منوی مدیریت محصول

سفارش پیامبر اسلام (ص) به ابوذر

ای ابوذر من از خدای متعال خواسته ام که رزق و روزی دوستدارانم را در حد کفاف قرار دهد و ثروت و اولاد دشمنانم را زیاد کند . ماجرای پیامبر و بیابان و دو قبیله مختلف که به آنها  گفته شد مقداری شیر بدهید یکی گفت آن مقداری که دوشیده شده غذای ظهرماست و آن مقداری که در پستان حیوانی است برای شب ما ، پیامبر دعا کردند ثروت او زیاد شود ، اما قبیله دیگر که فردی از او خواسته شده مقدارشیر بدهد به سرعت شیر دوشید و با افتخار به پیامبر وارد هر چه لازم بود مهیا کرد پیامبر در حق او دعا کرد که خداوند به قدر کفایت به او بدهد سوال شد چرا ؟ جواب بالا ، که آنکه  ثروتش زیاد شود از غرق دنیا شود و آنکه به قدر کفایت داشته باشد برای او بهتر است .                                                                                                                          

ای ابوذر : یک مومن اگر به اندازه 70 پیامبر هم عبادت داشته باشد از هول وهراس قیامت آن را کوچک و کم شمارد ، روز قیامت چنان انگیز و وحشتناک است که فرشتگان و رسولان به زانو در می آیند حتی پیامبر بزرگی همچون ابراهیم  اسحاق (ص) را فراموش کرده می گوید : خدایا من ابراهیم خلیل توام مرا از یاد مبر .                                                                                   

ای ابوذر : هنگام برون جنازه ها ، هنگام تلاوت قرآن صدایت را پایین بیاور وقتی در پی جنازهای راه راحتی عقل خود را در ان حال بکار گیر ، بیاندیش و خشوع داشته باش و بدان که توهم به آن خواهی پیوست.                                                       

ای ابوذر : دو رکعت نماز به طور معمول و متعارف اما از روی تفکر و اگاهانه بهتر است از یک شب زنده داری که با دلی که غافل و بی توجه است .                                                                                                                                      

ای ابوذر : پیش از آنکه به حساب تو برسند خود به حساب برس که این کار حسابرسی تو را آسان خواهد کرد و بیش از آنکه تو را وزن کنند خودت را بیازمای و برای آن روز بزرگ آماده باش که به خداوند عرضه ی شوی و هیچ چیز از تو نزد خداوند پنهان نخواهد بود .                                                                                                                                           

ای ابوذر : هیچ کس نیست که در قطعه زمینی سر بر خاک نعهد مگر آنکه آن زمین و روز قیامت به نفع او گواهی می دهد ، هیچ منزل و ماوایی نیست که جمعی در آن فرد آینه مگر آنکه آن منزلگاه آنان را لعن کند یا بر آنان درود می فرستد (به تناسب اعمالشان در آنجا)هیچ صبح وشبی نیست و هیچ قطعه زمینی نیست مگر اینکه به همسایگانش ندای دهد : آیا کسی بر تو گذشت که خدارا یاد کند ؟ آیا کسی از تو عبور کر که در تو برای خدا پشیمانی بر تو نهند ؟ برخی می گویند : آری بعضی می گویند : نه سرزمینی که جواب مثبت می دهد احساس فراخی و انبساط می کند و خود را از زمین مجاور برترمی بیند .                                     

ای ابوذر همنشین خوب بهتر از تنهایی است و تنهایی بهتر از همنشین بد نیک گفتن بهتر از سکوت است و سکوت بهتر از بدگویی.

ای ابوذر : جز با مومن همنشین مکن و طعامت را جز با اهل تقوی نخور طعام خود را به کس بخوران که بخاطر خدا دوستش می داری و از طعام کسی بخوی که نسبت به تو محبت خدایی دارد. خداوند نزد هر زبان گویاست پس هرکس باید رو ی گفتار خویش تقوا داشته باشد و بداند چه می گوید . سخنان اضافی را ترک کن از سخن همان مقدار بس که نیازت را برسانی .                   

ای ابوذر : در دروغگویی انسان همین بس که هر چه شنیده است را باز گوید . هیچ چیز به اندازه زبان مستحق حبس طولانی نیست.