منوی مدیریت محصول

خودم و همه شما برادران و خواهران نمازگزار را به رعایت تقوای الهی توصیه و سفارش می‌کنم.

قال الله تبارک و تعالی فی محکم کتابه و مبرم آیاته: «فَإِمَّآ تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَن خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ».

خدای متعال در قرآن کریم خطاب به پیامبر گرامی اسلام می‌فرماید: «پس ای پیامبر هرگاه در جنگ به آن‌ها دست یافتی، با برخوردهای قاطع افراد پشت جبهه‌ی آن‌ها را به وحشت افکنده و متفرق ساز، باشد که برگیرند و دست از توطئه بردارند». پیامی که در این آیه وجود دارد این است که برخورد شما با دشمنان باید غافلگیرکننده، سریع، دقیق و کوبنده باشد و این از اصول نظامی است. آگاهی و دید رهبر مسلمانان باید به قدری باشد که وسعت و دنباله توطئه و توطئه‌گران را بشناسند و برعلیه آن‌ها تصمیم درست و قاطع بگیرند. کیفر پیمان‌شکنانی که امنیت و ثبات جامعه را به هم می‌زنند این است که آن‌ها را وحشت‌زده و مضطرب سازیم. با اینکه اسلام دین رحمت است، دین رافت است، ولی خیانت و پیمان‌شکنی و بهم‌زننده نظم و امنیت را تحمل نمی‌کند. جامعه اسلامی باید هیبت داشته باشد، شوکت داشته باشد و بتواند از دشمنان زهر چشم بگیرد تا از فکر حمله مجدد به ما صرف‌نظر کند. این منطق اسلام است، منطق قرآن است، دستور خدای متعال به پیامبر است. باید طوری با دشمن برخورد کرد که مایه عبرت شود برای دیگران. آن زمانی که دشمن می‌آید رهبر ما را تهدید می‌کند، همان زمانی که تهدید می‌کند باید آن پاسخ قاطع داد. شاید اگر آن زمان آن‌گونه که شایسته بود پاسخ داده می‌شد، حوادث بعد از آن اتفاق نمی‌افتاد. گاهی کوتاهی‌هایی صورت می‌گیرد.

آیه بعد می‌فرماید: «وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ».«اگر خوف آن داشتی که گروهی در پیمان خیانت کنند، تو نیز عهد آن‌ها را به سوی آن‌ها بینداز؛ آن عهد را لغو بکن یا به آن‌ها اعلام کن که همانند خودشان عمل خواهی کرد. و اما خداوند هم خائنان را دوست ندارد». در این آیه مراد این است: افکندن پیمان به طرف دشمن این است که به هر حال آن دشمنی که دارد پیمان‌شکنی می‌کند، نقض عهد می‌کند، باید مانند خودش برخورد کرد. در مسائل مهم نظامی و اجتماعی منتظر وقوع خیانت نباشید، بلکه باید با اعتماد و عقلایی نسبت به خیانت اقدام کرد. شما اگر دشمن می‌خواهد به شما حمله کند، می‌خواهد خیانت کند، می‌خواهد نقض عهد کند، باید مراقب باشید. تشخیص شواهد و قرائن خیانت و تصمیم در باطل کردن قراردادها و بی‌اعتباری تعهدات از اختیارات رهبر جامعه اسلامی است. پایبندی به معاهدات تا زمانی است که احتمال توطئه وجود نداشته باشد، اما اگر دیدید دشمن دارد توطئه می‌کند، انصراف می‌دهد از آن تعهدی که بسته، شما هم انصراف بدهید، شما هم تعهد خودتان را بردارید. این نکته‌ای است که در این آیه وجود دارد و نکات دیگری است.

اما آیه بعد می‌فرماید: «وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ».اینجا یک فرمانی است از سوی خدای متعال و برای آمادگی مقابله با دشمنان، هرچه می‌توانید از نیرو و از اسباب سواری فراهم کنید تا دشمن خدا و دشمن خودتان، از دشمنانی غیر از این‌ها که شما آن‌ها را نمی‌شناسید (اشاره به منافقین؛ آن‌هایی که به هر حال در لباس دوست هستند اما دشمنند، ولی خداوند آنها را می‌شناسد) به وسیله آن بترسانید. و درگاه خدا و تقویت بنیه دفاعی اسلام، هر چه انفاق کنید پاداش کامل آن به شما می‌رسد و به شما ستم نخواهد شد. این آیه یک دستور آماده‌باش کامل و همه‌جانبه است برای همه مسلمان‌ها در برابر دشمنان. هر نوع سلاحی دارید آماده کنید، هر نوع امکاناتی دارید، وسایلی دارید، خودتان مجهز کنید در برابر دشمنان. این آمادگی شما سبب هراس کفار از نیروی رزمی شماست. شما می‌بینید در اسلام چقدر تأکید شده است نسبت به آمادگی رزمی از نظر تجهیزات، از نظر نفرات، اینکه انسان آماده مقابله باشد. به محض اینکه خیانتی از سوی دشمن دید، با او برخورد قاطع و پشیمان‌کننده داشته باشد و اجازه ندهید که دشمن به شما حمله کند. آن وظیفه‌ای که بر عهده دولت هست، باید حداکثر توان خود را برای تأمین بودجه دفاع از نظام اسلامی و ترساندن دشمنان خدا اختصاص دهند. این وظیفه‌ای است که خدای متعال بر عهده دولتمردان گذاشته است. مردم آماده باشند، دولت کمک کند، نظام این آمادگی را داشته باشد برای مقابله همه‌جانبه‌ای با دشمنان. گاهی وقت‌ها نیاز به گفتگوست، اما یک جایی انسان می‌بیند گفتگو کافی نیست، جوابگو نیست؛ آنجاست که انسان باید با تمام توان و قدرت به میدان بیاید. در هر زمان پیشرفته‌ترین امکانات رزمی را برای دفاع آماده کنید و از هیچ چیز فروگذار نکنید: «وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم». چه قدرت سیاسی باشد، چه نظامی باشد، چه امکانات تبلیغی باشد، چه تدارکاتی باشد، چه به وسیله ایجاد رعب در دل دشمنان باشد، «مِن قُوَّةٍ». ان‌شاءالله که خدای متعال به همه ما توفیق عنایت کند بتوانیم با تمام توان در مقابل دشمنانمان بایستیم، همچنان که تاکنون ایستادیم و این مقاومت و ایستادگی خود را ادامه بدهیم و دشمنان را به عقب‌نشینی کامل وادار کنیم. (دعا و سوره)

بار دیگر خودم و همه شما برادران و خواهران ایمانی را به رعایت تقوای الهی توصیه و سفارش می‌کنم.

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اللّهِ ، اَلسّلامُ عَلیک أیهَا الْعَبْدُ الصّالِحُ. سلام خدا بر او عالم مجاهد، بنده شایسته خدا و نائب بر حق امام زمان، مرجع عالی‌قدر جهان اسلام، مجاهد شهید حضرت امام خامنه‌ای.

قرآن کریم با قاطعیت پرده از حقیقتی برمی‌دارد که محاسبات مادی درک آن را ندارند: «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا  بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ». شهید هم نزد پروردگار زنده است، هم در متن جامعه زنده است. خون شهید دامنه نفوذ را گسترش می‌دهد و راه او را در دل‌های بیشتری جاری می‌سازد. دشمنان فکر کردند با حذف فیزیکی امام، اندیشه او را از میان خواهند برد، در حالی که سنت الهی است با شهادت، پیام شهید رساتر، مکتب او شناخته‌تر و راه او فراگیرتر خواهد بود. همچنان که یزید و بنی‌امیه نتوانستند نام امام حسین را از بین ببرند، نتوانستند مکتب امام حسین را از بین ببرند. مکتب سیدالشهدا و خون سیدالشهدا و بزرگترین مکتب انسان‌سازی به مدرسه آزادگی تبدیل شد. امثال تراب، قمارباز و نتانیاهوی کثیف نمی‌توانند نام امام شریف را از یادها ببرند، بلکه شهادت امام دل‌ها را بیدارتر می‌کرد، پیوندهای عاطفی و اعتقادی مردم با آرمان‌های انقلاب را آشکارتر ساخت، ظرفیت‌های نهفته امت را به میان آورد، خون امام شهید دل‌های قابل را بیدار کرد. از این روست که با شهادت، جامعه حیات مجدد پیدا می‌کند. شما دیدید با شهادت قائد عظیم‌الشان امت، انقلاب جدیدی اتفاق افتاد، مردم بیدارتر شدند، مبعوث شدند. تشییع با شکوه امام مجاهد شهید، شما عزیزان دیدید، آنهایی که حضور پیدا کردند، این نشانه زنده بودن آرمان‌هایی است که امام بزرگوار برای آنها جان خود را فدا کرد. سال‌ها تلاش کرد در راه احیای این آرمان‌ها. تشییع با شکوه امام، پیوند امت با امام را به دنیا نشان داد. آنهایی که تبلیغات می‌کردند می‌گفتند مردم از نظام فاصله گرفتند، مردم با رهبری میانه خوبی ندارند، اما دیدن تمام رسانه‌های دنیا، تشییع با شکوه امام مجاهد شهید نشانه ناکامی دشمن در تحقق اهدافش بود و جلوه‌ای از استمرار راه امام بزرگوار است. نکته مهمی که وجود دارد، همچنان که نهضت عاشورا با شهادت سیدالشهدا خاتمه نیافت، بلکه مرحله تازه‌ای از حیات آن آغاز شد، با شهادت امام، مسئولیت ما در پیام‌رسانی خون سیدالشهدای انقلاب مضاعف شده است. آغاز وظیفه‌ای است برای همه مومنان که راه و حضرت را با قدرت ادامه بدهیم، پرچم انقلاب را با تبعیت محض از نائب امام به دست بگیریم، اجازه ندهیم راه امام متوقف شود.

 امروز رسالت عظیمی بر عهده ماست. همچنان که مردم عزیز ما در تشییع باشکوه امام مجاهد شهید، ضمن وداع جانسوز با آن رهبر فرزانه، با امام حاضر تدبیر بیعت نمودند، وفاداری خود به ولایت را به نمایش گذاشتند، نخستین گام را برای خونخواهی امام شهید برداشتند. این را من عرض می‌کنم: قاتلان و مسببان شهادت امام مظلوم ما نباید در هیچ جای دنیا احساس امنیت کنند، باید قصاص شوند و این مسئولیت هم بر عهده دولت اسلامی است، هم بر عهده امت اسلامی است. در منطق قرآن قصاص ضامن حیات جامعه است: «وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ». پاسداشت خون مظلوم، حیات و عزت و امنیت جامعه را حفظ می‌کند. اگر جامعه‌ای در مقابل خون مظلوم بی‌تفاوت بود، دشمن جرئت پیدا می‌کند و راه تکرار جنایت برای دشمن هموار می‌شود. امام ما که پدر امت بودند، امید مستضعفان عالم بودند، ولی خون او تمام امت اسلامی است. ملت ما اجازه نخواهد داد خون امام شهید به فراموشی سپرده شود. لذا امروز همه ما وظیفه داریم: آحاد جامعه مردم با وحدت کلمه، مسئولین با خدمت صادقانه به مردم، با حفظ آرمان‌های امام و ایستادگی در برابر دشمنان و استحکام جبهه مقاومت، راه امام را ادامه بدهیم.

 امروز شعار «یا لثارات الحسین» و «یا لثارات الخامنه‌ای» در تمام دنیا طنین‌انداز شده است. امروز باید عمر سعدها و شمرها و حرمله‌ها و ابن‌زیادها قصاص شود و این یک مطالبه عمومی از سوی امت اسلامی است. امروز دشمن ضمن نقض عهد‌های فراوان، در تلاش است به آن نتیجه‌ای که در جنگ به دست می‌آورده، به وسیله مذاکرات به آن نتیجه دست پیدا کند. لذا عرض می‌کنیم: مذاکره با آمریکا، به ویژه با این دولت کنونی که قاتل امام است، مذاکره با این دولت هیچ فایده‌ای ندارد، هیچ نتیجه‌ای ندارد. مذاکره با آمریکا، آن هم در چنین شرایطی معنا ندارد. لذا من عرض می‌کنم: حضور میلیونی مردم، حمایت مردم، از طرفی آمادگی نیروهای مسلح و عزم راسخ مسئولین، دست دستگاه دیپلماسی را پر می‌کند بتواند مقتدرانه در برابر خواسته‌های نامشروع دشمنان بایستد و دشمن را برای همیشه ناامید سازد. دشمنان هم بدانند ملت ما آزمایش خود را پس داده است. ملتی که اینگونه وفاداری خود را به نمایش گذاشتند، ملتی که اینگونه فداکاری کرده است، این ملت شکست‌ناپذیر است. (تکبیر)

به فضل الهی ملت ما آماده‌تر از گذشته در میدان حاضر است و بار دیگر سیلی محکمی را به دشمن خواهد زد. بدانید این خطاب به دشمنان است، به دنیای استکبار است. هیچ قدرتی نخواهد توانست بر جمهوری اسلامی و ملت ایران فائق آید. امروز دشمنان ما تلاش می‌کنند به هر وسیله‌ای شده است این مذاکرات را حفظ کنند. برخی هم در واقع تلاش می‌کنند، اما این تلاش بی‌فایده است.

نکته دیگری که عرض کنم، امروز سالروز شهادت مظلومانه امام زین‌العابدین و سید الساجدین، امام سجاد است. امامی که حماسه‌ساز کربلا و تداوم‌بخش مسیر هدایت امامت است، مجدد دین و محیی شریعت است. و جهتی ساعاتی پیش از خاکسپاری امام امت نمی‌گذرد، دل‌های همه ما داغدار است. وقتی از امام سجاد سوال کردند چرا بعد از گذشت سال‌ها از واقعه کربلا باز هم این‌گونه گریه می‌کنید، فرموده باشد: «زبان حال است / خودم دیدم به نی رأس بریده / ز سیلی رنگ رخسار پریده / علمدارم به خون غلطیده دیدم / فغان و ناله طفلان شنیدم».

آقایی که همه صحنه‌های دلخراش کربلا را به چشم دیده است، قتلگاه را دیده است، بدن‌های غرق خون عزیزان را دیده است، خیمه‌های نیم‌سوخته را دیده است، ایام اسارت را دیده‌ست. چقدر سخت گذشت بر امام سجاد. لذا وقتی سوال کردند کجاها به شما خیلی سخت گذشت، سه بار فرمودند: الشام، الشام، الشام.

اما ای مردم، می‌خواهم این جمله را عرض کنم: شما دیدید در تشییع باشکوه امام عزیزمان و امام شهیدمان در شهر نجف، به علت ازدحام جمعیت بعد از نماز، بر پیکر امام مردم هجوم آوردند به سمت جنازه و تابوت. عمامه امام شهید از طاغوت افتاد، سریع مردم آمدند عمامه را برداشتند، در بغل گرفتند، می‌بوسیدند و روی چشم می‌گذاشتند، با احترام عمامه را روی تابوت گذاشتند. دیدید چقدر مردم احترام کردند. اما امام سجاد علیه‌السلام در طول دوران اسارت، خودش دیدند چگونه به سر بریده‌ی بابایش جسارت کردند. گاهی با سنگ بر سر مبارک می‌زدند، گاهی با سرهای مبارک شهدا بازی می‌کردند، گاهی سرهای مقدس شهدا به زیر دست و پای مرکب‌ها قرار می‌گرفت. همه این صحنه‌ها را از من دیدند. «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ». (دعا و سوره)