خطبه اول نماز عبادی ـ سیاسی جمعه شهرستان میاندورود
به امامت حضرت حجتالاسلام والمسلمین غفاری
اوصیکم عبادالله و نفسی بتقویالله…
برادران و خواهران مؤمن! تقوای الهی، چراغ راه در فتنهها و معیار تشخیص حق از باطل در روزگار غبارآلود است. آنگاه که جبهه باطل، با تمام توان رسانهای، امنیتی و اقتصادی به میدان میآید، تنها ملتی پیروز است که اهل بصیرت، صبر و توکل باشد.
پرسش مهم این روزها آن است که این بار ایران چگونه از فتنه عبور کرد و پیروز شد؟
دشمن در طراحی جدید خود، جنگ را از میدان نظامی به میدان معیشت و روان جامعه کشاند. نخستین هدف، ایجاد قحطی و فروپاشی اقتصادی بود. بازگشت ارز حاصل از صادرات و واردات برخی کالاهای اساسی، با فشار مستقیم آمریکا و همراهی بانکهای خارجی ـ بهویژه در عراق و ترکیه ـ با مشکل جدی مواجه شد. حتی سرپلهای جاسوسی دشمن در پیامهای خود وعده یک «قحطی بزرگ» در دیماه را داده بودند. دولت برای خنثیسازی این پروژه، به ناچار سیاستهای جبرانی از جمله حرکت به سمت تکنرخی شدن ارز را در دستور کار قرار داد.
اما ریشه اصلی فتنه، فراتر از اقتصاد بود. افقهای بلند و سیاستهای کلان جمهوری اسلامی، دشمنان را به وحشت انداخته است. در رأس همه اهداف شوم آنان، هیچ آرزویی بالاتر از ضربهزدن به ستون خیمه انقلاب اسلامی، یعنی رهبری معظم انقلاب دیده نمیشود. طراحی آمریکاییها، الگوبرداری از مدلهای بیثباتسازی کشورها، نظیر ونزوئلا بود؛ اما جمهوری اسلامی با ارسال پیامهای روشن، مستقیم و غیرمستقیم، این توهم را درهم شکست. پیام ایران روشن بود: هرگونه تجاوز، کل منطقه را درگیر خواهد کرد. همین اراده بازدارنده، دشمن صهیونیستی را دچار شوک و عقبنشینی معنادار کرد. تحلیلگران مستقل نیز اذعان دارند که هدف نهایی این تحرکات، نه جنگ، بلکه تحمیل «مذاکره از موضع فشار» بود؛ هدفی که به فضل الهی ناکام ماند.
آنچه در دیماه رخ داد، جنگی تمامعیار و دو مرحلهای بود. جنگ شهری دیماه، دور دوم رویارویی با آمریکا و رژیم صهیونیستی بهشمار میرفت؛ جنگی که دور نخست آن با شکست دشمن پایان یافته بود و به فضل الهی، دور دوم نیز با آگاهی، صبر و حضور مردم بصیر ایران اسلامی به پیروزی انجامید.
در این حوادث، پروژه کهنه اما خشنِ «کشتهسازی» بار دیگر فعال شد؛ پروژهای که سالهاست توسط هستههای موساد و سیا دنبال میشود، اما این بار با قساوتی بیسابقه. هدف، ایجاد بستر برای مداخله مستقیم آمریکا و احیای رؤیای حمله به ایران بود. اما حضور کمنظیر و بهموقع مردم، بهویژه از ۲۰ دیماه و اوج آن در راهپیمایی عظیم ۲۲ دیماه، حقیقت میدان را روشن کرد و به تعبیر رهبر معظم انقلاب، کمر فتنه را شکست.
در این مسیر، هزینههای سنگینی نیز پرداخت شد؛ هزاران شهید مظلوم و مجروح، که سند جنایت تروریسم سازمانیافته و حامیان غربی آن است؛ اما این خونهای پاک، شجره خبیثه فتنه را رسواتر از همیشه ساخت.
امروز، همزمان با سالروز ولادت باسعادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام، باید به این حقیقت توجه کرد که راز «مصباحالهدی و سفینةالنجاة» بودن آن حضرت، در بریدن دل از دنیا و اتصال کامل به خداوند متعال است. زینت حقیقی انسان، نه در مظاهر فریبنده دنیا، بلکه در ایمان است؛ ایمانی که انسان را ذیل ولایت الهی قرار میدهد و او را از ولایت طاغوت رها میسازد.
قرآن هشدار میدهد که سازش با باطل، انسان را همسرنوشت با آن میکند. رنجها و دردها نیز به اندازه تعلقات ماست؛ و هر چه دل آزادتر، تحمل سختیها آسانتر. شهدای کربلا، چون دل به دنیا نبسته بودند، درد را احساس نکردند و در اوج بلا، به قله سعادت رسیدند.
در ادامه مسیر اهلبیت علیهمالسلام، امام سجاد علیهالسلام با جریان خطرناک «معنویتهای بدلی» مقابله کردند؛ همان جریانهایی که طاغوتها برای حذف معنویت حقیقی، آنها را بزک میکنند. حضرت، باب معنویت ناب، عقلانی و ولایتمحور را گشودند و دکانداران دیننما را رسوا ساختند.
دو راهبرد بزرگ امام سجاد علیهالسلام، یعنی احیای معنویت اصیل و بازگرداندن مرجعیت دینی اهلبیت علیهمالسلام، زیربنای یک حرکت تمدنی شد؛ راهبردی که انقلاب اسلامی نیز دقیقاً بر همان اساس شکل گرفت. امام خمینی(ره) با تکیه بر همین منطق، مردم را به میدان آورد و نشان داد که اشک، دعا، هیئت و معنویت، نه مانع حرکت اجتماعی، بلکه موتور محرک انقلاب و مقاومت است.
امروز نیز گفتمان مقاومت، میراث همان راهبردهاست؛ گفتمانی که منطقه بعثت انبیاء را به جبههای زنده و پویا تبدیل کرده و هدف نهاییاش، بازاحیای تمدن نبوی و حاکمیت صالحان بر زمین است.
خطبه دوم نماز عبادی ـ سیاسی جمعه شهرستان میاندورود
به امامت حضرت حجتالاسلام والمسلمین غفاری
اوصیکم عبادالله و نفسی بتقویالله…
برادران و خواهران ایمانی!
در آستانه ماه شریف شعبان، ماه رحمت، مغفرت و آمادگی برای ورود به ضیافت عظمای رمضان قرار داریم؛ ماهی که در روایات، از آن بهعنوان مقدمهساز قرب الهی و ماه پیامبر اعظم صلیاللهعلیهوآله یاد شده است. ماهی که دلها باید صیقل داده شود و جانها برای لقاءالله مهیا گردد.
در روایتی نورانی، داوود رقی از امام صادق علیهالسلام سؤال میکند: برترین عمل در ماه شعبان چیست؟ حضرت با صراحت میفرمایند: صدقه و استغفار. و سپس وعدهای شگفت میدهند؛ اینکه صدقهای که در این ماه داده میشود، در دستگاه الهی چنان پرورش مییابد که در قیامت، به اندازه کوه اُحد به صاحبش بازگردانده میشود. این بیان، نشاندهنده نگاه تربیتی اسلام است؛ اینکه حتی عمل کوچک، اگر در زمان و نیت درست انجام شود، میتواند به سرمایهای عظیم در آخرت بدل گردد.
در کنار صدقه و استغفار، یکی از مؤثرترین و پرثمرترین اذکار این ماه، ذکر شریف صلوات است. امام صادق علیهالسلام میفرمایند: در ماه شعبان تا میتوانید بر پیامبر و آل او صلوات بفرستید؛ چرا که این ماه، ماه شفاعت است و پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله شفیع کسانی است که در این ماه بر او درود میفرستند. صلوات، تنها یک ذکر زبانی نیست؛ حقیقتی عمیق و راهی برای اتصال به جریان شفاعت و نورانیت است.
قرآن کریم، با تعبیر بلندی میفرماید: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلَائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ…»؛ خداوند و فرشتگانش بر پیامبر صلوات میفرستند و مؤمنان نیز به این امر دعوت شدهاند. این آیه نشان میدهد که صلوات، همصدایی با آسمان است و قرار گرفتن در مدار ذکر الهی.
در آیات قرآن، داستان بنیاسرائیل و فرمان ورود آنان به شهر مقدس با حالت سجده و ذکر «حِطَّه» بیان شده است؛ درخواستی برای ریخته شدن گناهان. روایات اهلبیت علیهمالسلام این حقیقت را برای امت اسلامی چنین تفسیر میکنند که راه نجات از حیرتها، لغزشها و سرگردانیها، ورود از باب خلیفةالله است. ائمه اطهار علیهمالسلام فرمودند: «ما باب حطه شما هستیم؛ هر که از این در وارد شود نجات مییابد».
برای امت پیامبر، آن سجده و آن حِطّه، امروز در قالب صلوات بر محمد و آل محمد جلوه کرده است؛ صلواتی که نشانه تسلیم، تواضع، ولایتپذیری و عبودیت است. به همین دلیل است که در روایات آمده، هیچ چیزی در میزان اعمال، سنگینتر از صلوات بر محمد و آل محمد نیست و نماز بدون صلوات، ناقص و بیاثر خواهد بود.
برادران و خواهران عزیز!
صلوات، ظاهر و باطنی دارد. ظاهر آن، ذکر شیرین نامهای مقدس پیامبر و اهلبیت علیهمالسلام است؛ و باطن آن، «تسلیمِ تسلیماً»؛ یعنی هماهنگی دل، اندیشه، اخلاق و عمل با ولایت الهی. صلواتی اثرگذار است که انسان را از ظلمات به نور منتقل کند، او را اهل صدق، اخلاق و مسئولیتپذیری بسازد.
در این روزها و شبهای ماه شعبان، قدر صلواتهای مأثوره، صدقههای پنهان و استغفارهای خالصانه را بدانیم. اینها توشه راه ما برای ورود به ماه رمضان و سرمایه نجات ما در روزی است که هیچ مالی و مقامی جز عمل صالح سودی نخواهد داشت.
در پایان، از خدای متعال میخواهیم دلهای ما را به نور ولایت اهلبیت علیهمالسلام روشن بدارد، توفیق بهرهمندی حقیقی از ماه شعبان را به ما عنایت فرماید و ما را از اهل صدقه، استغفار و صلوات دائمی بر محمد و آل محمد قرار دهد.
والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته
اللهم صلّ علی محمد و آل محمد