منوی مدیریت محصول

خطبه اول نماز عبادی سیاسی جمعه شهرستان میاندورود

به امامت حضرت حجت‌الاسلام‌والمسلمین غفاری

بسم الله الرحمن الرحیم

ای مؤمنان! امشب و این ایام، از درخشان‌ترین فرصت‌های بندگی و بازگشت به سوی پروردگار است؛ شب‌های قدر، شب نزول رحمت و گشایش باب توبه. درسی که تاریخ به ما داده، چراغی است برای فهم مسیر درست بازگشت به سوی خدا.

در مسجدالنبی، ستونی با نام «ابولبابه» وجود دارد؛ ستونی که داستانی عبرت‌آموز را در دل خود نهفته دارد. ابولبابه، از صحابه‌ی پیامبر اکرم(ص)، هنگامی‌که برای گفت‌وگو با یهود بنی‌قریظه فرستاده شد، در لغزش وسوسه‌های نفس، راز قبیله خود را فاش کرد و ناخواسته به خیانت گرفتار آمد. اما وجدان بیدارش او را به گریه و پشیمانی فراخواند. از شرم حضور پیامبر(ص)، خود را با طناب به ستونی در مسجد بست و عهد کرد تا خداوند توبه‌اش را نپذیرد، از جای خود تکان نخورد. روزها به نماز و روزه گذشت و شب‌ها به ناله و زاری. پیامبر(ص) فرمودند: «اگر نزد من آمده بود و طلب آمرزش می‌کرد، برایش از خدا طلب مغفرت می‌نمودم، اما اکنون که مستقیم به درگاه او رفته است، منتظر فرمان الهی خواهیم بود.» تا آنکه پس از مدتی، وحی فرود آمد و خداوند توبه‌اش را پذیرفت. پیامبر(ص) خود به ملاقاتش آمدند و طناب توبه را از گردنش گشودند. ابولبابه از شکر و عشق، تمام اموالش را در راه خدا نثار کرد و پیامبر(ص) تنها به یک‌سوم آن اجازه دادند. این حماسه، آموزه‌ای روشن برای ماست که در مسیر توبه، راه میان‌بر آن است که با دل خاضع به در خانه پیامبر و اهل‌بیتش برویم و از آنان بخواهیم تا برایمان دست طلب مغفرت به سوی خدا برآورند؛ همان‌گونه که قرآن کریم می‌فرماید:

«وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِیمًا» (نساء: ۶۴)

در این مسیر، امامان ما نیز راه را نشان داده‌اند. امام باقر(ع) نقل می‌کنند که مردی در زمان پیامبر(ص)، پس از گناهی، از ترس عتاب الهی خود را پنهان کرد، تا آنکه با امام حسن و امام حسین(ع) که کودک بودند، روبه‌رو شد و ایشان را بر دوش گرفت و نزد پیامبر آورد و گفت: «به خدا و حسنین(ع) پناه برده‌ام.» پیامبر خندیدند و فرمودند: «تو را آزاد نمودم؛ شفاعت فرزندانم را پذیرفتم.» سپس همان آیه نازل شد که نشان می‌دهد بهترین راه بازگشت، طلب مغفرت از سوی رسول خداست.

ای مردم مؤمن! تاریخ همیشه تکرار می‌شود. جبهه‌ی حق و باطل در هر عصر در برابر هم صف‌آرایی می‌کنند؛ همان سنت‌های الهی که خداوند در اقوام عاد و ثمود، و بنی‌اسرائیل بیان فرمود؛ سنت‌هایی چون نابودی ظلم، پیروزی حق، و هلاکت ستمگران. در نامه‌ی ۶۹ نهج‌البلاغه، امیرالمؤمنین(ع) نیز فرمودند که فتنه‌های گذشتگان، در دوران آیندگان تکرار خواهد شد. پس، آگاهی از تاریخ، راهی است برای شناخت مسیر صحیح در زمان حاضر.

همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب اسلامی، شهید امام خامنه‌ای، فرمودند:

«یکی از خطاهای محاسباتی انسان آن است که تنها در چارچوب عوامل مادی محدود بماند و سنت‌های الهی را نادیده گیرد. خداوند فرموده است:

“إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْكُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ” (محمد/۷)؛

اگر در راه خدا حرکت کنید، خدا نصرتتان می‌دهد؛ این سنت الهی است، تغییرناپذیر.»

پس ای مؤمنان! در شب‌های قدر، به پدر حقیقی خود، امام زمان(عج)، پناه برید. پیامبر(ص) فرمودند: «أَنَا وَ عَلِی أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ» و امام رضا(ع) فرمودند: «الإمامُ الأَنیسُ الرَّفیقُ وَ الوالِدُ الشَّفیقُ.» امام عصر(عج)، آن پدری است که از پدر نسبی، برای ما مهربان‌تر است؛ آبروی فرزند، آبروی پدر است. اگر مؤمن عملی ناشایست انجام دهد، امام از او شرمگین می‌شود، چنان‌که فرمود:

«إِیاكُمْ أَنْ تَعْمَلُوا عَمَلًا یُعَیرُونَّا بِهِ، فَإِنَّ وَلَدَ السَّوءِ یُعَیرُ وَالِدُهُ بِعَمَلِه» (الکافی، ج۲، ص۲۱۹)

بنابراین در این شب‌ها، بهترین عمل توبه، آن است که از امام زمان(عج) بخواهیم تا برایمان طلب بخشش کند؛ همان‌گونه که قرآن می‌آموزد:

«یَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئینَ» (یوسف: ۹۷)

و:

«یَا أَیهَا الْعَزِیزُ مَسَّنَا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنَا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَیلَ وَ تَصَدَّقْ عَلَینا» (یوسف: ۸۸)

که در زیارت جامعه کبیره نیز می‌خوانیم:

«یا وَلِیَّ اللَّهِ إِنَّ بَینِی وَ بَینَ اللَّهِ ذُنُوباً لَا یَأْتِی عَلَیهَا إِلَّا رِضَاكُم.»

اگر در این شب‌ها خود را فراموش کنیم و تنها برای فرج امام زمان(عج) دعا کنیم، در حقیقت برای خودمان دعا کرده‌ایم، زیرا همه گرفتاری‌های ما، با ظهور آن حضرت برطرف خواهد شد. پس از صمیم دل بخوانیم:

«اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَیكَ فَقْدَ نَبِینَا وَ غَیبَةَ إِمَامِنَا وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ شِدَّةَ الْفِتَنِ بِنَا…»

و در پایان عرض کنیم:

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَاَعِنّا عَلى ذلِکَ بِفَتْحٍ مِنْکَ تُعَجِّلُهُ، وَبِضُرٍّ تَکْشِفُهُ، وَنَصْرٍ تُعِزُّهُ، وَسُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ، وَرَحْمَهٍ مِنْکَ تَجَلِّلُناها، وَعافِیَهٍ مِنْکَ تُلْبِسُناها، بِرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

خطبه دوم نماز عبادی–‌سیاسی جمعه شهرستان میاندورود

به امامت حضرت حجت‌الاسلام‌والمسلمین غفاری

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

الحمدلله رب العالمین، ناصر المستضعفین، و قاصم الجبارین، و الصلوة و السلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و یاوران دین خدا تا قیام قیامت.

ای مؤمنان! ملت بزرگ ایران بار دیگر در آزمونی بزرگ الهی قرار گرفته است؛ آزمونی که صبر، بصیرت، ایمان و اراده‌ی این امت را می‌سنجد. امروز، جهان شاهد نبردی است که از سطح جغرافیا فراتر رفته و در عمق هویت و باورها ریشه دارد. این جنگ، تنها جنگ سلاح و فناوری نیست؛ نبرد اراده‌هاست. رویای دولت متخاصم ایالات متحده مبنی بر تسلیم کردن جمهوری اسلامی ایران، رؤیایی است محال و شکست‌خورده، زیرا این ملت در مکتب عاشورا و کربلا پرورش یافته و اراده‌اش از ایمان سرچشمه گرفته است.

دشمن، با طراحی‌هایی چون حمله به کلانتری‌ها، پایگاه‌های بسیج و مراکز انتظامی، خیال می‌کرد می‌تواند راه نفوذ تروریست‌ها را هموار کند و امنیت ملی ما را هدف بگیرد، اما به یاری خدا، همه‌ی این توطئه‌ها نقش بر آب شد. پادگان‌هایی را زدند که خالی بود؛ نیروهای مؤمن و بسیجیان ما در خیابان‌ها و مرزها در آمادگی کاملند. ملت ایران نه‌تنها هراسی ندارد، بلکه هر تهدید دشمن را به فرصتی برای اقتدار بدل می‌کند.

ما بر پایه‌ی راهبرد سه‌گانه‌ی عزت، حکمت و مصلحت عمل کرده‌ایم. تا آخرین لحظه کوشیدیم این بازی خطرناک در منطقه آغاز نشود؛ مذاکره کردیم، حسن‌نیت نشان دادیم، اما با موجوداتی مواجه شدیم که زبان منطق را نمی‌فهمند و جز زور نمی‌شناسند. آنان به ما زخم زدند، و ما به حکم الهی و قانون عدالت، زخمشان را پاسخ خواهیم گفت. به دل ما داغ نهادند، بر دلشان داغ خواهیم نهاد. به ایران طمع کردند، این طمع را با قدرت و ایمان ناامید خواهیم کرد. این مأموریت نه تنها وظیفه‌ی نظامی‌ها و سیاستمداران، بلکه رسالت ملی و ایمانی همه‌ی ماست.

در همین راه و در همین روزهای پر التهاب، سه شهید عزیز شهرستان میاندورود؛ شهید محمدزاده، شهید حیدرزاده و شهید اسدی (رحمة‌الله‌علیهم) چون ستارگانی درخشان در آسمان ایمان و وفاداری درخشیدند. آنان با خون خویش، امنیت این آب و خاک را امضا کردند و پیام همیشه زنده‌ی “ایمان در عمل” را به ما رساندند. یاد و راهشان پاینده باد.

ای مؤمنان! اگر بخواهیم این راه را تا انتها ادامه دهیم، باید باورمان را تصحیح کنیم. همه‌ی پیروزی‌های ما – از دفاع مقدس تا امروز – بر محور باور به فرماندهی امام زمان(عج) استوار بوده است. امیرالمؤمنین(ع) در نامه‌ی معروف به مالک اشتر، پس از بیان پنجاه فرمان مدیریتی و اخلاقی، در پایان می‌فرمایند:

“مالک! برای خود و تو از خدا یک آرزو دارم، و آن شهادت است.”

این روحیه‌ی جهاد طلبی و آرزوی فدا شدن در راه حق، روح جاوید همه‌ی مجاهدان اسلام است؛ همان آرزویی که رهبر معظم انقلاب اسلامی – شهید امام خامنه‌ای حفظه‌الله – در مسیر تحقق حکومت الهی به آن اشاره فرمودند، ادامه‌ی همان دعای امیرالمؤمنین در لیلة‌الهَریر؛ شب نبرد ایمان و یقین.

ای مردم خداجوی! این جنگ، در حقیقت نزاع تمدنی میان جالوتِ تکنولوژیک و داوودِ استراتژیک است. امپراتوری غرور و تکنولوژی در برابر ایمان و معرفت، همان‌گونه که تاریخ نشان داده: نمرود را پشه‌ای زمین زد، جالوت را سنگی کوچک از پا انداخت، موسی را چوبی در نیل نجات داد، و رسول خدا(ص) را تار عنکبوتی در غار حفظ کرد. مردان الهی سلاحی از جنس ایمان دارند، و تأییدشان از سرچشمه‌ی ربوبی است. این خانه‌ی شیعه، خانه‌ی اهل‌بیت(ع) است؛ ربّی دارد که ابابیل را بر فیل مسلط می‌سازد. سنت خداست؛ و طبق وعده‌ی الهی، پیروز این نبرد تمدنی، ملت مؤمن ایران خواهد بود.

«إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْكُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ» (محمد/۷)

اگر باور داشته باشیم که فرمانده‌ی این جبهه، امام عصر(عج) است، هیچ‌گاه احساس بی‌کسی نمی‌کنیم. وقتی فرمانده میدانی ما به شهادت برسد، فرمانده اصلی در کار است؛ او، ناظر، هدایت‌گر و حاضر است. امام زمان(عج) غائب نیست، بلکه حاضر است و در مسیر نصرت الهی، اراده‌ی خود را در جامعه متجلی می‌سازد. هرگاه یارانش آماده شوند و جامعه به بلوغ ولایت‌مداری برسد، دستان او را در صحنه‌ی عمل خواهیم دید.

ای مردم مؤمن و مقاوم! باور به فرماندهی امام زمان(عج)، همان نیروی معنوی است که ما را شکست‌ناپذیر کرده است. این باور، ستون استواری است که باید در خانه‌هایمان، در تربیت فرزندانمان، در محافل فرهنگی و در سنگرهای دفاعی‌مان زنده بماند. هرکس با قلبی مومن بگوید: “قائدنا المهدی(عج)”، در حقیقت با لشکر نوری امام زمان همراه شده است.

بیاییم این باور را به شعور ملی تبدیل کنیم. بگوییم و بدانیم که پیروزی، از ایمان می‌جوشد؛ امنیت، از توکل بر خدا و ولایت سرچشمه می‌گیرد؛ و آینده، از هزاران دل عاشق که چشم به ظهور دارند شکل خواهد گرفت.

پس در پایان، به روح بلند شهیدانمان درود می‌فرستیم، به فرمانده حقیقی این کارزار، حضرت ولی‌عصر(عج)، عرض ارادت می‌کنیم، و با تمام وجود از خدا می‌خواهیم:

اللّهُمَّ أَعِنّا عَلی نُصْرَةِ وَلِیِّکَ، وَ ارْزُقْنا شَهادَةً فی سَبیلِ دِینِکَ، وَ أَرِنّا یَدَ وَلِیِّکَ فِی تَحْقیقِ الْعَدْلِ وَ قَطْعِ یَدِ الظّالِمینَ.

و ندا سر می‌دهیم از صمیم دل:

اللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَج، وَ اجْعَلْنا مِنْ أَنْصارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدینَ بَینَ یَدَیه.