ImamatKarbarView
بسم الله الرحمن الرحیم
در خطبه اول، شما عزیزان بزرگوار، خواهران گرامی و برادران عزیز را و بیش از همه خودم را، به رعایت تقوای الهی در همه شئون زندگی سفارش میکنم.
امیدواریم انشاءالله بتوانیم در این دهه اول محرم که ایام درسآموزی از مکتب حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است، به آن نقطه کمال تقوا که قرآن کریم میفرماید «إِنَّ أَکرَمَکُم عِندَ اللَّهِ أَتقاکُم» برسیم؛ به گونهای که در عمل، به طور خودکار از گناه خودداری کنیم، وظایف دینی و اوامر الهی را انجام دهیم و آنچه خداوند متعال از آن نهی کرده است را ترک کنیم.
پیش از این نیز عرض کردم که برای رعایت تقوا، باید مراقب غفلت باشیم، غفلت از تقوا هم موجب میشود تا انسان به آن درجه تقوا نرسد.
امام حسین(ع) شیعیان خود را عاری از هرگونه «ناخالصی، کینه و فریبکاری» معرفی فرمودند
ماه عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) فرصت مناسبی است تا از معارف آن حضرت بهرهمند شویم. در همین زمینه، روایتی از حضرت سیدالشهدا(ع) را در خطبه اول خدمت شما عرض میکنم تا همه ما از نورانیت کلام آن حضرت بهرهمند شویم.
نقل شده است که شخصی خدمت امام حسین(ع) رسید و عرض کرد «یَا ابْنَ رَسُولِ اللّه ِ اِنّا مِنْ شیعَتِکُمْ» من از شیعیان شما هستم. حضرت فرمود «قالَ علیه السلام: اِتَّقِ اللّه!» تقوای الهی را رعایت کن! آن فرد صرفاً گفته بود من از شیعیان شما هستم، اما حضرت به او گفت تقوای الهی را رعایت کن!
حضرت در ادامه فرمود «وَ لا تَدَّعِینَ شَیْئا یَقُولُ اللّه ُ لَکَ «کَذِبْتَ وَ فَجَرْتَ فى دَعْواکَ»» ادعایی نکن که خداوند متعال تو را مورد خطاب قرار دهد و بفرماید: دروغ گفتی و از راه حق منحرف شدی!
حضرت در ادامه فرمود «إنَّ شیعَتَنا مَنْ سَلُمَتْ قُلُوبُهُمْ مِنْ کُلِّ غِشٍّ وَغِلٍّ وَ دَغَلٍ.» شیعیان ما ویژگیهایی دارند و شیعه اهلبیت(ع) بودن، مقامی نیست که به سادگی و آسانی حاصل شود؛ هرچند رسیدن به آن مقام امکانپذیر است!
حضرت ویژگیهایی را بیان فرمود تا ما به سوی «شیعه شدن» حرکت کنیم و این صفات را در خود ایجاد نماییم. امام حسین(ع) فرمود اگر این ویژگیها را در خود ایجاد نکردهای، ادعای شیعه بودن نکن؛ زیرا خداوند متعال تو را مورد خطاب قرار میدهد که چرا دروغ گفتی و چرا برخلاف ادعایت رفتار کردی!
سپس حضرت میفرماید شیعیان ما کسانی هستند که از سه چیز پاک و سالماند. خوشا به حال کسی که از این سه رذیله اخلاقی پاک باشد و گرفتار آنها نشود. اگر خدای ناکرده کسی به این صفات مبتلاست، باید برای اصلاح خود تلاش کند. یکی از مصادیق رعایت تقوا نیز همین است؛ زیرا حضرت در پاسخ آن شخص، نخست او را به تقوای الهی سفارش کردند.
حضرت فرمود «شیعیان ما کسانی هستند که قلبشان سالم است از غش و غل و دغل»
«غِشّ» به معنای ناخالصی است. شیعیان ما دلهایشان از هرگونه ناخالصی پاک است.
«غِلّ» به معنای کینه و عداوت است. شیعیان ما نسبت به کسی کینه و دشمنی در دل نگه نمیدارند!
«دَغَل» نیز به معنای فریبکاری، نیرنگ و دورویی است.
این سه ویژگی، گاهی در روابط انسان با مردم، خانواده، فامیل، اقوام، همکاران و زیردستان معنا پیدا میکند. انسان نباید نسبت به دیگران ناخالصی داشته باشد، باید با آنان صادق و رو راست باشد و نسبت به آنها کینه و دشمنی در دل نپروراند.
ممکن است فردی مسئولیتی پیدا کند و انسان آرزو کند او را از جایگاهش پایین بیاورند و یا از داشتن منصب و موقعیتی که دارد ناراحت باشد، یا اینکه کینه و عداوتی نسبت به مؤمنان در دل انسان شکل بگیرد.
همچنین فریبکاری و نیرنگ نسبت به عموم مردم نیز از صفاتی است که شیعه واقعی باید از آن دوری کند!
یکی از وظایف ما این است که اگر میخواهیم از شیعیان امام حسین(ع) باشیم، دلهایمان را از این سه رذیله اخلاقی پاک کنیم.
و البته نکتهای مهمتر نیز در این روایت وجود دارد. امام حسین(ع) به آن شخص فرمود که اگر میخواهی شیعه باشی، باید خود را از این سه آلودگی پاک کنی. اما این مسئله تنها در ارتباط با مردم نیست، بلکه نسبت به امام جامعه نیز صادق است.
اگر ما نسبت به مردم، ناخالصی، کینه و فریبکاری نداشته باشیم، نتیجه آن انسجام اجتماعی، همدلی عمومی و افزایش وحدت جامعه خواهد بود.
اما اگر این سه صفت را نسبت به امام جامعه نیز کنار بگذاریم، آثار مهمتری خواهد داشت. در زمان امام حسین(ع)، امام جامعه، خودِ آن حضرت بودند و در زمان غیبت کبری، امام جامعه اسلامی ولیفقیه است. در هر زمان، اگر مردم نسبت به امام جامعه از کینه، عداوت و ناخالصی دور باشند، نتیجه آن اطاعت و تبعیت خواهد بود.
در دوران امیرالمؤمنین علی(ع) عدهای که با حضرت بیعت کرده بودند، در نهایت با ایشان جنگیدند / یکی از حقوق امام بر امت، تبعیت از فرامین او است
امیرالمؤمنین علی(ع) در خطبه ۳۴ نهجالبلاغه مطالبی را در این زمینه بیان فرمودهاند. حضرت میفرمایند «…وَ أَمَّا حَقِّی عَلَیْکُمْ فَالْوَفَاءُ بِالْبَیْعَهِ» یعنی یکی از حقوق امام جامعه بر مردم این است که اگر با او بیعت کردند، به آن بیعت وفادار بمانند!
که متأسفانه در آن دوران برخی با امیرالمؤمنین علی(ع) بیعت کردند، اما در نهایت در مقابل ایشان ایستادند، بیعت خود را شکستند و حتی با آن حضرت جنگیدند!
حضرت علی(ع) در ادامه میفرمایند «وَ النَّصِیحَهُ فِی الْمَشْهَدِ وَ الْمَغِیبِ» یعنی نسبت به امام جامعه، چه در حضور و چه در غیاب او، خیرخواه و صادق باشید!
سومین حق نیز این است «وَ الْإِجَابَهُ حِینَ أَدْعُوکُمْ» هرگاه امام جامعه شما را فراخواند، دعوت او را اجابت کنید!
امروز نیز مردم عزیز ما همینگونه هستند. در این روزها و شبها صد و ده شب [از آغاز جنگ و شهادت رهبر انقلاب اسلامی] گذشته لکن هنوز گوش به فرمان رهبر معظم انقلاب اسلامی، گوش به فرمان و میداندار هستند لذا حقیقتاً باید از مردم عزیزمان تشکر و قدردانی کرد.
این همان وفاداری نسبت به امام جامعه است، همان بیعت نسبت به امام جامعه است، همان اجابتِ دعوت است. حضرت همچنین میفرماید «وَ الطَّاعَهُ حِینَ آمُرُکُمْ.» اینکه وقتی به شما فرمانی میدهم، از آن اطاعت کنید!
آن سه ویژگی اخلاقی که امام حسین(ع) برای شیعه واقعی بیان فرمودند، اگر نسبت به امام جامعه نیز رعایت شود، حتما فرمانبری و تبعیت اتفاق میافتد و جامعه منسجم و یکپارچه میشود.
خدا را شاهد میگیریم و شاکر هستیم که در جمهوری اسلامی ایران، این مِهر و محبت، صمیمیت، علاقه، وفاداری و اطاعت نسبت به امام جامعه وجود دارد.
همین مسئله نشان میدهد که ما تا حدودی در مسیر شیعه بودن قرار گرفتهایم و توانستهایم بخشی از ویژگیهای شیعه حقیقی را در خود محقق کنیم.
در پایان، حضرت سیدالشهدا(ع) به آن شخص فرمود «وَلکِنْ قُلْ أنَا مِنْ مَوالیکُمْ وَ مُحِبُّکُمْ» اگر این ویژگیها را در خود نداری، برای آنکه سخنت دروغ نباشد، بگو «من از موالیان شما هستم» یا «من از دوستداران شما هستم» یا «من از محبان شما هستم»؛ اما نگو از شیعیان شما هستم!
خداوند متعال به همه ما توفیق دهد که علاوه بر آنکه از موالیان، دوستداران و محبان امیرالمؤمنین علی(ع)، سیدالشهدا(ع) و اهلبیت(ع) هستیم، از شیعیان واقعی آن بزرگواران نیز باشیم.
خداوند ما را از شیعیان راستین حضرت بقیهالله الاعظم(عج) قرار دهد و توفیق دهد در رکاب آن حضرت سربازی کنیم و وظایف خود را به درستی انجام دهیم. [پایان خطبه اول]
شما نمازگزاران عزیز جمعه، خواهران گرامی و برادران عزیز و بیش از همه خودم را به رعایت تقوای الهی سفارش میکنم. امیدواریم خداوند متعال به همه ما توفیق دهد که در گفتار، کردار، روابط خانوادگی، تعاملات اجتماعی، ارتباط با زیردستان، روابط مسئولان با مردم و مردم با یکدیگر و با حاکمیت تقوا را رعایت کنیم.
امروز، به عنوان نخستین جمعه ماه محرم، همایشهای مجمع جهانی «شیرخوارگان حسینی» برگزار شد که از ساعات اولیه صبح آغاز شده بود. از همین تریبون، از همه برگزارکنندگان، دستاندرکاران و شرکتکنندگان در این مراسم صمیمانه تشکر و قدردانی میکنیم.
هر سال این توفیق فراهم میشود که مادران بزرگوار، نوزادان و فرزندان خردسال خود را که در ماههای نخست زندگی هستند، با عشق و ارادت به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله الحسین(ع) به این مراسم میآورند و به آن حضرت میسپارند؛ در واقع تلاش میکنند رنگ حسینی، رنگ زینبی و رنگ فرزندان حضرت اباعبدالله(ع) را بر وجود آنان بنشانند.
این حضور در مراسم عزای حضرت سیدالشهدا(ع)، زمینهای را فراهم میکند تا از همان آغاز زندگی، فرزندانشان آمادگی پیمودن راه حسینی را پیدا کنند. همچنین دعاهایی که در این مجالس برای فرزندان خوانده میشود، قطعاً در سرنوشت و تربیت آنان اثرگذار خواهد بود.
امیدواریم همه فرزندان ما نسل به نسل از خادمان و نوکران آستان مقدس حضرت سیدالشهداء(ع) باشند.
باید خودمان را خرج راه امام حسین(ع) کنیم و پرچم نظام جمهوری اسلامی را برافراشته نگه داریم
فرارسیدن ایام عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را تسلیت عرض میکنم، امیدواریم با عنایات ویژه همه هیئات، مواکب، سخنرانان محترم و مداحان عزیز که با نام و یاد حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و حضرت قمر بنیهاشم(ع) و حضرت زینب کبری(س) و یاران آن حضرت، مجالس اهلبیت را گرم نگه میدارند و فضائل و مناقب آنان و دروس زندگی آنان را برای مردم تبیین میکنند، ما نیز از این معارف بهره میبریم و انشاءالله به آنها عمل کنیم.
یکی از اقدامات بسیار ارزشمند محرم امسال، برگزاری برنامه «شبهای اقتدار» است که عزیزان در هَیئات زحمت آن را بر عهده گرفتهاند. هر شب در یکی از هیئات بزرگ، پرنشاط و فعال، برنامهها به شکلی زیبا برگزار میشود و در واقع جلوههایی از عبارت «اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ اِلى یَوْمِ الْقِیامَهِ» در عمل به نمایش گذاشته میشود.
از همه عزیزانی که در برگزاری این برنامهها نقش دارند، صمیمیانه تشکر و قدردانی میکنم.
البته انتظار ما نیز همین است که این برنامهها بتواند جلوههایی از مکتب حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را به نمایش بگذارد؛ چراکه اگر سینه میزنیم، اگر در مصیبت و عزای آن حضرت شرکت میکنیم و اگر در این مراسمهای معنوی حضور داریم، برای این است که روزی به کار حضرت امام حسین(ع) بیاییم.
در این خصوص نکتهای کوچک اما عمیق وجود دارد که بنده به آن اشاره میکنم؛ عزیزان، بزرگواران، ما زمانی که در مجالس و محافل حضرت اباعبدالله(ع) شرکت میکنیم و در عرض ادبی که به ساحت آن حضرت داریم باید با خود بررسیها و تأملاتی داشته باشیم. باید از خود بپرسیم که آیا واقعاً خودمان را خرج امام حسین(ع) میکنیم؟ آیا در همان مسیری حرکت میکنیم که حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ترسیم کردهاند؟ یا خدای ناکرده شیطان – که راهزن است – ما را از این مسیر منحرف میکند؟!
باید مراقب باشیم که امام حسین(ع) را خرج خواستههای شخصی خود نکنیم! یکی از جلوههای حسینی بودن این است که در آن صحنهای که باید پرچم امیرالمؤمنین علی(ع) و نظام اسلامی در این کشور که کشور امام حسین(ع) است بالا برده شود، برافراشته نگه داریم. این کار نباید برای ما سخت باشد!
سینهزنی و زنجیرزنی برای ما هدف نیست، بلکه ابزاری است برای آنکه در مکتب حضرت اباعبدالله الحسین(ع) نفس بکشیم، فرزندانی حسینی تربیت کنیم و از ارادتمندان و نوکران واقعی آن حضرت باشیم.
خدا نکند که ما یک دم و دستگاهی درست کرده باشیم که بخواهیم صرفاً مدتی از ماه محرم را در آن حضور پیدا کنیم [و مساله خودمان را دنبال کنیم] یا بخواهیم امام حسین(ع) را خرج خود کنیم! حتما اینطور نیست! اما همه ما، از مداحان و روضهخوانان و ذاکران اهلبیت(ع) و پیرغلامانی که از دیرباز تاکنون در دستگاه حضرت اباعبدالله(ع) نوکری کردهاند باید به این نکته توجه داشته باشیم و در آن تامل کنیم.
امسال از مراسم «عزاداری در صحرا» استفاده بیشتری کنیم
مطلب دیگری که میخواهم عرض کنم، پیشنهادی است که هیچکس از من نخواسته آن را مطرح کنم، اما با توجه به تجربه سالهای گذشته بیان آن را مفید میدانم.
از سالهای گذشته برنامهای برای دو یا سه روز در صحرای خوریان سمنان برگزار شد. پیشنهاد من این است که عزیزان، دستکم یک روز، به ویژه در روزهای منتهی به روز عاشورا در این مراسم شرکت کنند.
وقتی انسان در آن بیابان قرار میگیرد، در کنار ذکر مصیبت و عزاداری، همین حضور انسان در آن فضای صحرایی، گویی خود را در کنار امام حسین(ع)، خاندان آن حضرت، خیمههای حسینی و یاران سیدالشهداء(ع) احساس میکند.
این تجربه معنوی، اثر خاصی بر انسان میگذارد و لذت معنویِ ویژهای به همراه دارد. به همین دلیل فکر میکنم اگر کسی برای یکبار در چنین مراسمی شرکت کند، دیگر آن را رها نخواهد کرد.
در ادامه، به برخی مسائل روز نیز اشاره میکنم.
تفاهمنامه ایران و آمریکا نتیجه ایستادگی ملت ایران و استیصال دشمنان بود / ترامپ، جنگ را به ایران باخت و در برابر عظمت ایرانیان زانو زد
تفاهمنامهای میان ایران و آمریکا به امضا رسید که از سوی رئیسجمهور محترم ایران، آقای پزشکیان و در مقابل آن جرثومه فساد، ترامپ پلید انجام گرفت.
در این زمینه لازم است چند نکته را خدمت عزیزان عرض کنم.
نخست آنکه باید واقعیت وضعیت آمریکا و اسرائیل غاصب را به درستی بشناسیم و از آن غفلت نکنیم.
از یک سو، آنها در حملات و اقدامات خود علیه جمهوری اسلامی ایران در جنگ رمضان به هیچیک از اهداف اصلی خود دست نیافتند؛ به جز آن غمِ عظیم و فقدان بزرگ که به ما وارد کردند و امیدواریم خداوند متعال توفیق انتقامگیری از دشمنان را به ما عنایت فرماید.
اما در مجموع، آنان در دستیابی به اهداف اصلی خود، مانند تغییر نظام جمهوری اسلامی، تسلیم و تجزیه ایران، تعیین رهبری به وسیله خودشان و از بین بردن توان موشکی ایران ناکام ماندند، این واقعیتی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
امروز کارشناسان خودشان، چه در عرصه سیاسی و چه در عرصه نظامی، اذعان میکنند که به این اهداف نرسیدهاند.
از سوی دیگر، خسارتهای سنگینی نیز متوجه خود آنها شده است. به عنوان نمونه، همین [ترامپ] پلیدِ ملعون در گفتگو با خبرنگاران اعلام کرده که اگر با ایران به تفاهم نمیرسیدند، روزانه هفتصد میلیون دلار خسارت متحمل میشدند!
افزایش نرخ تورم، بالا رفتن قیمت بنزین تا بیش از چهار دلار و کاهش شدید ذخایر نفتی، از جمله پیامدهایی بود که آنها با آن مواجه شدند.
اینها نیز بخشی از وضعیتی است که طرف مقابل با آن روبهرو شده است.
از سوی دیگر، اعتراضات و شماتتهای گسترده [که توسط بسیاری از تحلیلگران، شخصیتها و رسانههای مختلف] به این فردی که با استیصال به دنبال ایجاد تفاهمنامه با ایران بود، شکل گرفته است.
همانگونه که بارها مشاهده کردهاید، در رسانههای مختلف، تحلیلهایی از افرادی که در آمریکا مشهور هستند منتشر شده که برخی نمونههای آنها چنین بود «ترامپ جنگ را به ایران باخت» «جنگ ترامپ علیه ایران به یک فاجعه استراتژیک تبدیل شده» «شکست آمریکا در برابر ایران از شکست در جنگ ویتنام سنگینتر بود» «ایران پس از جنگ قدرتمندتر شده است» و حتی جان بولتون که در دولت گذشته ترامپ حضور داشت گفته «ایرانیها ترامپ را مانند ویالون نواختهاند و به همین دلیل به توافقی که میخواستند رسیدند»
از سوی دیگر، شاهد اعتراضات گسترده مسئولان رژیم صهیونیستی به ترامپ نسبت به این توافق بودیم. آنها بارها اعلام کردهاند که این توافق را نمیپذیرند و به ویژه نسبت به بخشهای مربوط به آتشبس در لبنان اعتراض دارند و به آن توجه نمیکنند!
همچنین اعتراض به برداشته شدن تحریمهای اولیه و ثانویه، اعتراض به آزادسازی داراییهای مسدود شده ایران، اعتراض به رفع محاصره دریایی و سایر مواردی که در تفاهمنامه پیشبینی شده، از جمله محورهای انتقادات آنهاست.
حتی برخی رسانههای مخالف جمهوری اسلامی نیز تعابیری در اعتراض به ترامپ به کار بردند؛ مثلا نوریزاده که گفت «ترامپ بدتر از کارتر در مقابل ایران زانو زد و او یک خیانتکار است»
از این نمونهها بسیار زیاد است، مجموع این مسائل نشاندهنده این واقعیت است که در این تفاهم، ایران [نسبت به آمریکا و متحدانش] دست برتر را دارد.
آنها نیازمند بودند و خسارت دیده بودند؛ نه تنها آمریکا و اسرائیل غاصب، بلکه کشورهای اروپایی و برخی دیگر از متحدان آنان در حال دریافت خسارت بیشتر بودند.
اگر اهداف ایران از جمله فروش آزادانه نفت و دسترسی به پولهای بلوکهشده محقق شود، دستاورد بزرگی نصیب ما خواهد شد
اما نکته دوم، متن این تفاهمنامه است که مشتمل بر ۱۴ بند و موضوعات مختلف است که بسیاری از شما دستکم یک یا دو بار آن را مرور کردهاید.
البته باید گفت که برخی توضیحات رسانهای با تأخیر ارائه شد. شاید اگر امکان داشت، بهتر بود کلیات این تفاهم زودتر در اختیار افکار عمومی قرار میگرفت، اما به هرصورت محدودیتهایی وجود داشت.
استدلال مسئولان امر این بود که اگر همه جزئیات و ریزهکاریها به صورت عمومی مطرح شود، دشمن نیز از آن آگاه خواهد شد و این موضوع میتواند قدرت چانهزنی تیم مذاکرهکننده را کاهش دهد.
در هر صورت این کار انجام شده و در این تفاهمنامه، ما امتیازاتی به دست آوردهایم و در مقابل نیز تعهداتی را پذیرفتهایم.
نباید تصور کنیم که تمام مفاد تفاهمنامه صرفاً به نفع یک طرف است. طبیعتاً در هر توافقی اینگونه است که طرفین امتیازاتی بدهند و امتیازاتی بگیرند.
همچنین بنا بر این شد که در این پیروزی بزرگ، در مقابل لطف و عنایتی که جبهه مقاومت به ویژه حزبالله لبنان در این جنگ با تقدیم ۴ هزار شهید – بیش از تعداد شهدای ایران در جنگ رمضان – به ما داشته، جمهوری اسلامی ایران آتشبس و عدم تعرض نظامی در لبنان را نیز جزو مفاد این تفاهمنامه قرار دهد.
بخش دیگری از این تفاهمنامه، مربوط به مسائل فنی و جزئیات مذاکرات هستهای است. در متن توافق، کلیات برخی موضوعات بیان شده اما با رهنمودهای مقام معظم رهبری که مانع از مذاکره درباره جزئیات این موضوع شدند، موضوع هستهای به مراحل بعدی موکول شده است.
مقرر شده است که در یک بازه زمانی شصت روزه، بخش مهمی از این جزئیات بررسی و نهایی شود. این احتمال نیز وجود دارد که روند اجرایی شدن برخی موارد بیش از شصت روز زمان ببرد،البته اگر طرف مقابل زیر آن نزند!
همچنین بنا شده است بخشی از تحریمها برداشته شود؛ اعم از تحریمهای اولیه و ثانویه، چه تحریمهایی که از سوی شورای امنیت سازمان ملل برقرار شده و چه قطعنامههایی که از سوی شورای حکام آژانس بینالمللی اعمال شده و چه تحریمهای یکجانبهای که از سوی آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران وضع شده است.
خب، این مسئله در صورت عملیاتی شدن یک دستاورد مطلوب و ارزشمندی است که برای فروش نفت، برای بازارهای بینالمللی و کارکرد بانکهای ما و دیگر موارد انشاءالله اتفاق خواهد افتاد.
همچنین بازگشت بخشی از داراییها و منابع مالی مسدود شده جمهوری اسلامی ایران نیز در چارچوب توافق مورد توجه قرار گرفته است.
البته باید توجه داشت که این منابع، اموال و داراییهای متعلق به ملت ایران است و آزادسازی آنها به معنای کمک یا بخشش از سوی آمریکا نیست، بلکه حقوقی است که مدتها آمریکا با زورگیری و ظلم جلوی آن را گرفته بوده و الان به واسطه این تفاهم بنا بر آزادسازی بخشی از آن در ابتدا و باقی آن در ادامه گذاشته شده است.
بنابراین، جمعبندی مطالبی که عرض کردم این بود که وضعیت آمریکا در این تفاهم چگونه است و همچنین ما با مجموعهای از بندها و مواد توافق مواجه هستیم که در قالب یک تفاهمنامه ۱۴ بندی، پس از جلسات فراوان و مذاکرات و بررسیهای متعدد، به این مرحله رسیده است.
پیام اخیر مقام معظم رهبری نشان داد ایشان بر امور کشور اشراف کامل دارند / صراحت کلام معظمله نشان داد این تصور که برخی افراد به ایشان توجه ندارند بههیچوجه درست نیست
اما آنچه مهم است آن است که شب گذشته شاهد انتشار پیام بسیار هوشمندانه، حکیمانه و راهگشای مقام معظم رهبری بودیم که انشاءالله در ادامه نیز به برخی ابعاد آن اشاره خواهم کرد.
در همینجا باید به درگاه الهی شکرگزار باشیم که خداوند متعال چنین امام و رهبری را در جامعه ما قرار داده است.
همچنین باید شاکر نعمت نظام جمهوری اسلامی و ولایت فقیه باشیم؛ نظامی که در رأس آن فقیهی جامعالشرایط قرار دارد و امروز دنیا نیز باید متوجه باشد که در جمهوری اسلامی، رئیسجمهور، مجلس شورای اسلامی، شورایعالی امنیت ملی و سایر نهادها در چارچوب نظام اسلامی و زیر نظر ولیفقیه و امام جامعه فعالیت میکنند.
واقعاً اگر ما در همه نمازها و دعاهای خود برای بهرهمندی از چنین نعمتی شکرگزاری کنیم، باز هم کم است؛ زیرا آثار و برکات آن را به روشنی مشاهده میکنیم.
امروز همه دنیا مشاهده کرده که مقام معظم رهبری، حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، اشراف کامل بر مسائل و نظارت دقیق بر جزئیات امور دارند. این نیز نعمتی بزرگ است که باید شکر آن را به جا آورد که «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ» [اگر شکر کنید خداوند نعماتش را برای شما زیاد خواهد کرد]
مقام معظم رهبری فرمودند در مورد این تفاهمنامه نظر دیگری داشتند اما با تعهد رئیسجمهور و اعضای شورایعالی امنیت ملی بطور «مشروط» پذیرفتهاند و اجازه آنرا صادر کردهاند / ایشان از تلاش و حسن نیت مسئولان قدردانی کردند
[همچنین نکته دیگر] صراحت رهبر جامعه اسلامی در اداره امور کشور و ابراز نظر صریح ایشان بود، شاهدیم از نخستین پیامهایی که پس از شهادت امام شهید(ره) و معرفی ایشان به عنوان رهبری صادر شد تا پیامهای بعدی، هر بار چشمهای از فضائل ایشان روشن میشود.
در پیام اخیر نیز بیان فرمودند که «علیالاصول نظر دیگری داشتم» این صراحت لهجه بسیاری از مسائل را روشن میکند. آنهایی که میگفتند که مسئولان، رهبر را – خدای ناکرده – دور میزنند و اینگونه ایشان را ضعیف جلوه میدادند که کاری از رهبر معظم انقلاب بر نمیآید و عدهای در حال تصمیمگیری هستند و بعد هم آن را اعلام میکنند، امروز مسئله برایشان روشن شد.
مقام معظم رهبری تصریح فرمودند که «نظر دیگری» داشتهاند. دقت کنید که برخی افراد گاهی فراتر از سخنان رهبری تحلیل میکنند!
حضرت آقا نفرمودند که [با اصل موضوع] مخالف بودهاند؛ بلکه فرمودند «من نظر دیگری داشتم» عرض خواهم کرد که چرا از نظر خود برگشتند و البته خودشان هم علت آن را عنوان کردند.
از جمله [این علتها] احترام به رأی مردم است؛ ما رئیسجمهوری داریم که با رأی مردم انتخاب شده و در عین حال ریاست شورایعالی امنیت ملی را نیز بر عهده دارد. تا جایی که به مسیر حرکت نظام، لطمهای وارد نشود و تا جایی که اصول اولیه ما [در انقلاب اسلامی] زیر سؤال نرود، این رویه امام راحل(ره) امام شهید(ره) بوده و امروز نیز رویه مقام معظم رهبری است.
بنا نیست که تمام امور کشور مستقیماً توسط رهبری انجام شود؛ قوای سهگانه هر کدام وظایف خود را بر عهده دارند.
البته امام شهید(ره) در مقاطعی شبیه به امروز فرموده بودند که بارها به صورت خصوصی تذکرات متعددی را مطرح میکنند و عموم جامعه مدتها بعد، از آن خبردار میشوند.
یکی از ویژگیهای خوب و مهم ولایتفقیه همین است که نظارتی دقیق بر امور، حتی بر جزئیات آنها دارد؛ موضوعاتی مانند سیاستهای نظام نسبت به مسائل خارجی کشور مانند جنگ، صلح و روابط بینالملل، از جمله حوزههایی است که در اختیار ولیفقیه قرار دارد.
مقام معظم رهبری با صراحت کامل فرمودند «من نظر دیگری داشتم»، من نمیخواهم سخنان ایشان را تفسیر کنم، زیرا بهتدریج از مطالب بعدی معظمله خواهیم فهمید؛ اما اگر مقصود از «نظر دیگر» اصل انجام مذاکره – نه تفاهمنامه- باشد، علیالاصول، ما در مقابل غدّارها، سفاکها و جنایتکارانی هستیم که با مکتب اباعبدالله(ع) با مکتب شیعه و تشیع، با کسی که قاتل حاج قاسم سلیمانی است، با کسی که قاتل رهبر شهیدمان است، مسلّم است که مذاکره نخواهیم کرد و نظر دیگری خواهیم داشت؛ اما وقتی موضوع در مورد افرادی باشد که در مجموعه مهمی به نام شورایعالی امنیت ملی مسئولیت دارند [مسأله متفاوت خواهد بود] در زمان امام راحل(ره) و رهبر شهیدمان نیز موضوعات مربوط به دیپلماسی مطرح میشد، امروز هم مطرح است. مجددا تاکید میکنم اگر «نظر دیگر» در مورد اصل مذاکره باشد که موضوع را بیان کردیم، و اگر در مورد تفاهمنامه بوده باشد نیز مشخصا حضرت آقا در برخی موارد [تفاهمنامه] نظرشان نبوده لکن از آنجا که سه چهارم، یعنی اکثریت اعضای شورایعالی امنیت ملی آنرا قبول کردند ایشان نیز پذیرفتهاند. لذا وقتی رهبر معظم انقلاب «اجازه دادهاند» دیگر کسی نمیتواند بگوید موضوع به حضرت آقا تحمیل شده است! آقا با این صراحت لهجه میتوانستند بفرمایند من اساساً این کار را قبول ندارم لذا نباید انجام شود اما اینکه امام جامعه، بواسطه مصالحی که وجود دارد اینگونه تصمیم میگیرند [باید برای همگان فصلالخطاب باشد]
مخصوصاً که مقام معظم رهبری تاکید فرمودند که در ادامه کار، من (البته ایشان فرمودند این خادم ناچیز) و ملت عزیزمان باهم منتظر هستیم تا ببینیم طرف مقابل چکار میکند. رئیسجمهور محترم و اعضای شورایعالی امنیت ملی به مقام معظم رهبری تعهد دادهاند که حقوق ملت ایران و حقوق جبهه مقاومت را دنبال کنند. خدا را شاکریم که رئیسجمهور و رئیس مجلس شورای اسلامی و دیگر مسئولان، بلافاصله تبعیت خود از رهبر معظم انقلاب و قرار داشتن ذیل سیاستهای ایشان را اعلام کردند، اینها مایه تبریک و افتخار است.
نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد این است که تمام بخشهای پیام مقام معظم رهبری باید به صورت منسجم و کامل دیده شود.
همانگونه که ایشان فرمودند «علیالاصول نظر دیگری داشتم» در عین حال از تلاش، دلسوزی و حسن نیت کسانی که برای رسیدن به این مرحله زحمت کشیدهاند نیز تشکر کردند.
کسی نمیتواند بگوید ایشان تعارف و رودربایستی کردهاند و میخواستند چیزی را عنوان کنند اما عنوان نکردند، خیر! اگر مصالح نظام اقتضا میکرد حتما مخالفت شدید داشتند و جلوگیری میکردند. ما میتوانیم بگوییم امام جامعه این تفاهمنامه را به صورت مشروط قبول کردهاند.
همچنین احترام به رئیس جمهور منتخب و نهادها و زیرساختهای قانونی نظام، که امر بسیار مهم است. همه شما رویه و سیره رهبر شهید(ره) را به یاد دارید. در حوادث و جریانات سال ۱۳۸۸ نیز ایشان به هیچ وجه راضی نشدند که انتخابات ابطال شود و دوباره برگزار گردد؛ چراکه معتقد بودند ساز و کارهای قانونی باید مبنا باشند، اگر بنا شود قوانین جمهوری اسلامی یک بار زیر پا برود و کنار گذاشته شود، این روند باب خواهد شد و در آینده نیز تکرار میشود.
نکته مهم دیگری که مقام معظم رهبری به آن اشاره کردند، استیصال رئیسجمهور آمریکا برای رسیدن به توافق با جمهوری اسلامی ایران بود.
ایشان تأکید کردند که طرف مقابل بیش از ما به دنبال دستیابی به این توافق بوده؛ یعنی ترامپ در یک بنبستی قرار گرفت که مجبور شد بخشی از شروط و مطالبات جمهوری اسلامی ایران را در حدی که در تفاهمنامه آمده است، بپذیرد.
همچنین توجه فرمایید موافقت مقام معظم رهبری مشروط به انجام تعهدات دولت است و به آن گره خورده است. ایشان تصریح فرمودند که «از باب تعهّدی که رئیسجمهور محترم بهعنوان رئیس شورایعالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازهی آن را صادر نمودم»
بنابراین، در این موضوع نوعی اعتماد متقابل نیز وجود دارد؛ به این معنا که مسئولان کشور بویژه رئیسجمهور تعهد دادهاند که از حقوق ملت ایران صیانت کنند و رهبری نیز بر اساس همین تعهدات، تصمیمگیری کردهاند.
مقام معظم رهبری همچنین به این نکته اشاره کردند که «ایشان همچنین تصریح کردهاند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیادهخواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت»
از این رو، رهبر معظم انقلاب هم نظارت لازم را انجام داده و هم شرط گذاشتهاند که اگر بنا باشد مراحل بعدی این تفاهم دنبال شود، حتما باید در چارچوب اصول و مصالح کشور ادامه پیدا کند.
همه باید میان «مذاکره» و «تسلیم» تفکیک قائل شوند و روند مذاکرات را با هوشیاری دنبال کنند
نکته بسیار مهم دیگری که مقام معظم رهبری به آن اشاره کردند و همه مسئولان نیز به آن توجه دارند، تفکیک میان «مذاکره» و «تسلیم» است!
حضرت آقا تأکید فرمودند که «بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود»
یعنی بنا نیست اگر مذاکرهای صورت گرفت، هر آنچه طرف مقابل خواست پذیرفته شود یا جمهوری اسلامی ایران در برابر خواستههای دشمن تسلیم گردد!
بنابراین دولت موظف است در همه مراحل، حقوق ملت ایران را مورد توجه قرار دهد و این همان توقعی است که از مسئولان وجود دارد. امیدوارم خداوند به آنان توفیق دهد که در متن کار، این فرمایشات رهبر معظم انقلاب را مدنظر داشته باشند.
نکته دیگری که بسیار مهم بود، توجه ویژه رهبر معظم انقلاب به جایگاه مردم و نقش برجسته ملت ایران در این مسیر است.
در بخشهای مختلف پیام، ایشان بارها از مردم یاد کردند و بر نقش تعیینکننده ملت ایران تأکید داشتند.
در بخشهایی از پیام فرمودند «ملّت پرشور و باوفای ایران» «…در پاسداشت حقوق ملّت ایران» «از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز» و در پایان نیز فرمودند «امیدواریم که دعای خیر سرورمان عجّلاللهتعالیفرجهالشّریف انواع نصرتها و فتوحات، برای ملّت باشرف ایران به ارمغان آورد»
اینگونه سخن گفتن صرفاً یک تعبیر لفظی نیست، بلکه نشاندهنده یک باور عمیق به نقش و جایگاه برجسته ملت ایران است.
چه در سیره امام راحل(ره)، چه در سیره امام شهید(ره) و چه در منش رهبر معظم انقلاب، همواره مشاهده کردهایم که «مردم» تکیهگاه اصلی این بزرگواران بودهاند و البته مردم نیز رفاقت و برادری خود را به ایشان ثابت نمودهاند.
نکته دیگری که لازم میدانم عرض کنم این است که شایسته نیست کسی از پیام مقام معظم رهبری برای ایجاد اختلاف، دوگانگی یا تضعیف وحدت ملی استفاده کند!
اگر کسی بگوید معظمله، دولت یا مجلس یا شورایعالی امنیت ملی را قبول نداشتند، ستم و اجحاف کرده است
تمام پیامهای ایشان را نگاه کنید؛ در مورد انسجام مردم، در مورد وحدت جامعه یا در مورد یکپارچگی ملت، بررسی کنید چند بار پیام منتشر شده است؟ اگر کسی بخواهد تمام این مطالب را کنار بگذارد و بگوید رهبر معظم انقلاب در پیامی که منتشر کردهاند، دولت را قبول ندارند و یا مجلس و شورایعالی امنیت ملی را قبول ندارند؛ پسندیده نیست! اگر کسی اینکار را کند، ستم و اجحاف کرده و به مبانی منویات مقام معظم رهبری توجه نکرده است!
همانگونه که عرض کردم، مقام معظم رهبری این تفاهم را به صورت مشروط پذیرفتهاند و همه ما، به عنوان مردم و امت امام جامعه، وظیفه داریم نسبت به روند اجرای آن هوشیار و ناظر باشیم.
البته مسئولان کشور نیز به طور قطع با دقت و حساسیت، روند اجرای تعهدات طرف مقابل را دنبال خواهند کرد و تجربههای گذشته نیز موجب شده است که مراقبتها بیش از پیش باشد.
امیدواریم خداوند متعال توفیق دهد که پیروزیهای ملت ایران روزبهروز بیشتر شود و شکست دشمنان این ملت نیز تحقیرآمیزتر از قبل، اتفاق بیافتد.
همچنین روز ۳۱ خرداد، سالروز شهادت دکتر مصطفی چمران(ره) را گرامی میداریم. روز شهادت این شهید والامقام، به عنوان روز بسیج اساتید نامگذاری شده است.
بسیج اساتید خدمات و فعالیتهای ارزشمندی انجام داده است و امیدواریم جامعه علمی کشور بیش از پیش از ظرفیتها، دانش و تجربیات اساتید فرهیخته و بسیجی بهرهمند شود.
در پایان نیز لازم است به مسئله صرفهجویی و مدیریت مصرف، به ویژه در حوزه آب، اشاره کنم.
هفته گذشته هفته صرفهجویی بود، به تعبیر بنده «جهاد صرفهجویی» اما با توجه به برخی مشکلات و آسیبهایی که در زیرساختها به وجود آمده و همچنین محدودیتهای موجود، لازم است همه مردم به اندازه توان خود در مدیریت مصرف انرژی همکاری کنند و امیدواریم در این جهاد موفق باشیم.
امیدواریم با همکاری مردم عزیز و تلاش مسئولان، این بحران نیز پشت سر گذاشته شود.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.