداوند متعال به همه ما توفیق دهد که در دوران غیبت، اهل ایمان، اهل تقوا، اهل بصیرت، مهدیباور و مهدییاور باشیم.
خداوند دلهای ما را در مسیر ولایت ثابتقدم بدارد.
خداوند جوانان ما را حفظ کند.
خداوند خانوادههای ما را در مسیر دین و قرآن و اهلبیت(علیهمالسلام) استوار بدارد.
و انشاءالله به برکت دعای مؤمنین، زمینه ظهور حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) هرچه سریعتر فراهم شود
أعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسمالله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین، الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا أن هدانا الله.
الحمدلله الذی یخلق و لم یُخلق، و یرزق و لا یُرزق، و یمیت الأحیاء و یحیی الموتى، و هو حیٌّ لا یموت، بیده الخیر و هو علی کل شیء قدیر.
اللهم صل علی محمد و آل محمد.
اللهم صل علی علیٍّ أمیرالمؤمنین و وصیّ رسول رب العالمین، و آیتک الکبری و النبأ العظیم.
اللهم صل علی الصدیقة الطاهرة، فاطمة الزهراء، سیدة نساء العالمین.
اللهم صل علی أئمة الهدی و قادة أهل التقوی، الحسن و الحسین، سیدَی شباب أهل الجنة، و علی أئمة المسلمین، علی بن الحسین، و محمد بن علی، و جعفر بن محمد، و موسی بن جعفر، و علی بن موسی، و محمد بن علی، و علی بن محمد، و الحسن بن علی، و الخلف الهادی المهدی، حججک علی عبادک و أمنائک فی بلادک.
اللهم صل علی محمد و آل محمد، صلاةً کثیرةً دائمةً.
عبادالله و نفسی بتقویالله.
مجدداً خودم و همه شما بزرگواران، برادران و خواهران مؤمن و مؤمنه را به رعایت تقوای الهی توصیه و سفارش میکنم.
در خطبه دوم، چند نکته را در مسائل روز و مورد نیاز جامعه عرض میکنم.
صلحطلبی ملت ایران؛ اما نه صلحطلبی کور
نکته اول اینکه برای همه روشن است که جنگ، پدیدهای شوم و خسارتبار است. هیچ انسان عاقلی جنگ را دوست ندارد و هیچ ملتی نیز از جنگ استقبال نمیکند.
اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد؛ وقتی دشمن جنگ را بر ملتی تحمیل میکند، نجنگیدن و تسلیم شدن، به مراتب از جنگیدن و مقاومت کردن خطرناکتر و خسارتبارتر است.
نباید اینگونه القا شود که چون جنگ هزینه دارد، پس باید در برابر دشمن کوتاه بیاییم.
ما میدانیم جنگ هزینه دارد؛ مشکلات اقتصادی ایجاد میکند، زیرساختها آسیب میبینند و متأسفانه انسانهای بیگناه نیز جان خود را از دست میدهند؛ اما آیا به دلیل ترس از هزینههای جنگ باید در مقابل دشمن تسلیم شد؟ قطعاً چنین نیست.
ملت ایران صلحطلب است، اما صلحطلبِ کور نیست.
ما اهل تجاوز و جنگطلبی نیستیم، اما اگر دشمن جنگ را تحمیل کند، ملت ایران اهل مقاومت و دفاع است و در جایی که لازم باشد، محکم در برابر دشمن میایستد.
تجربههای تاریخی نیز این مسئله را به ما نشان داده است.
در جریان جنگ جهانی دوم، در فرانسه جریانی از روشنفکران و افراد به ظاهر صلحطلب، مردم را از ایستادگی و مقاومت بازمیداشتند و شعار صلح سر میدادند. نتیجه آن شد که روحیه مقاومت تضعیف شد و فرانسه در برابر دشمن با سرعت شکست خورد.
بنابراین باید میان صلحطلبی عاقلانه و صلحطلبی کورکورانه تفاوت قائل شد.
ملت ما نه جنگطلب است و نه ماجراجو؛ بلکه ملتی عاقل، شجاع و مقاوم است که در جایی که منافع و امنیت کشور اقتضا کند، اهل مذاکره و گفتوگوست و در جایی که دشمن بخواهد امنیت و استقلال کشور را تهدید کند، محکم میایستد.
در دوران امیرالمؤمنین(علیهالسلام) نیز جریانی شکل گرفت که در برابر جنگ و دفاع از حق، شعار کنارهگیری و بیتفاوتی میدادند و تلاش میکردند میان سپاه امیرالمؤمنین(علیهالسلام) و دشمن حائل شوند.
این جریان نشان میدهد که ترس و بیبصیرتی در برابر دشمن، مسئلهای مربوط به امروز نیست؛ بلکه در طول تاریخ وجود داشته است.
بنابراین، باید مراقب باشیم که ادبیات ترس از جنگ، ما را به سمت تسلیم در برابر دشمن سوق ندهد.
انتخابات آمریکا و راهبرد ثابت دشمن
نکته دوم درباره انتخابات آمریکا است.
تغییر دولتها و رؤسای جمهور در آمریکا لزوماً به معنای تغییر راهبردهای اصلی این کشور در برابر جمهوری اسلامی ایران نیست.
نباید تصور کنیم که اگر یک حزب یا رئیسجمهور در آمریکا روی کار بیاید، دشمنی با ملت ایران بهطور اساسی تغییر خواهد کرد.
اصل ماجرا، فراتر از اشخاص و احزاب است. ساختارهای قدرت و بهویژه لابی صهیونیستی و جریانهای ذینفوذ در سیاست خارجی آمریکا نقش مهمی دارند.
ممکن است روشها تغییر کند؛ یک دولت بیشتر به سراغ اقدام نظامی برود، دولت دیگری جنگ اقتصادی، تحریم، فشار سیاسی و جنگ رسانهای را دنبال کند، اما اصل تقابل و فشار میتواند همچنان ادامه داشته باشد.
بنابراین، نباید به تغییر افراد در آمریکا دل ببندیم؛ بلکه باید روی توان داخلی، انسجام ملی، اقتصاد مقاوم و ظرفیتهای خودمان تکیه کنیم.
مسئله بنزین و ضرورت مدیریت مصرف
نکته بعدی، مسئله مهم بنزین و مدیریت مصرف سوخت است.
دشمن تلاش میکند از مشکلات اقتصادی و کمبودهای احتمالی، زمینهای برای ایجاد نارضایتی و آشوب در کشور فراهم کند.
در چنین شرایطی، مردم و مسئولان هر دو وظیفه دارند.
از مردم عزیز انتظار میرود در مصرف انرژی و سوخت، صرفهجویی و رعایت الگوی مصرف را مورد توجه قرار دهند.
البته مخاطب ما در اینجا مردم مؤمن و متدینی نیستند که همواره مراقب اسراف هستند؛ بلکه باید نسبت به کسانی که در مصرف سوخت و انرژی بیتوجهی میکنند، فرهنگسازی شود.
از طرف دیگر، مسئولان نیز باید مسئله سوخت را با نگاه کارشناسی و مدیریتی دنبال کنند.
راهحل مشکل بنزین فقط افزایش قیمت نیست.
اگر بخواهیم مصرف سوخت را کاهش دهیم، باید مجموعهای از اقدامات را دنبال کنیم؛ از جمله گسترش استفاده از خودروهای گازسوز، استفاده بهتر از ظرفیتهای خالی جایگاههای CNG، تولید خودروهای کممصرف، نوسازی خودروهای فرسوده و اصلاح الگوی حملونقل.
بنابراین مسئله بنزین، بیش از آنکه صرفاً مسئله قیمت باشد، مسئله حکمرانی، مدیریت، تولید، مصرف و اصلاح الگوی مصرف است.
همه باید کمک کنیم تا دشمن نتواند از مشکلات اقتصادی و مدیریتی، برای ایجاد آشوب و نارضایتی سوءاستفاده کند.
شهادت رهبر شهید و شکست محاسبات دشمن
نکته بعدی، مسئله شهادت رهبر شهید و حضور باشکوه ملت در مراسم بدرقه آن شهید عزیز است.
دشمن همانگونه که خود آن شهید بزرگوار بارها تأکید میکرد، دچار خطای محاسباتی شد.
دشمن تصور میکرد با شهادت این شخصیت بزرگ، اختلافات در کشور افزایش پیدا میکند، مردم از صحنه خارج میشوند و جامعه در برابر یکدیگر قرار میگیرد.
اما این هدف شوم محقق نشد.
نهتنها ملت ایران دچار اختلاف و فروپاشی نشد، بلکه خون آن شهید عزیز موجب انسجام بیشتر، بیداری بیشتر و حضور پررنگتر مردم در صحنه شد.
این مسئله برای آینده جهان نیز مهم است.
جهان در حال حرکت به سمت یک نظام چندقطبی است و جمهوری اسلامی ایران میتواند در شکلگیری این نظم جدید، نقش مهمی در میان ملتهای مسلمان و امت اسلامی ایفا کند.
البته این جایگاه زمانی حفظ خواهد شد که ما مسیر امام راحل، شهیدان و رهبران بزرگ این انقلاب را ادامه دهیم؛ مسیری که بر استقلال، عزت، مقاومت، عدالت، معنویت و تبعیت از ولایت استوار است.
امروز نیز تبعیت از رهبر معظم انقلاب اسلامی یک وظیفه مهم و اساسی است و باید در عمل نشان دهیم که در مسیر ولایت ثابتقدم هستیم.
هفته وحدت و روز جهانی مسجد
نکته بعدی، فرا رسیدن هفته وحدت است.
این ایام را به همه مسلمانان، بهویژه مردم مؤمن و ولایتمدار شهرستان میاندورود تبریک عرض میکنیم.
وحدت، یک ضرورت اساسی برای امت اسلامی است و دشمن دقیقاً بر نقطه مقابل آن، یعنی اختلاف و تفرقه، سرمایهگذاری میکند.
همچنین در آستانه روز جهانی مسجد قرار داریم.
مسجد، تنها یک ساختمان برای اقامه نماز نیست؛ بلکه سنگر اخلاص، سنگر وحدت مؤمنین، پایگاه مقاومت، مرکز هدایت و محل تقویت اعتقادات و ارزشهای دینی جامعه است.
مساجد باید زنده و پویا باشند.
نباید اجازه دهیم مساجد کمرونق شوند.
اگر مسجد از رونق بیفتد، یک سنگر مهم فرهنگی و اجتماعی جامعه از دست رفته است.
مسجد باید محل حضور خانوادهها، جوانان، نوجوانان و نسل جدید باشد.
امام جماعت، محور هدایت طبیعی مسجد است و هیئت امنای مسجد نیز در ساختار مدیریتی آن مسئولیت مهمی دارد.
همه باید تلاش کنیم مسجد را به مرکز تربیت، هدایت و رشد جوانان تبدیل کنیم.
اگر میخواهیم نسل آینده، نسل مؤمن و انقلابی باشد، باید مسجد را در زندگی او زنده کنیم.
هفته دولت و الگوی شهیدان رجایی و باهنر
در آستانه هفته دولت نیز به همه مسئولان و خدمتگزاران نظام مقدس جمهوری اسلامی تبریک و خداقوت عرض میکنیم.
در این فرصت کوتاه، یک نکته را خطاب به مسئولان عزیز عرض میکنم و آن اینکه سیره شهیدان رجایی و باهنر باید برای همه مسئولان یک الگوی مدیریتی باشد.
شهید رجایی و شهید باهنر، اهل اخلاص، سادهزیستی، مردمداری، ولایتمداری و کار و تلاش شبانهروزی بودند.
این بزرگواران خود را خدمتگزار مردم و سرباز ولایت میدانستند.
مسئولیت در نظام اسلامی، یک فرصت برای خدمت است، نه یک امتیاز برای بهرهمندی شخصی.
امیدواریم مسئولان عزیز ما نیز با تأسی به این شهیدان بزرگوار، بیش از گذشته در خدمت مردم باشند و با اخلاص، تلاش، پاکدستی و روحیه جهادی، مشکلات مردم را دنبال کنند.
در پایان از همه شما عزیزان التماس دعا دارم.
خدایا گناهان همه ما را ببخش و بیامرز.
خدایا عاقبت همه ما را ختم به خیر بفرما.
خدایا اسلام و مسلمین را نصرت و عزت عنایت فرما.
خدایا نیروهای مسلح، مدافعان امنیت و سربازان جبهه مقاومت را مشمول نصرت و عنایت خود قرار بده.
خدایا در فرج حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) تعجیل بفرما.
خدایا رهبر معظم انقلاب اسلامی را در پناه حضرت ولیعصر(عجلالله تعالی فرجهالشریف) محفوظ و منصور بدار