خطبه اول نماز عبادی ـ سیاسی جمعه دوم آبانماه شهرستان میاندورود
به امامت حضرت حجتالاسلام و المسلمین غفاری (دامت برکاته)
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله نحمده و نستعینه و نستغفره و نتوکل علیه، و نصلی و نسلم علی حبیبه المصطفی محمدٍ و آله الطیبین الطاهرین المعصومین.
اوصیکم عبادالله و نفسی بتقوی الله.
ای مؤمنان! تقوا، چراغ راه مؤمن و زاد و توشهی سفر آخرت است. هرکس در پرتو تقوا حرکت کند، خداوند او را از لغزشها محفوظ میدارد و از ظلمات گمراهی نجات میبخشد.
برادران و خواهران ایمانی!
در تاریخ پر افتخار اسلام، رویدادهایی درخشیدند که درس عقل، صبر و تدبیر به امت اسلامی دادند. یکی از آن رویدادهای بزرگ، پیمان صلح حدیبیه است؛ حادثهای که در ظاهر رنگ عقبنشینی داشت، اما در حقیقت، فتحی عظیم و مقدمهای برای گسترش اسلام در سراسر جزیرهالعرب بود.
رسول خدا صلّی الله علیه و آله، در سال ششم هجری با جمعی از مسلمانان برای انجام عمره راهی مکه شدند، اما قریش مانع ورود ایشان گردید. مسلمانان در کنار درختی بیسایه گرد آمدند و با فریاد «السمع و الطاعه» با پیامبر خویش بیعت کردند تا تا پای جان در دفاع از اهداف الهی استقامت ورزند. این بیعت، در تاریخ به نام بیعت رضوان ماندگار شد و قرآن کریم دربارهی آن فرمود:
«لَقَدْ رَضِیَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ إِذْ یُبَایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ...»
در همان هنگام، سهیل بن عمرو به عنوان نمایندهی قریش برای مذاکره و صلح نزد پیامبر آمد. رسول خدا که همواره طالب صلح و آرامش بود، پیشنهاد گفتوگو را پذیرفت و حضرت علی علیهالسلام مأمور نگارش متن صلحنامه گردید. اما از همان آغاز، دلهای مؤمنان سخت آزرده بود، چراکه شرایط پیمان به ظاهر به سود قریش بود؛ مسلمانان باید بازمیگشتند، عمره را به سال بعد موکول میکردند و هر تازهمسلمانی که از مکه میگریخت، باید بازگردانده میشد.
در این میان، چهرههایی چون عمر بن خطاب از شدت غیرت دینی به خشم آمدند و پرسیدند: «چگونه است که ما بر حقیم و آنان بر باطل، اما در پیمان چنین ذلیل مینماییم؟»
پیامبر اکرم با آرامشی الهی پاسخ فرمود:
«من بنده خدا و رسول اویم، هرگز از فرمان پروردگار سرپیچی نخواهم کرد. این پیمان نیز به اذن خداوند است و بزودی خواهید دید که همین صلح، مایهی فتح و عزت شما خواهد بود.»
آری، برادران و خواهران گرامی!
همان صلحی که در نگاه ظاهری شکست مینمود، زمینهساز فتح مکه و عزت اسلام گردید. خداوند وعدهاش را محقق ساخت و مسلمانان پس از مدتی با شکوهی بینظیر وارد مکه شدند و در برابر خانه خدا به سجدهی شکر افتادند.
از دل همین پیمان، صبر و وفاداری به عهد الهی، جلوهای بیبدیل یافت. وقتی «ابوجندل» و «ابوبصیر» در بند ظلم قریش فریاد استغاثه سردادند، پیامبر با قلبی آکنده از اندوه فرمود:
«ای ابوجندل، صبر پیشه کن، خداوند برای تو و همهی مظلومان راه نجاتی قرار خواهد داد.»
و چه زیبا آن وعده تحقق یافت؛ چراکه مقاومت آنان و همراهانشان، سرانجام قریش را به عقبنشینی و لغو شرط بازگرداندن تازهمسلمانان واداشت.
در ادامهی تاریخ، هنگامی که قریش با حمایت از طایفه بکر پیمان را شکست و به طایفه خزاعه، همپیمان مسلمانان، حمله کرد، عمرو بن سالم خزاعی با چهرهای غمبار خود را به مدینه رساند و در حضور رسول خدا صلّی الله علیه و آله گفت:
«یا رسولالله! قریش عهد خود را شکسته و ما را به خون کشیدهاند.»
پیامبر فرمود:
«ای عمرو، یاری شدی»
و این جمله، سرآغاز حرکتی شد که به فتح مکه و عزت نهایی امت اسلام انجامید.
برادران و خواهران مؤمن!
صلح حدیبیه به ما میآموزد که در مسیر حق، گاه عقبنشینیِ ظاهری، مقدمهی پیروزی بزرگ است. تدبیر، حلم، وفاداری و اعتماد به وعدهی خدا، کلیدهای فتوحات الهیاند.
بیصبری، تندخویی و نگاه سطحی به حوادث، امت را از برکات الهی محروم میسازد.
از این واقعه باید بیاموزیم که هرگاه در جامعه با چالش و سختی مواجهیم، نگاهمان باید به تدبیر رسول خدا باشد؛ او که در سختترین شرایط، صبر و توکل را برگزید و با آرامش، مسیر عزت را گشود.
امروز نیز امت اسلامی اگر به وحدت، صبر و بصیرت تمسک جوید و در سایهی ولایت، راه پیامبر را ادامه دهد، بیتردید خداوند فتحی بزرگ و نصری قریب برای این امت مقدر خواهد ساخت.
اللهم اجعلنا من المتمسکین بولایتهم و السائرین علی نهجهم.
اللهم وفقنا لما تحب و ترضی، و ثبتنا علی دینک و طاعتک.
أقول قولي هذا و أستغفر الله لي و لکم، فاستغفروه إنه هو الغفور الرحیم.
خطبه دوم نماز عبادیـسیاسی جمعه دوم آبانماه شهرستان میاندورود
به امامت حجتالاسلام و المسلمین غفاری (دامت برکاته)
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد، و علی آله الطیبین الطاهرین، و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین.
اوصیکم عباد الله و نفسی بتقوی الله.
برادران و خواهران ایمانی!
در خطبه دوم، سخن از مسائل مهم سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه است. امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند فهم عمیق از جایگاه رهبری، مقاومت و امید در مسیر انقلاب اسلامی هستیم.
فرامتن بیانات دشمنشکن و امیدآفرین امام خامنهای (حفظهالله)
رهبر معظم انقلاب اسلامی، در سخنان اخیر خود، بار دیگر با حضور علنی و صلابت همیشگی، نشان دادند که جمهوری اسلامی و رهبر آن، در برابر عملیات روانی دشمنان هرگز عقب نمینشیند.
در هفتههای پس از جنگ ۱۲ روزه، رسانههای دشمن تلاش کردند چنین القا کنند که «رهبری دیگر نمیتواند به شکل علنی در میان مردم حضور یابد»؛ اما همانگونه که دیدیم، حضور علنی، آرام، و مقتدرانه ایشان، پاسخی قاطع و دشمنشکن به این جنگ روانی بود.
این حضور، تنها یک عمل نمادین نبود؛ بلکه تکیهگاهی برای آرامش روانی ملت ایران بود. دشمنان میدانستند که تا وقتی مردم ایران آرام و امیدوارند، هیچ تهاجمی نتیجه نخواهد داد. پس هدف اصلیشان نه خود رهبری، بلکه روحیه ملت بود.
اما رهبر انقلاب با این رفتار حکیمانه، دلها را مطمئن و جامعه را آرام ساختند.
تثبیت راهبرد «یأس اسرائیل» و خروج جامعه از فضای جنگ
رهبر معظم انقلاب در همان سخنرانی، راهبرد بسیار مهمی را مطرح فرمودند:
راهبرد «یأس اسرائیل»؛ یعنی ناامید کردن دشمن از تحقق اهدافش.
وقتی اسرائیل مأیوس شود، دیگر انگیزهای برای آغاز جنگ ندارد. اگر جامعه به این یقین برسد که دشمن در بنبست است، ترس از دلها میرود.
این همان نکتهای است که رهبر معظم انقلاب بارها تأکید کردهاند:
«دشمن از ما مأیوس شود، جنگ تمام است.»
برادران و خواهران عزیز!
ما امروز در مرحلهای هستیم که به یاری خداوند، دشمن صهیونیستی و حامیانش به یأس رسیدهاند. جنگ ۱۲ روزه، نشانه روشن همین واقعیت بود.
جنگ ۱۲ روزه؛ نقطه عطف عزت ایران
جنگ ۱۲ روزه، فقط یک نبرد نظامی نبود؛ بلکه آزمونی بزرگ برای ملت ایران بود.
در حالی که دشمنان با تمام توان به دنبال فشار و تهدید بودند، این ملت مؤمن و مقاوم، با وحدت و صلابت از آن عبور کرد.
امروز، به اعتراف مقامات رژیم صهیونیستی و غرب، ایران از این نبرد قویتر، محبوبتر و عزتمندتر بیرون آمده است.
چهره ایران در افکار عمومی جهان، چهرهی کشوری است که به تنهایی در برابر ابرقدرتها ایستاده و آنان را وادار به عقبنشینی کرده است.
در مقابل، چهره اسرائیل بیش از هر زمان منفور شده است. در اروپا و حتی در قلب غرب، مردم پرچم ایران را بالا میبرند و پرچم اسرائیل را میسوزانند.
این یعنی تغییر بزرگ در معادلات جهانی؛ ایران، امروز الهامبخش ملتهای مظلوم و جنبشهای آزادیبخش جهان است.
این جنگ، پروژهی چند دههای دشمن برای تضعیف ایران را با شکست کامل مواجه کرد و نشان داد که ایران نهتنها قابل تهدید نیست، بلکه به قدرتی تعیینکننده در منطقه و جهان تبدیل شده است.
امید؛ راهبرد اصلی رهبری و رمز پیروزی انقلاب
رهبر معظم انقلاب همواره بر محوریت امید تأکید دارند.
ایشان میفرمایند: «بدبینی، ناامیدی و یأس، بزرگترین سلاح دشمن است.»
امروز باید باور کنیم که توان نظامی، علمی و فرهنگی ملت ایران، دشمن را از هرگونه حمله و تجاوز بازداشته است.
ما کشوری هستیم که با ایمان، مقاومت و تکیه بر وعده الهی، به نقطهای از اقتدار رسیدهایم که هیچ قدرتی جرأت تجاوز به آن ندارد.
پس ای مؤمنان!
وظیفه ماست که در جبهه فرهنگی، اجتماعی و رسانهای نیز همانند رزمندگان در میدان نبرد، امید را زنده نگه داریم.
هر معلم، هر روحانی، هر جوان انقلابی باید پرچمدار امید در جامعه باشد.
روز پرستار و ولادت حضرت زینب کبری (س)
در آستانهی پنجم جمادیالاول، میلاد با سعادت حضرت زینب کبری سلاماللهعلیها را گرامی میداریم؛ بانویی که قهرمانِ صبر، شجاعت و پیامرسانی بود.
این روز را روز «پرستار» نامیدهاند؛ زیرا زینب (س) پرستار زخمهای کربلا و نگهبان نهضت حسینی بود.
اما همانگونه که بزرگان گفتهاند، حیف است که زینب کبری را تنها «پرستار بیمار» بخوانیم.
او پرستار نهضت و پرچمدار انقلاب حسینی بود؛
اگر زینب نبود، خون حسین (ع) در کربلا دفن میشد و صدای «هَلْ مِن ناصرٍ یَنصُرُنی» به گوش تاریخ نمیرسید.
او بود که با پیام خود، کاخ یزید را به لرزه انداخت و اسلام را زنده نگه داشت.
امروز نیز پرستاران ما، با الهام از صبر و ایمان زینبی، در سنگر خدمت و ایثار ایستادهاند. از تلاشهای آنان در حفظ سلامت جامعه صمیمانه قدردانی میکنیم.
روز نوجوان و یاد شهید فهمیده
و در پایان، این هفته مصادف است با هشتم آبانماه، روز نوجوان؛ یادآور رشادت نوجوان سیزدهسالهای که نامش در تاریخ جاودانه شد: شهید محمدحسین فهمیده.
او با ایمان و شجاعت، خود را زیر تانک دشمن انداخت تا از کشورش دفاع کند.
امام خمینی (ره) فرمودند:
«رهبر ما آن طفل سیزدهسالهای است که با قلب کوچک خود، بزرگترین دشمن را هدف گرفت.»
این روز، فرصتی است تا به فرزندانمان بیاموزیم که عزت و استقلال این سرزمین، مرهون ایثار نوجوانانی است که جانشان را در راه خدا فدا کردند.
امروز، رسالت ما این است که نسل نوجوان را با ایمان، امید و روحیه جهاد تربیت کنیم؛
چرا که آینده انقلاب در دستان آنان است.