أعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله الذی علیه مسائل الخلق و به عواقب الأمور، نحمده علی عظیم إحسانه و بِرّه و نوامی فضله و آلائه، و نصلی و نسلم علی أمین وحیه و خاتم رسله مولانا أبیالقاسم المصطفی محمد، و علی أهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین المکرمین الهداة المهدیین و حماة المستضعفین.
السلام علیک یا حجةالله فی خلقه، السلام علیک یا عینالله فی أرضه، السلام علیک یا نورالله الذی یهتدی به المهتدون.
عبادالله، اُوصیکم و اُوصی نفسی بتقوی الله. خودم، همه شما خواهران و برادران مومنین نمازگزار را به رعایت تقوای الهی که مهمترین اثر و ثمره روزهداری است در ایام ماه مبارک رمضان.
طبق آیه قرآن کریم که میفرماید: «کَتَبَ عَلَیکُمُ الصّیام کَما کَتَبَ عَلَی الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» توصیه میکنم. امیدواریم که انشاءالله در پرتو برکات این ماه مبارک و رحمت و فیضی که از جانب پروردگار متعال بر بندگان نازل میگردد، همه ما بتوانیم این دستاورد عظیم معنوی یعنی موضوع تقوا را چه در رفتار فردی خودمان و چه در بعد اجتماعی به دست بیاوریم و در این مسیر موفق باشیم.
یکی از مهمترین حکمتهای تشریع روزه در ماه مبارک رمضان و قرار دادن این ماه بر اساس آیات و روایات و کلمات معصومین، قرب پروردگار متعال است. ماهی که ماه خداست و ما باید تلاش کنیم که در پرتو روزهداری به بالاترین مراتب قرب انشاءالله درس پیدا کنیم.
خدای متعال این ماه را برای تطهیر و پاک شدن انسان قرار داده است و وسیلهاش را هم روزه و ارزشی برای روزه قائل شده که در مقایسه با سایر عبادات، ما این اندازه از ارزش را نمیبینیم.
حدیث قدسی مشهوری هست که خدای متعال خطاب به فرزند آدم میفرماید: «کُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ فَهُوَ لَهُ»؛ هر کاری که فرزند آدم انجام میدهد، این کار برای خودش هست. منظور از اعمال عبادی است. اگر نمازی اقامه میکند، تهجدی دارد، جهادی دارد و سایر فروعات دینی و دستورات الهی را جامه عمل میپوشاند. «کُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ هُوَ لَهُ»؛ همه این اعمال برای خودش هست، غیر از روزه؛ مگر روزهداری که «هُوَ لِی وَ أَنَا أَجْزِی بِه»؛ و من به واسطه این روزه پاداش داده میشوم.
حالا در رابطه با این حدیث قدسی و نورانی، معرکهای است از آرا و نظرات علما و بزرگان در خوانش روایت که آیا این فعل معلوم خوانده شود یا مجهول. چگونه ترجمه شود؟ من خلاصه و مختصر اشاره میکنم چون روایت خیلی ظریف است و پرداختن به آن میتواند نوع مواجهه ما و استفاده ما را از ماه مبارک رمضان متفاوت کند، ما از این روایت استفاده کنیم که روزهداری در ماه مبارک رمضان با سایر اعمال متفاوت هست.
این وجه امتیاز روزه از سایر اعمال عبادی چیست؟ برخی گفتهاند از این باب که ما میگوییم خدای متعال فرمود روزه برای من هست و من خودم هم ثواب و پاداش روزه را میدهم. اگر معلوم بخوانیم، اینطور ترجمه میشود که من خودم جزای آن را میپردازم. این ممتاز نمیکند؛ جدا نمیکند، سایر عبادات هم همین شکل هست. هر کاری که انسان انجام میدهد، پاداشش را خدا میدهد. پس اینجا روزه میشود مثل بقیه اعمال.
با قرار دادن روزه را ممتاز کنیم از سایر برنامههای عبادی بر اساس این روایت، اگر اینطور ترجمه کنیم، این اتفاق نمیافتد.
خب، سایر اعمال را هم خدا جزا میدهد. روزه را هم خدا با صدر روایت که فرمود همه اعمالت مال خودت هست، هر کاری که میکند برای خودش هست غیر از روزه. پس اینجا روزه را باید یک غیریتی در نظر بگیریم.
برخی گفتهاند این را اینطور ترجمه کنیم و اینطور بخوانیم که خدای متعال خودش پاداش شخصی روزهدار هست، «أَنَا أَجْزِی بِه»؛ من خودم جزای او را میبخشم. این ترجمه هم درست نمیتواند باشد چون اگر ما بخواهیم اینطور ترجمه کنیم، اولاً عباداتی داریم که خدای متعال خودش پاداش آن عبادت هست که در آن روایت مشهور فرمود: «مَنْ أَشْنَی أَشْقَتُ»؛ کسی که عاشق من بشود، من عاشق او میشوم و او را میکشم.
به کنایه از اینکه او را به شهادت میرسانم و در نهایت فرمود: «وَ أَنَا دِیَةُ»؛ خدا خودش را به کسی که شهید در راه او بشود، میدهد. پس این هم ممتاز نمیشود غیر از روزه.
اینجا درست ترجمه نمیشود. نهایت اینکه مشکل دیگری هم که پیدا میشود در قرائت حدیث هست که آن هم یک بحث فنی نیست. آنجا باید با حرف «علیه» بیاید نه «عجزا». اما آن ترجمه که تعبیر کردم در زمانی که حدیث را خواندم، این ترجمه میتواند حدیث را ممتاز کند و روزه را جدا کند از سایر عبادات. خدای متعال میفرماید: هر عملی که فرزند آدم انجام میدهد، برای اوست غیر از روزه و من پاداش داده میشوم به واسطه روزه.
مرحوم کاشف الغطا در ذیل این حدیث این تعبیر و توجیه را دارند میفرمایند:
إنَّهُ هُوَ جَزَاءٌ وَ مَقَامِ عَظْمَتِ روزه هَدِیَّه؛ ایست که شما میتوانید در پیشگاه الهی و متناسب با جایگاه ربوبی به حضرت حق تقدیم کنید.
أَنَا أَجْزِی بِه؛ما میگوییم شکر باید کنیم از نعمتهای پروردگار متعال. هر کاری که ما انجام میدهیم، یک جلوهای از شکر پروردگار است، اما هیچ کدام از این کارها شاید متناسب با شأن خدایی نتواند حق را ادا کند. حق شکر را ادا کند، غیر از روزه
أَنَا أَجْزِی بِه؛ یعنی من پاداش داده میشوم. این کار ارزش دارد، این لیاقت و جایگاه را دارد که انسان در پرتو روزه ماه مبارک رمضان یک هدیه ارزشمند، یک هدیه در خور و شان به پیشگاه عرضه میدارد. نه «أَجْزِی بِه»؛ من پاداش داده میشوم متناسب با آن جایگاه خدایی پروردگار متعال.
لذا این نگاه را بهش دقت داشته باشیم در ماه مبارک رمضان، وقتی که روزه میگیرید، این روزه شما هدیه است که به پیشگاه الهی عرضه میدارید و خدای متعال هم قطعاً این را از شما میپذیرد.
موضوع دیگری که در بحث روزه هست، مرحوم مجلسی در «مراعات العقول» اشاره میکند، من فقط کوتاه عبور میکنم، خطبه را به پایان میرسانم. میفرماید:
تجلی صفتی است از اوصاف الهی در وجود انسان. «إنَّ الاستغناء من الطعام صفت الله»؛ آن صفت چیست؟ این است که انسان در زمانی که روزهدار هست، بینیاز از خوردن است. این بینیازی از طعام، از صفات پروردگار متعال هست و «إنَّهُ یُطْعِمُ وَلَا یُطْعَمُ»؛ اوست که طعام میدهد ولی خودش مصرف نمیکند، غذا نمیخورد.
انسان خداگونه میشود، انسان خدایی میشود در پرتو روزه و به این صفت الهی تخلق پیدا میکند. امیدواریم که بتوانیم از نور و معنویت ماه مبارک رمضان و روزههای این ماه و لحظات و ساعات معنوی این ایام مبارک نهایت بهره را داشته باشیم.
أعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله الذی لا یبلغ مدحَه القائلون، ولا یحصی نعماءَه العادّون، ولا یؤدی حقَّه المجتهدون
ثم الصلاة و السلام علی أشرف خلقه و أفضل بریته، حافظ سرّه و مبلغ رسالاته، بشیر رحمته و نذیر نقمته، مولانا و مقتدانا أبیالقاسم المصطفی محمد.
و علی أهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین المکرمین
و صلّ علی أمیرالمؤمنین علی بن أبیطالب، و فاطمة الزهراء سیدة نساء العالمین، و الحسن و الحسین سیدی شباب أهل الجنة أجمعین
و صلّ علی أئمة المسلمین: علی بن الحسین، و محمد بن علی، و جعفر بن محمد، و موسی بن جعفر، و علی بن موسی، و محمد بن علی، و علی بن محمد، و الحسن بن علی، و الخلف القائم المهدی
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن، صلواتک علیه و علی آبائه، فی هذه الساعة و فی کل ساعة، ولیاً و حافظاً و قائداً و ناصراً و دلیلاً و عیناً، حتی تسکنه أرضک طوعاً، و تمتعه فیها طویلاً
اللهم انصره نصراً عزیزاً، و افتح له فتحاً قریباً، و اجعل له سلطاناً نصیراً
عبادالله، أوصیکم و نفسی بتقوی الله، فإن تقوی الله أمره و نهیکم عن عذابه
بار دیگر خودم به همه شما عزیزان نمازگزار را به رعایت تقوای الهی، انجام واجبات و ترک محرمات توصیه و سفارش میکنم. تبریک عرض میکنم حلول ماه مبارک رمضان، شهر الله الاکبر، را به پیشگاه یکایک شما بزرگواران و امیدوارم قدر این فرصتها و لحظههای طلایی و ساعات و ثانیههایی که هر کدامش میتواند ذخیره عظیمی برای انسان باشد در حوزه معنوی بدانیم.
همه ما میدانیم یکی از نامهای قیامت، یوم الحسرت هست؛ روزی که انسان حسرت میخورد. قطعاً اگر قدر ندانیم، آن حسرت شامل حال ما خواهد شد و آنجاست که انسان متوجه میشود چه سرمایه عظیمی را از دست داده است. از لحظهای که فرصت عمر انسان به پایان میرسد، قرآن کریم میفرماید زبان حال عدهای این است: «رب ارجعون لعلی اعمل صالحا فی ما ترکت». وقتی که وقت رفتن از دنیا فرا میرسد، آنجاست که انسان متوجه میشود چقدر کار بر زمین مانده دارد و چه فرصتهایی که از دست رفته و چه فرصت سوزیهایی که مرتکب شده است.
لذا امیرالمؤمنین به یکی از یارانشان نامه مینویسند و میفرمایند: «فتدارک ما بقی من عمرك». در آنچه که باقی مانده عمرت، یک فکری بکن، تدارکی را در نظر بگیر و نگو فردا یا پس فردا.
امروز و فردا نکن، زیرا چه بسیار کسانی که قبل از تو بودند و هلاک شدند، خاطر تکیه کردنشان بر آرزوها و امروز و فردا کردنها، تا جایی که امرالله فرا رسید و آنها در حال غفلت بودند.
اما خدا را شاکر و سپاسگزارم بر این نعمت، توجه به همین حضوری که امروز شما در نماز جمعه دارید، نشان میدهد که قدردان این فرصت هستیم، فرصتها را به راحتی از دست نمیدهیم، عمرمان را سخاوتمندانه اجازه نمیدهیم گذر زمان به یغما ببرد و ما بینصیب بمانیم و دستمان خالی باشد. لذا این ایام و این فرصتها را تا میتوانیم نهایت استفاده و بهره را داشته باشیم.
خب، در هفته گذشته دیداری از رهبر فرزانه انقلاب با جمعی از مردم تبریز داشتند که بیانات مهمی را ارائه فرمودند.
اشارهای میکنم به محورهایی که در بیانات حضرت آقا بود، یکی از موضوعات، بحث فتنه اخیر و شبه کودتای آمریکایی صهیونیستی بود که در دیماه رخ داد.
حضرت آقا در این مورد فرمودند که ما عزیزانی را از دست دادیم و یک عده از تروریستها و آشوبگران هم به درک واصل شدند. تقسیمبندی را داشتند و فرمودند:
دسته اول، آن کسانی بودند که در میدان آشوبها و تروریستها، در میدان تروریستی اعمال مجرمانهای را مرتکب شدند و آموزش دیده بودند برای ایجاد اغتشاشات و آشوب و به قتل رساندن مردم. خب، اینها کشته شدند و به درک واصل شدند. میدانداری میکردند و رهبری میکردند این فضای اغتشاشات و آشوبها را و به حقشان هم رسیدند.
دسته دوم ،شهدای مدافع امنیت و آسایش بودند، اعم از نیروهای انتظامی، نظامی، بسیجی، سپاهی، امنیتی و نیروهای مردمی مدافع امنیت. آنها هم به شهادت رسیدند. یک عده هم افراد رهگذر بودند، عابرانی که ناخواسته در آن فضا و در آن موقعیت قرار گرفتند، آنها هم شهید اعلام شدند. دسته سوم هم افراد فریبخورده بودند که از سر جهل و نادانی همراهی کردند با جریان آشوبها و اغتشاشات و کشته شدند، آنها را هم شهید اعلام کردند و فرمودند که این هم کار درست و صحیحی بود.
اما این نکته را من اشاره کنم که چه اتفاقی افتاد؟ یک جمعی از جوانان و نوجوانان ما در این جریان قرار گرفتند و فریب خوردند، این را ما باید خیلی بهش دقت داشته باشیم.
چه کسی فریب داد؟ در چه فضایی این نیرنگ اتفاق افتاد؟ این صورت پذیرفت و پاسخش هم خیلی روشن است. فضا، فضای مجازی رها و به تعبیر حضرت آقا افسارگسیختهای بود که اجازه میداد جوانان و نوجوانان ما با هر فکری، با هر اعتقادی وارد آن فضا شوند و دشمن مدیریت ذهن آنها را در اختیار گرفت. و وقتی که فکر و اعتقاد و ذهن آنها را آماده کرد برای ایجاد فتنه و اغتشاش، ما هم پذیرفتیم در این میدان حضور پیدا کردیم.
لذا باید فکر اساسی برای فضای مجازی کنیم؛ واقعاً اینقدر سطحی به این موضوع نپردازیم. صرفاً فکر کنیم برای جلب آراء یک بخشی از مردم، ما شعار آزادی فضای مجازی را بدهیم. اینترنت بینالمللی آزاد، همه مردم حق دارند و هر شکلی که میتوانند در این فضا ورود کنند و هیچکس نباید ممانعت کند. بعد نتیجهاش چیست؟ نتیجهاش این میشود که یک عده افراد ناآگاه، خصوصاً جوانان و نوجوانان، وارد این فضا میشوند؛ از آن طرف افرادی که بلد هستند چگونه فضای مجازی را مدیریت کنند، خطای شناختی ایجاد میکنند و اطلاعات غلط میدهند به نسل جدید ما، آنها هم از سر صداقت و سادگی خودشان حرفها را باور میکنند بعد این اتفاقات میافتد.
واقعاً آسیبهای فضای مجازی را جدی بگیرید. آن کسانی که سیاستگذار هستند، تصمیمگیرنده هستند، یک تصمیم غلط، یک تصمیم اشتباه، یک راهبرد نابجا میتواند جامعه را به مرحله سقوط بکشاند. لذا انتظار و توقع این است که فضای مجازی به بهترین شکل مدیریت شود.
بحث اینترنت ملی را باید جدی بگیریم. بله، اینترنت فضای رسانهای، اینها فرصت هستند، اما فرصتهایی هستند که گاهی علیه ما تبدیل به تهدید میشوند و دشمن از این زمان استفاده میکند، و باید به آن توجه داشته باشیم و این نتیجهاش میشود که بخشی از جوانان و نوجوانان ما حداقل اطلاعاتی نسبت به نظام ما، نسبت به اعتقادات، باورهای دینی و مذهبی و انقلابی نداشتند؛ اینطور به راحتی حرف دشمن را باور میکنند و ما هم خودمان با دست خودمان این امکان را فراهم میکنیم. به هرحال اینکه میتوانیم تا حد و اندازه زیادی مقابله کنیم با این موضوع و چارهجویی کنیم.
این بحث اولی بود که حضرت آقا اشاره فرمودند در موضوع فتنه، موضوع دیگر بحث آرایش نظامی و لشکرکشی آمریکا و متحدانش به خلیج فارس بود که این هم چیز تازهای نیست.
این منطقه ما سالهاست دستخوش زیادهخواهیهای غربیهاست که دنبال این هستند منافع کشور ما و مردم ما و منطقه ما را در اختیار بگیرند به نفع خودشان مصادره کنند و کسی هم در برابر مقاومت و ایستادگی نکند. امروز که با اندک مقاومتی از جانب مردم ما، کشور ما و منطقه مواجه شدند، اینطور عربدهکشی میکنند و دنبال اعمال قدرت و امتیازگیری هستند.
حضرت آقا فرمودند در فرمایش قبلیشان در سخنرانی قبلشان که اگر این بار جنگ اتفاق بیفتد، این جنگ منطقهای خواهد بود و محور مقاومت آماده است؛ آماده شعلهور کردن منطقه در آتش جنگ. این جنگی که راه بیفتد و اگر آمریکای جنایتکار خطایی ازش سر بزند، جرقهای است که در یک انبار باروت زده میشود و کل منطقه درگیر خواهد شد، و آن روزی هم که قرار باشد این را دشمنان ما بدانند، همسایگان ما بدانند و همه کسانی که به نوعی میتوانند در مدیریت این فضا کنشگر باشند، در جریان باشند.
اگر قرار باشد ایران نباشد و ناامن باشد، این ناامنی ایران یعنی ناامنی کل منطقه؛ هیچ کشوری در منطقه امنیت نخواهد داشت. حرف کشور ما و نظام مقدس جمهوری اسلامی و تعبیری که حضرت به کار بردند، این بود که ما شریانهای اقتصادی و گذرگاههای اساسی را در محور مقاومت در اختیار داریم. بسته شدن هر کدام از اینها میتواند دنیا را با چالش مواجه کند و مشکلات اقتصادی و امنیتی فراوانی برای مردم در گوشه و کنار دنیا ایجاد میکند، و مطمئناً اگر بخواهند عاقلانه تصمیم بگیرند، نباید دست به چنین کاری بزنند.
لذا این مسئله را باید در نظر داشته باشند که هیچ ترس و واهمهای از وارد شدن در جنگ نداریم. ملت ما جنگطلب نیست و نبوده، اما جنگ بلد هستیم و در میدان مبارزه و جنگ از هیچ چیزی ترس و هراس نداریم؛ به تعبیر سیدالشهدای جبهه مقاومت، ما یا پیروز میشویم یا شهید میشویم که در هر دو صورت ما پیروز میدان هستیم، این نگاه ماست یک نگاه اعتقادی است و ملت ما هم ملت شهادت است، ملت امام حسین، امامی که شعارش این بود: «هیهات من الذله»؛ در برابر دشمن، در برابر ظلم و استبداد و ستم هرگز کوتاه نخواهیم آمد. این پیام ماست به همه دشمنانی که امروز تلاش میکنند جو منطقه را ملتهب کنند.
موضوع سوم و آخری که حضرت آقا اشاره فرمودند، بحث مذاکرات بود که فرمودند با اصل مذاکرات ما هیچ مسئله و مشکلی نداریم، اما آنچه که باید بهش توجه شود این است که تحمیل سیاستهای دشمن، یا همان مذاکره تحمیلی نباشد. مذاکرهای که نتایجش را از قبل آنها فهرست کرده باشند و بخواهند از ما امضای نهایی بگیرند، یک چنین مذاکرهای قطعاً نمیتواند مورد پذیرش کشور ما و مردم ما باشد.
بله، مذاکره در مسیر حل مشکلات و مسائل قطعاً ابزار خوبی است و مورد استقبال هست، ما هم از آن استقبال میکنیم و مشارکت میکنیم، اما اگر قرار باشد تحمیل سیاستهای بیگانه باشد، مطمئناً در برابر این مذاکرات و در برابر این زیادهخواهیها ایستادگی خواهیم کرد.
در پایان هم جا دارد که من دو موضوع را که مربوط به شهرستان است، دو خاطره تلخ یکی زلزله اسفند ماه، چهارم اسفند ماه شهرستان رو در سال ۸۴ یاد کنم از گذشتگان این حادثه و درود بفرستیم به روح اموات و درگذشتگانی که در اثر این حادثه به لقاء پروردگار پیوستند، و همینطور جا دارد که یاد کنیم از استاد فرزانه عالم فرهیخته و ارزشمند و افتخار شهرستان زرند حضرت آیت الله سید احمد جعفری که حقیقتاً نام ایشون همواره با علم با معرفت با بندگی خدا همراه بوده و همچنان عشق و ارادت مردم شهرستان به این عالم رگبار پیداست، و امیدواریم که پروردگار متعال همه ما را از رهروان راستین علما و بزرگان مکتب اهل بیت عصمت و طهارت قرار بدهد .
پروردگارا در فرج امام عصر تعجیل بفرما قلب مقدس و نازنین حضرتش از ما راضی و خشنود بدار الهی رهبر فرزانه انقلاب طول عمر با عزت عنایت بفرما پروردگارا عاقبت امرمون ختم به خیر و سعادت بگردان، اموات مؤمنین مومنات پدران مادران درگذشتگان از جمع ببخش و بیامرز ،بارالها اسلام و مسلمین نصرت عنایت بفرما، شر اجانب و کفار و معاندین به خودشون برگردان، پروردگارا بارانهای رحمتت برکات زمینی و آسمانیت بیش از پیش بر ما نازل بگردان
پروردگارا، عاقبت امر ما را ختم به خیر وشهادت بگردان.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته