به گزارش روابط عمومی دفتر إمام جمعه لاریجان: 
برگزاری نماز جمعه شهر رینه. 
خطبۀ أول:
بسم الله الرحمن الرحیم. ألحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی ‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین. 
قَالَ حسن بن علی العسکری (ع):
«لَا تُمارِ فَيَذهبُ بَهاءُكَ وَ لا تُمازِح فَيُجتَرأُ عَلَيكَ» تُحَفُ العُقُول ص٤٨٦
 ترجمه: " مجادله مكن كه إحترامت از بين میرود و شوخى مكن كه بر تو گستاخ میشوند."  
 "اُوصِيكُم عِبادَاللّه و نفسی بتَقوَى اللّه فإنّها خَيرُ ما تَواصَى العِبادُ بهِ و خَيرُ عَواقِبِ الاُمورِ عِندَاللّه"

خودم و همۀ شما بندگانِ خدا را در إین روزِ شهادت إمام حسن عسکری (ع) به رعايتِ تقواي إلهي و نظم در امور سفارش ميکنم که سفارشی والاتر أز إین مهم در عالَمِ هستی وجود ندارد امام حسن عسكرى عليه السلام در روایتی شیعیان را به تقوای الهی توصیه میکنند و میفرمایند: «تقوای إلهی داشته باشید و زینت ما باشید نه مایه ملامت ما! دوستیها را بسوی ما جذب کنید و دشمنیها را از ما دور نمایید». پس بندگان خدا إتقواالله! با توجه به إینکه در روز شهادت إمام یازدهم حضرت حَسن بنِ علیِّ العسکری (ع) قرار داریم ضمنِ عرض تسلیت روز شهادت آن إمام معصوم و مظلوم حدیثِ کوتاهی از آنحضرت بعنوانِ تَبَرُّک در خطبۀ أول خدمت شما نمازگزارانِ أرجمند بیان میکنم. حضرت میفرمایند: لا تُمارِ فَيَذهبُ بَهاءُكَ وَ لَا تُمازِح فَيُجتَرَأُ عَلَيكَ. مجادله مکن که إحترامت از بین میرود و شوخی مکن که بر تو گستاخ میشوند «لا تُمارِ» از ریشۀ «مِراء» بمعنای مجادله و بگو مگو، بحث کردن برای إثباتِ برتری خود یا مَحوِ سخنِ طرفِ مقابل و نوعی بحثِ خصمانه است که هدفش «حقجویی» نیست بلکه «برتری جویی» و «شکست دادنِ» حریف است. در تحلیلِ این بخش چند نکته مهم است فرقِ بین مجادله و بحث علمی یا حقجویی: در روایات «مِراء» أز گفتگوي علمی که به ریا و خود نمایی آلوده شود بشدت نهی شده است تفاوتِ أصلی در نیت و رَوِش است یعنی بحث برای برتری جوییست نه کشفِ حقیقت! کسی که دائماً در حال جدال است حتی أگر حق با او باشد وقار خود را از دست میدهد. جِدالِ پیوسته «بهاء» یعنی جذبه ای که در وجود أشخاص أست را از بین میبرد! جِدال از صفاتِ مؤمن حقیقی و بندۀ خالص خدا نیست جملۀ دومِ إمام عسکری (ع) شوخیِ إفراطی باعثِ از بین رفتن هیبتِ شما میشود شوخیِ فراوان موجب میشود دیگران بتو «نگاه از بالا» داشته باشند و به تو پرده دری و بی حرمتی کنند أمیرالمؤمنین علی (ع) میفرمایند: «كَثْرَةُ اَلْمِزَاحِ يَذْهَبُ بِمَاءِ اَلْوَجْهِ وَ كَثْرَةُ اَلضَّحِكِ يَمْحُو اَلْإِيمَانَ مَحْواً» شوخیِ زیاد آبرو را میبرد إسلام شوخیِ با أندازه را بعنوان گره گشایی در کلام برای از بین بردن عبوس بودن و إیجادِ صفا جائز دانسته و پیامبر نیز با اصحاب شوخی میکردند أما تعادل را نگه میداشتند هر دو (مجادله و شوخیِ إضافی) سبب «خروج از سنت اسلامی» میشوند جنگِ لفظی و شوخی زیاد هیبتِ ظاهری انسان را میشکند پیامهای کار بُردیِ إین حدیثِ إمام عسکری در قالب زندگیِ إمروز إینستکه: از بحث و جدلِ بیهوده در شبکه های إجتماعی و گفتگوهای روز مره بپرهیزیم چون آرامش ما قربانی میشود بیانِ حق لزوماً نیاز به مجادله ندارد در شوخی حدّ و أندازه نگه داریم شوخیِ دوستانه خوب است أما وقتی «حُرمتِ گفتار و رفتار» را از بین ببرد لطمه میخورید لذا پرسش در إسلام أرزشمندتر از مجادله أست. 
ذکر مصیبت:// معمولاً هر کجا مجلسی بگیرند اگر کسی صاحب عزا را نشناسد سؤال میکند که صاحب این مجلس کیست؟ میخواهم بگویم إمروز صاحب این مجلس و محفل امام زمان حجة بن الحسن است. غالباً مردم میروند پیش فرزندان تسلیت عرض میکنند ما هم امروز بگوییم: یا بقیة الله آجرک الله! چه کردند با پدرتان امام حسن؟! ساعاتِ آخرِ عمر إمام حسن عسکری (ع) رو به غلامش عقید کرد و فرمود: به آن حجره برو کودکی را می بینی که در پشتِ پرده به سجده افتاده است او را نزد من بیاور. غلام به آنجا رفت کودکی را که چهره ای درخشان داشت در حال سجده دید او را متوجه کرد نزد پدر آمد. وقتی نگاه امام حسن عسکری به چهرۀ نورانی امام زمان افتاد گریه کرد و فرمود: يَا سَيِّدَ أَهْلِ بَيْتِهِ إسْقِنِي الْمَاءَ فَإِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي ای سرورِ أهلِ خانۀ من بمن آب بیاشام همانا من بسوی پروردگارم میروم ( وفاتم نزدیک است) حجت الله یگانه پسرم مهدی جان - بنشین در دَمِ آخر به بَرم مهدی جان. دشمن از زهرِ جفا کار مرا ساخته است - زهر أفکنده شَرَر بر جگرم مهدی جان. کاسۀ آب بدستم بنگر میلرزد - لرزه افتاده ز پا تا بِسرم مهدی جان. بنشین تا نگرم سیر رُخِ چون ماهِ تو را - توشه از عارضِ ماهت ببرم مهدی جان. بعــدِ من سر به بیابان بگذاری شب و روز - باشد از حالتِ زارت خبرم مهدی جان!

​​​​​​​

خطبۀ دوم: 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی أشرف الأنبیاء والمرسلین حبیب إله العالمین أبی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلی آله الأطیبین الأطهرین المنتجبین. اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ َبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَ الْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
 دعای فرج.. 

 اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِيزاً. اَللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَکَ وَ سُنَّةَ رَسُولِکَ حَتّي لا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ ءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أَحَدٍ مِنَ الخَلْقِ..  
اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و اُخَوّفکم من عقابه. 
با درود و سلام بي پايان به روحِ مُطَهَّرِ حضرت إمام حسن عسکری(ع) و نیز به إمامِ حَیّ و حاضرمان حضرت بقیةُ الله الأعظم (عج) و همچنین معمار کبيرِ إنقلاب إسلامی إيران و دو فرزند گرانقدرش و إمامِ شهیدمان جمیعِ مؤمنين و مؤمنات، علما، صلحا، شهدای إنقلاب، شهيدانِ 8 سال دفاع مقدس، شهدای گمنام، شهدای مدافع حرم و وطن و أمنیت و سلامت 350 شهید خونين بال بخش لاریجان همۀ شهدایی که در جنگِ تروریستی آمریکایی – صهیونی بشهادت رسیده اند و با آرزوی طولِ عمرِ با عزت همراه با صحت و سلامتی برای جانشین و خَلَفِ صالحِ آن شهیدِ عزیز حضرت آیت الله حاج سید مجتبی حسینی خامنه ای در إين خطبه دوم خودم و همه شما عزیزان را توصيه ميکنم به تقوای إلهي و دوری از محرمات. 
نکاتِ این هفته نماز جمعه 30 مرداد ماهِ سال 1405 را بمحضر شما نمازگزاران عزیزِ جمعه لاریجان عرضه میدارم. 
 نکتۀ أول:
 سالروزِ آغاز إمامتِ حضرت مهدی(عج) در ۹ ربیع الأول را محضر همۀ شیعیان و إرادتمندانِ به ساحتِ مقدس امام دوازدهم تبریک عرض مینمایم. یکی از اوصاف نورانی امام زمان (عجل الله فرجه الشریف) تعبیر شریف «الْجَحْجَاحِ الْمُجَاهِدِ الْمُجْتَهِدِ» است که امام رضا(ع) آنرا بیان فرموده ‌اند (جمال الأسبوع، ص۵۱۳؛ ذکر الدعاء لصاحب الأمر المروی عن الرضا علیهما أفضل السلام‌) یعنی «آقای بزرگواری که همواره در حال مبارزه و تلاش است» در واقع إمام رضا(ع) تصویری از یک رهبر خستگی ‌ناپذیر را ترسیم میکند که هیچگاه دچارِ سستی و بیکاری نمیشود. این لقب هم مایۀ دلگرمی شیعیان است که بدانند پیشوایشان همواره در میدان عمل حضور دارد و هم بما درس میدهد که از آن حضرت الگو بگیریم و خود نیز در مسیرِ أهدافِ او همیشه «مجاهد» و «مجتهد» باشیم. باید این فرمایش نبوی(ص) را درست بفهمیم: «أَفْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ» نکته أول إینکه إنتظارِ فرج از جنسِ عمل، کار، إقدام، کُنِش، فعالیت و تلاش است و نه از جنس إنفعال، نشستن، بیکاری، فراغت، تن ‌آسایی و رفاه ‌گرایی! نکته دوم إینکه انتظار فرج بهترین و برترین عمل است بنابر إین شاخصِ تمامِ عبادات و أعمالِ ما امام زمان(ع) است «فَازَ الْفَائِزُونَ بِوَلَایتِکُمْ بِکُمْ یسْلَکُ إِلَى الرِّضْوَانِ» (زیارت جامعه کبیره) طی این مرحله بی‌ همرهی خضر مکن / ظلمات است بترس از خطر گمراهی! إینکه امام رضا(ع) فرمودند: «إِذَا نَزَلَتْ بِکُمْ شِدَّةٌ فَاسْتَعِینُوا بِنَا» (تفسیر العیاشی، ج‌۲، ص۴۲) باید بدانیم که هیچ شدتی شدیدتر از غیبت امام زمان(ع) نیست أما سؤال اینجاست: در عصر غیبت پیوند مردم و امام چگونه حفظ میشود؟ پاسخ این أستکه در این دوران ولایت در سلسلۀ «فقهای عادل و جامع الشرایط» تبلور مییابد. ولایت فقیه همان إمتداد ولایت معصومان(ع) است عصای هدایتِ إیشان در دستِ فقیهِ جامع الشرایط تا دین خدا بی حکومت نماند و إجرای أحکامِ إلهی تعطیل نگردد لذا مشروعیتِ کارهای دولت و مجموعۀ شورای عالی أمنیتِ ملی و نمایندگانِ مجلسِ شورای إسلامی و قوۀ قضائیه و تمام دستگاهِ حاکمیتی مبنی بر إجرایِ شرایطِ اصولی و موافقتِ رهبرِ فقیه و عالیقدر عزیزمان میباشد أز إینجهت کسی حق ندارد با بودنِ نائبِ إمام زمان (ع) برای مردم خط ترسیم کند.   
 نکتۀ دوم:
أربعینِ تشییع و تدفینِ آقای شهیدمان در سه شهرِ تهران، قم و مشهد از سوی رهبر معظم إنقلاب و دیگر شهرهای إیران نشان از إرادت و همبستگی ملت با إمامِ شهید دارد امروز إقتدارِ جبهۀ مقاومت ثمرۀ هدایتهای امامی است که نفس او «قرآنی» بود. او نه فقط مُفَسِّرِ آیات که مجری زندۀ أحکامِ إلهی در عصرِ مُدرن باقی خواهد ماند یاد و راهش تا إتصال به صاحبِ أصلیش حضرت بقیةُ ‌الله الأعظم (عج) مستدام و سر بلند باد در روایتی از امام صادق(ع) أشک ریختن بر مظلومیتِ یکی از شیعیان مانندِ أشک ریختن بر مظلومیت أئمۀ معصومین(ع) است و در این چهل روز که حرارتی در جامعه إیران و حتی جهان إیجاد شد فقط هیجانات و إحساساتِ گُذَرا و صِرفاً عاطفی نبود بلکه این درک و عقلانیتِ مردم ایران بود که جامعه را شایستۀ ظهور میسازد ذکرِ ملتِ إیران در این چند روز «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر إسرائیل» بوده است در زیارتِ عاشورا نیز لعن وجود دارد و معادلِ کلمۀ لعن در دستور زبان فارسی شامل فریادهای حماسی است که مردم در تجمعات سر میدهند پرچمِ جمهوری إسلامی إیران نماد عزاداری سَیِّدِ شهیدانِ إنقلابِ إسلامی إیران است مردمِ إیران مقدمه‌ سازِ ظهور هستند و تا نابودی دشمنان خیابان را ترک نمیکنند آمریکای جهانخوار و صهیونیسمِ خون آشام باید بدانند که پاسخ جنایتهایشان نابودی هیمنه و اُبَّهّتِ پوشالی آنهاست و به نقل از شهید سلیمانی باید تمامی إمکاناتِ آنها در منطقه نابود شَود مردم نگرانِ باز سازی پایگاههای آمریکایی در منطقه هستند که نباید چنین إجازه ‌ای به آنها دهیم مردمِ ایران در طولِ تاریخ خوبیها را در وجود خود ذخیره کردند و یک شبه متحول نشدند أما این ویژگیها در این تجمعات تجلی پیدا کرد و مردم بدونِ إطمینان نسبت به پیروزی مطلق به خانه‌ هایشان باز نمیگردند! جنگ شوم است أما وقتی دشمن جنگ را تحمیل میکند نجنگیدن بمراتب شوم تَر و نکبت‌ بار است! یکی از پدیده‌ های خطرناک در فضای سایه جنگ بروز و ظهور گفتمانهای هراس از جنگ است  که بعضا با صلح‌ طلبی إفراطی جامعه را به شدت آسیب ‌پذیر و شکننده مینماید. نمونۀ بارز تاریخی این واقعیت نگون ‌بختی فرانسه در جنگ جهانی دوم است که رویکرد روشنفکران در ترویج صلح ‌طلبی کور پس از جنگ جهانی أول إراده ملی فرانسویها را فلج کردند و فضاحت ‌بار ترین شکست تاریخ را بر آنها تحمیل نمودند.

​​​​​​​