شما عزیزان نمازگزار، خواهران گرامی و برادران بزرگوار و خودم را سفارش میکنم به رعایت تقوا در همه شئون زندگی، در همه گفتارها، رفتارها و تعامل با دیگران. باید مراقب باشیم که تقوا را رعایت کنیم تا به درجه متّقین نزدیک شویم و مورد رحمت و عنایت ویژه الهی قرار بگیریم.
در آیه شریفه ۱۴ سوره آلعمران، مطلبی هست که میخواهم خدمت شما عرض کنم. خداوند متعال میفرماید «زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذَٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ»
این آیه بیان میکند به طور طبیعی همه انسانهایی که در دنیا زندگی میکنیم، تمایلات و علاقهمندیهایی داریم که به خاطر طبیعت مادی ما در این دنیا است؛ مثل نیاز به غذا و آنچه که نیازهای زندگی مادی است و خداوند در دنیا قرار داده است. اما گاهی این نیازها به صورت زینتداده شده و آراسته شده جلوه داده میشوند، یعنی اینها به شکل زینت و جلوهای در زندگی افراد درآمده اند و از حالت طبیعی فراتر رفتهاند.
عمده آیات قرآن کریم بر مردان متمرکز است، اما در این آیه شریفه فرمود «من النّساء» که یعنی این زینت دادن برای خانمها نیز اتفاق میافتد.
اما فاعل این زینت دادنها کیست؟ چه کسی تمایلات را زینت میدهد؟ «حب الشهوات من النساء و البنین و وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذَٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ» که معنا و ترجمههای زیادی برای این آیه ذکر شده است. برای مثال، طلا و نقرهای را که در پوست گاو قرار میدهند، به آن قِنطار گفته میشود که به معنای تمایل زیاد به مال، طلا و نقره است. همچنین وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ اشاره به اسبهای نشاندار و ویژه دارد، که امروز میتوان آن را به ماشینهای مدل بالا و شاسیبلند تشبیه کرد! اینها باعث میشوند تمایل انسان به این امور غیرعادی و بیش از حد شود. همچنین انعام، یعنی چهارپایان و دامها، که فرض کنید یک دامداری تمام سرمایهاش روی این دامها است؛ اینها هم برای انسانها زینت و جذابیت دارد. به عبارت دیگر، اینها متاع حیات دنیا هستند که خداوند آفریده و در دنیا به صورت غیرمتعارف و زیاد دلبستگی ایجاد میکنند! این آیه شامل کشاورزی، کشتزارها، میوهها و باغات نیز میشود. در این امور قرآن کریم میفرماید اینها زینت داده میشوند برای همه مردم، نه فقط مؤمنین یا مسلمانان. یعنی همه انسانها نسبت به این امور تمایل دارند؛ زنان، فرزندان، پول، اسبهای نشاندار، چهارپایان، زراعت و کشاورزی، همه اینها زینت داده میشوند.
در آیات دیگر قرآن، مثل آیه ۴۸ سوره انفال، خداوند میفرماید زینت دهنده این امور، شیطان است: «وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ» یعنی شیطان اعمال آنها را زینت میدهد و جلوه میبخشد تا انسان بیشتر به آنها تمایل پیدا کند.
یا در آیه ۴۳ سوره انعام آمده است: «زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ» یعنی شیطان به کارهایی که انسان میخواهد انجام دهد تلقین میکند و آن را به گونهای زیبا جلوه میدهد که انسان به سمت آن کشیده شود.
گاهی شخصی پشت سر فرد دیگری حرف میزند اما مدعی میشود اینجا غیبت نیست بلکه افشاگری است! و اگر آنرا انجام ندهیم، گناه کردهایم!
البته باید توجه داشت که زینت دادن به کارهای زشت و گناه و معصیت، مستقیماً کار شیطان است.
در کارهای خوب، خداوند خودش انسان را به آنها ترغیب میکند، اما هیچ کاری در عالم اتفاق نمیافتد مگر به اذن الهی. یعنی شیطان هم مستقل نیست؛ بلکه گاهی نفس انسان، گاهی شیطان و گاهی هر دو با هم باعث تمایل به گناه میشوند.
امیرالمؤمنین علی(ع) در خطبه ۸۳ نهجالبلاغه فرمود «شما را به تقوای خدا توصیه میکنم؛ زیرا دشمنی دارید که در سینه شما راه دارد و شما را برحذر میدارم از این دشمن که شیطان است و به صورت پنهانی، در گوش شما نجوا میکند و انسان را به سوی گمراهی و پَستی سوق میدهد، وعدههای دروغ میدهد و شما را به آرزوهای طولانی وادار میکند و گناهان را زینت میدهد و گناهان بزرگ را کوچک جلوه میدهد»
همه ما با این مسئله سروکار داریم. نیازی نیست که شک کنیم، زیرا این موضوع امری بدیهی است. همه ما در این میدان مبارزهایم؛ اما میزان عقل، وحی الهی و تقوای ماست که باعث میشود حرف شیطان و نفس را نپذیریم!
در آیه ۱۵ سوره آلعمران خداوند میفرماید ما نمیگوییم زندگی نکنید و از نعمتهایی که خدا به شما داده استفاده نکنید! بلکه میفرماید «قُلْ أَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذَٰلِكُمْ ۚ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ» یعنی به شما خبر بدهم که چیز بهتری از این زن و فرزند و طلا و مال دنیا، باغات و اسبهای نشاندار و امثال اینها برای کسانی که تقوا دارند وجود دارد؟! برای آنها عند ربهم، نزد پروردگارشان، نعمتهای مادی و معنوی مثل «جنات تجری من تحتها الانهار» یعنی بهشتهایی که از زیر درختان آنها نهرها جاری است، وعده داده شده است! همچنین همسران پاک و مطهر برای مردان و زنان پاکیزه و متّقی در آخرت ذخیره شده است.
کسانی که در دنیا به حرام آلوده نشوند و رعایت عفاف و حجاب کنند، چون تقوا دارند و به وعده الهی گوش میدهند و با وجود اینکه میتوانند گناه کنند، از گناه دوری میکنند، خداوند برای این افراد پاداش اخروی درنظر گرفته است.
از خدا میخواهیم که زمینه گناه را از ما دور کند؛ اما فرد متّقی حتی اگر زمینه گناه نیز فراهم شود، به خاطر خدا و فرمان پیامبر و ائمه معصومین رعایت میکند و دچار گناه نمیشود. خداوند برای این افراد همسران پاکیزه و مقامی بالاتر از این نعمتها، یعنی «رضوان الهی» که جایگاه خشنودی الهی است، ذخیره کرده است.
اگر انسان در دنیا بتواند در مقابل این زینتهای شیطان مقاومت کند و به گناه نیفتد و وابستگیهای دنیا را برای آخرت خرج کند، خداوند نیز در آخرت نعمتهایی بزرگ به او خواهد داد. اینها در بهشتهایی جاودانهاند و از همسران پاکیزه برخوردارند و بالاتر از همه اینها، مقام رضوان الهی را دارند که مرتبه بسیار بالایی است.
انشاالله خداوند همه بندگانش را رحمت کند و همه ما و جوانان را در برابر عوامل گناه در جامعه محافظت فرماید. [پایان خطبه اول]
امروز، روز ۲۵ مهرماه، دو مناسبت دارد؛ یکی از آنها بحث روز جهانی ریشهکنی فقر است — منظور از «فقر» در اینجا فعلاً بیشتر فقر مادی است، امور اقتصادی. در ۱۷ اکتبر ۱۹۹۲ میلادی، یعنی همین روز ۲۵ مهرماه، در سازمان ملل به عنوان روز «ریشهکنی فقر» ثبت شده است.
در دین اسلام، فقیر کسی است که درآمدش با مخارجش نمیخواند؛ یعنی اگر کل درآمد سالیانهاش مبلغی باشد که زندگیاش در آن سال نمیگذرد، او فقیر محسوب میشود.
فقیر دارای درجهبندی هم هست؛ ممکن است یکی خیلی فقیر باشد، یکی کمتر فقیر باشد، برخی در فقر مطلق باشند. امروز حداقل این است که ما در جامعه [متأسفانه] فقر نسبی داریم.
عواملی که باعث این فقر نسبی میشوند، سه عامل عمدهاند: نخست، خود انسان. بعضیها فقرشان به سبب تنبلی خودشان است؛ یعنی کار نمیکنند لذا زندگی آنها نمیچرخد، اگر درآمد کمی دارند، دنبال کار نمیروند! باید برنامهریزی برای خود داشته باشند و برای امور خود سرمایهگذاری کنند؛ هزینههای زائد و غیرضروری بیشتری دارند و خرجشان بیش از دخلشان است؛ درآمد هم ندارند؛ طبیعی است چنین کسی دچار فقر میشود!
عامل دوم فقر، جامعه است. خداوند برای مردم وظایفی تعریف کرده است و اگر ما به آنها عمل نکنیم، موجب فقر در جامعه میشود. خداوند در قرآن شریف و در روایات به ما دستوراتی داده تا این عامل ایجاد نشود، یا به عبارت دیگر از فقری که از ناحیه جامعه ممکن است متوجه افراد شود، جلوگیری شود. این یک ابتکار عملی است که در دین مبین و مترقّی اسلام دیده شده است؛ مثلاً زکات برای این است که کمبودهای فقرا و مساکین جبران شود. زکات هشت مصرف دارد که دو مورد آن به مسکین و فقیر مربوط است. امام صادق(ع) فرمود اگر مردم، همه اغنیا، کسانی که وظیفهشان زکات است، زکات خود را بدهند، هیچ مسلمانی در فقر خوراک و پوشاک و مسکن نخواهد بود — مشروط بر اینکه همه وظیفه خود را عمل کنند!
اسلام دستورات دیگری نیز دارد مثلا برای سادات فقیر خمس را مطرح کرده است. هدیه، هِبه، صدقه، انفاق، احسان، وقف، همه اینها برای آن است که جامعه به فقرا برسد. در قرآن کریم ۲۷ مرتبه در کنار هر «اقم الصلاة» یا «اقیموا الصلوة» مسئله ادای زکات ذکر شده است. بسیاری از افراد نماز میخوانند اما زکاتی که بر عهده برخی از آنان است، انجام نمیدهند! البته زکات واجب شروط و نصابی دارد؛ اگر شرایطش نباشد، زکات واجب برعهده شخص نیست، اما زکات مستحب برای همه ما مطرح است.
قرآن کریم میفرماید «وَ فِی اموالهم حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُوم» یعنی در اموال مومنان، حقی برای نیازمندان و محرومان در نظر گرفته شده است؛ به گونهای که افراد هر هفته یا روزانه مقدار معینی از مالشان را برای یاری رساندن به دیگران کنار بگذارند، حتی برای کسی که نیاز دارد اما خود درخواست کمک نمیکند!
اگر ما به این وظیفه و حقّی که بر گردن داریم عمل کنیم، راه این عاملِ فقرِ ناشی از جامعه هم بسته میشود.
در نظام جمهوری اسلامی ایران، به ابتکار امام راحل(ره) در سال ۱۳۵۸ کمیتهای به نام کمیته امداد ایجاد شد که واسطه خیر، بین مردم و فقرا است؛ و چند سازمان دیگر هم در این عرصه فعالاند؛ عمدهاش کمیته امداد است. جامعه یعنی مردم باید دغدغهای برای کمک به نیازمندان داشته باشند.
امیرالمؤمنین علی(ع) در حکمت ۳۲۸ نهجالبلاغه فرمود: «انّ الله سبحان فرض فی اموال الاغنیا اقوات الفقراء» خداوند در اموال اغنیا، قوت و روزی فقرا را قرار داده است؛ هیچ فقیری وجود ندارد مگر اینکه آن غنی، حق فقیر را نپرداخته باشد. اگر در همین دنیا هم این حسابکشی شود، آنکه دارا بوده و به فقیر نرسیده باید پاسخ دهد!
امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود خداوند روز قیامت از آنها خواهد پرسید این نعمتهایی را که به تو دادم کجا خرج کردی؟ اموالت را چگونه مصرف کردی؟ آیا به برادر، خواهر، همسایهات که در تنگنایند، کمک کردی یا نکردی؟
نکته این است که منظور از زکات در فرمایش امام، زکات واجب است که شامل افراد ثروتمند میشود. زکات مال کسی است که داراییش به حد نصاب رسیده و باید زکات آنرا بپردازد. در روایات ما هم آمده است که اگر اغنیا زکات مالشان را بدهند، ما فقیری نخواهیم داشت. درباره زمان ظهور حضرت بقیةالله الاعظم(عجّ) در روایات آمده که چون در آن دوران، همه مردم به وظایف خود عمل میکنند و رفاه عمومی افزایش مییابد، باید برای یافتن انسان فقیر که زکات به او داده شود، جستوجو کنیم!
اگر در نظام اسلامی همه کسانی که واجب شرعی به گردنشان است، وجوه شرعی را بپردازند، مسلم است که نباید فقر و نداری، به این ترتیب وجود داشته باشد!
قسمت سوم، غیر از فرد و جامعه، حاکمیت است. حاکمیت هم وظیفهای دارد. در نظام سرمایهداری (که ما چنین نیستیم، بلکه ما نظام اقتصاد اسلامی داریم) سرمایهدارها پولدارتر میشوند و فقرا باقی میمانند؛ در نظام سرمایهداری، سرمایهداران دنبال اِزدیاد اموال خود هستند. مثلا یک فروشگاه بزرگ ایجاد میکنند و کاری ندارند که کسبه خرد چه شرایطی دارند، در حالی که گاهی قیمت کالا در این مغازههای کوچک از آن فروشگاههای بزرگ کمتر است! البته این موضوع برای خودش فلسفهای دارد که فعلا به آن نمیپردازیم، اما ما نظام اسلامی هستیم و باید جلوی این نابرابریها را بگیریم. امروز جنایتکاران صهیونیست (که انشاءالله از عالم ریشهکن شوند) در غزه قحطی مصنوعی و دستی ایجاد کردند؛ آنها برای رسیدن به هدفشان هر کاری میکنند تا داراییشان و سلطهشان بیشتر شود؛ چقدر از کودکان در غزه از گرسنگی و فقر به شهادت رسیدهاند! اینها کارهای استکباری است. ما که مسلمانیم، نظام اسلامی و دولت اسلامی باید چند کار کند تا فاصله و شکاف طبقاتی کمتر شود: سیاستهای اقتصادی صحیح و برنامهریزی اقتصادی داشته باشد. تیم اقتصادی دولت خیلی در این امور مهم است؛ در برنامهریزیهای اقتصادی باید مردم عادی منتفع شوند نه اینکه عدهای با رانت و گرفتن امکانات بیشتر از منابع عمومی بهرهمند گردند! در دولت اسلامی، عدالتمحوری در توزیع امکانات و منابع باید برقرار باشد؛ نباید گذاشت عدهای با رانت، آشنایی یا پارتیبازی تمام منابع ثروت را برای خود جمع کنند.
مقام معظم رهبری بارها تأکید کردهاند و من از سخنان ایشان از ۳۰ مهرماه سال ۱۳۸۱ به بعد یاد میکنم که فرمودند «اگر مسئولی که فلان تجارت خارجی و فلان مناقصه بزرگ در اختیار اوست؛ فلان پروژه مهم و پُرخرج زیر امضای اوست و فلان صندوقِ پول، زیر کلید اوست، به خودش اجازه دهد برای منافع شخصی و جمعآوری ثروت برای خود یا نزدیکانش، از این امکان - که متعلّق به کشور و مردم است - استفاده کند، همان چیزی اتّفاق خواهد افتاد که در کشورهای دچار سیستمهای ظالمانه در گذشته و امروز در دنیا اتّفاق افتاده است؛ یعنی ثروت در یک نقطه متمرکز خواهد
شد و جمع کثیری دچار محرومیّت و فقر خواهند گردید. این تبعیض است؛ این چیزی است که اسلام برای مبارزه با آن آمده است»
مقام معظم رهبری همچنین فرمود «این چیزی است که با نظام اسلامی و با انتظار مهدی موعود کاملاً منافات دارد. این حدّی است که من از مسئولان خواستهام. به مسئولان بارها گفتهام، تأکید هم کردهام، باز هم میگویم و پای این مطلب ایستادهام که باید با فساد در دستگاههای دولتی و دیگر دستگاههای حکومتی مبارزه شود. متعهّدِ این مبارزه، خودِ مسئولان قوای مختلف هستند»
الحمدلله خدا را شاکریم که در دولتهای مختلف به طور کلی سیستم به سمتی پیش رفته است که محرومان مورد ملاحظه قرار بگیرند. الان همین طرح کالابرگ که در دولت آقای دکتر پزشکیان با همراهی مجلس در حال اجراست، برای حمایت از نهادهای پایینتر جامعه است. این روش خوبی است که به افرادی که دستشان به دهانشان نمیرسد و نمیتوانند زندگیشان را بچرخانند، کمی کمک شود.
همچنین برنامههای دیگری مانند وامهای ازدواج جوانان و حمایتهای دیگر وجود دارد که همه در راستای فقرزدایی و ریشهکنی فقر هستند. عمده بحث در مورد روز جهانی مبارزه با فقر و به عبارتی ریشهکنی فقر است. هر یک از ما اگر واقعا کسی را میشناسد، جوانی که اگر به او کمک شود و سرمایهگذاری روی او انجام گیرد، توانمند میشود، باید این را در نظر داشته باشد.
ما به دوستان کمیته امداد امام خمینی(ره) و دیگر سازمانها گفتهایم تا تا حد امکان برای کارآفرینی، سرمایهگذاری و مهارتآموزی هزینه کنند. چون اگر به کسانی که میتوانند کار کنند، فقط پول داده شود و زندگیشان راحت شود، جامعه دچار رخوت و بیتحرکی میشود و به سمت فقرزدایی نمیرود! اما با حمایت از توانمندسازی افراد، جامعه با نشاط و پویا میشود انشاءالله.
افراد، جامعه و مسئولان حاکمیت، همه وظیفه دارند در فقرزدایی نقش داشته باشند.
۲۵ مهرماه مناسبت دیگری نیز دارد و به عنوان روز نسلکشی کودکان و زنان فلسطین نامگذاری شده است. آماری که در این مدت دو سال گذشته از جنایت و نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه ثبت شده، نشان میدهد بیش از ۷۰ هزار نفر در غزه به شهادت رسیدهاند.
به نقل از شبکه المیادین و سازمان بینالمللی کودکان را نجات دهید، تعداد کودکان شهید در نوار غزه از ۲۰ هزار نفر فراتر رفته است! حداقل بیش از هزار و نه کودکِ زیر یک سال در این مدت به شهادت رسیدهاند که تقریباً نیمی از آنها، یعنی ۴۵۰ نفر، در طول همین جنگ دو ساله به دنیا آمده و هنوز یک سالشان کامل نشده بود! این تعداد کودک بیگناه و معصوم، مظلومانه به شهادت رسیدهاند! آنوقت آن مَردک [ترامپ] بیاید و در شرمالشیخ بگوید بخاطر آتشبس، همه عاشق اسرائیل شدهاند!
در این خصوص آمارهای دیگری هم وجود دارد؛ حداقل ۴۲ هزار و ۱۱ کودک اهل غزه در طول جنگ زخمی شدهاند. این بمبارانها و موشکبارانها که در میان مردم، خانهها، چادرها و خیمههای مسکونی صورت گرفته، باعث این وضعیت فاجعهبار شده است.
گزارشی از کنوانسیون حقوق افراد دارای ناتوانی سازمان ملل متحد نشان داده که تاکنون حداقل ۲۱ هزار کودک فلسطینی به طور دائم معلول شدهاند! یعنی دست یا پای آنها شکسته نشده که به مرور بهبود یابد، بلکه اساساً قطع شده است! هزاران کودک دیگر نیز مفقود شده یا زیر آوار ماندهاند و وضعیتشان نامعلوم است!
این سخن را هم باید گفت که همه این آمارها نشاندهنده عمق جنایت رژیم جعلی صهیونیستی و خشونتهای بیرحمانهای است که علیه مردم مظلوم فلسطین صورت گرفته است.
با وجود همه این فجایع، مردم غزه و فلسطین اجازه ندادند رژیم غاصب صهیونیستی به اهداف شوم خود برسد. آنها قصد داشتند مردم فلسطین را از غزه خارج کنند، که به فضل الهی موفق نشدند. همچنین میخواستند جنبش مقاومت اسلامی حماس و سایر جبهههای مقاومت فلسطینی را نابود کنند، که باز هم ناکام ماندند. هدف دیگر رژیم اشغالگر، آزادی اسرای خود از طریق جنگ بود که این امر هم محقق نشد. بلکه مجبور شدند با ذلّت، آتشبس را بپذیرند. در این آتشبس، فلسطینیها توانستند حدود ۲۰۰۰ نفر از اسرای خود را آزاد کنند که این یک پیروزی مهم به شمار میرود و با مقاومت به دست آمده است.
البته امروز مناسبات و مسائل دیگری نیز وجود دارد که بعداً بیان خواهم کرد، اما این بخش به همین جا ختم میشود. ما مسلمانان، مدیون این شهدا و مقاومت آنان هستیم؛ کسانی که در خط مقدم جبهه مقاومت بوده و به شهادت رسیدهاند، از جمله شهید بزرگوار یحیی سنوار، اسطوره مقاومت فلسطین که سالهای طولانی در زندانهای اسرائیل محبوس بود و چهار بار به حبس ابد محکوم شده بود، اما به لطف الهی آزاد شد و سپس عملیات «طوفان الاقصی» را طراحی کرد، عملیاتی که در واقع یک عملیات حماسی بود و حیات مادی و معنوی فلسطین را زنده کرد و تمام طرحها و اهداف رژیم منحوس اسرائیل رامتوقف ساخت. این عملیات موجب فروپاشی و شکست سه دستگاه اطلاعاتی بسیار قدرتمند و ادعایی رژیم صهیونیستی یعنی موساد، شاباک و آمان شد و هِیمنه و اقتدار آنها را در هم شکست.
وابستگی شدید رژیم منحوس صهیونیستی به متحدانش به خصوص آمریکای جنایتکار برای همگان روشن شد. اگر حمایت آمریکا نبود، رژیم صهیونیستی در همان روزهای اول نابود میشد. این واقعیتها برای همه جهان نمایان شد.
در پی وقایع دو سال اخیر، مردم دنیا بیدار شدند و بیش از ۱۶۰ کشور جهان، فلسطین را به رسمیت شناختند. همچنین ۵۰۰ نفر از ۴۷ کشور جهان در ناوگان صُمود که تهدید نیز میشد به سمت غزه حرکت کردند تا حمایت خود را از مردم مظلوم غزه اعلام کنند.
در مقابل، کسانی مثل ترامپ بودند که در شرمالشیخ سخنانی ناپسند گفتند و تلاش کردند اوضاع را به نفع صهیونیستها تغییر دهند و گفتند مردم دنیا عاشق صهیونیستها شدهاند چراکه آتشبس را پذیرفته است! چه کسی که انسان باشد، عاشق یک رژیم جنایتکار و کودککش میشود؟! در خود آمریکا بالغ بر ۸۶ درصد گفتهاند از رژیم صهیونیستی حمایت نمیکنیم چون کودککش و جنایتکار است و با ایجاد قطحی مردم غزه را میکُشد.
ما از اقدام دولت آقای پزشکیان و وزیر محترم امور خارجه که ذیل سیاستگذاری نظام جمهوری اسلامی ایران و با پایبندی به آن، از حضور در شرمالشیخ خودداری کرد تشکر و قدردانی میکنیم. شما دیدید که این مردک [ترامپ] چگونه روسای جمهور و رهبران دیگر کشورها را تحقیر کرد! میزبان اجلاس یعنی رئیسجمهور مصر [السّیسی] وقتی خواست با او دست بدهد، صورتش را برگرداند و به او دست نداد! یا به مقام اماراتی میگفت شما پول بیاندازه هستید! یعنی شما را بصورت پول میبینیم اما این افراد از ترس خودشان را به نفهمی زدند! یا به رئیسجمهور ترکیه و همسر او توهین بیشرمانه ای کرد. واقعاً اگر ما نیز در این اجلاس «شرمالشیخ» حاضر بودیم الان شرمسار و سرافکنده میشدیم! لذا از دولتمردانمان که در آن حضور نیافتند تشکر میکنیم و به ایشان دستمریزاد میگوییم. ترامپ حتی به شرکای خودش هم رحم نمیکند، دیدید که به نخستوزیر ایتالیا با یک دید شهوانی نگاه میکرد، در اجلاسی که تمام دنیا آنرا مشاهده میکردند!
در دنیای امروز، دچار خبیثترین افراد مثل ترامپ شدهایم که باید با آنها مقابله کنیم. این فرد از یک طرف میگوید افتخار میکند که از برجام خارج شده است اما از سوی دیگر میگوید دست من برای صلح و توافق با ایران دراز است! خود تو میگویی از برجام خارج شدهای و پیمان شکنی کردهای، آنوقت توقع داری دوباره با تو پیمان ببندیم؟! ترامپ در حال محک زدن مردم عزیزمان است تا بفهمد تا چه اندازه در کنار نظام، انقلاب و رهبری خواهیم ماند، با ایجاد گرانی و کمبود تلاش میکنند ما را محک بزنند، لذا باید مراقب این افراد جنابتکار باشیم و با وحدت و اتحاد، تحت فرمان مقام معظم رهبری انشاءالله بر این مشکلات فائق شویم.
در پایان یادآوری میکنم که روز شنبه نیز روز ورزش و تربیت بدنی است. اگرچه وقت من محدود است، اما امیدوارم همه عزیزان به امر ورزش و تربیت بدنی اهمیت دهند و برنامهریزیهای مناسب انجام شود تا نشاط و سلامت جامعه افزایش یابد. خود ما نیز باید ورزشکار و ورزشدوست باشیم تا جامعهای پرنشاط داشته باشیم.
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته.