خطبه اول نماز جمعه شهرستان میاندورود به امامت حجتالاسلام و المسلمین غفاری به مناسبت ماه مبارک رمضان
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین، نحمده و نستعینه و نستغفره و نؤمن به و نتوکّل علیه، و نشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شریک له، و نشهد أنّ محمداً عبده و رسوله، اللهم صلّ و سلّم و بارک علی سیدنا و نبینا أبیالقاسم محمد و علی آله الطیبین الطاهرین المعصومین، سیما بقیةالله فی الأرضین.
اوصیکم عبادالله و نفسی بتقوی الله؛ تقوا، زاد راه مؤمن در مسیر بندگی و کلید قبولی اعمال در ماه ضیافت الهی است.
علیکم باقبال الاعمال؛ رمضان، مدرسه اخلاص و مراقبه
برادران و خواهران ایمانی! در آستانه و متن ماه مبارک رمضان، ماه نزول قرآن و ماه تهذیب نفس قرار داریم؛ ماهی که فرصت طلایی بازگشت به خویشتن و تجدید عهد با خدای متعال است. یکی از سرمایههای بزرگ این ماه، بهرهگیری از میراث گرانسنگ علمای ربانی و عارفان الهی در باب مراقبه و اخلاص است.
مرحوم آیتالله بهجت رضواناللهعلیه درباره کتاب شریف اقبال الاعمال تأکید میفرمودند: مطالعه همه آثار سید بن طاووس برای اهل علم لازم است و اگر کسی این کتاب را نداشته باشد، گویی از یک سرمایه معنوی بزرگ محروم است. ایشان توصیه میکردند هر مقدار از این کتاب که قابل مطالعه است بخوانید و هر مقدار که قابل عمل است، به اندازه حال و توان خود عمل کنید.
این سخن نشان میدهد که «اقبال الاعمال» صرفاً یک کتاب دعا نیست؛ بلکه برنامهای جامع برای سلوک عملی در ماههای عبادی، بهویژه رمضان است.
از سوی دیگر، عارف کامل، مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب شریف المراقبات درباره سید بن طاووس مینویسد که استادش میفرمود: «غیر از معصومین علیهمالسلام، کسی در علم مراقبت مانند او نیامده است.» این تعبیر نشان میدهد که سخنان سید بن طاووس درباره روزه و اخلاص، سخن یک فقیه صرف نیست، بلکه کلام یک مربی نفوس و طبیب دلهاست.
عیارسنجهای اخلاص در روزهداری
ای مؤمنان! روزه فقط گرسنگی و تشنگی نیست؛ روزه میدان سنجش اخلاص است. سید بن طاووس برای تشخیص روزه خالص از روزه آلوده به ریا، معیارهایی دقیق و کاربردی ارائه میکند که هر یک، چراغ راهی برای ما در این ماه مبارک است.
۱. شرم از نگاه بندگان یا خوف از نگاه خدا؟
اگر در پایان روز، در میان روزهداران صالح افطار میکنی، آیا از اینکه آنان کیفیت رفتار تو را ببینند شرم میکنی؟
اگر شرم تو از مردم بیشتر از توجهت به خداست، بدان که در نیت تو شائبه ریا وجود دارد. عبادتی که برای جلب قلوب مردم باشد، هرچند در ظاهر زیباست، اما در پیشگاه الهی کموزن است.
۲. شیرینی اطلاع مردم یا رضایت خدا؟
خود را بیازماییم؛ آیا دوست داریم دیگران بدانند که روزهایم تا احترام بیشتری ببینیم؟ اگر اطلاع مردم برای ما شیرینتر از اطلاع خداست، این یعنی بیماری قلبی. روزهای که برای دیده شدن باشد، «سقیم» است؛ زیرا عبد، باید خدا را ببیند نه نگاه دیگران را.
۳. همراهی با مردم یا تبعیت از خدا؟
اگر وقتی جمع زیادی روزهاند، ما هم با نشاط روزه میگیریم، اما در تنهایی یا در اقلیت، سستی میکنیم، باید بدانیم که انگیزه ما تبعیت از جمع است نه تبعیت از امر الهی. معیار، «اکثریت» نیست؛ معیار، «اراده ربّالارباب» است.
۴. عبادت از سر عشق یا معامله؟
آیا اگر ثواب و وعده بهشت و نجات از جهنم نبود، باز هم روزه میگرفتیم؟ روزه کامل آن است که انسان خدا را شایسته عبادت بداند، نه اینکه عبادت را فقط معاملهای برای پاداش تلقی کند. البته امید به ثواب و خوف از عقاب، مراتب اولیه ایمان است؛ اما عالیترین مرتبه آن است که عبد، خدا را به خاطر عظمت و جمالش عبادت کند.
۵. نشاط برای طاعت یا نشاط برای سفره؟
اگر نشاط ما در روزهداری به خاطر تنوع و کیفیت افطار است، نه به خاطر اطاعت خدا، این نشانه نقص در نیت است. مؤمن باید برای بندگی شاد باشد، نه صرفاً برای لذتهای پس از آن.
موانع استمرار نیت خالصانه
برادران و خواهران! اخلاص فقط در آغاز نیت نیست؛ استمرار آن مهمتر است.
مانع اول: دنیاطلبی در میانه راه
ممکن است بخشی از روز را با اخلاص روزه بگیریم، اما در میانه روز، با دیدن لذتهای دنیوی یا پیشنهادهای وسوسهانگیز، در دل آرزو کنیم که ای کاش زودتر روز تمام شود. سید بن طاووس میفرماید: اگر بندهای در خدمت شما چنین سستی میکرد، او را طرد میکردید؛ پس چگونه خود در برابر خدای متعال سستی میکنیم؟
مانع دوم: ریا در ترک روزه
گاهی افطار کردن فضیلت بیشتری دارد؛ مثلاً در روزه مستحبی اگر برادر مؤمنی دعوت کند یا روزه مانع انجام واجب مهمتری شود، باید افطار کرد. اما اگر به خاطر اینکه مردم نگویند چرا افطار کردی، به روزه ادامه دهیم، این عبادت برای مردم است، نه برای خدا؛ و این خطرناک است.
مانع سوم: غفلتهای جبراننشده
اگر امر دنیوی ناموجهی پیش آمد و نیت را تضعیف کرد، باید فوراً با توبه و استغفار، نیت را اصلاح کنیم. درِ توبه همیشه باز است و خداوند یاریگر بندگان صادق خویش است.
روزه نیکبختان
سید بن طاووس در پایان میفرماید: روزه حقیقی آن است که انسان خدا را از آن جهت که شایسته پرستش است عبادت کند؛ این «روزه اهل سعادت» است.
ای مردم مؤمن میاندورود! ماه رمضان، فرصت تبدیل روزه عادت به روزه عبادت است؛ فرصت تبدیل ظواهر به بواطن؛ فرصت تبدیل ریا به اخلاص؛ و فرصت بازگشت از خود به خدا.
بیاییم در این ماه مبارک، با مطالعه و عمل به معارف بزرگان، بهویژه آنچه در «اقبال الاعمال» و «المراقبات» آمده است، روزه خود را از یک تکلیف ظاهری به یک سلوک الهی تبدیل کنیم.
اللهم اجعل صیامنا صیام الصائمین، و قیامنا قیام القائمین، و نبّهنا فیه عن نومة الغافلین.
پروردگارا! به ما توفیق اخلاص در نیت، صدق در عبادت و ثبات در مسیر بندگی عنایت فرما.
خدایا! دلهای ما را از ریا و خودنمایی پاک گردان و ما را از اهل سعادت و رضوان خویش قرار ده.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
خطبه دوم نماز جمعه شهرستان میاندورود به امامت حجتالاسلام و المسلمین غفاری به مناسبت ماه مبارک رمضان
بسماللهالرّحمنالرّحیم
الحمدلله ربّ العالمین، نحمده و نستعینه و نستغفره و نتوکّل علیه، و نصلّی و نسلّم علی سیدنا و نبینا محمد المصطفی و علی آله الأطهار، سیّما بقیّةالله الأعظم ارواحنا فداه.
اوصیکم عبادالله و نفسی بتقوی الله؛ تقوا، معیار سنجش تصمیمها در لحظات حساس تاریخ است و ملتی که با تقوا حرکت کند، نه در میدان دچار غرور میشود و نه در دیپلماسی دچار انفعال.
برادران و خواهران مؤمن و انقلابی؛ بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید علی خامنهای در دیدار مردم آذربایجان شرقی، یک نقشهراه جامع برای عبور کشور از شرایط پیچیده کنونی بود؛ بیاناتی که هم درون را ترمیم کرد و هم پیام روشنی به بیرون مخابره نمود.
مهندسی آرامش و التیام زخمهای اجتماعی
نخستین محور این سخنان، التیام زخمهای حوادث اخیر بود. تأکید معظمله بر اینکه کشتهشدگان، «فرزندان ملت» هستند، تلاشی حکیمانه برای خنثیسازی پروژه «کشتهسازی» دشمن و جلوگیری از دو قطبیسازی جامعه بود. این نگاه، جامعه را از فضای انتقام و هیجان به سمت عقلانیت و همدلی سوق میدهد.
راهبرد «مهندسی آرامش» یعنی تبدیل تهدید به فرصت؛ یعنی مردم آرامش خود را حفظ کنند و مسئولان نیز وظیفه اصلاح اقتصادی و بهبود معیشت را با جدیت دنبال نمایند. این تقسیم نقش، شکلگیری یک عهد ملی تازه است؛ عهدی مبتنی بر اعتماد، مسئولیتپذیری و همبستگی.
بازدارندگی فعال؛ پیام روشن به دشمن
محور دوم، ارتقای بازدارندگی بود. هشدار صریح نسبت به توان انهدام ناوها و پایگاههای متخاصم، نشاندهنده آرایش آفندی و آمادگی کامل جمهوری اسلامی در برابر هرگونه خطای محاسباتی دشمن است. این سخن، تهدید نیست؛ بلکه اعلام واقعیت قدرت بازدارنده ایران است؛ قدرتی که معادلات منطقهای را تغییر داده و دشمن را از اقدام نسنجیده بازمیدارد.
مذاکره؛ از موضع انتخاب، نه اجبار
در موضوع مذاکره نیز، رهبر انقلاب با صراحت، مذاکره تحمیلی را رد کردند، اما اصل مذاکره را بهعنوان یک ابزار دیپلماتیک در صورت تغییر رفتار طرف مقابل نفی نکردند. این نگاه، معادله مذاکره را از «اجبار» به «انتخاب» تبدیل میکند.
درباره مذاکرات ایران و آمریکا باید چند نکته روشن باشد:
اولاً تجربه تاریخی نشان داده که آمریکا قابل اعتماد نیست؛ چه در پیمانها و چه در رفتار سیاسی. نقض تعهدات، خروج یکجانبه از توافقها و رفتارهای متناقض، سابقهای روشن دارد.
ثانیاً واقعیت این است که گزینه جنگ برای آمریکا پرهزینه و پرریسک است؛ هزینه سیاسی، اقتصادی و انسانی آن بالاست و دستاوردش تضمینشده نیست. بنابراین، جذابترین گزینه برای آنان دستیابی به توافقی نسبی است تا بتوانند آن را بهعنوان «دستاورد» معرفی کنند و هزینههای گذشته را توجیه نمایند.
ثالثاً ما نباید موضوع مذاکره را حیثیتی کنیم. جمهوری اسلامی ایران برای حفظ منافع ملی از همه ابزارهای مشروع خود استفاده میکند؛ چه دیپلماسی، چه میدان. اصل، تأمین عزت ملت و بهبود معیشت مردم است. اگر مذاکرهای صورت گیرد، از موضع قدرت و در چارچوب منافع ملی خواهد بود، نه از سر ضعف یا فشار.
افشای چهره واقعی تمدن غرب
در کنار این مباحث، تحولات اخیر در غرب نیز پرده از واقعیتهای تلخ برداشت. پرونده جفری اپستین، سرمایهدار آمریکایی، نمونهای از پیوند خطرناک قدرت، ثروت و فساد در بالاترین سطوح ساختار سیاسی غرب است. حضور چهرههای بانفوذ سیاسی و اقتصادی در چنین پروندههایی، نشان میدهد ادعای اخلاق و دموکراسی در آن تمدن تا چه اندازه با واقعیت فاصله دارد.
این رسوایی، برای جامعه آمریکا یادآور ماجرای رسوایی واترگیت است؛ هر دو نمونههایی از فساد در سطوح عالی قدرتاند که اعتماد عمومی را خدشهدار کردند. چنین پروندههایی نشان میدهد نظام سلطه، کرامت انسانی را نیز ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی میبیند.
اینها موارد استثنایی نیست؛ بلکه نشانهای از ساختارهایی است که در آن، رسانه، سیاست و حتی نهادهای عدالت، در برابر پول و قدرت، از کارکردهای ادعایی خود فاصله میگیرند.
تقدیر از خادمان امنیت
در پایان، لازم میدانم از زحمات فرمانده پیشین سپاه پاسداران در شهرستان جناب سرهنگ حسینی ، که سالها با اخلاص و مجاهدت در مسیر تأمین امنیت و آرامش مردم خدمت کردند، صمیمانه تقدیر و تشکر نمایم. امنیت امروز ما حاصل تلاشهای بیوقفه چنین مجاهدانی است.
همچنین برای فرمانده جدیدجناب سرهنگ امامی نژاد ، آرزوی توفیق، تدبیر، صلابت و خدمت خالصانه در مسیر پاسداری از انقلاب اسلامی و امنیت مردم شهرستان میاندورود را داریم. امیدواریم با همدلی و همکاری همه دستگاهها، شاهد ارتقای هرچه بیشتر امنیت و اقتدار منطقه باشیم.
برادران و خواهران عزیز؛ پیام امروز انقلاب اسلامی روشن است: ایران از موضع عزت سخن میگوید؛ در میدان مقتدر است و در دیپلماسی هوشمند؛ در داخل به دنبال آرامش و اصلاح است و در برابر دشمن، آماده و تهاجمی. با حفظ وحدت، تقویت اعتماد عمومی و پشتیبانی از خدمتگزاران صادق، میتوانیم از این پیچ تاریخی نیز سربلند عبور کنیم.
خدایا! ملت ایران را در سایه وحدت و بصیرت حفظ بفرما، مسئولان ما را در خدمترسانی موفق بدار، و دشمنان این ملت را مأیوس و ناکام گردان