منوی مدیریت محصول

به گزارش روابط عمومی دفترامام جمعه لاریجان :
خطبه اول:
الحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه  و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته  فی خلقه حافظ  سرّه و مبلّغ  رسالاته  بشیررحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب  قلوبنا أبی ‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین  الأطهرین و صحبه المنتجبین  و من  تبعهم  باحسان الی یوم الدّین.
عَنِ علي بن الحسين(ع):
« و أمّا حَقُّ بَطنِكَ  فَأن لا تَجعَلَهُ  وِعاءً  لِقَليلٍ مِنَ الحَرامِ ولا لِكَثيرٍ و أن تَقتَصِدَ لَهُ فِي الحَلالِ  و لا تُخرِجَهُ  مِن حَدِّ التَّقوِيَةِ  إلى حَدِّ التَّهوينِ و ذِهابِ المُرُوَّةِ » رساله حقوق امام سجاد(ع).
ترجمه:
حقّ شكمت اين است  كه آن  را ظرف حرام چه كم  باشد  يا  بسيار، نسازى و از حلال هم به اندازه بدو دهى و از حدّ نيرو بخشى  به  مرز شكم خوارگى و فقدان مرادنگى اش نكشانى.
اوصيکُم يَاعِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و نَظمَ اَمرکُم.

خودم  و شما برادران و خواهران  بزرگوار را به رعايت  تقواي الهي سفارش مي کنم.
نبي گرامي اسلام (ص) فرمودند: خودتان را محاسبه کنيد که اگر اين کار را نکنيد از ما نيستيد. هنگامي که به بستر ميرويد نگاه کنيد و ببينيد که در روز چه بدست آورده ايد و به ياد آوريد که خواهيد مُرد و معاد و قيامتي هم در کار است. پس بندگانِ خدا إتّقواالله!
در إدامه مباحث حقوق أعضا و جوارحِ انسان، حضرت سجاد(ع) به حق شکم اشاره مي کند چون  تأثير گذاري ‌اش بر کُلِّ  شخصيّتِ ما بسيار مهم و حياتي است.
در نخستين سخن ميفرمايد:
به هيچ وجه شکم  را محلِ حرامِ الهي قرار ندهيد. در خوردني ها و آشاميدنيها چيزهايي است که مستقيما و يا با واسطه مورد نهيِ إلهي قرار گرفته و ممنوع شده است. هر آنچه  که بصورت عام غير مجاز و حرام شمرده شده است دست  درازي به أموال و حقوق ديگران است مثل: دزدي کردن ، غِشِّ در معامله ، رشوه گرفتن ، أجرت و حقوق گرفتن اما کار نامطلوب أنجام ندادن است که با حاصلِ اين درآمدها هر چه  وارد شکم شود به حقِ شکم خيانت شده  و اين عضو در قيامت مدعيِ إنسان خواهد بود. و نيز اگر به مال انسان ، حقوق و ماليات شرعيه مثل خُمس و زکات تعلق  گرفته باشد پُر کردن شکم با آن مال حرام و طبعا تجاوز به حق شکم است. يا اينکه انسان، ازحيوانات حرام گوشت بخورد و يا آشاميدنيهايي مثل خمر و شراب  بنوشد که همه اينها از مصاديق حرام هستند و حق شکم را زائل مي کند.
إسراف و پيامدهاي ناگوار:
حتي در خوردن حلال بايد أعتدال و ميانه روي رعايت شود.
قرآن در اين باب صريحا ميفرمايد:
« يَا بَنىِ ءَادَمَ  خُذُواْ زِينَتَكمُ‏ْ عِندَ  كلُ‏ِّ مَسْجِدٍ  وَ كُلُواْ وَ اشرْبُواْ وَ لَا تُسرْفُواْ إِنَّهُ لَا يحُبُّ الْمُسرْفِين »أعراف/31
" اى فرزندان آدم! زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد، با خود برداريد! و (از نعمتهاى الهى) بخوريد و بياشاميد ، ولى إسراف نكنيد كه خداوند مُسرفان را  دوست  نمى ‏دارد."
در خوردن و آشاميدن آزاد هستید أما مجاز به زياده روي  و إسراف نيستيد! چون پُر خوري باعث مي شود جسم کَسِل  شود و عقل و فکر تنبل بار بيايد و همين  مسئله  باعث بریده  شدنِ علاقه  إنسان از همه خوبيها می شود.
در روايتي از رسول اکرم (ص) آمده است:
« لا تُمِيتُوا القُلُوبَ بِكَثْرَةِ  الطَّعَامِ  و الشَّرَابِ ؛ فإنَّ القَلْبَ  يَمُوتُ  كَالزَّرْعِ  إذَا كَثُرَ عَلَيْهِ  المَاءُ » تنبيه الخواطر : 1/46 .
" دلها را با  خوردن و آشاميدن زياد نميرانيد؛ زيرا همانگونه كه زراعت بر أثر آب زياد از بين مى رود دلها  نيز بر أثر پر خورى مى ميرند."
در سخن ديگري فرمودند:
« إنَّ أبغَضَ النّاسِ إلَى اللّه‏ِ المُتَّخِمونَ المُلَأُ؛ و ما ترک عبد أکلة يشتهيها إلا کانت  له  درجة  في الجنة » محجة البيضاء/ج5/ص150
" مبغوض‏ ترين أفراد نزد خدا  کساني ‏اند که  شکم خود  را  با  أنواع خوردني‏ ها در حد  إفراط  پر کرده ‏اند و اگر انسان خوردن  لقمه ‏اي را که بسيار هم مورد إشتها و علاقه اوست ترک کند در قبال اين  کار خداوند يک درجه  و مقام در بهشت به او مي ‏دهد."
گر چه بسياري از تندرويها، إفراط  کاري ‏ها و عدم إعتدال در رفتار و أعمال آثار دنيوي در همين عالم دارد، ولي در عين  حال چون  جايگاه  هر فرد در آخرت  إنعکاسِ رفتار او در اين دنياست ، يک سلسله از أعمال ما به خوبي  در آن دنيا جلوه مي‏کند. در روايتي نقل شده که رسول اکرم صَلَّي اللّه عَلَيهِ و آلِهِ و سَلَّم فرموده ‏اند:
" فان أطول الناس جوعا يوم القيامة اکثرهم شِبَعا في الدنيا " بحار/ج63/ص 339/حديث 2
« طولاني ‏ترين ساعاتِ روزها و سنوات  گرسنگي إنسان در صحنه قيامت ، براي کساني است که بيشترين ساعات و أيام  روزگار دنياي خود  را  با سيري به سر برده ‏اند.» چون روز قيامت يک  روز  بسيار طولاني است و عوارضِ  پُرخوريِ  إنسان در قيامت نشان داده خواهد شد.
در لِسان أهل بيت عليهم ‏السلام  پرخوري  به  عنوان مانع  تعالي و  پرواز روح  ذکر شده است.
از رسول اکرم صَلَّي اللّه عَلَيهِ و آلِهِ و سَلَّم نقل شده است که فرمودند: «لا يدخل ملکوت السماوات  مَن ملأ بطنه » محجة البيضاء/ج5/ص146
" کسي که شکم  خود را  پر مي‏ کند قدرت سِير در ملکوت  را  ندارد "
از امام صادق عليه‏ السلام نقل شده است که فرمودند:« إِنَّ الْبَطْنَ  لَيَطْغَى مِنْ  أَكْلِهِ وَ أَقْرَبُ مَا  يَكُونُ الْعَبْدُ مِنَ اللَّهِ جَلَّ  وَ عَزَّ إِذَا خَفَّ بَطْنُهُ  وَ أَبْغَضُ مَا  يَكُونُ الْعَبْدُ  إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا امْتَلَأَ بَطْنُهُ»
"چيزي  که انسان  را به خدا  نزديک  مي ‏کند ، سبک بودن شکم است. هر گاه شکم مالامال  و پُر باشد ، مبغوض الهي است و قوه  و توان تقرب به خدا از او سلب مي‏ شود"
از امام باقر عليه ‏السلام نقل شده که فرمودند:« اِذا  شَبَعَ  البَطْنُ طَغى » کافي/ج6/ص 270/حديث 10
سير بودنِ انسان موجب طغيان او مي‏شود.
يک مصداق آن هم در قرآن آمده که: « كَلَّا إِنَّ  الْإِنسَانَ  لَيَطْغَى ، أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى » علق/ 6-7 "چنين نيست که شما مي‏ پنداريد به يقين انسان طغيان مي ‏کند از اين که خود را بي نياز ببيند"
آثار سوء پرخوري:
عبادت به  درگاه  خدا  أنگيزه مي خواهد و انگيزه نيز در سايه فکر ايجاد ميشود. اما وقتي انسان  پُر خوري  مي کند ديگر فکري برايش  نمي ماند، طبعاً رغبت به عبادت هم  پيدا نمي کند. در حديثي از پيامبر(ص) آمده است:
« أَبْغَضُكُمْ إِلَي اللَّهِ تَعَالَي كُلُّ نَئُومٍ  وَ أَكُولٍ وَ شَرُوب» مجموعه ورّام/ص 180
‏ " مبغوض ‏ترين أفراد نزد خدا کسي است  که  فراوان مي‏ خوابد ، زياد ميخورد و بسيار مي‏ آشامد " چنين آدمي ، پس کي  وقت عبادت  پيدا مي کند؟!
 تعبير بسيار لطيفي از امام صادق (ع) وارد شده که فرمودند:
« لَيْسَ لاِبْنِ آدَمَ بُدٌّ مِنْ أكْلَةٍ  يُقيمُ  بِها صُلْبَهُ ، فَإذا أكَلَ  اَحَدُكُمْ  طَعاماً  فَلْيَجْعَلِ ثُلْثَ بَطْنِهِ  لِلطَّعامِ  وَ ثُلْثَ  بَطْنِهِ  لِلشُّرْبِ  وَ ثُلْثَ بَطْنِهِ  لِلنَّفَسِ  وَ لا تَسَمَنّوُا تَسَمُنَّ الْخَنازيرَ لِلذِّبِحِ » كافى 6: 269 ح 9
"انسان ناچار بايد غذا  بخورد تا سر پا باشد ، پس هنگامى كه شخصى غذا مى خورد يك سوم شكم  را براى غذا در نظر بگيرد و يك سوم آنرا براى آشاميدنيها  نگه دارد و يك  سوم آن  را هم براى نفس كشيدن خالى بگذارد. و بعد  فرمودند: همانند خوكها كه براى ذبح چاق مى شوند، شما چاق نشويد"
چون پُر خوري موجب قساوت و سنگدلي مي‏ شود و ديگر اين که شهوات نهفته درون انسان را تهييج مي ‏کند و علت اينکه در گذشته ؛ به کساني که  در آغاز تحصيل بوده ، توان إزدواج  نداشتند توصيه مي ‏کردند براي اين ‏که جلو طغيان غريزه شهوت گرفته شود، زياد روزه بگيريد؛ زيرا أثر مستقيمِ خالي بودنِ شکم اين است که  تهييج  و تحريک  شهواني متوقف مي‏ شود. لذا امام صادق (ع) ميفرمايد: " گرسنگي  بهترين خورشت مؤمن، غذاي روح ، طعام  قلب  و موجب صحت و سلامت بدن او است "
در کلام رسول اللّه صَلَّي اللّه عَلَيهِ و آلِهِ و سَلَّم نيز آمده است: « صوموا تصحّوا » مستدرک الوسايل/ج7/ص 502/ حديث/ 8744
" روزه بگيريد تا سالم و تندرست بمانيد"
امام صادق(ع) ميفرمايد:
« كُلُّ داءٍ مِنَ التُّخَمَةِ  ما خَلاَ الحُمّى ؛ فَإِنَّها  تَرِدُ  وُروداً » کافي/ج6/ ص 269/ حديث 8
"همه مریضیها از پر خوري سرچشمه مي ‏گيرد غير از تب که علت ديگري  دارد " از اينجهت  کم خوري  و تحمل  گرسنگي  در دين إسلام يک  فضيلت أست.
مرحوم صدوق در ((جامع الاخبار)) از حضرت رسول اکرم صَلَّي اللّه عَلَيهِ و آلِهِ و سَلَّم نقل کرده است که فرمودند:
« رُوِيَ‏ عَنِ‏ النَّبِيِ‏ ص‏ أَنَّهُ‏ قَالَ‏ قَالَ‏ اللَّهُ‏ تَعَالَى‏ إِنِّي‏ وَضَعْتُ‏ خَمْسَةَ أَشْيَاءَ فِي‏ خَمْسَةٍ وَ النَّاسُ‏ يَطْلُبُونَ فِي خَمْسَةٍ أُخْرَى فَمَتَى يَجِدُونَ- إِنِّي وَضَعْتُ الْعِزَّ فِي طَاعَتِي وَ النَّاسُ يَطْلُبُونَ فِي أَبْوَابِ السَّلَاطِينِ فَمَتَى يَجِدُونَ- وَ وَضَعْتُ الْعِلْمَ وَ الْحِكْمَةَ فِي الْجُوعِ وَ النَّاسُ يَطْلُبُونَ فِي الشِّبَعِ فَمَتَى يَجِدُونَ- وَ وَضَعْتُ الرَّاحَةَ فِي الْجَنَّةِ وَ النَّاسُ يَطْلُبُونَ فِي الدُّنْيَا فَمَتَى يَجِدُونَ وَ إِنِّي وَضَعْتُ الْغِنَى فِي الْقَنَاعَةِ وَ النَّاسُ يَطْلُبُونَ فِي الْمَالِ فَمَتَى يَجِدُونَ وَ وَضَعْتُ رِضَائِي فِي مُخَالَفَةِ الْهَوَى وَ النَّاسُ يَطْلُبُونَ فِي مُخَالَفَتِي فَمَتَى يَجِدُونَ‏ » جامع الأخبار 184 الفصل الحادي و الأربعون و المائة في النوادر و هو آخر الكتاب.
خداوند متعال مي‏ فرمايد: پنج‏ چيز را در گرو پنج چيز ديگر قرار دادم و مردم در پنج جاي ديگر دنبال آن مي‏گردند. پس چگونه آن را مي‏ يابند؟ همانا عزت و بزرگواري  را در إطاعت از خود قرار دادم و مردم آن را در نزد سلاطين و قدرتها طلب مي ‏کنند ، پس چگونه آن  را مي ‏يابند؟ و همانا علم ، حکمت و أنديشه  را در گرسنگي  و کم خوري  قرار دادم، و مردم با شکم  پُر آن را  طلب مي ‏کنند ، پس چگونه آن  را مي ‏يابند؟ و همانا آسايش و آرامش أبدي را  در آخرت  قرار دادم ، و مردم  در دنيا آن را طلب مي‏ کنند، پس چگونه  آن را مي ‏يابند؟ و همانا ثروتمندي را در گرو قناعت قرار دادم  و مردم آن را در جمع ‏آوري مال طلب مي ‏کنند ، پس چگونه آن را مي ‏يابند؟ همانا رضاي خود را در مخالفت با تمايلات نفساني قرار دادم و مردم رضاي  مرا در موافقت با هَوي  و هَوس طلب مي ‏کنند پس چگونه آن را مي‏ يابند؟!
در سخن قابل‏ توجهي از رسول اکرم صَلَّي اللّه عَلَيهِ و آلِهِ و سَلَّم مي‏ بينيم که مي ‏فرمايند:
" امّتي علي ثلاث أصناف: صنف يشبهون بالانبياء و صنف يشبهون بالملائکة، و صنف يشبهون بالبهائم، فامّا الَّذين يشبهون بالانبياء فهمَّتهم الصّلاة و الزّکاة، و امّا الَّذين يشبهون بالملائکة فهمّتهم التسبيح و التهليل و التکبير، و امّا الَّذين يشبهون بالبهائم  فهمّتهم  الأکل و الشرب و النّوم " جامع الاخبار/ص 270/ حديث 733
در ميان امت من سه  طايفه يافت مي ‏شود: عده ‏اي رفتار و عملشان شبيه به رُسُل و أنبياي الهي است ؛ عده‏ اي شبيه  به  ملائکه‏ اند؛ و عده ‏اي هم مشابهتِ  تام  و تمام  با چهار پايان دارند.
أما آن گروهي که شبيه به أنبيا هستند، همه إهتمامشان در زندگي نماز خواندن و أداي حقوق واجب  الهي أعم از حقوق مالي و غير مالي أست؛ چون سيره و روش أنبيا  بر اين دو أصل استوار است: از يک ‏طرف پيوند با ذات  ذوالجلال الهي  و از يک ‏طرف پيوند با مردم.
 اما آن دسته ‏اي  که شبيه به ملائکه ‏اند، إهتمامشان در زندگي ذکر و  ياد خدا است و لب‏ هايشان به  ذکر لا اله الا اللّه ، سبحان‏ اللّه ، و اللّه‏ اکبر مترنم است. و عده ‏اي  که شباهت  بسياري با حيوانا ت و بهايم دارند ؛ همه تلاش ايشان در زندگي خوردن، آشاميدن و خوابيدن است.
ويژگيهاي شيعيان أميرالمؤمنين عليه‏ السلام:
امام صادق عليه ‏السلام نقل فرمودند:
ان قوما استقبلوا عليّا عليه‏ السلام فسلموا عليه و قالوا: نحن شيعتکم يا أميرالمؤمنين، فقال: ما لي لا أري عليکم سيماء الشيعة، قَالُوا يَا أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ وَ مَا سِيمَاءُ الشِّيعَةِ؟ قَالَ: صُفْرُ الْوُجُوهِ مِنَ السَّهَرِ- عُمْشُ الْعُيُونِ مِنَ الْبُكَاءِ ذُبُلُ الشِّفَاهِ مِنَ الدُّعَاءِ خُمْصُ الْبُطُونِ مِنَ الصِّيَامِ حُدْبُ الظُّهُورِ مِنَ الْقِيَام ... جامع الأخبار.
"عده ‏اي براي ديدار أميرالمؤمنين عليه‏ السلام به خانه آن حضرت رفتند. بعد از عرض سلام براي معرفي خود گفتند: ما از شيعيان شما هستيم. حضرت فرمودند: پس چرا من سيماي شيعه را در چهره شما نمي ‏بينم؟ سيماي شيعيان بايد گواه إعتقادشان باشد؛ چرا در چهره شما چنين گواهي بر عقيده ‏تان ديده نمي ‏شود؟ عرض کردند: مگر سيماي شيعيان چگونه بايد باشد؟ حضرت فرمودند:
"شيعيان ما کساني ‏اند که رنگ چهره آنها از فرط بي‏ خوابي  به زردي گرائيده است. چشمانشان از فرط  گريه  و راز و نياز شبانه  به درگاه خدا، کم نور شده است. شکم‏ هاي آنها از شدت گرسنگي به پشت چسبيده و لبهايشان از کثرت  دعا کردن به پيشگاه  الهي خشکيده است. کمرهاي آنها از عبادت شبانه خميده شده است"
آداب غذا خوردن:
آنگونه  كه از روايات  وارده  درباره  أطعمه  و أشربه  إستفاده  مى شود ، چند چيز در غذا خوردن لازم است : يكى از اين امور، شستن هردو دست قبل از غذا است و اين امر در روايات متعددى مورد توصيه معصومين عليهم السلام قرار گرفته است. مرحوم مجلسى نقل مى كند كه پيامبر صَلَّى اللّه عَلَيهِ و آلِهِ و سَلَّم فرمودند: « مَن اَرادَ أَن يكثر خَيره فَليَتَوَضَّاءُ عندَ حضورِ طَعامِهِ » بحار/ج 63/ص 362
"اگر كسى مى خواهد بركت و خير او زياد  شود، هنگام غذا خوردن وضو بگيرد"
امام صادق(ع) ميفرمايد:
« الوضوء قبل الطَّعام  و بعدَه  يَنفى الفقر و يَزيد  فى الرِّزق » بحار/ج 63/ص 362
" وضو و شستشوى دست قبل  و بعد از غذا موجب  از بين رفتن فقر، و بركت در رزق و روزى است."
پيامبر صَلَّى اللّه عَلَيهِ و آلِهِ و سَلَّم در وصيتش به أميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند: « يا علىّ! اذا  أكلت  فقل بسم اللّه و اذا فَرَغت  فقل الحمدللّه  فان حافظيك لا يبرحان  يكتبان لك الحسنات حتَّى تبعده عنك» وسايل الشيعه/ج 24/ ص 355
"يا على ! در إبتداى خوردن، بسم اللّه  و در پايان ألحمدللّه بگو، كه دو ملكى كه همراه تو هستند تا غذا نزد توست برايت حسنه مى نويسند."
خطبه دوم:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی اشرف الانبیاء والمرسلین حبیب اله العالمین ابی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلیءاله الأطیبین الأطهرین المنتجبین.
اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ  آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَالْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
دعای فرج...

اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و نَظمَ اَمرکُم.
با درود و سلام بي پايان به روح معمار کبير انقلاب اسلامی ايران  و دو فرزند گرانقدرش ، جمیع مؤمنين  و مؤمنات ، علما ، صلحا ، شهدای انقلاب ، شهيدانِ 8  سال دفاع مقدس ، شهدای  گمنام ، شهدای مدافع حرم، و علي الخصوص 357 شهید خونين بال بخش لاریجان و با آرزوي طول عمر با عزت همراه با صحت و سلامتي براي مقام عظماي ولايت در اين خطبه دوم ، خودم و همه شما را توصيه  مي کنم به  تقواي الهي و دوري از محرمات.
أهميت  نماز جمعه  در اسلام:
توصیه اسلام این است که زندان را در کنار مسجد و مصلا بسازند و روزهای جمعه أفراد زندانی را برای شرکت به  نماز جمعه دعوت کنند. تنها نمازی که در سیره أهلبیت در حاکمیت إسلامی که زندانیان هم نباید از آن محروم باشند  نماز جمعه است.
مناسبتهای هفته  را  به إختصار محضر شما نمازگزاران عزیز عرضه میدارم.
از مناسبتها:
نوزدهم بهمن در سال 1357 همافران نیروی هوایی برای بیعت با امام عزیز حاضر شدند آن هم در چه شرایطی؟! در شرایطی که هنوز حکومت ، حکومت شاهنشاهی بود و شورای سلطنت بود و نخست وزیر مملکت بختیار بود و به اصطلاح سایه شاهنشاه حاکم بر مملکت بود! در آن شرایط و موقعیت این انسان های پُر سابقه با امام (ره)  بیعت کردند. به همین مناسبت روز نوزدهم بهمن روز نیروی هوایی نامگذاری شده و نیروی هوایی در طول تاریخِ  إنقلاب  دِین  خود را به إسلام و إنقلاب اسلامی أدا کرد. در دوران دفاع مقدس با نگهداری پرنده های جنگی توانست حرکت های به موقع  و شایسته ای  را  در حمایت از رزمندگان إسلام و برخورد با دشمنان داشته باشد و بعد هم  در جهاد  خود کفایی  قطعات لازم برای این مجموعه ها فراهم سازد  و تا به امروز بحمدالله نیروی هوایی راه خودش را  با  قاطعیت و با سرعت و با بصیرت دنبال کرده و دنبال می نماید. انشاء الله خدا همه نیروهای مسلح ما را در پناه امام زمان (عج) محافظت نماید.
یکی از برکات انقلاب اسلامی شکست اُبهت پوشالی أبرقدرت ها و صف آرایی در مقابل آنها است. آنها در گذشته از اُبهت عظیمی برخوردار بودند که خدای متعال به برکت انقلاب اسلامی آن ابهت را شکست و ترس و وحشتی را که در قلوب مستضعفین بود به قلوب مستکبرین منتقل کرد . بعد از 39 سال از پیروزی انقلاب اسلامی در محدوده مانور ولایت در دو سال قبل که نیروهای دریایی در حال مانور بودند هواپیمایی از نیروهای ائتلاف آمریکایی یا غیر آن در این محدوده قرار می گیرد که با یک پیام رادیویی مورد تذکر نیروهای دریایی  قرار می گیرد و بلافاصله تمکین می کند و فرار را بر قرار ترجیح می دهد! این عزتی است که ما در سایه برکات انقلاب اسلامی به دست آورده ایم . برکت دیگر انقلاب اسلامی الگو سازی برای ملت های مستضعف دیگر و بیداری امت اسلامی است . تحولی  که  این  إنقلاب به  قلوب  ملت  ما  داد  و ملت  ما را به  یک  ملتی شجاع  و بردبار و مقاوم و شهادت طلب و إیثار گر تبدیل کرد. علاوه بر این خدای متعال به برکت إنقلاب اسلامی آزادی هایی را به ملت ما مرحمت کرد. إنتخابات آزاد یکی دیگر از برکات إنقلاب اسلامی است. افراد و أشخاص آزادانه  آرای  خود را  به صندوق  رأی می ریزند و در سرنوشت  خود مشارکت  می کنند.
39 سال است که خدای متعال به برکت إنقلاب إسلامی به این ملت عزت و عظمت داد و برکات  خود را بر این ملت نازل کرده است. بسیار جای تأسف است از اینکه برخی از أفراد این جهالت و کوری را برای خود برگزیدند و آه نظام  خبیث گذشته را می کشند و آن نظام را مجدداً برای این کشور آرزو کنند! این دیدگاه ، ظالمانه ترین نگاه نسبت به انقلاب اسلامی و برکات آن است! آیا این أفراد این برکات  را ندیده اند؟! علت این قضیه این است که ما به مانند آن ماهی هستیم که در دریا قرار داریم و تا زمانی که در دریا هستیم  قدر آن را نمی دانیم. وقتی این أفراد پای خود را از این کشور و نظام  بیرون بگذارند و با ملت های دیگر رو به رو شوند آنگاه می فهمند که إنقلاب إسلامی چه برکاتی را برای آنها در پی داشته است .
راه قدردانی از این عزت و شکوفایی شرکت در راهپیمایی 22 بهمن ماه است. انشاءا... در چنین روزی به وظیفه خود عمل کنیم. این خود از معجزات است که مردم ما بعد ازگذشت 39 سال از انقلاب اسلامی و درآستانه چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی با شکوه تر از گذشته در راهپیمایی 22 بهمن ماه  شرکت می کنند و بار دیگر صفحه ای زرین را در میان صفحاتی که خلق کرده اند خلق کنند. امیدواریم که إمسال پرشورتر از گذشته بر طنین ندای مرگ بر آمریکا در فضای  کشور ما أفزوده شود و بار دیگر قدرت و صلابت إنقلاب اسلامی  را به رخ دشمنان ما بکشاند.(تکبیر حُضّار)  
در پایان:
باید از موضع قدرتمند و عزتمندانه رئيس محترم جمهورى اسلامی ایران جناب دکتر روحانی كشورمان تشکر نمائیم  که در روز يكشنبه ۱۵بهمن‏ ماه  براى افتتاح ۱۰ مركز فرهنگى و موزه دفاع مقدس در ۱۰ استان كشور، به  باغ موزه  دفاع  مقدس تهران رفته بودند، در سخنانى با تأكيد بر لزوم تقويت قدرت دفاعى كشور گفتند: «در دنياى امروز كه همه همديگر را تهديد مى ‏كنند بعيد به نظر مى ‏رسد در سال ‏هاى أخير به نقطه ‏اى برسيم كه تمام دنيا گل و بلبل شود و كسى به كسى حمله نكند! آيا در اين شرايط مى‏شود يك ملتى بگويد حالا زمان صلح، برادرى و همزيستى است و قدرت دفاعى نمیخواهيم؟
رئيس‏ جمهور در شرايطى بر لزوم تقويت بنيه دفاعى و مذاكره ناپذير بودن توان دفاعى و موشكى كشورمان تأكيد كرد كه فرانسویها در اقدامى وقيحانه مذاكره درباره برنامه موشكى و مسائل منطقه ‏اى ايران را به‏ عنوان شروط امانوئل مكرون رئيس‏ جمهور اين  كشور براى سفر به تهران اعلام كرده بودند كه  شايد از اين‏ جهت أهميت سخنان رئيس جمهور را دو چندان كرده بود. امانوئل مكرون رئيس ‏جمهورى فرانسه بناست طى سفر خود به ايران در روزهاى آينده سه خواسته مهم خود از تهران را مطرح کند:
۱- ملاقات با حضرت آيت ‏الله خامنه ‏اى، رهبر معظم انقلاب اسلامى.
۲- رئيس‏ جمهورى فرانسه از ايران مى ‏خواهد كه در پايان سفرش به تهران، با همتاى ايرانى خود نشستى مطبوعاتى برگزار و در آن  نشست اعلام  كند  كه  ايران در موضوع  برنامه  موشكى  حاضر است  پشت ميز مذاكره بنشيند!
۳- درخواست ديگر رئيس ‏جمهورى  فرانسه اين است  كه يك  ميز جديد براى مذاكره سه‏ جانبه ايران ، آمريكا و عربستان پيرامون مسائل منطقه، جريان مقاومت  و يمن  تشكيل شود و اين مسائل مورد بررسى و تبادل نظر قرار گيرند.  
خوى إستكبار تغيير ناپذير است. خوى زورگويى ، إستثمار، ظلم  و جنگ‏ طلبى آن ‏ها تغيير ناپذير است. دشمنان ما اين  ذات  فتنه ‏أنگيزى و بى ‏اعتمادى را به كَرّات  در تاريخ به  إثبات رسانده ‏اند و أخيراً هم در تجربه تلخ برجام و نقض آن توسط رئیس‏ جمهور آمريكا  نشان داده  شده است. اين در حالى است كه جمهورى اسلامى بارها به بى ‏إعتمادى إستكبار و مظهر آن  كه آمريكا باشد تأكيد كرده است و أخيراً هم  مقام معظم رهبرى در جمع  نخبگان علمى  خطر دشمن نابكار را  تكرار مى‏ كند كه بلاهت ترامپ ما را از مكر آمريكا غافل نسازد. اين بدان‏ معنى است که إستكبار ستيزى را نبايد  فراموش كرد.إختلافات جزئى و سليقه ‏اى برخى از مسؤولان و جريانات سياسى هرگز باعث زير پا گذاشتن اصول ، أرزش ‏ها ، آرمان ‏ها و مؤلفه ‏هاى قدرت جمهورى اسلامى نخواهد شد.