[در پاسخ به حاج آقا غفاری امام جمعه]
بسم الله الرحمن الرحیم
خطبه اول نماز جمعه
شهرستان میاندورود
مورخ ۱۰ مردادماه ۱۴۰۳
به امامت حضرت حجتالاسلام والمسلمین غفاری
الحمدلله رب العالمین، والصلاة والسلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین،
برادران و خواهران گرامی و مؤمن، سلام علیکم و رحمت الله و برکاته؛
امروز در آستانه سالروز شهادت امام حسن مجتبی علیهالسلام، دومین پیشوای پاک و چراغ هدایت اهل بیت عصمت و طهارت، گرد آمدهایم تا از سیره و شخصیت آن بزرگوار یاد کنیم و از آموزههای ناب ایشان بهرهمند شویم.
۱. اقرار به امامت؛ حقیقت بهشت
ابتدا به حدیثی از امام جعفر صادق علیهالسلام توجه کنیم که مفهوم عمیق ایمان به امامت و ولایت اهل بیت علیهمالسلام را بیان میکند:
روایت شده است که مردی در محضر امام صادق(ع) گفت:
«از خداوند میخواهم که مرا به بهشت ببرد.»
امام فرمود:
«شما همین الآن در بهشت هستید، از خدا بخواهید شما را از آن بیرون نکند.»
حضار گفتند: «اما ما در دنیا هستیم.»
امام پرسید: «آیا به ولایت ما اقرار نمیکنید؟»
گفتند: «بله اقرار داریم.»
امام فرمود:
«این همان حقیقت بهشت است.»
(المحاسن، ج۱، ص۱۶۱)
این حدیث نورانی به ما میآموزد که حقیقت و درک بهشت، اقرار و اعتقاد به امامت اهل بیت است. معنای واقعی بهشت در همین پیروی و ولایت اهل بیت است که انسان را در دنیا در حال زندگی بهشتی قرار میدهد. بنابراین، ایمان به اهل بیت فقط یک اعتقاد خشک نیست، بلکه زندگی در بهشت واقعی است.
۲. فضائل و مناقب امام حسن مجتبی (ع)
امام حسن علیهالسلام، به عنوان یکی از بزرگترین پیشوایان تاریخ اسلام، شخصیتی کمنظیر در فضائل اخلاقی، عبادی و اجتماعی بوده است.
کتاب معتبر «فضائل ابن شاذان» از منابع اولیه شیعه، چنین آورده است:
«حسن به این نام نامیده شد چون با احسان خداوند آسمانها و زمینها به پا ایستادهاند. علی و حسن دو نام از نامهای الهی هستند و حسین مصغر حسن است.»
این عبارت بیانگر آن است که نام حسن نمایانگر کاملترین نوع احسان، نیکی و رحمت الهی است و امام حسن علیهالسلام نمادی از این صفات الهی بود.
سیره و زندگی ایشان سرشار از مهربانی، گذشت و جوانمردی است. نمونهای از مهربانی آن حضرت، وقتی است که سگی گرسنه نزدش آمد و امام هر لقمهای که میخوردند، لقمهای هم برای آن سگ کنار میگذاشتند و فرمودند:
«من از خداوند شرم میکنم که جانداری به صورتم نگاه کند و من به او غذایی ندهم.»
این نمونه، تجلی زنده اخلاق اسلامی و رحمت خداوند است که باید در دلهای ما هم جا بگیرد.
از سوی دیگر، امام حسن علیهالسلام در برخورد با همسایگان غیرمسلمان نیز نمونهای از گذشت و اخلاق والای انسانی را به نمایش گذاشتند. زمانی که دیوار خانه آن حضرت دچار نفوذ نجاست همسایه یهودی شد، به جای خشم، با مهربانی و گذشت پاسخ دادند و حتی سبب شدند که آن خانواده یهودی به اسلام گرویدند.
۳. حقانیت و روحیه انقلابی امام حسن (ع)
ممکن است برخی به اشتباه امام حسن علیهالسلام را فردی صرفاً مهربان و صلحطلب معرفی کنند که از مبارزه دست کشیده بود. اما تاریخ و منابع معتبر نشان میدهد که ایشان هم مهربان بود و هم مرد میدان مبارزه.
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در وصف فرزندشان فرمودهاند:
«حسن جوانمردی شایسته از قریش است و هرگاه جنگ سخت شود، مرد میدان است.»
امام حسن علیهالسلام با وجود روحیه مهربانانه و صلحطلبانه، اهل مقاومت بود و در برابر ظلم و ستم معاویه ایستادگی کرد. اما شرایط سیاسی و اجتماعی زمان و نداشتن همراهان کافی، ایشان را مجبور به صلح کرد؛ صلحی که نه تسلیم بود و نه ضعف، بلکه انتخابی حکیمانه برای حفظ جان امت و استمرار مسیر اسلام بود.
۴. عبرت تاریخی از واکنشها به صلح امام
در تاریخ آمده است که سلیمان بن صرد خزاعی از سران کوفه به امام حسن علیهالسلام اعتراض کرد که چرا با داشتن صد هزار نفر سپاهیان شجاع، صلح را پذیرفتی؟
اما در پاسخ باید دانست که بسیاری از آن یاران و مردم کوفه، به دلیل ترس و سوءظن، در نهایت به معاویه نامه نوشتند و اعلام کردند که امام حسن را تسلیم خواهند کرد.
این واقعیت تاریخی نشان میدهد که امام علیهالسلام در شرایطی قرار داشت که مقاومت نظامی ممکن نبود و ناچار به صلح شد؛ انتخابی که باید با دید حکمت و مصلحتاندیشی فهمیده شود.
۵. پیام خطبه
برادران و خواهران، امروز ما باید از سیره امام حسن مجتبی علیهالسلام درس بگیریم؛ درس مهربانی، گذشت، صبر و حکمت.
ایمان به ولایت اهل بیت، حقیقت بهشت است و این مسیر، ما را به سوی سعادت دنیوی و اخروی هدایت میکند.
ما نیز در این زمانه باید بر اساس این راه، با بصیرت و استقامت در برابر مشکلات و سختیها ایستادگی کنیم و به دنبال صلح و سازندگی عادلانه باشیم، همانطور که امام حسن علیهالسلام راه آن را به ما نشان داد.
[در پاسخ به حاج آقا غفاری امام جمعه]
بسم الله الرحمن الرحیم
خطبه دوم نماز جمعه شهرستان میاندورود
به امامت حضرت حجتالاسلام والمسلمین غفاری
مورخ: ۱۰ مردادماه ۱۴۰۳
الحمدلله رب العالمین، و الصلاة والسلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین،
برادران و خواهران مؤمن، سلام علیکم و رحمت الله و برکاته؛
امروز در آستانه سالروز شهادت یکی از برجستهترین و ماندگارترین چهرههای مقاومت اسلامی فلسطین، سردار بزرگ مقاومت، اسماعیل هنیه، گرد هم آمدهایم تا یاد و راه او را گرامی بداریم و در سایه آن، چهرهای از مقاومت، ایثار و عزت را به تماشا بنشینیم.
بخش اول: یاد و بزرگداشت شهید اسماعیل هنیه
سحرگاه دهم مردادماه سال جاری خبری جهان را تکان داد؛ شهادت اسماعیل هنیه، رهبر شجاع و استثنایی مقاومت اسلامی حماس. او که در فقر و در دل اردوگاه الشاطی غزه پرورش یافته بود، از کودکی همراه با قرآن، صوفیمآبی و عشق به اهل بیت علیهم السلام زیست. او خود را «اسماعیل فلسطین» نام نهاده بود؛ فرزندی از فرزندان پیامبر اسماعیل علیهالسلام، که با ارادهای پولادین، عزمی راسخ و مدیریتی کارآمد، در میانه گردبادهای سخت منطقهای، پرچم مقاومت را برافراشت.
از نخستین رهبرانی بود که با رأی مردم فلسطین به عنوان نخستوزیر انتخاب شد؛ چهرهای که نه تنها از منظر سیاسی و نظامی بلکه به عنوان یک شخصیت کاریزماتیک دینی و دیپلمات، محور اتصال مقاومت با جهان اسلام بود. او با تمامی سران کشورهای اسلامی روابطی عمیق و مبتنی بر اعتماد داشت و در سختترین روزها، چراغ امید را در دلهای آزادیخواهان روشن نگه داشت.
هنیه در جنگهای سرنوشتسازی چون نبرد ۵۱ روزه، سیف القدس و طوفان الاقصی نقش کلیدی داشت و مدیریت چالشهای منطقهای و ارتباط با محور مقاومت از جمله ایران را برعهده داشت. او عاشق مسجدالاقصی بود و همواره هشدار میداد که خطر جدی برای این قبله نخست مسلمانان وجود دارد و مبارزه تا حفظ آن ادامه خواهد یافت.
شهادت فرزندان و نوههایش در خاک فلسطین، هرگز اراده او را نشکست؛ و او با آرامش خاصی گفت: «الحمدلله... به کارمان ادامه دهیم.» جملهای که بر پایبندی به راه شهادت و مقاومت صحه میگذاشت.
بخش دوم: روایت فتح، انقلاب دین و دانش
در سوی دیگر این میدان، ما ایرانیان شاهد جنگ ۱۲ روزه بودیم که اگرچه به پایان رسید، اما در جامعه ما به جای آنکه پیروزی و عزت ملی سرشار از امید و غرور شود، موجی از نقدها و تردیدها به راه افتاد. البته نقد و آسیبشناسی جای خود دارد، اما نباید به بهانه کاستیها، دستاوردهای بزرگ را کمرنگ کنیم.
رهبر فرزانه انقلاب اسلامی بارها بر روایت فتح، روایت ملت ایران و روایت انقلاب تأکید کردهاند و انقلاب را «انقلاب دین و دانش» خواندهاند. ایشان با نگاهی ژرف، مسیر پیشرفت علمی کشور را ستودهاند که در حوزههای نانو، هستهای، فضایی، موشکی و… ایران را به مرزهای دانش جهانی رسانده است.
همین دانش و اقتدار علمی بود که دشمن را وادار به اعلام آتشبس کرد؛ و اگر چنین نبود، یقیناً کار تمام شده بود. ما امروز در آستانه یک نهضت عظیم تولید علم و پیشرفت قرار داریم، نهضتی که سالها رهبر انقلاب بر آن تأکید کردهاند و ثمرهاش عزت و اقتدار ایران اسلامی است.
بخش سوم: چالشها و ضرورتها
اما روایت فتح، روایت چالشها و دشواریها را نیز باید در خود داشته باشد. مشکلاتی چون قطعی برق، کمآبی، گرانی کالاها و تأخیر در پرداختها، تلخیهایی است که شیرینی پیروزیها را تا حدی مخدوش کرده است. اینها زخمهای مسیر ماست که دستگاه اجرایی کشور موظف است به سرعت برای رفع آنها بکوشد و به مطالبات بحق مردم پاسخ دهد.
مردم شریف ایران اما با بصیرت و صبر مثالزدنی در صحنه حضور داشتند؛ نه به خاطر هیاهو بلکه به دلیل ایمان راسخ به انقلاب و رهبری. این حضور مستمر و وفادارانه مایه افتخار و امنیت کشور است و مسئولان باید آن را پاس بدارند.
نتیجهگیری:
برادران و خواهران، یاد و راه اسماعیل هنیه به ما میآموزد که مقاومت، ایثار و ایستادگی در برابر ظلم، ستون خیمه آزادگی است. ما نیز باید از ذائقه نقد صرف عبور کنیم و با امید، همدلی و تلاش مستمر، به پیشرفت و اقتدار ایران اسلامی بیندیشیم.
ایران عزیز، با رهبری حکیمانه و دانش روزافزون، همچنان چراغ راه آزادیخواهان جهان اسلام خواهد بود و فتحهای بزرگتر در پیش است.