به گزارش روابط عمومی دفتر إمام جمعه لاریجان:
برگزاری نماز جمعه شهر رینه.
خطبه أول:
بسم الله الرحمن الرحیم. ألحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی ‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.
قال الله العظیم فی کتابه الکریم:
« إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ» شُعَرا/227
ترجمه: " مگر كسانى كه إيمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفته‏‌ اند يارى خواسته ‏‌اند و كسانى كه ستم كرده‏‌ اند بزودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت."
"اُوصِيكُم عِبادَاللّه و نفسی بتَقوَى اللّه فإنّها خَيرُ ما تَواصَى العِبادُ بهِ و خَيرُ عَواقِبِ الاُمورِ عِندَاللّه"

خودم و همه شما بندگان خدا را در  إین روزِ جمعۀ أولِ ماهِ محرم سال 1447 هجری قمری به رعايت تقواي إلهي و نظم در امور سفارش ميکنم که سفارشی والاتر از این مهم در عالم هستی وجود ندارد. در روز عاشورا و زمانی که امام حسین(ع) أولین خطبه خویش را إیراد میفرمود ناگهان صدای گریۀ بعضی زنان و دخترانِ کاروان حسینی که به سخنان آنحضرت گوش فرا میدادند بلند شد. إمام (ع) سخنش را قطع کرد و به برادرش عباس (ع) و فرزندش علی أکبر(ع) مأموریت داد که آنها را به سکوت و آرامش دعوت کنند و این جمله را نیز إضافه کرد که آنان گریه ‌های زیادی در پیش دارند. زمانی که بانوان و کودکان آرام شدند إمام مجدداً شروع به سخن گفتن کرد و پس از حمد و سپاس خداوند فرمود: «بندگانِ خدا از خدا بترسید و از دنیا بَر حَذَر باشید أگر بنا بود همۀ دنیا به یک نفر داده شود یا یک فرد برای همیشه در دنیا بماند پیامبران برای بقا سزاوارتر بودند و جلب خشنودی آنان بهتر و چنین حکمی خوشایند‌تر بود ولی هرگز! زیرا خداوند دنیا را برای فانی شدن خلق کرده که تازه‌ هایش کهنه و نعمتهایش زایل و سُرور و شادی ‌أش به غم و أندوه مبدل خواهد شد منزلی پَست و خانه‌ ای موقت أست. پس بندگان خدا إتقواالله! أگر نگاهی به حماسه حسینی بیندازیم آن را برابر با حماسۀ قرآن می‌ یابیم چون حماسۀ قرآن یک حماسۀ إنسانی است و حماسه سیدالشهدا هم یک حماسه انسانی هست همان طوریکه قرآن یک رویداد عاطفی و إحساسی نبود رویداد سیدالشهدا هم تنها رویدادِ إحساسی و عاطفی نبود لذا این بحث بسیار عمیق است. در حماسه قرآنی چند چیز لازم است أول: أصلِ نخستین. دوم: پیشتاز بودن یعنی کسی بر او سبقت نمیگیرد. سوم: یگانه بودن که در آن هیچ حماسه‌ ای واقع نمیشود. چهارم: جاودانگی یعنی همیشه هست هیچگاه از بین نمیرود لذا امام حسین حماسه نخستین قرآن هست چون در نهضت خودش هیچ گونه إبهامی نگذاشت در إینمورد چند مورد را خدمت شما عرض میکنم ۱- نامۀ إمام حسین به مردم بصره! متن نامه این است: پیامبر از دنیا رفت و مردم خلافت و حکومت را از ما گرفتند و ما برای جلوگیری از تفرقه چیزی نگفتیم در حالی که خلافت را حَقِّ مُسَلَّمِ خود میدانستیم و مردم هم خلافت را حَقِّ مُسَلَّمِ ما میدانستند این را میگویند وارستگی از ابهام خیلی زیبا نهضت را مشخص کرد فرمود: شما هم میدانید خلافت مال ماست ما هم میدانیم خلافت مال ماست. مگر أشعث و عُمَرِ سَعد نمیدانند من چه کسی هستم؟ مگر سپاهِ عُمَرِ سَعد نمیداند من کیم؟! ۲- صراحت إمام حسین با سپاهِ حُرّ. وقتی با حُرّ روبرو شد فرمود حُرّ به تو و أصحاب تو میگویم أگر شما تقوا پیشه کنید و حق را به أهلش بدهید خدا بیشتر راضی است تا إینکه امروز بیایید در مقابل من بایستید حُرّ سرش را پایین أنداخت. ۳-هشدار إمام حسین به کوفیان. سیدالشهدا در کشته شدن یارانش إبهام نگذاشت حتی بالاتر از آنهایی که بعنوان لَثَاراتِ الحسین قیام کردند مثل مختار را إسم میبرد که در این زمینه دو مورد را بیان میکنم: امام در روز عاشورا فرمود از آن جوان ثقفی بترسید وقتی مختار قیام کرد بعد از دو سال گفتند واقعاً أبیعبدالله راست میگفت آن جوان ثقفی کسانی را که در کربلا بر علیه إمام حسین شرکت کرده بودند کسی را باقی نگذاشت من اول فکر میکردم سیدالشهدا این مطلب را فقط در روز عاشورا فرمود ولی در طی بحث قبل از اینکه به کربلا بیاید هم تذکر داده بودند وقتی به سرزمین ذاتِ عِرق رسید آقایی به نام جعفر بن سلیمان از سفر حج بر میگشت از قافله جا مانده بود در صحرا متحیر إینطرف و آنطرف میرفت راه را گم کرده بود ناگهان دید خیمه‌ هایی از دور نمایان است متوجه شد برای امام حسین علیه السلام است امام به جعفر بن سلیمان گفت تو حاضر نیستی با من در کربلا بمانی ولی شاهد باش این نامه‌ های مردم کوفه است که برای من فرستادند و همینهایی که برایم نامه دادند قاتل من هستند!! شخصی به نام قُرِّه به سیدالشهدا در کربلا زخم زبان زد امام در روز عاشورا فرمود قُرِّه سرت را بالا بگیر أما او سرش را پایین گرفت یک نفر سر قُرِّه را بالا آورد گفت ببین حسین با تو چکار دارد؟ حضرت فرمود: تو در نامه‌ ات نوشتی باغِ من میوه‌ اش رسیده سرسبزی و شادابیِ باغِ من به بی‌ نهایت رسیده میخواهم باغ را بدست شما إفتتاح کنم تو که إینقدر إعتقاد داشتی أگر من وارد باغ تو شوم میوه باغ تو أفزون میشود پس چرا در صف دشمن هستی؟! آن ملعون گفت: من چنین نامه‌ ای ننوشتم مرحوم آقای بُرقِعی یکی از منبری‌ های بزرگ قم بالای منبر میگفت: شمر سر حسین را بریده من إینقدر دلم نسوخت ولی از إینگونه طعنه هایی که به إمام حسین زدند دلم بیشتر سوخت! معنای این طعنه ها إینستکه آقا دارد دروغ میگوید! ذکر مصیبتم را از إینجا شروع کنم و آن إینکه حسین حج خود را در کربلا تمام کرد قربانی حسین در روز عاشورا چه بود؟ شما میدانید یکی از أعمالِ حج رَمیِ جَمَره است که شیاطین را سنگ بزنند آن روز بجای إینکه مردم شیطان و عُمرِ سعد را سنگ بزنند همه دامن هایشان را پُر از سنگ کردند و بر بدنِ أبیعبدالله زدند یکی از این سنگها به پیشانی مبارکش إصابت کرد وقتی خواست خون را پاک کند ناگهان تیر سه شعبه به قلب مبارک حضرت إصابت کرد. یکی دیگر از أعمالِ حج حَلق است یعنی موی سر را تراشیدن. روز عاشورا حلق حسین چه بود؟ دشمن آمد با ۱۲ ضربت سر از بدن حسین جدا کرد هر خنجری که میزد زمین کربلا میلرزید. بمیرم زینب چه حالی داشت؟! در اون لحظه به یکی فرمود نبرید و در یک جای دیگر فرمود نزنید در مدینه داد میزد مادرم فاطمه را نزنید أما در کربلا بالای تل زینبیه میفرمود سر داداشم را نبرید چون مادرم زهرا دارد نگاه میکند. ولی سختترین قربانی حسین (ع) آن زمانی بود که علی أصغر شش ماهه را روی دست گرفت برای اینکه وقتی بر میگشت آرام آرام قدم میزد چون روی آمدن به خیمه را نداشت. کمان حرمله قدم کمان کرد
گل نشگفته من را خزان کرد
عجب تيري به حلقومش نشسته
که راهم را بسوي خيمه بسته
الهي حرمله از غم بسوزي
که ديگر حنجر طفلي ندوزي.

​​​​​​​

خطبه دوم:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی أشرف الأنبیاء والمرسلین حبیب إله العالمین أبی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلی آله الأطیبین الأطهرین المنتجبین. اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ َبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَ الْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
 دعای فرج..

 اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِيزاً. اَللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَکَ وَ سُنَّةَ رَسُولِکَ حَتّي لا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ ءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أَحَدٍ مِنَ الخَلْقِ..  
اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و اُخَوّفکم من عقابه.
با درود و سلام بي پايان به روح مطهرِ سرور و سالارِ شهیدان رهبر آزادگان جهان حضرت أباعبدالله الحسین (ع) و یاران با وفایش و نیز معمار کبير إنقلاب إسلامی إيران و دو فرزند گرانقدرش جمیع مؤمنين و مؤمنات، علما، صلحا، شهدای إنقلاب، شهيدانِ 8 سال دفاع مقدس، شهدای گمنام، شهدای مدافع حرم و وطن و سلامتو أمنیت مخصوصاً سردارانِ گرانقدر و دانشمندان هسته ای و دیگر شهدای أخیر تروریستی در کشور بوسیله رژیم رزلِ صهیونی 417 شهید خونين بال بخش لاریجان و با آرزوي طول عمر با عزت همراه با صحت و سلامتي براي مقام معظم رهبری در اين خطبه دوم خودم و همه شما عزیزان را توصيه ميکنم به تقوای إلهي و دوری از محرمات.
نکاتِ این هفته نماز جمعه 6 تیر ماهِ سال 1404 را بمحضر شما نمازگزاران عزیزِ جمعه لاریجان عرضه میدارم.
 نکته أول:
فرا رسیدنِ أیامِ محرم و سوگواری و حُزنِ آلُ الله را بساحتِ مقدسِ صاحبِ عزا حضرت ولیعصر(عج) و مقام معظم رهبری و بهمه شما إرادتمندان و عاشقان کوی حسینی (ع) تسلیت عرض مینمایم. دقت در دعوت ها و نامه های امام حسین (ع) در قبل و أثنای سفر و حتی در کربلا خیلی از أسرارِ عاشورا و این حرکت إنسان ساز را که با گذشت 1386 سال تقریباً گفته نشده بازگو میکند که حضرت امام حسین (ع) بر أساسِ روایتِ أَنَا وَعَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّة بعنوانِ پدرِ امت سعادت جامعه را میخواهد لذا با فرا رسیدن ماهِ محرم مراکزی بنام مقدس امام حسین (ع) إقامۀ عزا میکنند هر کسی بر أساسِ إظهار إرادتش گوشه ای از کار را با کتیبه زدن و سیاه پوش نمودن إداره میکند. لذا بفرمایش مرحوم علامه طباطبایی راهِ تقرب بخدا دو چیز است یا زیارت قبر شریف أباعبدالله (ع) یا إقامۀ عزای إیشان و قرائتِ زیارت عاشورا. در ماهِ محرم إنسان یک عشق و محبت زیادی تو مدت کوتاهی از نورانی شدن و سبک شدن را تجربه میکند هر کسی آلودگی و گناهی دارد میتواند توی این ده روز سرنوشت خودش را مانند حُرّ که از جهنم به بهشت رسید عوض کند ده روز محرم را سعی کنید أصلا از دست ندهید.
نکته دوم:
با تیترِ: پیروزی إیرانِ إسلامی در جنگ 12 روزه با رژیم غاصب صهیونیستی باید عرض کنم از أول هدف گذاری مقام معظم رهبری مبنی بر بیچاره کردن رژیم غاصب بود که واقعاً بیچاره شد و دست بدامن همه شد که به إیران بگویید بس کند! أز نُطقِ سومِ تلویزیونی مقام معظم رهبری به ملت بزرگِ إیرانِ إسلامی إینطور برداشت میشود که حضرت آقا إصرار بر"پیروزی" دارند نه إشاره به آتش بس و نه إشاره و هشدار به إحتمال بازگشت به جنگ! فردو را نتوانستند بطور کامل از بین ببرند ولی ما به العُدید در قطر حملۀ بزرگ و واقعی کردیم و إین یعنی  پیروزی بر آمریکا که با وحدت و همدلی ملی بدست آمد. گُنبدِ آهنینِ او هیچ فایده ای نداشت آژیرِ خطر و هشدارشان بعد از إصابتِ موشکها بصدا در میآمد و پناهگاه رفتنشان بعد از إصابت دیگر فایده ای نداشت! إیران سامانه تاد را در کنار سه لایۀ پدافندی رژیمِ صهیونیستی تبدیل به آبکش کرد و مناطقِ مختلف در شمال و جنوب و مرکزِ سرزمینهای إشغالی را زیر ضرب موشکهای سجیل و فتاح و خیبر شکن گرفت این در حالی است که جمهوری اسلامی إیران هنوز از موشکها و تسلیحات جدید تر خود رونمایی نکرده است و باز بفرمایشِ حکیمِ إنقلاب إین یعنی در عمل نشان دادیم ما تسلیم نمیشویم! "ضرباتِ ما آنها را با خاک یکسان کرد و چنین ضرباتی در ذهن آنها خطور نمیکرد" خوب است نگاهِ خود را با نگاهِ رهبرمان که خود را تابع و مقلد و پیرو او میدانیم بسنجیم! چه کسی جُرأتِ جنگ با إسرائیلی را داشت که آمریکا پُشتش بود؟! حتی روسیه در جنگِ با اوکراین با إینکه آمریکا پشتش بود جرئت تهدید به آمریکا را نداشت ولی إیرانِ إسلامی این قدرت را داشت که هم إسرائیل را بخاک سیاه بنشاند و هم جواب آمریکا را با قاطعیت بدهد. ألبته نباید به إین آتش بَس خوشبین بود آتش بسِ إدعایی، سُست تر از آن استکه بعنوانِ پایان یا حتی توقف جنگ تلقی شود چون سابقۀ آنها بعلتِ عدمِ عهد و پیمان نَوَد درصد نشان میدهد که هر لحظه حمله کنند جمله ای را در نماز جمعۀ قم بإمامت حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی (حفظه الله) یادم میاد که میفرمود: همیشه با کفار و إسرائیل بجنگید نه بخاطر إینکه إیمان ندارند ما الان در سطح دنیا با خیلی از دولتهایی که إیمان ندارند رابطۀ إقتصادی و تجاری داریم. أما اینجا بحثِ إیمان نیست بلکه بإستنادِ مُعَظّم لَه بفرمایش آیۀ 12 سورۀ توبه: فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ... با پیشوایان کفر بجنگید که آنان را نسبت به پیمانهایشان هیچ تعهدی نیست إمروز تنها دشمنِ أصلی که هیچ عهد و پیمانی ندارد همین إستکبار و صهیونیسم است! آتش بسی که أشراری مانند نتانیاهو و ترامپ طرفِ آن باشند سُست تر از یک سازۀ شِنی در کنار ساحلِ مَوّاج است. حدأقل این جنگ باعث شد همۀ دولتهای جهان و همۀ مردم چه در داخل و چه در خارج از کشور فهمیدند که ما أهلِ مذاکره بودیم ولی آنها عهد و پیمان را شکستند حال سوال إینجاست که إسرائیل چه إطلاعاتی داشت که در حالِ مذاکره بما حمله کرد؟ در این زمینه چهار أمر را میشود تصور کرد. أول: بخاطر وضعِ معیشتی مردم که بسیار سخت شد فکر میکرد نظام إسلامی در آستانۀ فرو پاشی است و مردم از مسئولین دل خوشی ندارند و نظام را رها میکنند. دوم: فکر میکرد دولتی که بر سر کار است دولتی است که آمده با آمریکا سازش و گفتگو کند و بقول خودمان کار را تمام کند. چنانچه ما حمله‌ ای کنیم طیف زیاد و طرف‌ دارانِ جناحی دولت یا به قول خودشان إصلاح ‌طلبان در مخالفت با جنگ می ‌آیستند و مسئله مذاکره و سازش را مطرح میکنند در حقیقت این دولت مانند دولت آقای روحانی عمل میکند و دو گانه بین حاکمیت و دولت شکل‌ گرفته که این تشدید خواهد شد. سوم: ایران بخاطر لطماتی که از شهادتِ سَرانِ مقاومت در لبنان و فلسطین خورده و سوریه هم از دست رفت و حماس نیز مشکلاتی برایش پیش آمد دیگر توانایی مقابله با ما را نخواهد داشت. چهارم: جنگِ إدراکی و تأثیرِ منفی دشمن از جنگ مبنی بر إینکه تاب آوری مردم دیگر پایین آمده و آنها بلافاصله تسلیم خواهند شد! إین نبرد تاریخی سه تَوَهُّمِ إستکبار را نابود کرد. أول: تَوَهُّمِ نابودی هسته ‌ای با استواری راکتورهای إیرانی. دوم: تَوَهُّمِ فرو پاشیِ إجتماعی با سیلِ وحدت مردمی. سوم: تَوَهُّمِ شکست نظامی با عقب ‌نشینی آمریکا پس از عملیات العُدید. جهان دریافت قدرت إیران در مثلث «الله، ملت و ولایت» ریشه دارد. إینکه ترامپ بلافاصله پس از حمله موشکی إیران به پایگاهِ بزرگ آمریکا در قَطَر دعوت به آتش بس میکند و جرئت إقدام متقابل بخود نمیدهد و ساعتی بعد نتانیاهو را پای آتش بس میآورد حاوی نکاتِ قابلِ تأملی است. آمریکا در هشتاد ساله پس از جنگِ جهانی هرگز در برابر تهدید نظامی عقب نشینی نکرده و مورد إیران إستثناء است أساسَاً صلحی در کار نیست بلکه آتش بسِ موقت است که از مؤلفه‌ های آتش بس ناپایداری جنگ است و از إسرائیل و آمریکا إنتظار میرود که آتش بس را نقض کنند. لذا أگر ما میگوییم مذاکره، با إسرائیل أصلاً مذاکره ‌ای نداشته و نخواهیم داشت او یک غلطی کرد و ضرباتش را خورد أگر دوباره غلطی بکند ضربه را محکمتر خواهد خورد تنها مذاکره ‌ای که باید بشود روی مسئله آتش بَس است چون ممکن است دشمن دست به فریبکاری بزند. سَرِ سوزنی نباید از إحتمالِ تکرارِ شرارتِ دشمن غفلت کرد مجلس نیز در بحثِ همکاری با آژانس با أکثریتِ آرا مبنی بر خروج از إن پی تی یا تعلیق بلند مدت با آژانس إنرژی هسته ‌ای به جمع بندی خوبی رسید. بر أساس آیه ۸۳ سوره مبارکۀ نساء مرجعِ تشخیص در امور إجتماعی أعم از جنگ یا صلح ولیّ أمر أست نظر رهبری حجت شرعی و فصل الخطاب است وَ إِذَا جَاءَ هُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلَىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلًا و هنگامی که خبری از پیروزی یا شکست به آنها برسد (بدون تحقیق) آنرا شایع میسازند در حالیکه أگر آنرا به پیامبر و پیشوایان که قدرت تشخیص کافی دارند باز گردانند از ریشه‌ های مسائل آگاه خواهند شد و أگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود جز عدّه کمی همگی از شیطان پیروی میکردید و گمراه میشدید. پس هر تصمیمی که آقا بگیرند بدونِ قیل و قال سُرمۀ چشمانمان خواهیم کرد و آنرا بهترین تصمیم میدانیم. إنشاءَالله یکایک ما خود را برای سربازی إمام زمان (عج) همراهِ رهبرعزیز آماده تر کنیم.  
نکته سوم:
هفتم تیر سالروز شهادتِ مظلومانۀ آیت الله دکتر بهشتی و 72 نفر از بهترین یاران إنقلاب با إنفجارِ بُمب بدستِ منافقان در دفتر مرکزی حزب جمهوری إسلامی در سال 1360 ه.ش که بنام روز قوۀ قضائیه نامگذاری شده را گرامی میداریم و به أرواحِ طیبۀ همۀ شهدای گرانقدر مخصوصاً شهدای 7 تیر درود میفرستیم. جمله ای از حضرت امام (ره) در مورد قوۀ قضائیه عرض کنم که فرموده بودند: شاید در إسلام كمتر چیزی مثل قوه قضائیه مورد توجه بوده است و نكته ‌اش هم معلوم است برای اینكه همه‌ چیز ملت از جان، مال و نوامیس مردم در تحتِ سیطرۀ قوه قضائیه است و قاضی چنانچه خدای نخواسته نالایق و ناصحیح باشداین در أعراض و نفوس مردم سلطه پیدا بكند معلوم است كه چه خواهد شد. در إین شرایط جنگی که همۀ ملتهای دنیا از عملکرد جمهوری إسلامی در دفاع از کشورش در مقابل رژیم غاصب حمایتهای همه جانبه ای کردند یک عده از أفرادِ وطن فروشِ خود فروخته بعنوان جاسوس و نفوذیِ غربی ها کشور و مردم و أفسرانِ عالیرتبه شان را از بین بردند که جای بسی تأسف است از قوۀ با صلابت قضائیه که همیشه حامی ملت و کشور ایران بودند میخواهیم خائنینِ به ملت را هر چه زودتر به أشدِّ مجازات برسانند تا درس عبرتی برای آنهایی باشد که بخون شهدا خیانت میکنند. لازم میدانم از زحمات همۀ قضاتِ دلسوز که با صبر و حوصله و خوش برخوردی کار مردم را رسیدگی میکنند مخصوصاً از رئیس محترم دادگستری بخش لاریجان جناب دکتر رضایی مقدم که بسیار ولایی و با متانت هستند کمال تشکر را داشته باشم.