صفحه نماز جمعه شهرلاریجان | مازندران
حمیدرضا شکری
مازندران - لاریجان
خطبه نماز جمعه
1405/3/29
إمروز مهمترین سرمایهٔ جمهوری إسلامی «وحدتِ بی بدیلِ مردم، نظام و رهبری» است دشمن بیش از هر چیز از ایرانِ متحد هراس دارد
خطبه اول
به گزارش روابط عمومی دفتر إمام جمعه لاریجان:
برگزاری نماز جمعه شهر رینه.
خطبۀ أول:
بسم الله الرحمن الرحیم. ألحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.
قال الله العظیم فی کتابه الکریم:
«وَ مَنْ يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَىٰ وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّىٰ وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيرًا » نسا/115
ترجمه: " و هر کس بعد از آنکه هدایت برایش روشن و آشکار شد با پیامبر مخالفت و دشمنی کند و از راهی جز راه مؤمنان پیروی نماید او را بهمان سو که رو کرده واگذاریم و به دوزخ درآوریم و آن بد بازگشت گاهی است."
"اُوصِيكُم عِبادَاللّه و نفسی بتَقوَى اللّه فإنّها خَيرُ ما تَواصَى العِبادُ بهِ و خَيرُ عَواقِبِ الاُمورِ عِندَاللّه"
خودم و همۀ شما بندگان خدا را در إین چهارمین روز از ماهِ محرم و أولین جمعه بنام شیرخوارگانِ حسینی به رعايتِ تقواي إلهي و نظم در امور سفارش ميکنم که سفارشی والاتر أز إین مهم در عالَمِ هستی وجود ندارد پس بندگان خدا إتقواالله! یک سؤالِ زندۀ تاریخی که همیشه در ذهنِ نسلها تکرار میشود این استکه: چرا کوفیان به جنگ امام حسین(ع) رفتند؟ منظور از «کوفیان» نه مردم و توده های عمومی بلکه خواصِ جامعه است. در هر جامعه ای مردم به دو قسم تقسیم میشوند: أول کسانی که بر مبنای فکر و تحلیلِ خود از روی آگاهی در راهی گام برمیدارند که إسمشان را «خواص» میگذاریم. قِسمِ دوم عوام کسانیکه وقتی جَوّ بسمتی میرود آنها هم بدونِ تحلیل دنبالش میروند یکوقت حضرت مسلم(ع) وارد کوفه میشود هجده هزار بیعت کننده دُورِ مسلم را میگیرند! چند ساعتِ بعد رؤسای قبایل در کوفه بمردم میگویند: از چه کسی دفاع میکنید؟! به خانه هایتان برگردید. بعد که سربازان إبنِ زیاد دورِ خانۀ «طوعه» را برای دستگیری مسلم میگیرند همین مردم علیه مسلم میجنگند هر طور که جوّ إیجاب کرد حرکت میکنند! فهمِ این پرسشِ أساسی و تاریخی ترجمان إین فقرۀ مهم از زیارتِ عاشوراست: «وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِینَ لَهُمْ بِالتَّمْکِینِ مِنْ قِتَالِکُمْ» لعنتِ خدا بر زمینه چینان و مُمَهِّدینِ فاجعۀ کربلا! بفرمایش امام صادق(ع): لَوْ لَا أَنَّ بَنِی أُمَیةَ وَجَدُوا مَنْ یکْتُبُ لَهُمْ وَ یجْبِی لَهُمُ الْفَیءَ وَ یقَاتِلُ عَنْهُمْ وَ یشْهَدُ جَمَاعَتَهُمْ لَمَا سَلَبُونَا حَقَّنَا (الکافی، ج۵، ص۱۰۶) «أگر بنی امیه خواصی را نداشتند که امورِشان را سامان دهی کنند هرگز نمیتوانستند حق ما را غصب کنند» مردمِ کوفه بخاطرِ ملیتها و أدیانِ گوناگون از بلوغِ فکری در تصمیمگیری برخوردار نبودند و همین ناهماهنگی سبب شد تا هر قبیله ای برای خود شرایط خاصی إعمال کند و با إعمالِ فشارِ حکومت قبیله ای به حُکمِ إجبار راهی کربلا میشدند. خواصِ کوفه در مواردِ گوناگونی در گفتار خود دچار تناقض بودند سخنی را بر زبان میآوردند که در عمل إعتقاد نداشتند بعنوان نمونه: آنها با هزاران نامه که تعدادشان یک صد هزار نفر است إمام حسین(ع) را به کوفه دعوت کردند برخی دیگر نوشته بودند که اگر بدعوت آنها پاسخِ مثبت ندهد فردای قیامت شکایت او را به پیامبر خواهند نمود! أمّا بعد نمایندۀ امام حسین را در کوفه پس از تهدیدهای إبنِ زیاد غیر از إینکه تنها گذاشتند بلکه همان دستهای بیعت کننده در کربلا علیه امام حسین تبدیل به شمشیر شد وصفِ کاملشان بر زبان فرزدق که در پاسخِ امام حسین(ع) از وضعیت مردم کوفه پرسیده بود گفت: «قلوبهم معک و سیوفهم علیک» (بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۶۵) قلبهایشان همراه شماست ولی شمشیرهایشان علیه توست! از دیگر مواردِ تناقض این بود که پس از شهادتِ إمام حسین(ع) وقتی خیمه های امام را غارت کردند یک نفر از أهلِ کوفه به دختر امام حسین(ع) فاطمه هجوم بُرد گوشواره اش را وحشیانه کشید دید مرد کوفی بشدت گریه میکند پرسید چرا گریه میکنی؟ گفت مشغولِ غارت دختر رسول الله میباشم! گفت: پس مرا رها کن گفت أگر من نبرم دیگری میبرد!! (سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۲۰۴) یا نوشته اند: هنگامِ ورودِ أسیرانِ أهلبیت(ع) به کوفه مرد و زن گریه میکردند إمام سجاد(ع) با تعجب فرمود: أگر إینان بر ما گریه میکنند پس چه کسی ما را کُشت؟! (حیاة الامام الحسین، ج۳، ص۴۲۱) دومین صفتی که خواصِ کوفه به آن معروف بودند صفتِ ناپسندِ پیمان شکنی و عدمِ وفای بِعهد بود زودباوری و فریب خوردن در جنگهای روانی یکی از صفاتِ ناپسند و عللِ ضعفِ آنها بود که دشمن از همین نقطۀ ضعف به أهدافِ سیاسی خود میرسید عبیدالله بن زیاد برای مهارِ شورشِ مردمِ کوفه از این أصل إستفاده کرد و خواص و عوام را با این ترفند بشدت تطمیع یا مرعوب ساخت او إعلام کرد که سپاهِ یزید از شام در راه است و با إین نیرنگ توانست مردم را از أطرافِ مسلم بن عقیل پرا کنده سازد (الامام الحسین، ج۲، ص۴۲۹) إبن زیاد با کُشتنِ أفرادِ بیگناه و کشیدنِ آنها در کوچه و بازار و دار زدنِ أفراد و آویزان کردن آنها در أماکنِ عمومی و یا أنداختن از بالای قصرِ دارُ الإماره سخت مردم را به وحشت أنداخت! مثلاً با کشتن حضرت مسلم بن عقیل و هانی بن عُروه و کشاندنِ این دو چهرۀ بزرگ و إنقلابی در بازارِ کوفه و نیز شهادت نمایندۀ دیگر إمام حسین(ع) به نام قیس بن مسهر صیداوی جَوِّ خفقان را در کوفه بوجود آورد مسعودی مورخ مشهور مینویسد: هانی بن عروه را که چهار هزار نفر شمشیر زن تحتِ أمرِ او بودند از زندان دست بسته برای گردن زدن بطرف بازار میبردند او چنان بزرگانِ قبایلش را با إسم صدا میزد و وامذحجاه میگفت و به یاری میطلبید أمّا هیچیک به ندایش لبیک نگفتند! از اینرو وحشتِ مردم بجایی رسیده بود که کسی حاضر به دفاع از او نشد و بدستور إبنِ زیاد در أنظارِ عمومی در سن ۸۹ سالگی گردنش را زدند و بشهادت رسید(منتهی الآمال، ج۱، ص۳۱۶). عامل دیگری که باعث شد مردم برای جنگ با امام حسین أنگیزه پیدا کنند وعدۀ پول و مقامهایی بود که از سوی إبنِ زیاد به خواصِ کوفه داده شد آنقدر خواص را شتاب زده کرد که برای دریافت پول از هم سبقت میگرفتند!! یا برای گرفتنِ پُست طوری مست شده بودند که به عاقبتِ کار فکر نمیکردند نمونه اش حکومتِ ولایتِ «ری» به عُمرِ بنِ سعد بود! أفرادِ حاضر در کربلا دو دسته بودند: دستۀ أول خواصِ أهلِ حق بودند که به یاری امام حسین(ع) شتافتند و علیرغمِ إینکه راهها بشدت کنترل بود أمّا چهره های محترم و سر شناسی همانند: حبیب بن مظاهرِ أسدی، اَنَسِ بن حارثِ کاهلی، مسلم بن عوسجه، رافع بن عبدالله، مسلم بن کثیر ازدی، زهیر بن سلیم ازدی، جابر بن الحجاج، نعمان بن عمرو ازدی، حلاس بن عمرو ازدی (ابصار العین و وسیلة الدارین) و عِدّۀ دیگری از کوفیان در کربلا حضور یافتند و بشهادت رسیدند. دسته دوم خواصِ أهلِ باطل بودند که به قصد جنگ با امام حسین(ع) به کربلا رفتند و این دسته چند گروه بودند باید دید آنها که إین حادثۀ تلخ و فاجعۀ بزرگ را بوجود آوردند چه کسانی بودند؟ آیا به عاقبت کار فکر نکردند؟ در روایت است که پیامبر(ص) فرمودند: «مَنْ أَعَانَ ظَالِماً سَلَّطَهُ اللَّهُ عَلَیه.» (نهج الفصاحة، ص۷۵۶) هر که ستمگری را یاری کند خدا همان ستمگر را بر او مسلط میکند إین سنتِ قرآن از مسائلِ مهمِ إجتماعی و تاریخی است.
خطبه دوم
خطبۀ دوم:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی أشرف الأنبیاء والمرسلین حبیب إله العالمین أبی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلی آله الأطیبین الأطهرین المنتجبین. اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ َبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَ الْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
دعای فرج..
اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِيزاً. اَللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَکَ وَ سُنَّةَ رَسُولِکَ حَتّي لا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ ءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أَحَدٍ مِنَ الخَلْقِ..
اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و اُخَوّفکم من عقابه.
با درود و سلام بي پايان به روحِ مُطَهَّرِ سَرو و سالار شهیدان حضرت أباعبدالله الحسین (ع) و نیز معمار کبيرِ إنقلاب إسلامی إيران و دو فرزند گرانقدرش و روحِ مُطَهَّرِ إمامِ شهیدمان جمیعِ مؤمنين و مؤمنات، علما، صلحا، شهدای إنقلاب، شهيدانِ 8 سال دفاع مقدس، شهدای گمنام، شهدای مدافع حرم و وطن و أمنیت و سلامت 350 شهید خونين بال بخش لاریجان همۀ شهدایی که در جنگِ تروریستی آمریکایی – صهیونی بشهادت رسیده اند و با آرزوی طولِ عمرِ با عزت همراه با صحت و سلامتی برای جانشین و خَلَفِ صالحِ آن شهیدِ عزیز حضرت آیت الله حاج سید مجتبی حسینی خامنه ای در إين خطبه دوم خودم و همه شما عزیزان را توصيه ميکنم به تقوای إلهي و دوری از محرمات.
نکاتِ این هفته نماز جمعه 29 خرداد ماهِ سال 1405 را بمحضر شما نمازگزاران عزیزِ جمعه لاریجان عرضه میدارم.
نکتۀ أول:
پیشاپیش فرا رسیدنِ تاسوعا و عاشورای حسینی(ع) را بمحضر امامِ عصر (ع) و رهبر معظم إنقلاب و شما شیعیان و عزادارانِ سیدالشهدا(ع) تسلیت عرض مینمایم. أئمّهٔ أطهار(ع) با توصیه هایِ مؤکّدِ خویش به إقامهٔ عزا بر سالارِ شهیدان در حقیقت بدنبالِ نیل به مقاصدی چند لایه و عمیق بوده اند مهمترینِ این راهبردها «حفظِ دستاوردهایِ ماندگارِ نهضتِ عاشورا» بود «قطعاً و بدون تردید این مجالسِ مقدّس در دورانِ خفقانِ شدیدِ اموی و عباسی بعنوانِ تنها پناهگاهِ شیعیان مایهٔ أصلیِ إنسجام همبستگی و بقایِ تشیّع گردید و نقشِ بی بدیلی در إحیاءِ أمرِ أهلِبیت (ع) إیفاء نمود.» بیاناتِ روشنگرانهٔ بنیانگذارِ کبیرِ إنقلاب إمامِ خمینی (ره) که «گریه بر امامِ حسین (ع) را گریه ای سیاسی و سَدّ شِکن در برابرِ إسلام ستیزان» میدانست نشان میدهد «این مراسم نه تنها محوری برای وحدتِ مسلمانان و آشناییِ عمومِ مردم با دینِ ناب و حقیقی است بلکه بستری ممتاز برای ایجادِ بصیرتِ فردی و إجتماعی در تشخیصِ دقیقِ جبههٔ حق از باطل و همچنین رزمایشی همگانی در جهتِ طاغوت ستیزی و إستکبار زدایی بشمار میرود.» فرمایشِ گهر بارِ امامِ صادق (ع) که در زیارتنامهٔ حضرتِ ابوالفضلِ العباس (ع) بصراحت میفرمایند: «رَفَعَ ذِکْرَکَ فِی عِلِّیینَ» مقامِ ایشان را در «علیین» معرفی مینمایند این بیانِ نورانی روزنه ای برای باز شناسیِ شخصیّتِ عظیمِ حضرتِ قمرِ بنی هاشم (ع) بعنوانِ الگویی تمام عیار از یک انسانِ کامل و همتراز با غایتِ خلقت است و سر مشق گیری از أبعادِ گوناگونِ وجودیِ آنحضرت از ولایتمداری تا إیثار و جانبازی ضروریست. با تمسّک بسفارشِ صریحِ امامِ باقر (ع) که شیعیان را به عزاداری در خانه ها و دیدارِ یکدیگر برای گریه بر سیّدالشهداء(ع) تشویق فرموده اند إحیاءِ سنّتِ دیرینه و سرشار از برکتِ «روضه های خانگی» مورد تأکیدِ مضاعفِ أهلبیت است. این مجالسِ صمیمی دارای برکاتی بی انتها همچون: نورانیّت و معنویّتِ خانه، تعمیقِ پیوندهای عاطفی و إجتماعی میانِ همسایگان و خویشاوندان (صلهٔ رحم) تربیتِ صحیح و دینیِ کودکان با عشقِ به أهلِبیت (ع) بستری برایِ مواسات، همدلی و گره گشایی از مشکلاتِ مؤمنان و در نهایت دفعِ بلا آمرزشِ گناهان و نیل به شفاعتِ روزِ جزاست.
نکتۀ دوم:
با توجه به إینکه رسانه های آمریکایی از یک توافق سخن میگویند تحولاتِ میدانی نشان میدهد إین مذاکرات نبردی تمام عیار و سرنوشت ساز بر سرِ آیندهٔ نظمِ منطقه ای و نوعِ روایتِ نهایی از پیروزی است لذا باید با چشمانی باز و هوشیاریِ کامل به این صحنه نگریست.» تنها توافقی پذیرفتنی و ماندگار خواهد بود که عادلانه ، پایدار، غیرِ قابل نقض و همراه با تضمینهای راستین باشد و حقوقِ مُسلَّمِ ملتِ إیران را هرگز قربانیِ نمایشهایِ تبلیغاتیِ واشنگتن نکند بیقین إختلافِ نظر دربارهٔ مذاکرات، أمری طبیعی است أمّا تبدیلِ آن به دو گانه سازیِ تخریبی در درونِ جبههٔ إنقلاب دقیقاً همان راهبردِ دیرینهٔ دشمن برای تضعیف از درون است تجربهٔ تاریخی إنقلاب نشان داده که هر زمان إنسجامِ ملی تضعیف شد طرفِ مقابل بهمان نسبت إحساسِ قدرت کرده و بر زیاده خواهی هایِ خود أفزوده است. إمروز مهمترین سرمایهٔ جمهوری إسلامی «وحدتِ بی بدیلِ مردم، نظام و رهبری» است دشمن بیش از هر چیز از ایرانِ متحد هراس دارد نبردِ أصلیِ إمروز نه در تنگهٔ هرمز و نه در خیابانهای بیروت بلکه بر سرِ إرادهٔ پولادینِ ملتِ إیران است هر جا این وحدت حفظ شده دشمن ناچار به عقب نشینی و پذیرشِ شکست گردیده است امامِ شهیدِ ما در تاریخِ اولِ فروردین ۱۳۹۴ فرودند: «من مردمِ عزیزمان را به بی تفاوتی دعوت نمیکنم آنها را به إهتمام در مسائلِ أساسیِ کشور دعوت میکنم أمّا اصرار دارم که برخوردها تخریبی، تحقیر آمیز و همراه با إهانت نباشد.» همچنین به فرمایشِ تاریخِ ۱۷ مهر ۱۳۸۵ ایشان : نقدِ صحیح و عاقلانه از تلاش برای ناکار آمد جلوه دادنِ یک دستگاه به کلی بر حذر داشتند این بیاناتِ گهربار چراغِ راهِ ما در تمامیِ عرصه هاست. بیاناتِ أخیرِ حضرتِ آیت الله العظمی امام سید مجتبی حسینی خامنه ای (مدّظلّه العالی) در تاریخ ۷ خرداد ۱۴۰۵ از «رعایتِ نعمتِ عظیمِ وحدتِ ملی» بعنوانِ یکی از مصادیقِ برجستهٔ تقوا و عاملِ أصلیِ ظَفَر در مقابلِ شیطانِ بزرگ یاد فرموده اند نقشِ مسئولین در پشتیبانیِ عملی از این إنسجام فوق العاده حیاتی است هر گونه اقدامِ نسنجیده ای که منجر به بدبینی و ناامیدی و سر خوردگیِ آحادِ مردم شود عملاً کمکی آشکار به دشمنِ این کشور و مردمانش محسوب میشود پس باید مواظب بود که دشمن با لباسِ مبدّلِ حزب اللهی حرف نزند و بنامِ دین، دین فروشی نکند. پیامِ أخیرِ فرماندهٔ محترمِ هوا فضای سپاه سردار سید مجید موسوی که فرمودند: «گوش به فرمانِ ولایت باشید و از هر کلامِ مشکوکی که إتحادِ مقدسِ شما را بخطر میاندازد دوری کنید هم حائزِ أهمیت است بنابر إین تبعیّت از ولایت مرزِ روشنِ إنقلابیگری از غیرِ آن است.»
نکتۀ سوم:
تبیینِ نحوهٔ مواجههٔ عاقلانه با مذاکرات و توافقات نیازمندِ پرهیزِ همزمان از دو گناهِ بزرگِ «تنش آفرینیِ هیجانیِ» و «خوشبینیِ ساده إنگارانه» است ما به اذعانِ دوست و دشمن پیروزِ جنگِ نظامی و میدانی هستیم و دشمن به تعبیرِ رهبرِ معظم به أهدافِ شومِ خود نرسیده است ما در این راهِ پُر فراز و نشیب متحمّلِ خسارتهایِ سنگین و جانسوزی نیز شده ایم أرزشمندترین داراییِ ما در این جنگِ نابرابر بشهادت رسید أما همین شهادتِ رهبرِ عزیزمان موجبِ إتحادِ مثال زدنیِ تمامِ مردم و اثباتِ حقّانیّتِ نظامِ مقدسِ إسلامی در أذهانِ جهانیان شد از برخی غرب گرایان گرفته تا برخی إنقلابیها جوری از برتری دشمن در عرصۀ دیپلماسی حرف میزنند که گویا إیران در این عرصه قرار أست حتماً باخت بدهد! این دل خالی کردنها، این ترسیدنها و این سخن گفتن از إینکه «همه چیز از دست رفت» کلماتی نیست که مورد رضای امامِ شهید و امام حاضرِ ما باشد بعد از این جنگ دیگر نه إیران آن إیرانِ گذشته است و نه إمپراطوری آمریکا دیگر آن اُبَهت و جبروتِ گذشته را دارد همانطور که برای مذاکراتِ فشرده خودمان را آماده میکنیم باید خودمان را هم برای جنگ احتمالی بعدی آماده کنیم إبتلائاتِ آخرالزمانی موضع گیریهایی أست که در سختترین شرایطِ إنسان را میانِ إیمان و کفر و میانِ إنقلابی بودن و نبودن به لرزه میأندازد إینهاست که بسیار دشوار أست و از این پس نیز روز به روز سختتر خواهد شد یقین بدانیم که إبتلائات بعدی از اینها پیچیده تر خواهد بود إنشاءَالله خدای سبحان ما را در إین إبتلائات آخرالزمانی محفوظ و سالم نگه دارد. اُوجِ قلۀ هوشمندی و تدبیر و دور أندیشی در جای جای پیام رهبر عزیز موج میزند آنجاییکه فرمودند: بنده علیالاصول نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیس جمهور محترم بعنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر أعضا در پاسداشتِ حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند إجازۀ آن را صادر نمودم سخنان رهبری فصلُ الخطاب همه جریانهای سیاسی و مبنای عمل مشترک کشور است. شکراً لله! حمداً لله!
حمیدرضا شکری
امام جمعه شهر: لاریجان
استان : مازندران
تاریخ انتصاب : -
نشانی دفتر امام جمعه:
مازندران- جاده هراز - بخش لاریجان - شهر گزنک - دفتر امام جمعه
تلفن دفتر امام جمعه:
01143352852
شماره نمابر:
01143352851
نشانی اینستاگرام:
نشانی کانال آپارات :