به گزارش روابط عمومی دفتر إمام جمعه لاریجان: 
برگزاری نماز جمعه شهر رینه.
خطبۀ أول:
بسم الله الرحمن الرحیم. ألحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی ‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین. 
قال الله تعالی فی القرآنِ الحکیم: 
« رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ» آل عمران/193
ترجمه: " پروردگارا! گناهان ما را بیامرز و بدی هایمان را از ما محو کن و ما را در زُمرۀ نیکوکاران بمیران."
 "اُوصِيكُم عِبادَاللّه و نفسی بتَقوَى اللّه فإنّها خَيرُ ما تَواصَى العِبادُ بهِ و خَيرُ عَواقِبِ الاُمورِ عِندَاللّه"

خودم و همۀ شما بندگان خدا را در آستانۀ سالروزِ وفاتِ بانوی بزرگِ إسلام حضرت خدیجۀ کبری به رعايتِ تقواي إلهي و نظم در امور سفارش ميکنم که سفارشی والاتر از این مهم در عالم هستی وجود ندارد أمیرِ مؤمنان (ع) ياران خويش را بسيار با اين سخنان میفرمود: وأقِلّوا العُرْجَةَ علَى الدّنيا وانقَلِبوا بصالِحِ ما بحَضرَتِكُم مِن الزّادِ فإنّ أمامَكُم عَقَبَةً كَؤودا و مَنازِلَ مَخُوفَةً مَهُولَةً لابُدَّ مِن الوُرودِ عَلَيها والوُقوفِ عِندَها فقَطِّعوا عَلائقَ الدُّنيا واستَظهِروا بِزادِ التَّقوى. نهج البلاغة/خطبۀ 204 آماده و مجهز شويد خدايتان رحمت كند! زيرا كه بانگِ رحيل در ميان شما سر داده اند! أز دل بستن بدنيا كم كنيد و با توشۀ نيكى كه در برابرِ شماست رهسپار شويد زيرا گردنه اى دشوار و منزلهايى ترسناك و هراس أنگيز پيش رو داريد كه ناچار بايد به آنها در آييد و آنجا درنگ كنيد علايق و پيوندهاى بدنيا را ببُريد و از توشۀ تقوا كمك گيريد. پس بندگان خدا إتقوالله! از آیاتِ پایانی سورهٔ مبارکهٔ آل عمران تا جزءِ آخرِ قرآن پروردگارِ عالَم جمعی را بعنوان اَبرار مطرح فرموده أست أرزشِ أبرار تا جایی استکه قرآن میفرماید: اُولوالألباب یعنی دارندگانِ خِرَد و عقلِ خالص! یکی از دعاهایی که اولوالالباب داشتند این بود: «وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ» خدایا! روزِ گرفتن جانمان ما را در معیّت أبرار قرار بده که تا أبد با این گروه باشیم. أبرار به توضیحِ أئمهٔ طاهرین علیهم السلام دارای سه ویژگی کُلّی هستند: یک ویژگیِ آنها إطاعتِ محض از پروردگارِ عَالَم بود. إینها در برابرِ خواسته های خداوند فقط مجری بودند و فرقی نمیکرد که این خواسته ها إلهی، مالی، جانی یا حقوقی باشد گاهی هم إتفاق می افتاد که إطاعتِ أمر با ضربه ها و مشکلاتِ سنگینِ دشمن روبه رو میشد ولی مطیع بودند و در اوجِ اطاعت به شهادت رسیدند یا جان دادند! ویژگیِ دومشان بنابر متنِ روایت «وَاجْتِنابُ المَحارِمِ» از همۀ حرام های خدا فاصله داشتند به تعبیرِ عرفانی هیچ حرامی به أبرار دسترسی نداشت و بخاطرِ عظمتِ وجودیشان إبلیس إینها را قبل از خلقتِ بنی آدم میشناخت! طبقِ آیاتِ قرآن زمانی که إبلیسِ ملعون، مطرود شد سه علم داشت: یک علمش علمِ بالله بود توحید حالیش بود یقین داشت که حضرتِ حق کلید دارِ هستی است چون با خدا گفتگو داشت و به عزتِ پروردگار سوگند میخورد! علمِ دوّمش علمِ به قیامت بود لذا به پروردگار گفت: من از تو مهلتِ بودن میخواهم «إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ» تا زمانی که إنسانها را بِمحشر وارد میکنند در حقیقت او یقین داشت که قیامت بر پا میشود. عِلمِ سومش به أنبیای إلهی بود من نمیدانم این علم را از کجا آورده بود ولی در متن قرآن هست آنزمان که با پروردگار درگیر شد فقط آدم آفریده شده بود ولی از برجسته ترین فرزندانِ آدم (ع) یعنی أنبیا و أئمه آگاهی کامل داشت گفت: تمامِ فرزندانِ این شخص را از رسیدن به خیرِ دنیا و آخرت و رضایتِ تو ناکام میکنم تا به این حقایق نرسند! «إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ» ولی من به بندگان مخلَص تو دسترسی نخواهم داشت آنها در جایگاهی قرار دارند که نه در دامِ من می افتند و نه میتوانم در حالاتشان تأثیرِ منفی بگذارم. پروردگار دربارهٔ حضرت یوسف (ع) میفرماید: «إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ» نمیگوید «مُخْلِصین»! شیطان به مخلِصین دسترسی دارد ولی به مخلَصین أصلاً دسترسی ندارد. إین سه علم خیلی سنگین أست پس چرا إبلیس مطرود و جهنمی شد؟ علتش این بود که به علمِ خودش عمل نکرد! پیغمبرِ أکرم (ص) میفرمایند: جهنمیها از بوی تعفنی که از همۀ عذابها بیشتر رنجشان میدهد بخدا شکایت میکنند میگویند: ما هفت طبقۀ جهنم و هر چه عذاب بود را قبول کرده ایم این بوی تعفن را بردار أما خدا بر نمیدارد! این بوی تعفن برای عالم بی عمل است إین شخص میدانست أما عمل نکرد میدانست همسایه و خویشش یا یک مملکت به مشکل میخورد أما سکوت کرد هیچ تکانی نخورد. إبلیس به أبرار دسترسی ندارد در روایت میفرماید:«اِجْتِنابُ المَحارِمِ والاشتِمالُ علَى المَكارِمِ» أبرار به تمامِ أرزشهای إلهی آراسته أند این معنی أرزشِ أبرار أست تا جاییکه اولیا از خدا إلتماس میکنند در گرفتن جانمان ما را معیّتِ با أبرار قرار بده تا با آنها باشیم. خدا در قرآن میفرماید: «إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً» أبرار بطورِ دائم در بهشت هستند چون هیچ چیزی از نعمتهای بهشت «لاَ مَقْطُوعَةٍ وَ لاَ مَمْنُوعَةٍ» قطع و منع نمیشود! إینها همیشه از جامِ شربتی که با خوش بوترین گیاهِ آفریدۀ شدهٔ خدا در بهشت آمیخته شده مینوشند ولی ما نمیتوانیم مزهٔ آن شربت را إحساس کنیم. «عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا» چشمه ای عظیم و بی نظیر در بهشت است هر وقت دلشان بخواهد این چشمه را راه می أندازند و آبش با چه جریانِ زیبایی جاری میشود! إین أبرار مگر در دنیا چکار کرده اند؟ «يُوفُونَ بِالنَّذْرِ» همیشه به نذرشان وفا میکردند «وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا» واقعاً در دلشان از قیامتی که سختیِ آن فرا گیر أست واهمه داشتند رأسِ إین أبرار پنج تَنِ آلِ عبا هستند! «وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَ يَتِيمًا وَ أَسِيرًا» «يُطْعِمُونَ» فعل مضارع است یعنی تا وقتی زنده بودند دائم دستشان در إینکار بود إین نیست که این پنج نفرعاشقِ غذا بودند بلکه إینها در حالیکه خودشان به یک لقمه غذا نیازِ شَدید داشتند إنفاق کردند أما غذا در این سه شب با چه پولی تهیه شد؟ دخترِ پیغمبر به أمیرالمؤمنین عرض کرد: إمروز که روزه میگیریم إفطاری نداریم برو پنبه و پشم بگیر به أندازه ای می ریسم که خرجی إفطارِ إمشب را در بیاوریم فردا هم یک سوم دیگر میریسم و روز سوم هم همینجور! چون همۀ ما نذر کرده ایم که روزه بگیریم حضرتِ  زهرا (س) سه شبانه روز غذای مسکین، یتیم و أسیر را تهیه کرد أمیرالمؤمنین (ع) در آن چند روز هیچ پولی نداشتند که ألبته أگر به یک معدن إشاره میکرد درِ آن باز میشد و جواهر برایش بیرون میریخت أما نخواست! چون او و خانوده اش فقط خدا خواه بودند بعد از إطعامِ به  مسکین، یتیم و أسیر به اینها گفتند: یکوقت حسابِ این را نکنید که أگر وضعتان خوب شد غذای إمشبِ ما را تلافی کنید «إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَ لَا شُكُورًا» ما حتی از پروردگار هم پاداش نمیخواهیم و إفطاریمان را فقط برای رضایت خدا بشما سه نفر دادیم! إین أبرار که در سورهٔ آل عمران تا جزءِ آخرِ قرآن مطرح و در رأس أبرارِ إین پنج نفر هستند. 

خطبۀ دوم: 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی أشرف الأنبیاء والمرسلین حبیب إله العالمین أبی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلی آله الأطیبین الأطهرین المنتجبین. اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ َبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَ الْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
 دعای فرج..

 اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِيزاً. اَللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَکَ وَ سُنَّةَ رَسُولِکَ حَتّي لا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ ءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أَحَدٍ مِنَ الخَلْقِ..  
اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و اُخَوّفکم من عقابه. 
با درود و سلام بي پايان به روح معمار کبيرِ إنقلاب إسلامی إيران و دو فرزند گرانقدرش جمیع مؤمنين و مؤمنات، علما، صلحا، شهدای إنقلاب، شهيدانِ 8 سال دفاع مقدس، شهدای گمنام، شهدای مدافع حرم و وطن و أمنیت و سلامت 350 شهید خونين بال بخش لاریجان و با آرزوي طول عمر با عزت همراه با صحت و سلامتي براي مقام معظم رهبری در اين خطبه دوم خودم و همه شما عزیزان را توصيه ميکنم به تقوای إلهي و دوری از محرمات که بفرمایشِ مولای متقیان در حکمتِ 77 نهج البلاغه واى از كمبودِ توشه و درازى راه و دورى سفر و عظمت جايى كه وارد میشويم! 
نکاتِ این هفته نماز جمعه هشتم إسفند ماهِ سال 1404 را بمحضر شما نمازگزاران عزیزِ جمعه لاریجان عرضه میدارم. 
 نکتۀ أول:
دهمِ رمضان سالروزِ وفات اُمُّ المؤمنین حضرت خدیجه کبری (س) سالِ حُزن و أندوهِ  پیامبرِ أکرم (ص) را بمحضر همۀ شما دلدادگانِ أهلبیت عصمت و طهارت تسلیت و تعزیت عرض مینمایم. نَسَبِ شریفِ حضرت اُمّ ‌المؤمنین خدیجۀ کبری (س) با رسولخدا (ص) در «قُصَی‌ بن‌ كِلَاب» (جدّ چهارم پیامبر) بهم میرسند بنابر إین حضرت اُمّ ‌المؤمنین از ذُرّیۀ حضرت ابراهیم (ع) و دین «حنیف» داشته است «كانَ حَنِیفاً مُسْلِماً» آل عمران/67 در زمانِ جاهلیت إیشان سه لقب داشتند: «طاهره» «اُمّ الایتام» و «سیدة قریش». حضرت خدیجه کبری (س) حامی بزرگی برای پیامبر (ص) بودند و إمام سجاد (ع) در سفرِ إسارت با إفتخار خود را فرزند خدیجه کبری معرفی کردند. پیامبرِ أکرم (ص) فرمودند: « چهار زن وارد بهشت میشوند أول: حضرت مریم (س) دوم: حضرت آسیه همسر فرعون سوم: حضرت خدیجه کبری (س) چهارم حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها است.» این بانوی با عظمت در زمانِ جاهلیت که زن أصلا أرزشی نداشت از برجسته ترین شخصیتهای زمان و بسیار پاکدامن و طاهره و مبارکه و ثروتمند ترین زن جزیرة العرب بودند ولی هرگز ثروت باعثِ آلودگی و فسادِ إیشان نشد! خدیجه کبری (س) أولین بانویی بود که به پیامبر(ص) ایمان آوردند پیامبر در بسیاری از کارهای مهم با خدیجه کبری مشورت میکردند این بانوی بزرگوار تمام ثروت خود را صرفِ إسلام کردند و در همۀ سختیها در کنار پیامبر بودند و هرگز شُکوِه نداشتند حضرت خدیجۀ کبری برای حفظ و إنتشارِ دین خدا از مالِ کثیرِ خودش گذشت و خدا هم کوثر به إیشان عنایت کرد این معاملۀ با خداست در زمانی که همۀ ثروتها با چپاول و رِبا بدست میآمد أما کاسبی و تجارتِ إیشان حلال بود و ذره ای ظلم در آن دخیل نبود خدیجۀ کبری هنرِ دینداری و گذشت و فداکاری را بما آموختند! پیامبرِ أکرم (ص) در شأنِ إیشان فرمودند: «مثلِ خدیجه پیدا نخواهد شد در آن هنگام که مردم مرا تکذیب کردند تصدیق نمود و مرا با ثروت خود برای پیشرفت دین خدا یاری نمود. خدا بمن دستور داد خدیجه را به قصر زمرّدی که در بهشت دارد و هیچ رنج و زحمتی در آن نیست بشارت دهم.» کرامتِ إنسانی تنها در خلوت با خدا تثبیت نمیشود بلکه در خدمت به بندگانِ خدا آشکار میگردد که حضرت خدیجه تبلورِ عینی آن هست. 
نکتۀ دوم:
رئیس جمهور آمریکا بشدت در موردِ هر گونه ماجرا جوییِ نظامیِ گسترده علیه ایران به تردید افتاده است و به این نگرانی واقعی رسید که وقتی ایران حاضر نیست کوچکترین باجی بطرف آمریکایی بدهد تا بِزعم آنها أمنیتِ خود را تضمین کند تردیدی نیست که أگر جنگی نیز علیه این کشور راه بیفتد هیچ مماشاتی در مواجهه با تجاوزگر نشان نخواهد داد و هزینه‌ های سنگینی را به آن تحمیل خواهد کرد. مقاماتِ أرشدِ دولتِ آمریکا بطورِ کامل متوجه شده ‌اند که إیران قدرتی مستحکم است و بنای تسلیم شدن در برابر زیاده‌ خواهیهای آنها را ندارد و منافع و أمنیتِ ملی خود را از کسی گدایی نمیکند همین مسأله آمریکا و غرب را بیش از گذشته به وحشت أنداخته که مبادا ایران با إین موضعِ مقتدرانه به یک الگو برای دیگر کشورها و ملتهای جهان تبدیل شود! آنها سعی دارند کشورمان را در نقطۀ بُن ‌بست و ضعف نشان دهند و آنرا در موقعیتی بحرانی تصویر سازی کنند. مقاومتِ فعالِ إیران، آمریکا و بطور خاص رئیس جمهور این کشور را گیج و مستأصل کرده است بهمین دلیل بهیچ عنوان نباید از رسانه‌ ها و شانتاژهای تبلیغاتی غرب فریب خورد زمانی که ایران با إستدلال و حُسنِ نیت وارد گفتگو میشود روایتِ آمریکایی بر جنگ ‌طلبی ایران رنگ میبازد. تجربه نشان میدهد إعتماد کافی نیست و باید مذاکره را سخت طراحی کرد یعنی هیچ إمتیاز مهمی نباید قبل از نتیجۀ واقعی داده شود هر قدمِ إیران باید همزمان با رفعِ تحریمِ قابلِ لمس باشد و إمکان برگشت هم داشته باشد أگر غیر از إینها باشد بفرمایشِ رهبر معظم انقلاب مذاکره با آمریکا عاقلانه و هوشمندانه و شرافتمندانه نخواهد بود! رییس جمهور آمریکا زیاده‌ گویی و یاوه‌ گویی علیه ایران را ادامه میدهد ولی ما تهدید آنها را پاسخ داده و هشدارِ لازم را داده و إعلام کرده ‌ایم که هر گونه حماقتِ آنها هزینۀ سنگینی خواهد داشت. آرایشِ رسانه‌ های دشمن علیه ایران مثلِ برجسته ‌سازی إعتراضات در دانشگاه ها و مدارس تحمیلِ إنتخاب میانِ «تسلیم» یا «جنگ» با إیجاد نا امیدی و فرسایشِ روحی مردم است و ملت ایران بخوبی آگاه است که آمریکا بدنبال حل مشکل نیست! إیجادِ نا أمنی در دانشگاه، وقفه در رَوندِ علمی، بخطر افتادنِ جانِ دانشجویان و إلقای تصویرِ کشوری نا آرام پیامدهایی است که مستقیماً آیندۀ علمی کشور را هدف قرار میدهد! إعتراضِ دانشجویی بمعنای نقدِ یک مسئول، إنتقاد از یک تصمیم یا حتی طرح شعارهای تندِ سیاسی بخشی از حیاتِ طبیعی یک دانشگاهِ پویاست أما حملِ سلاحِ سرد، تخریب، توهین و رفتارهای خشونت ‌آمیز از دایرۀ إعتراض خارج و وارد قلمرو جُرم میشود. عدالتِ قضایی، برخوردِ قاطع با قانون ‌شکنانِ حرفه ‌ای و در عین حال گفتگو با بدنه دانشجویی ترکیبی است که میتواند از تکرار بحران جلوگیری کند.  
نکتۀ سوم:
پیشاپیش ولادتِ با سعادتِ کریمِ أهلبیت سبطِ أکبرِ پیامبر حضرت امام حسن مجتبی (ع) که بنام روز إحسان و نیکوکاری، روز إکرام و تکریمِ خیرین و روز ترویجِ فرهنگِ قرض ‌الحسنه نامگذاری شده أست را بمحضرِ همۀ شما مؤمنین و مؤمنات و إنسانهای کریم و با کرامت و خَیِّر و مُحسِن و نیکوکار تبریک عرض مینمایم و إین أیام فرصتِ خوبی برای ممارستِ کارهای نیک أست.
دعای زنده دلان صبح و شام یا حسن است
که موی تیره و روی سفید با حسن است.
به کفر گفت که دست حسن دوایی نیست
درست گفت برادر، خودِ دوا حسن است!
مَبین زِ نسلِ حسن هیچکس إمام نشد
به حُسن بینی أگر هر إمام را حسن است. ( از خودِ امام باقر و إمامان بعدش همه از نسلِ امام حسن (ع) هستند.)
حسین میشنوم هر چه یا حسن گویم
دو کوه هست ولی کوهِ بیصدا حسن است!
حسین نهی به قاسم دهد حسن دستور
زِ مَن بپرس که سلطانِ کربلا حسن است!
بخوان به نام پسر تا پدر دهد راهَت
بیا که کُنیۀ شیرِ خدا أباحسن است!

​​​​​​​