بسم الله الرحمن الرحیم
خودم را و شما عزیزان نمازگزار، خواهران گرامی و برادران عزیز را به تقوای الهی، رعایت حدود و محدودیتهای الهی توصیه و سفارش میکنم. انشاءالله در زندگی شخصی، اجتماعی و سیاسی، با ملکه تقوا که در وجود انسان شکل میگیرد و انشاءالله آن را نهادینه میکنیم، بتوانیم بهترین کمالات را که همان رسیدن به مقام والای تقوا است، بدست آوریم.
«حجاب و عفاف» یکی از مصادیق رعایت تقوا است
در خطبه اول، یکی از مصادیق رعایت تقوا که با مناسبت این هفته نیز ارتباط دارد را بیان خواهم کرد. روز بیستویکم تیرماه، روزی است که مردم در مسجد گوهرشاد برای مقابله با بیتقوایی، بیعفتی و بیحجابی که رضاخان قلدر قصد داشت در ایران رواج دهد، تحصن کردند. رضاخان به مسجد گوهرشاد حمله کرد و عده زیادی در آنجا به شهادت رسیدند. به همین جهت، روز ۲۱ تیرماه به عنوان روز «عفاف و حجاب» نامگذاری شده است.
در ارتباط با موضوع عفاف و حجاب، مقدّمتاً به خطبه حضرت زینب کبری(س) در مجلس یزید اشاره میکنم. آن خطبه با مضامین بسیار عالی، محکم و استوار در برابر استکبار زمان ایراد شده و تحلیل و تفسیر آن به خطبهای مفصّل نیاز دارد. فعلاً از بیان همه مطالب آن صرفنظر میکنم و تنها بخشی را که مربوط به عفاف و حجاب است، عرض میکنم.
حضرت زینب(س) در آغاز سخنان خود، یزید را تنها با اسم خطاب میکند و بدون آنکه از تعبیرهایی مانند «خلیفه مسلمین» یا «امیرالمؤمنین» استفاده کند، او را تحقیر میکند و سپس میفرماید «أَمِنَ الْعَدْلِ یَا ابْنَ الطُّلَقَاءِ تَخْدِیرُکَ حَرَائِرَکَ وَإِمَائِکَ، وَسَوْقُکَ بَنَاتِ رَسُولِ اللَّهِ سَبَایَا! قَدْ هَتَکْتَ سُتُورَهُنَّ، وَأَبْدَیْتَ وُجُوهَهُنَّ، تَحْدُو بِهِنَّ الْأَعْدَاءُ مِنْ بَلَدٍ إِلَى بَلَدٍ، وَیَسْتَشْرِفُهُنَّ أَهْلُ الْمَنَاهِلِ وَالْمَنَاقِلِ…» یعنی: ای پسر آزادشده توسط پیغمبر(ص)! این تعبیر، نهایت تحقیر نسبت به یزید بود؛ چراکه شما در روز فتح مکه اسیر دست پیامبر اکرم(ص) بودید و پیامبر(ص) میتوانست همه شما را از دم تیغ بگذراند، اما فرمود «اذهبوا فأنتم الطلقاء» و همه را آزاد کرد!
سپس حضرت زینب(س) میفرماید: آیا از عدالت است که زنان و کنیزان خودت را پشت پرده نگه داری و حجاب آنان را حفظ کنی، اما ما خاندان رسالت را ـ در حالی که خود را نیز معرفی میکند و میفرماید ما فرزندان رسولالله(ص) هستیم ـ به عنوان اسیر از شهری به شهری دیگر بگردانی!؟
این نکته، مورد توجه همه است. معلوم میشود حفظ حجاب و عفاف، در آن دوره امری مسلّم و قطعی بوده است. مفهوم سخن حضرت زینب(س) این است که حتی در برابر یزید، آن حاکم ستمگر زمان، کسی که راضی شد امام حسین(ع) و یارانش را به شهادت برسانند، این اعتراض را مطرح میکند که خانواده و زنان خودت را پشت پرده نگه داشتی، اما ما را از شهری به شهری دیگر میگردانی و نگاه انسانهای مختلف، چه آشنا و چه غریبه، به خاندان رسالت میافتد! نکته اصلی این سخن، همان مسلّم بودن عفاف و حجاب است؛ اینکه حضرت میفرماید آیا رواست صورتهای ما در معرض دید نامحرمان قرار بگیرد؟
حضرت زینب(س) الگوی بسیار خوبی برای مردان و زنان ماست.
بزرگوارانی که از این امر غفلت میکنند، باید بدانند در پشت صحنه بیحجابیها «استکبار جهانی و صهیونیسم بینالملل» قرار دارند
اما در اینجا یک سؤال مطرح است. ما اکنون در این «شبهای اقتدار» و در مقابله با رژیم منحوس صهیونیستی و آمریکای جنایتکار، شاهد حضور افراد زیادی هستیم که شاید پیش از این حضور خود را بروز نمیدادند، به میدان نمیآمدند یا نوع پوشش آنان، پوششی که مورد نظر حضرت زینب(س) و امیرالمؤمنین علی(ع) است، نبوده است؛ اما امروز در مبارزه با ظلم و ستم با ما شریک و همراه هستند و بسیاری از ویژگیهای خوب را نیز دارا می باشند.
اما سؤال ما این است که آیا واقعاً به این نکته فکر کردهایم که همانگونه که امام شهید ما میفرمودند، اگر خانمها و خواهرانی که رعایت حجابشان کمتر است، توجه کنند که چه کسانی پشت صحنه این بیعفتیها، بدحجابیها و پوششهای نادرست قرار دارند، حتماً از این کار دست برمیدارند!
این خواهران بزرگواری که در ایستادگی در مقابل ظلم و ستم با ما همراه هستند، باید بدانند که خواسته دشمن و خواسته استکبار این است که این نوع پوششِ نادرست و این ناهنجاری اجتماعی و دینی در جامعه ما شیوع پیدا کند!
نتانیاهوی ملعون از سازمان سیا خواسته بود با پخش برخی سریالها، سبک زندگی غربی را در ایران نهادینه کند
شما ببینید نتانیاهوی ملعون در جلسهای که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۲ در کمیته اصلاحات دولت در مجلس نمایندگان آمریکا برگزار شد، عبارات تامل برانگیزی را مطرح میکند. بنده متن انگلیسی آن را نیز گرفتهام، اما خلاصه فارسی آن چنین است: «ایران چیزی دارد که عراق از آن بیبهره است. برای مثال، در حدود ۲۵۰ هزار دیش ماهواره در ایران وجود دارد. من به رؤسای سازمان سیا گفتم اگر میخواهید تغییر حکومت در ایران را پیش ببرید، لازم نیست به عملیات مخفی و جاسوسی متوسل شوید! کاری که باید انجام دهید این است که از فرستندههای بسیار قوی استفاده کنید و برخی سریالهای [خاص فرهنگ غربی] را پخش کنید»
سریالهایی که نتانیاهوی خبیث به آن اشاره میکند سریالهایی هستند که روابط نامشروع، خیانت، مادی گرایی و زندگیهای مرفه، استخرها، خانههای مجلل و سبک زندگی غربی را ترویج میکنند؛ در حالیکه حتی بسیاری از اندیشمندان و فرهیختگان آمریکایی نیز در همان زمان با این نوع سریالها مخالف بودند!
عزیزان! توجه داشته باشید دشمن میخواهد زن مسلمانِ پیرو حضرت زینب(س) و همچنین جوانان ما، چه مرد و چه زن را، زیرا بیعفتی اختصاص به زنان ندارد و همه مردان و زنان جامعه اسلامی باید عفت را رعایت کنند، در این مسیر قرار دهد! اگر کسی اندکی تأمل کند، متوجه میشود که نباید خدای ناکرده در نقشه و جدول دشمن بازی کند!
آنها اساساً ترویج فرهنگ غرب و بیعفتی را برای اهداف مختلفی میخواهند؛ از جمله دسترسی آسان به جنس مخالف و سوءاستفاده جنسی، بهرهبرداری از نیروی کار بانوان با دستمزد کمتر از مردان، به دست آوردن اطلاعات، اسرار و نفوذ در کشورها، جلوگیری از ارتقای کیفی و کسب مدارج علمی برای بانوان، تسلط بر جوامع اسلامی از طریق رواج بدحجابی و بیحجابی و در نهایت آندلسیسازی کشورهای اسلامی؛ همان مطلبی که امام شهید سالها قبل به آن اشاره کرده بودند.
هنگامی که زن در جامعه به صورتی که آنها میخواهند، یعنی با آرایش، بزک و جلوهگری حاضر شود، آنها به اهدافشان خواهند رسید! این مسئله اختصاص به قشر یا شخصیت خاصی ندارد. ما باید خواهران متدیّن و فرزندان خود را نیز متوجه این مسئله کنیم و تبیین موضوع را از خودمان، خانوادهمان، همسایهها و دوستانمان آغاز کنیم؛ زیرا استکبار به دنبال رواج بیعفتی و بیحیایی است، جوانان نباید تصور کنند که این کارها باعث ایجاد یک شخصیت یا هویت مطلوب میشود که انسان باید به آن برسد!
امیدواریم با پیروی از حضرت زهرا(س) و همچنین حضرت زینب کبری(س)، این امر مهم محقق شود. این مسئله، مکمل انقلابیگریِ زنان فرهیخته و بزرگواری است که امروز در شهرهای مختلف شاهد حضور آنان هستیم.
همین گریهها و عزاداریهایی که برای امام شهیدمان انجام میشود، اکنون بیش از چهار ماه از شهادت حضرت آقا گذشته است، و نیز حضور در مراسم تشییع و استقبال در شهرهای مختلف، نشان میدهد که خواهران بزرگوار ما در این مجالس حضور دارند و مشارکت میکنند.
اما این مسئله نیازمند یک تامل است، لذا خواسته ما از این بزرگواران این است که این موضوع را مورد توجه قرار دهند.
انشاءالله به حق حضرت زینب(س)، پیروی از آن حضرت روزی و نصیب همه ما شود. [پایان خطبه اول]
«امر به معروف و نهی از منکر» باید بر پایه مهر و محبت انجام شود، نه با برخوردهای قهری و بددهنی
در خطبه دوم هم، خودم و شما عزیزان نمازگزار را به تقوای الهی سفارش میکنم؛ همان تقوایی که عرض شد؛ تقوای فردی، اجتماعی، سیاسی و بهویژه تقوای عفاف و حجاب. هم خودمان باید به آن مُلتزم باشیم و هم دیگران را به آن توصیه و سفارش کنیم که این کار، همان فریضه امر به معروف و نهی از منکر است.
متأسفانه حتی در همین ماه محرم نیز در این خصوص کوتاهیهایی وجود دارد. از خداوند متعال میخواهیم به همه ما توفیق دهد که این گفتنها، تذکر دادنها و انجام این وظیفه الهی، خدای ناکرده به فراموشی سپرده نشود.
البته روش و مبنای «امر به معروف و نهی از منکر» و گسترش تقوا در جامعه، حتماً و لزوماً باید بر پایه محبت باشد، نه با قهر، غلبه، برخوردهای نادرست و خدای ناکرده بد دهنی! فرزندانمان را باید آموزش دهیم؛ یاد بگیریم چگونه آنان را امر به معروف کنیم، چگونه آنان را به کارهای خوب تشویق کنیم و چگونه از کارهای زشت دور نگه داریم! انشاءالله خداوند به همه ما هم شناخت این راه را عنایت کند و هم توفیق عمل به آن را.
امام سجاد(ع) با «اشک و روضه» و «دعا و تضرع» قلبها را نسبت به معارف الهی نرم میکرد
امروز، بنا بر یکی از روایات، سالروز شهادت مظلومانه امام سجاد(ع) است که این مصیبت را به همه شما عزیزان تسلیت عرض میکنم.
امیدواریم فرصت برگزاری جلسات مفصل درباره امام سجاد(ع) و دوران آن حضرت فراهم شود و مطالب فراوانی که در کتابهای مختلف درباره زندگی و سیره ایشان آمده است، مورد بحث قرار گیرد؛ چراکه این مطالب منحصر به خطبههای نماز جمعه نیست و فرصتهای دیگری نیز برای بیان آنها وجود دارد.
در این وقت کوتاه، حداقل به روش امام سجاد(ع) در برخورد با شرایط زمان خود اشاره میکنم. آن دوران، از دشوارترین، ظالمانهترین و دهشتناکترین دورههای حکومت بود که حضرت امام سجاد با آن مواجه بودند [و آن حکومت بنیامیه بود] زمانی که امام حسین(ع)، یاران باوفا و خاندان مطهر ایشان به شهادت رسیده بودند و بنیامیه، به سرکردگی یزید ملعون، با تکبر، غرور، شادی و قهقهه، خود را پیروز میدان میدانستند!
مردم نیز در شرایطی بودند که امام جامعهشان به شهادت رسیده بود، اما جز همان ۷۲ نفر، کسی به یاری حضرت برنخاست! این دوران، دوران خفقان بود، امام سجاد(ع) چگونه باید در چنین شرایطی وظیفه خود را انجام میداد؟!
در آیه ۱۳ سوره مائده، یکی از سنتهای الهی بیان شده است؛ سنتی که اختصاص به بنیاسرائیل ندارد. خداوند متعال در این آیه میفرماید «فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِیثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِیَهً ۖ یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ ۙ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُکِّرُوا بِهِ ۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَائِنَهٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِیلًا مِنْهُمْ ۖ …» البته گرچه آیات قبل درباره بنیاسرائیل و پیمانشکنی آنان است و بخش پایانی آیه نیز درباره همان قوم نازل شده، اما چون یک سنت الهی است، در همه زمانها جاری است و هرکس عهد و پیمان الهی را بشکند، گرفتار آثار و نتایج آن خواهد شد.
خداوند متعال میفرماید: چون آنان پیمان الهی را شکستند، نخست آنها را از رحمت خود دور کردیم؛ دوم، دلهایشان را سخت و سنگدل گرداندیم؛ سوم، حقایق را تحریف کردند؛ انسانی که عهد الهی را بشکند، به این سمت حرکت میکند! همچنین آنچه را که قبلاً از تورات به آنان یادآوری شده بود، فراموش کردند؛ یعنی به آن عمل نکردند. افزون بر این، همواره خیانت تازهای از آنان آشکار میشود، مگر گروه اندکی از آنان!
حال اگر به جامعه زمان امام سجاد(ع) نگاه کنیم، میبینیم که جامعه آن دوران نیز گرفتار نقض عهد الهی شده بود؛ زیرا قرآن کریم، امامت را عهد الهی میداند.
هنگامی که خداوند حضرت ابراهیم(ع) را پس از مقام نبوت به مقام امامت رساند، آن حضرت عرض کرد: آیا این عهد به فرزندان من نیز خواهد رسید؟ خداوند فرمود «لَا یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ» یعنی عهد من، که همان امامت است، به ستمکاران از نسل تو نمیرسد!
بنابراین، هنگامی که جامعه، امام خود یعنی امام حسین(ع) را به شهادت رساند و امام سجاد(ع) وارث آن جامعه شد، در حقیقت عهد و میثاق الهی شکسته شده بود. در نتیجه، همان آثاری که قرآن بیان میکند؛ یعنی دوری از رحمت الهی، قساوت قلب، تحریف حقایق و دیگر آثار، در آن جامعه نیز پدید آمده بود!
در چنین شرایطی، امام سجاد(ع) چه باید میکرد؟ بهترین راه، همان مسیری بود که آن حضرت در پیش گرفت تا زمینه فهم و درک معارف در عصر امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) فراهم شود.
نیاز بود آن حضرت قلب مردم زمان خود را نرم کند تا مردم بتوانند به تدریج معارف و حقایق را بپذیرند و از تحریف دست بردارند، امام سجاد(ع) برای از بین بردن سنگدلی و قساوت دلها، دو شیوه را برگزید که به آنها میپردازم.
نخست، شیوه اشک؛ یعنی برپایی مجالس روضه و زنده نگه داشتن مصیبت کربلا. امام سجاد(ع) با این روش، دلهای مردم را که سخت شده بود، نرم میکرد.
دوم، مناجات، دعا و تضرع به درگاه الهی؛ که نمونه کامل آن «صحیفه سجادیه» است. امام سجاد(ع) از طریق دعا، دلهای قساوتگرفته مردم را نرم کرد تا بتواند معارف الهی را ـ که در قالب دعا عرضه میشد ـ دوباره به جامعه بازگرداند و زمینه را برای عصر امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) فراهم کند.
مرحوم علامه جعفر مرتضی عاملی تعبیری دارد که میفرماید «الإمام السجاد(ع) باعثُ الإسلامِ من جدید» یعنی امام سجاد(ع) اسلام را از نو احیا و بازسازی کرد. امام سجاد(ع) مجدِّد مذهب بودند. زیرا جامعه به جایی رسیده بود که امام حسین(ع) را به شهادت رسانده بودند و همه ارزشها کنار گذاشته شده بود. امام سجاد(ع) با همان دو ابزار، یعنی اشک و دعا، زمینه بازسازی اسلام و بازگشت جامعه به معارف اصیل را فراهم کرد تا در دوران امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع)، فرصت تبیین اصول احکام و معارف اسلام بهوجود آید.، حضرت سجاد(ع) با انجام مأموریت سنگین خود زمینهای را فراهم کرد که مردم وارد این مسیر [درک معارف اسلام] شوند.
امروز نیز اگر ما همان دو روشی را که امام سجاد(ع) به کار گرفتند دنبال کنیم؛ یعنی ایجاد محافل اشک و روضه که الحمدلله در ایران اسلامی، مهد تشیّع و کشور امیرالمؤمنین علی(ع)، همچنان برقرار است؛ از جمله مجالس خانگی، مساجد و هیئتها، و همچنین توجه به مناجات، میتوانیم همان مسیر را ادامه دهیم.
البته در زمینه مناجات، متأسفانه خودمان کمکاری داریم؛ در حالی که منابع بسیار ارزشمندی همچون صحیفه سجادیه و نامههایی که از امام سجاد(ع) و دیگر ائمه(ع) به ما رسیده، در اختیار ما قرار دارد. اگر این دو مسیر را دنبال کنیم، به همان مقصد خواهیم رسید.
به همان نقطهای که امام رضا(ع) فرمودند «مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً یُحْیِی فِیهِ أَمْرَنَا، لَمْ یَمُتْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ» هرکس در مجالسی شرکت کند که احیای امر ما اهلبیت(ع) در آن انجام میشود، دل او نرم خواهد شد و در روزی که دلهای دیگران میمیرد، قلب چنین افرادی نخواهد مرد! انشاءالله خداوند این توفیق را به همه ما عنایت کند.
مراسم تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب آنقدر پرشکوه بود که دشمن نتوانست آنرا سانسور کند
هفتهای که گذشت، هفته تشییع و بدرقه و تجلیل از رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای(ره) پس از چهار ماه بود؛ در تهران، قم، نجف، کربلا، مشهد و بلکه در اقصی نقاط عالم. حتی افرادی مانند «شیخ زکزاکی» حضور یافتند، در کشورهایی مانند نیجریه، هند و پاکستان نیز مراسم تشییع نمادین برگزار شد.
این حرکت عظیم، برای ایران، عراق و همه برگزارکنندگان مجالس، از نظر امنیتی ـ در شرایطی که در جنگ قرار داریم و همچنین از جهت برگزاری مراسم، کار بسیار سنگین و بزرگی بود؛ هرچند ممکن است با کمبودها، کاستیها و قصورهایی نیز همراه بوده باشد که بعضا مردم را ناراحت کرد.
اما باید نتیجه این کار را ببینیم؛ آن تأثیر عجیب و عظیم تشییع پیکر مطهر امام شهیدمان باید مورد توجه قرار گیرد، در همینجا از همه مردم عزیزمان و همچنین از برادران و خواهران عراقی نیز بابت این حرکت عظیم قدردانی میکنیم.
این مراسم آنقدر باشکوه بود که رسانههای صهیونیستی که تاکنون این مراسمها را پوشش نمیدادند، نتوانستند آن را نادیده بگیرند. دیوار سانسور رسانهای آنان شکست و نتوانستند جمعیت عظیم حاضر در تشییع پیکر مطهر امام شهید را پنهان کنند و به مردم [دنیا] نشان ندهند!
کار به جایی رسید که ترامپ ملعون نیز هرچند از روی ناچاری و برخلاف میل خود، اعتراف کرد و گفت من نمیدانستم یک امام جامعه تا این اندازه طرفدار، علاقهمند و عاشق دارد!
شما شاهد بودید که اثرگذاری این مراسم در دنیا آنقدر گسترده بود که دشمن، تفاهمنامههای خود را نیز زیر پا گذاشت و چندین نقطه از کشور عزیزمان، از جمله در محدوده تنگه هرمز و شهرهایی مانند اطراف گرگان و راه آهن منتهی به مشهد را مورد حمله قرار داد تا اثر این حرکت عظیم مردمی و این حماسه بزرگ شما عزیزان را از بین ببرد.
اگر بخواهیم آثار این حرکت را برشماریم، باید به ادای دین، وفاداری، اقتدار و اعلام همبستگی میان ملتهای مسلمان، بهویژه میان ایران، عراق و دیگر کشورهای اسلامی اشاره کنیم. این اتحاد، برای دشمن خفهکننده است.
این مراسم، ابهت و اقتدار ایران و جایگاه ویژه جبهه مقاومت را به نمایش گذاشت، امیدواریم برکات شهادت امام شهید، در آینده بیش از پیش نمایان شود.
امام شهید امّت، مأموریت خود را به بهترین وجه به انجام رساند و در نهایت به شهادت رسید
من همینجا دو نکته را بهاختصار عرض میکنم:
نکته نخست این است که امام جامعه، مأموریت خود را به انجام رساند. خداوند متعال میفرماید «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا» امام جامعه ما، حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی حسینی خامنهای(ره)، به عهد و پیمانی که با خدا بسته بود وفا کرد و در نهایت به شهادت رسید. مأموریتی را که خود از خداوند درخواست کرده بود، به آن دست یافت.
اما آیه در همینجا تمام نمیشود. ادامه آیه میفرماید «وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ»؛ یعنی گروهی دیگر همچنان در انتظارند. این بخش از آیه، نگاهش به ماست؛ به کسانی که باید این راه را ادامه دهند!
امروز همه ما وظیفه داریم راه آن شهید عزیز را چه در عرصه مبارزه و چه در عرصه علم، هنر، کار و تلاش ادامه دهیم
خدای ناکرده نباید به سوگواری، عزاداری، سینهزنی و گریه که البته همه آنها بهجای خود حق و لازم است ـ بسنده کنیم. آنچه مهم است، ادامه دادن راه امام شهید، ادامه دادن مبارزهای است که به ما آموخت و تداوم عزت، اقتداری و مقاومتی است که به ما تعلیم داد.
«وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا» [مومنان] اصلا [عهد خود را] دگرگون نخواهند کرد! خدای ناکرده زحماتی را که امام شهید در طول ۳۷ سال کشید و ما را به مرحلهای از رشد رساند، نباید [با کوتاهی خود] از بین ببریم!
این وظیفه دو جنبه دارد؛ یک جنبه، وظیفه مسئولان است و جنبه دیگر، وظیفه آحاد مردم!
هرکس باید وظیفه خود را به نحوی مطلوب انجام دهد؛ هنرمند با هنر خود، رزمنده و نیروهای مسلح با انجام وظیفه خود، کارمند با مسئولیتپذیری خود و جوانان نیز با علمآموزی، پیشرفت علمی، طی کردن مدارج علمی و رسیدن به قلههای کمال. انشاءالله همه ما این مسیر را ادامه دهیم.
اما نکته دوم، مسئله انتقام و خونخواهی است. هرچند انتظار میرفت پرچمهای سرخی که این روزها توزیع میشود، بیش از این در این محافل در دست مردم دیده شود.
خونخواهی رهبر شهید انقلاب امری قطعی است اما قصاص فقط بهمعنای خونخواهی و انتقام نیست، بلکه بهمعنای «حرکت و مجاهدت در راه حق» نیز است / هرکس در حال خدمت به این کشور است، در مسیر خونخواهی گام برمیدارد
همانگونه که هفته گذشته نیز عرض کردم، بر اساس آیات شریف قرآن از جمله آیه «وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاهٌ یَا أُولِی الْأَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» باید به امر قصاص توجه نماییم. البته نباید تصور کرد که قصاص فقط انتقام است، نباید دایره آن را کوچک کرد. قصاص یعنی حرکت، یعنی مجاهدت، یعنی جهاد تبیین، یعنی خدمت!
هر مسئولی که در این کشور خدمت میکند، در حقیقت در مسیر خونخواهی گام برمیدارد. خونخواهی یعنی وحدت، یعنی امید، یعنی مقاومت و یک جزء از آن عهد و پیمانی که با امام جامعه بستهایم همین خونخواهی است.
همه مردم عزیز ما این شبها، بهویژه در مراسم تشییع و وداع در مصلای تهران، شاهد بودند که رنگ غالب [پرچمها]، رنگ قرمز بود. بیشتر مردم پرچمهای سرخ و شعارهای «یالثارات الحسین» و «یالثارات الخامنهای» را در دست داشتند.
این غم، این ماتم و این سوگ باید به قیام، استقامت، سلحشوری، غیرت، شجاعت، ایثار و فداکاری تبدیل شود تا بتوانیم این پرچم را در برابر دشمنان برافراشته نگه داریم.
بحث انتقام از اشخاص و جرثومههای فساد، جزء کوچکی از خونخواهی و انتقام در مقابل دشمنان است. اینکه بگوییم ما فلان چیز را نمیخواهیم و فقط سر فلانی را میخواهیم! سر نحسش که اهمیتی ندارد! اصل، مقابله با آن روش، آن جریان و آن ضدیت با نظام اسلامی است که با هوشیاری همه عزیزان و تحت فرمان امام جامعه مسلمین حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای امکانپذیر خواهد بود.
ایشان در پیامهای خود فرمودند «آنچه مسلّم است گریبان جنایتکاران را بایستی گرفت و آنان را به سزای اَعمال مجرمانهشان رساند» انشاءالله امیدواریم این وعده محقق شود.
نیروهای مسلح، قاطعانه از تمامیت ارضی ایران و حکمرانی جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز دفاع میکنند
همانگونه که عرض کردم، هرکدام از مسئولان وظیفه خود را دارند؛ قوه مجریه، قوه مقننه و قوه قضائیه باید به وظایف خود عمل کنند و ما نیز با حضور در صحنه، در اجتماعاتی که تازه از این پس [باید پرشورتر برگزار شوند] تا زمانی که فرمان رهبر عزیزمان بر حضور در میدان است ما نیز در میدان خواهیم بود.
البته اجتماعاتِ این شبها دو منظوره شده، هم در سوگ رهبر معظم انقلاب نشستهایم و اگر تاکنون عزاداری نکردهایم، این شبها، شبهای عزاداری برای آن عزیز است و همچنین شبهای حضور مردم عزیز در خیابان و میدان. باید در این حضور کوتاه نیاییم و آن را کمرنگ نکنیم تا دشمن نتواند از این فرصت برای اجرای نقشههای بعدی خود استفاده کند.
خداوند به همه ما توفیق دهد که راه امام شهیدمان را با حضور در صحنه ادامه دهیم و مسئولان عزیز نیز، چه در عرصه مذاکره، چه در برخورد با دشمنان نظام اسلامی و چه در حفظ و نگهداری تنگه هرمز و دیگر مسئولیتهای خود، وظایفشان را بهخوبی انجام دهند.
بحمدالله، در این روزها مشاهده کردید که سپاه قهرمان و دلاور، با اقتداری بینظیر عمل کرد و با بیانیهها و اقدامات خود، تنگه هرمز را بهعنوان یک اهرم بازدارنده و حافظ امنیت نظام اسلامی حفظ کرد. انشاءالله امیدواریم دشمن در این عرصه نیز ناکام بماند و پیروزی کامل نصیب جبهه اسلام شود.
از تلاش دستاندرکاران و خادمان مواکب میزبانِ عزاداران رهبر شهید انقلاب، قدردانی میکنم
سخن آخر، از همه عزیزانی که در مسیر تهران و مشهد، بهویژه در استان سمنان که امروز به «بینالحرمین» [میان حرمهای مقدس حضرت علی بن موسیالرضا(ع) و حضرت معصومه(س)] تبدیل شده است، به عنوان موکبها، هیئتهای مذهبی و گروههای مختلف مردمی مشغول خدمترسانی هستند، صمیمانه قدردانی میکنم.
همچنین از مسئولان دولت، استانداری، فرمانداریها و همه دستگاههایی که در ساماندهی و تسهیل این خدمترسانی نقش داشتند، تشکر میکنم.
بنده به مقداری که توفیق داشتم و به سرکشی رفتم، همین کمکهایی که شما به عنوان خیرین بزرگوار اهدا میکنید [مشهود بود] که با تهیه و توزیع میانوعده، صبحانه، ناهار، شام، شربت، آب خنک و دیگر امکانات از زائران در سراسر استان پذیرایی کردند، که از همگی صمیمانه سپاسگزارم.
کاری جز دعا از ما بر نمیآید، دعا میکنیم خداوند به زندگی، جان، خانواده و عمر این عزیزان برکت عنایت فرماید. این خدمترسانی در مسیر بازگشت زائران از مشهد مقدس نیز همچنان ادامه دارد و از همه بزرگوارانی که در این مسیر مشغول خدمت هستند، تشکر میکنم.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.