خطبه اول نماز عبادی ـ سیاسی جمعه میاندورود
به امامت حضرت حجتالاسلام و المسلمین غفاری
(۳۰ آبان ماه)
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا يَبْخَلُ عَلَى عِبَادِهِ، وَلا يَزَالُ فِي نِعْمَتِهِ مُتَفَضِّلًا، نَحْمَدُهُ وَنَشْكُرُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَهْدِيهِ وَنُؤْمِنُ بِهِ وَنَتَوَكَّلُ عَلَيْهِ.
اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَه، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُه، بَلَّغَ الرِّسَالَةَ وَأَدَّى الْأَمَانَةَ وَنَصَحَ الْأُمَّةَ.
وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَلِيٍّ، وَسَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ، وَالأَئِمَّةِ الْهُدَاةِ الْمَهْدِيِّينَ.
اوصیکم عبادَ اللهِ وَ نَفْسِي بِتَقْوَى الله… تقوایی که چراغ راه انسان در روزگار غفلتها و فتنههاست.
موضوع خطبه: الگوی انفاق امیرالمؤمنین(ع) و صبر و کرامت حضرت فاطمه زهرا(س)
برادران و خواهران ایمانی!
یکی از بزرگترین درسهای مکتب اهلبیت علیهمالسلام، اخلاق ایثار و انفاق است؛ اخلاقی که نه با شعار، بلکه با عمل تجسم یافت؛ و زیباترین نمونهاش در تاریخ، ماجرای انفاق امیرالمؤمنین علی(ع) است که بهحق باید آن را مدرسهای برای تمام مسئولان، مدیران، علما، مبلغین، و مردم دانست.
انفاق علی(ع): درس مردی که خود گرسنه بود اما دیگران را سیر کرد
روزی امیرالمؤمنین(ع) از حضرت زهرا(س) غذایی طلب کردند. امّا حضرت فرمودند:
«به خدا سوگند امروز در خانه چیزی برای خوردن نداریم.»
علی(ع) فرمودند چرا نگفتی تا کاری کنم؟
حضرت زهرا(س) پاسخ دادند:
«از خدا شرم دارم که تو را به کاری وادارم که توانش را شاید نداشته باشی.»
این ادب فاطمی است؛ ادب همسری، ادب توکل، ادب حفظ عزت خانواده.
علی(ع) با قلبی غمگین از خانه بیرون آمد و یک دینار قرض گرفت تا برای خانوادهاش غذا تهیه کند. در راه با مقداد روبهرو شد؛ یاری وفادار، اما در شدتی از گرسنگی که توان بازگشت به خانه را نداشت.
علی(ع) از او پرسید و مقداد امتناع کرد؛ اما نهایتاً گفت:
«چیزی جز فقر مرا از خانه بیرون نکشید. گریه اهل خانهام را تاب نیاوردم.»
برادران و خواهران! این جمله ستون دل انسان را میلرزاند.
اما درس بزرگ اینجاست:
علی(ع) فرمود: به همان خدایی که تو قسم خوردی، من نیز از خانه به همان علت بیرون آمدم. اما من این دینار را به تو میدهم و تو را بر خود مقدم میدارم.
ایثار یعنی این؛
یعنی گذاشتن دیگری در اولویت، حتی وقتی خودت نیازمندتری.
این منطق امیرالمؤمنین است؛
منطق مردی که هم حاکم بود، هم فقیر؛
هم شمشیر داشت، هم لقمهای نان نداشت، اما کرامتش را نفروخت.
نزول مائده آسمانی؛ پاداش صداقت، اخلاص و انفاق
علی(ع) با شکم گرسنه نماز ظهر و عصر و مغرب را پشت سر پیامبر(ص) خواند. هنگامی که پیامبر(ص) خواستند از مسجد بیرون روند، فرمودند:
«یا علی! امشب برای شام نزد تو میآیم.»
علی(ع) سر پایین انداخت؛ میدانست در خانه چیزی نیست…
اما پیامبر مأمور خدا بود؛ شب باید در خانه علی(ع) باشد.
وقتی وارد شدند، حضرت زهرا(س) ظرفی از غذای گرم آوردند.
علی(ع) پرسید:
«فاطمه جان! این غذا از کجاست؟ ما که چیزی نداشتیم!»
پیامبر(ص) دست مبارک خود را بر شانه علی(ع) گذاشتند و فرمودند:
«یا علی! این مائده آسمانی است؛ پاداش همان دیناری که در راه خدا انفاق کردی.»
این سنت خداست:
هر که بدهد، خدا بهترش را میدهد.
هر که ایثار کند، خدا آن را از در رحمت جبران میکند.
خدا حساب ایثارگران را جدا نگه میدارد.
کرامت فاطمی؛ ایستادگی در برابر تحریف تاریخ
در ادامه این مبحث باید از حضرت فاطمه زهرا(س) سخن بگوییم؛ بانویی که نهفقط الگوی خانهداری، بلکه الگوی مبارزه، ولایتمداری و دفاع از حقیقت است.
وقتی ظلمها آشکار شد، زنان مدینه سخنان حضرت زهرا(س) را نقل کردند. همه فهمیدند که ایشان ناراضی از عملکرد خلفا هستند.
ابوبکر و عمر، وقتی دیدند مردم رویگردان شدهاند، به سراغ جلب رضایت ظاهری آمدند. قصد داشتند با عیادت ظاهری، هم خود را بیتقصیر جلوه دهند، هم غصب خلافت و هجوم به خانه را عادی کنند.
اما حضرت زهرا(س) آنان را به حضور نپذیرفتند.
وقتی از امیرالمؤمنین(ع) خواستند که وساطت کند، پاسخ حضرت زهرا(س) این بود:
«الْبَیْتُ بَیْتُکَ وَ الْحُرَّةُ أَمَتُکَ، اِفْعَلْ مَا تَشَاءُ»
یعنی:
«خانه خانه توست، و من خدمتگزار تو هستم؛ هرطور صلاح میدانی عمل کن.»
این جمله از اوج اخلاق خانوادگی و اطاعت همسر نشأت میگیرد، اما در عین حال بهمعنای رضایت دادن به دشمنان نبود؛
چراکه در همان عیادت، حضرت زهرا(س) حق را بیپرده گفتند و تاریخ نیز ثبت کرد.
پیوند این آموزهها با جامعه امروز
برادران و خواهران نمازگزار! امروز جامعه ما، مسئولان ما، والدین ما، جوانان ما و تمام ساختارهای اجتماعیمان به سه چیز نیاز دارند:
۱. ایثار علوی
نه ایثار زبانی؛
ایثار عملی، یعنی جلو انداختن مردم، توجه به محرومان، رسیدگی به گرفتاران، و کار برای خدا حتی وقتی شرایط سخت است.
۲. حیا و کرامت فاطمی
حیا در اقتصاد، حیا در روابط، حیا در مسئولیتپذیری.
کرامتی که اجازه نمیدهد انسان زیر بار ناحق برود.
۳. صبر و پایمردی در دفاع از حقیقت
حضرت زهرا(س) با بیماری، با نبودن پیامبر(ص)، با فشارهای سیاسی،
اما با استقامت و صداقت ایستادند.
امروز نیز جامعه ما باید باور داشته باشد که عزت تنها در سایه ایمان، تقوا و پیروی از ولایت است.
جمعبندی
امروز از مکتب علی و فاطمه یاد گرفتیم که:
انفاق و ایثار، درهای رحمت خدا را میگشاید.
کمک به دیگران، حتی در اوج نیاز، نشانه ایمان است.
کرامت زن مؤمنه، پایه استحکام خانواده است.
حقگویی و دفاع از حقیقت، میراث فاطمی است.
هر جامعهای که از این چراغها فاصله بگیرد، گرفتار تاریکیها خواهد شد.
اللهم اجعلنا من المتقین…
پروردگارا! ما را پیروان راستین علی و فاطمه قرار بده.
دلهای ما را با نور ولایت روشن کن.
گرهگشای مشکلات مردم قرارمان بده.
بر جوانان ما غیرت و عزت علوی عطا فرما.
بر بانوان ما عفت و کرامت فاطمی عطا فرما.
و آخر دعوانا أن الحمدلله رب العالمین
خطبه دوم نماز عبادی ـ سیاسی جمعه میاندورود
به امامت حضرت حجتالاسلام و المسلمین غفاری
(هفته اول آذر – به مناسبت هفته بسیج)
أُوصِیکُمْ عِبادَ اللهِ وَ نَفْسِی بِتَقْوَى اللهِ ثَانِیًا…
برادران و خواهران ایمانی! در آستانهی هفتهی پرافتخار بسیج مستضعفین قرار داریم؛ نهادی برخاسته از اندیشه نورانی امام خمینی(ره) که فرمودند:
«اگر بسیج نبود، کشور هم نبود.»
۱. کارنامه درخشان بسیج در گام اول انقلاب
بسیج از همان لحظههای نخستین پیروزی انقلاب، در تمام میدانهای حساس حضور داشت.
در روزهای استقرار نظام اسلامی، با تشکیل کمیتهها و محوریت مساجد، امنیت جامعه را تضمین کرد و در برابر ضدانقلاب ایستاد.
در دوران دفاع مقدس، جوانان بسیجی در خط مقدم تاریخ ایستادند؛ با دستان خالی اما با ایمان پر، استقلال کشور را حفظ کردند و اجازه ندادند یک وجب از خاک ایران اسلامی در اختیار دشمن قرار گیرد.
پیشانی جبههها، نام بسیج است؛
پیشانی ایثار و شهادت نیز همین نام است.
پس از جنگ، بسیج در قالب سربازان سازندگی وارد میدان شد؛ جاده، پل، آبرسانی، خدمترسانی به محرومان، کمک به پیشرفت روستاها و مناطق محروم.
در دهههای بعد، هرجا فتنه داخلی بود، بسیج در صحنه بود؛
هرجا تهدید نرم بود، بسیج سنگر ساخت؛
در برابر تروریسم تکفیری در منطقه، بسیج میداندار بود و امنیت ملی را فراتر از مرزها حفظ کرد.
در بحران کرونا نیز، این نیرو با اوج فداکاری در کنار مردم ایستاد.
این کارنامه نشان میدهد که بسیج یک نیرو برای یک مقطع خاص نیست؛
بلکه نهادی است که هر روز متناسب با نیاز انقلاب بازتولید میشود و در میدان سخت، نیمهسخت و نرم، نقشآفرینی میکند.
۲. فرهنگ بسیجی؛ از جنس معرفت، نه سازمان فرهنگ بسیجی یک فرهنگ کادری نیست؛ یک هویت ایمانی و نوعی نگاه به جهان است. این فرهنگ بر پایههای زیر استوار است:
ولایتباوری و ولایتپذیری
ایثار و مقاومت
بصیرت و آگاهی
پیشبرندگی و امیدآفرینی
مردمی بودن و خدمتگزاری
تکلیفگرایی و مجاهدت بدون چشمداشت
به همین دلیل است که بسیج میتواند گرهگشای چالشهای کشور باشد.
امروز که دشمن جنگ ترکیبی علیه ملت ایران بهراه انداخته، بسیج میتواند با همراهی دولت و دستگاهها، تابآوری ملی را افزایش دهد و نقشه دشمن را خنثی نماید.
۳. نسبت بسیج و دولت
بسیج، بازوی دولت اسلامی است؛ اما بیمطالبه نیست.
رویکرد بسیج باید:
حمایتی – مطالبهگرانه باشد؛
یعنی در کنار دولت، کمککار دولت، یاریدهنده دولت؛ اما
در عین حال مطالبهگر برای خدمت بهتر به مردم.
از نگاههای صفر و صدی و تقابل بیثمر پرهیز کند.
توقعات را با توجه به شرایط سخت اقتصادی، فشار خارجی و جنگ ترکیبی، در سطح واقعبینانه تنظیم کند.
در جهت افزایش کارآمدی دولت تلاش کند؛ چراکه کارآمدی دولت، ضامن ماندگاری انقلاب اسلامی است.
۴. غرب و ایران مستقل و مقتدر
برادران و خواهران ایمانی!
جهان امروز به سمت برتریطلبی آشکار غرب حرکت میکند.
شعار «صلح از طریق قدرت» که آمریکا و ترامپ مطرح کردند، یعنی:
قواعد بینالمللی کنار گذاشته شده،
جهان به دو بخش تقسیم شده:
یا تسلیم شوید، یا جنگ.
غرب قرنهاست این سیاست را پیگیری میکند، اما امروز علنی شده است.
از اینرو چهار نکته اساسی برای ما مهم است:
۱. استقلال بدون قدرت محقق نمیشود.
وقتی ایران در دوران هخامنشی، ساسانی و صفوی قدرت داشت، مستقل بود.
وقتی قاجار و پهلوی قدرت را از دست دادند، استقلال از بین رفت.
۲. قدرت واقعی فقط قدرت نظامی نیست؛ ترکیب سه عنصر است:
علم و دانش
اتصال به ایمان، دین و مردم
توان دفاعی و بازدارندگی
صفویه هر سه را داشت، لذا ماندگار شد.
قاجار هیچیک را نداشت، لذا سقوط کرد.
۳. ایستادگی در برابر سلطهطلبی غرب ضرورت است، نه لجاجت.
تعامل علمی و اقتصادی با جهان نهتنها بد نیست، بلکه لازم است،
اما سلطهپذیری خط قرمز ملت ایران است.
۴. همبستگی ملی رمز پیروزی است.
وقتی مردم، رهبری و مسئولان کنار هم باشند،
هیچ قدرتی— آمریکا و اروپا— نمیتواند ایران را به زانو درآورد.
کلید تغییر در دست غرب است:
اگر از سلطهطلبی دست بردارد، شرایط تغییر خواهد کرد.
اما تا آن روز، ایران مستقل، مقتدر و تکیهگاه منطقه باقی خواهد ماند.
۵. عطر حضور شهدای گمنام در کشور، مازندران و میاندورود
این روزها در جایجای کشور و استان مازندران و همین شهرستان میاندورود، عطر حضور شهدای گمنام را حس میکنیم؛ جوانانی که حتی نامشان با ما نیست، اما راهشان با ماست.
ما شرمندهایم… شرمنده شهدایی که جان، جوانی، آرزوها، خانواده، فرزند و همسر خود را برای خدا دادند و ما هنوز نتوانستهایم به اندازه شأن آنها ادامهدهنده راهشان باشیم.
شهدا به ما یاد دادند:
اخلاص یعنی خدا محور بودن؛
ولایتمداری یعنی ایستادن پای حق، حتی اگر تنها بمانی؛ گذشتن از خود یعنی زیستن برای خدا، نه برای خواستههای کوچک دنیایی. برخی از این شهدای گمنام، مادرانی دارند که سالهاست چشمانتظارند؛
فرزندانی دارند که هنوز نمیدانند پدرشان کجاست. امروز ما بر سر تربت بینام آنان، هم گریه میکنیم و هم درس میگیریم. از این شهدا طلب شفاعت میکنیم که انشاءالله در روز حساب، به آبرویی که نزد خدا دارند، دستگیر همه ما باشند.
دعا
اللهم صلّ علی محمد و آل محمد
اللهم اجعلنا من أنصار دینک…
پروردگارا! تفکر بسیجی را در دلهای ما زنده بدار.
قدرت این ملت، وحدت این کشور و عزت این نظام را روزافزون فرما.
روح مطهر امام(ره) و شهدای گمنام و گرانقدر ما را با اولیائت محشور بفرما.
به جوانان ما توفیق مقاومت، بصیرت و خدمت مخلصانه عطا فرما.
و آخر دعوانا أن الحمدلله رب العالمین