اُوصِيكُم عِبادَاللّه و نفسی بتَقوَى اللّه فإنّها خَيرُ ما تَواصَى العِبادُ بهِ و خَيرُ عَواقِبِ الاُمورِ عِندَاللّه
نام دیگر سوره محمد (صلی الله علیه و آله) سوره قتال (جنگ) است؛ چراکه در بحبوحه جنگ اُحد نازل شده و در بیشتر آیات آن به مسئله جهاد پرداخته شده است
دراین سوره یک مقایسه جالبی بین اعمال کفار ومومنین کرده است.
می فرماید:«الَّذینَ کَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبیلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ» (محمد: 1)
خداوند کار و تلاش کفار را بیاثر میکند: کسانى که کافر شدند و مردم را از راه خدا بازداشتند خداوند اعمالشان را به نابودى و تباهی مىکشاند، بیاثر و حبط مىکند و از رسیدن به مقصد و هدف بازمیدارد-.
همانطور که ابوسفیان بسیار هزینه کرد اما نتیجه نگرفت،
در دوران ما هم آمریکا هفت7 تریلیون دلار در منطقه جنوب غرب آسیا هزینه کرده است اما نتیجهای نگرفت.
رژیم صهیونیستی هم در جنگ حاضرکلی هزینه کرد اما نتیجه ای نگرفت.
در نقطه مقابل کفار،
اقدامات مؤمنین است که در آیه دوم این سوره مىفرماید:
(وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ کَفَّرَ عَنْهُمْ سَیئاتِهِمْ وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ).
"کسانى که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، و به آنچه بر پیغمبر نازل شده که حق است و از سوى پروردگار است نیز ایمان آوردند خداوند گناهانشان را مىبخشد و کارشان را در دنیا و آخرت اصلاح مىکند"
واقعیت این است که بدون ایمان به حضرت، هرگز ایمان به خدا تحقق نمىیابد.
اصلیترین «ما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ»، اصل امامت و ولایت است:
«یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ» (مائده: 67).
تعبیر شریف «وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ» (در حالى که آنچه بر پیامبر (ص) نازل شده حق است)، به این معنا است که ایمان مؤمنین راستین، بىحساب و بىدلیل نیست، بلکه چون حق را در آن تشخیص دادهاند ایمان آوردهاند.
خدای متعال در مقابل کیفرى که براى کفار مقرر فرموده
(أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ)،
دو پاداش براى مؤمنان ولایتمدار بیان مىکند
اول: پوشاندن لغزشها و بخشودگى خطاهایى است که به هر حال هر انسان غیر معصومى از آن خالى نیست.
و دوم: اصلاح بال" (سر و سامان دادن به تمام شئون زندگى و امور سرنوشتساز) است. کفر، سبب تباهى عمل، و ایمان و عمل صالح، سبب اصلاح عمل مىگردد.
این بیان الهی، تاریخ انقضاء ندارد: «إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ( ع )مَا بَالُ الْقُرْآنِ لَا یزْدَادُ عِنْدَ النَّشْرِ وَ الدِّرَاسَةِ إِلَّا غَضَاضَةً فَقَالَ لِأَنَّ اللَّهَ لَمْ ینْزِلْهُ لِزَمَانٍ دُونَ زَمَانٍ وَ لَا لِنَاسٍ دُونَ نَاسٍ فَهُوَ فِی کُلِّ زَمَانٍ جَدِیدٌ وَ عِنْدَ کُلِّ قَوْمٍ غَضٌّ إِلَى یوْمِ الْقِیامَةِ» (عیون أخبار، ج2، ص87).
از این رو، همانگونه که مؤمنان صدر اسلام با اینکه از نظر تسلیحات و تعداد نفرات کمتر بودند اما خداوند آنان را بر دشمنانشان پیروز کرد؛ امروز هم اگرچه تسلیحات جبهه باطل
(آمریکا و رژیم صهیونیستی) و نفراتشان بیش از ما بود اما خداوند ما را پیروز کرد.
دلیل این نصرت الهی آن است که مؤمنان در مسیر حقاند و کفار در مسیر باطل؛
«ذلِکَ بِأَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا اتَّبَعُوا الْباطِلَ وَ أَنَّ الَّذینَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَبِّهِمْ کَذلِکَ یَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثالَهُم» (محمد: 3).
حق و باطل، مانند آب شیرین و شور است که تا قیام قیامت در جریان است.
«رگ رگ است این آب شیرین و آب شور/
در خلائق میرود تا نفخ صور».
امروز دشمنان ما برای خود بمب اتم را میپسندند اما برای ما انرژی هستهای صلحآمیز را هم نمیپسندند.
خودشان را نژاد برتر و صاحب عالم و دیگران را نژاد درجه دو و حیوان میانگارند.
بیمارستان و مدرسه و مسجد و مناطق مسکونی ما را برای خود اهداف مشروع میدانند، اما برای ما، حمله به مراکز نظامی خود را هم تجاوز میانگارند.
اماکار شهداء، ثمربخشترین کارهای عالم
کار شهدای جهاد بینتیجه نمیماند و به ثمر خواهد رسید؛ «وَالَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللَّهِ فَلَنْ یُضِلَّ أَعْمالَهُمْ سَیَهْدیهِمْ وَ یُصْلِحُ بالَهُم» (محمد: 4 – 5)- کسانى که در راه خدا کشته شدند خداوند اعمالشان را هرگز نابود نمىکند آنها را به مقامات عالیه، و فوز بزرگ، و رضوان اللَّه هدایت مىکند و وضع حال آنها را اصلاح مىنماید. آرامش روح و اطمینان خاطر و نشاط معنویت و روحانیت به آنها مىبخشد، و هماهنگ با صفا و معنویت فرشتگان الهى که با آنها همدمند مىسازد؛ و در جوار رحمتش آنها را به ضیافت خویش دعوت مىکند-.
زحمات و رنجها و ایثارهاى شهدا از میان نمىرود، همه در پیشگاه خدا محفوظ است، در این دنیا نیز آثار فداکاریهاى آنها باقى مىماند، هر مسلمانى در پیشگاه خدا سر به سجده مىنهد از برکت فداکارى آنان است، زنجیرهاى اسارت با زحمات آنها درهم شکسته شده و آبرو و عزت مسلمین مرهون آنها است. همانگونه که خون شهدای صدر اسلام مانند حضرت حمزه سید الشهداء (ع) بیثمر نماند و باعث پیروزیهای چشمگیر بعدی شد؛ خون شهدای بزرگ ما همانند سردار سلامی و باقری و حاجیزاده هم باعث شتاب در این حرکت و پیروزی نهایی خواهد شد.
جهاد، بهترین عرصه رشد انسانها
اگر خدا میخواست خودش از این دشمنان سفاک انتقام میگرفت، اما او میخواهد شما را بیازماید؛
«وَ لَوْ یشاءُ اللَّهُ لاَنْتَصَرَ مِنْهُمْ وَ لکِنْ لِیبْلُوَا بَعْضَکُمْ بِبَعْضٍ وَ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللَّهِ فَلَنْ یضِلَّ أَعْمالَهُمْ» (محمد: 4).
این بیان در حقیقت فلسفه جنگ و نکته اصلى درگیرى حق و باطل است، در این پیکارها صفوف مؤمنان واقعى و آنها که اهل عملند از اهل سخن جدا مىشوند. استعدادها شکوفا مىگردد، و نیروى استقامت و پایمردى زنده مىشود، و هدف اصلى زندگى دنیا که آزمودگى و پرورش قدرت ایمان و ارزشهاى دیگر انسانى است تامین مىگردد.
اگر مؤمنان کنارى مىنشستند و سرگرم زندگى تکرارى روزانه بودند، و هر موقع گروه مشرک و ظالمى قیام مىکرد خداوند با نیروى غیبى و از طریق اعجاز آنها را درهم مىکوبید، جامعهاى بىارزش، خمود، سست، ضعیف و ناتوان به وجود مىآمد که از ایمان و اسلام نامى بیشتر نداشت.
خلاصه اینکه خداوند براى استقرار آئینش نیازى به پیکار ما ندارد، این ما هستیم که در میدان مبارزه با دشمن پرورش مىیابیم و نیازمند به این پیکار مقدسیم.
جهاد صحنه ابتلای امتها است و هر قدر امتی بزرگتر باشد، ابتلائاتش هم بزرگتر است. تا کسی ظرفیت بالایی نداشته باشد، ابتلائات بزرگ را به او نمیدهند. این آزمایش بزرگ برای ملت ایران نشانه ظرفیت بالای این ملت برای انجام یک کار تمدنی بزرگ است. صحنه جهاد با صهیونیستها بزرگترین صحنه جهاد دوران معاصر است، زیرا پیشرفتهترین تسلیحات را در اختیار دارند و از حمایت بزرگترین قدرتها برخوردارند.
بشارت بزرگ خدای متعال
خداونددر آیه هفتم همین سوره، میفرماید:
(یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ ینْصُرْکُمْ وَ یثَبِّتْ أَقْدامَکُمْ).
اى اهل ایمان، اگر خدا را یارى کنید شما را یارى مىکند، و گامهایتان را استوار میکند
با اینکه قدرت خداوند بىپایان است، و قدرت مخلوقات در برابر او بسیار ناچیز، ولى باز تعبیر به یارى کردن خداوند مىکند، تا اهمیت مساله جهاد و دفاع از آئین حق را روشن سازد، و تعبیرى از این با عظمتتر براى این موضوع پیدا نمىشود.
روش «ینْصُرْکُمْ» (خدا شما را یارى مىکند) به این صورت است که به لحاظ انفسی در قلب مؤمنین نور ایمان و آرامش، در اراده آنها قدرت، در فکر آنها امید ایجاد میکند
و لحاظ آفاقی فرشتگان را به یارى مىفرستد، حوادث را به نفع آنها تغییر مسیر مىدهد، قلوب مردم را به آنها متمایل مىکند، سخنان آنها را نافذ، فعالیتهایشان را پر ثمر مىسازد، و خلاصه یارى خدا جسم و جان و درون و برون را احاطه مىکند. اما در میان تمام این شیوههای یارى، بر " ثبات قدم" تاکید شده است، چرا که ایستادگى در برابر دشمن مهمترین رمز پیروزى است، و پیروزمند جنگها آنها هستند که ثبات و استقامت بیشترى نشان مىدهند. همانطور که در ماجرای جنگ طالوت و جالوت، یاران اندک طالوت هنگام رویارویی در برابر انبوه دشمن گفتند: "رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَینا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِینَ".
فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ، "یاران طالوت" لشکر نیرومند "جالوت" را به فرمان خدا شکست دادند".
«إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ الْمَلائِکَةُ» (فصلت: 30).
توجه به سنت استبدال
آخرین آیه این سوره، چنین هشدار میدهد: «وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا یسْتَبْدِلْ قَوْماً غَیرَکُمْ ثُمَّ لا یکُونُوا أَمْثالَکُمْ» (محمد: 38) –
اگر از مسیر ایمان، اطاعت از ولیّ الهی، جهاد و یاری خدا روىگردان شوید، خدا این ماموریت را به گروه دیگرى مىسپارد گروهى که همانند شما نخواهند بود.
روند تحقق اراده الهی هرگز متوقف نمیماند، اگر شما به اهمیت موقعیت خود پى نبرید، و این رسالت عظیم را نادیده بگیرید، خداوند قوم دیگرى را برمىانگیزد و این رسالت عظیم را بر دوش آنها مىافکند، قومى که در ایثار و فداکارى و بذل جان و مال و انفاق فى سبیل اللَّه به مراتب از شما برتر و بالاتر باشند! این تهدید بزرگى است که نظیر آن در آیه 54 سوره مائده نیز آمده است:
«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا مَنْ یرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَسَوْفَ یأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ یحِبُّهُمْ وَ یحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْکافِرِینَ یجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ لا یخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ».
اکثر مفسران نقل کردهاند که بعد از نزول این آیه جمعى از اصحاب رسول خدا (ص) عرض کردند: "من هؤلاء الذین ذکر اللَّه فى کتابه؟ " این قومی که ازش حرف می زنید کدام قوم است؟؟
پیامبر (ص) دست بر شانه سلمان گذاشتند و فرمود:
"هَذَا وَ قَوْمُهُ وَ الَّذِی نَفْسِی بِیدِهِ لَوْ کَانَ الْإِیمَانُ مَنُوطاً بِالثُّرَیا لَتَنَاوَلَهُ رِجَالٌ مِنْ فَارِسَ" (الصافی، ج5، ص32).
اهمیت مضاعف ولایتپذیری در شرایط حساس
در این سوره امر صریح الهی این است که: «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَکُم» (محمد: 33).
امر «أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ» پنجبار در قرآن آمده است
. حساسیت امر «أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ» در این موضوع بخصوص و موقعیت حساس، کاملا بدیهی و قابل درک است. لذا در وضعیت جنگ، ولایتپذیری مهمتر میشود. لذا «کوتاهیهای ما، یک جا دهنلقّیمان، یک جا کمک نکردنمان، یک جا اعتراض کردن بیخودیمان، یک جا صبر نکردنمان، یک جا تحلیل غلطی که از اوضاع میکنیم، گاهی تأثیر میگذارد، آن هم تأثیرات تاریخی، یعنی اینجور مسیر را عوض میکند؛ لذا خیلی باید مراقبت کرد»
لزوم تفکیک بین صلح معقول و نامعقول
در آیات پایانی سوره میفرماید: «فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَکُمْ وَ لَنْ یتِرَکُمْ أَعْمالَکُمْ» (محمد: 35) –
سست نشوید، و دشمنان را دعوت به صلح نکنید، در حالى که شما برترید، و خداوند با شماست و هرگز چیزى از پاداش اعمالتان را کم نمىکند-.
قطعا صلح بسیار خوب است اما در جاى خود، صلحى که تامین اهداف والاى اسلامى کند، و حیثیت و عظمت و آبروى مسلمین را حفظ نماید، نه صلحى که آنها را به خوارى و ذلت کشاند.
لذا این آیه، هیچ تضادى با آیه 61 سوره انفال ندارد، آنجا که مىفرماید: "وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ:" - اگر دشمنان تمایل به صلح نشان دهند تو نیز اهل صلح باش، و بر خدا تکیه کن که او شنوا و دانا است".
همچنان که امیرالمؤمنین (ع) در نامه ۵۳ نهج البلاغة، خطاب به مالک اشتر نوشتند: «صلح پیشنهادى دشمن را رد مکن، ولى پس از صلح هوشیار باش و از نیرنگ دشمن برحذر باش، چون گاهى نزدیکى دشمن، براى غافلگیر کردن است»
(الْحَذَرَ کُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّکَ بَعْدَ صُلْحِهِ فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِیتَغَفَّلَ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَ اتَّهِمْ فِی ذَلِکَ حُسْنَ الظَّنِّ).
آیه 61 سوره انفال، گویای سه نکته کلیدی است:
- مسلمانان باید در اوج قدرت باشند، تا تقاضاى صلح، از سوى دشمن باشد (وَ إِنْ جَنَحُوا).
- فرمان جنگ و پذیرش صلح، با پیامبر خدا و از اختیارات رهبرى جامعه اسلامى است («فَاجْنَحْ» نفرمود: «فاجنحوا»).
- در پذیرش صلح، هم احتمال خطر و توطئه است، هم زخم زبان برخى دوستان، لذا باید بر خدا توکل کرد.
« فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ»
بنابراین این دو آیه (محمد: 35 و انفال: 61) هر یک ناظر به دو مورد متفاوت است، یکى اشاره به "صلح معقول" و دیگرى "صلح نامعقول" است، یکى صلحى است که منافع مسلمین را کاملا تامین مىکند، و دیگرى صلحى است که از ناحیه مسلمانان ضعیف و سست در آستانه پیروزیها مطرح مىگردد. به همین جهت در ادامه آیه سوره انفال مىگوید: وَ إِنْ یرِیدُوا أَنْ یخْدَعُوکَ فَإِنَّ حَسْبَکَ اللَّهُ: "اما اگر آنها بخواهند با مطرح کردن صلح تو را فریب دهند و نیرنگى در کار باشد هرگز تسلیم مشو، و نگرانى به خود راه مده، چرا که خداوند پشتیبان تو است.
بنابراین اگر پرسیدند: قرآن در یک جا مىفرماید: «وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها» (انفال: 61)
[اگر دشمن آغوش خود را براى صلح باز کرد، شما نیز بال خود را بگشایید و پیشنهاد صلح را بپذیرید]،
اما در جایی مىفرماید: «فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ» (محمد: 35)؛ تکلیف چیست و باید به کدام آیه عمل کرد؟ باید پاسخ دهیم: هر آیه نظر به یک جنبهاى دارد، سازش بر اساس ترس و سستى و مرعوبیت ناپسند است، در مقابل، اسلام مىفرماید: شما از نظر روحیه، قدرت و امکانات باید در مرحله عالى باشید و در آن حال اگر دشمن تقاضاى صلح کرد بپذیرید.
كسي كه تقوا پيشه نکند و به واجبات عمل نکند و از محرمات پرهيز نكند، نمي تواند رستگاري را براي خودش در آينده تضمين كند..
تبریک عرض میکنم پیروزی شما مردم عزیز در برابر جبهه باطل وگرامی میدارم یاد شهدای 8سال دفاع مقدس و شهدای اخیر و...
12 روز جنگ تمام عیار ایران با رژیم صهیونیستی و آمریکا با توافق جهت توقف جنگ به اتمام رسید اما این پایان جنگ نیست.
در یک سناریوی واقعبینانه و کمی متمایل به خوشبینانه اگر ایران با آمریکا وارد جنگ رسمی و میدانی میشد، این جنگ سالها میتوانست ادامه پیدا کند. روند جنگ نیز به این نحو بود که هم ایران و هم آمریکا یکدیگر را تا سر حد حیات مورد ضربه قرار میدادند و نهایتا از دل این ویرانیها یک اتمام جنگ شکل میگرفت که قطعا پیروز آن نیز ایران بود.
اما هر دو طرف آسیب جدی میدیدند.
چند نکته پیرامون این پیروزی عرض کنم:
نکته اول: از ملت ایران وشما مردم که واقعاکمک کردید تشکر میکنم.
در راهپیمایی ونماز جمعه نصر حضور شما عزیزان بنظیز بود
نکته دوم: سیاسیون از هر جناحی وارد میدان شدند و انسجام ملی را تقویت کردند.
نکته سوم: نسل جوان ونوجوان( نسل ضد) در این پیروزی نقش بسزایی ایفا کردند.
نکته چهارم: شجاعت بینظیر نیروهای مسلح در تمامی نیروها نظامی وانتظامی قابل ستایش است.
مهمترین مسئله برای ارزیابی این جنگ این است که : هیچ مشابهی برای جنگ 12 روزه ایران و رژیم کودک کش صهیونیت وجود ندارد.
آنچه ایران انجام داد در تاریخ بینظیر است و هیچ کشوری تا کنون چنین تجربهای ندارد لذا اکنون بعد از جنگ روایت قهرمانی ایران اسلامی بدون ذرهای تردید باید تثبیت شود.
به خودتون افتخارکنیددر چنین کشوری زندگی می کنید.
در کشوری که مردم شهادت را افتخار می دانند
در کشوری که همه خودشان را فدایی رهبرشان می کنند و حاضرند بالاترین سرمایه خودشان را تقدیم این نظام کنند.
ما شهدایی عزیزی در این 12 روز از دست دادیم اما خون این شهدا مسیر پیروزی را برامون هموار کرد.
حضرت اقا فرمودند:
ما صلح تحمیلی را نمی پذیرم
شاید این سوال برای برخی از شما پیش بیاد که چرا پذیرفیم؟
شاید برخی بگویند چرا کار این غده سرطانی را یکسره نکردیم؟
این را عرض کنم ما هنوز نه اتش بس را پذیزفتیم ونه صلح
این فقط توقف جنگ است.
یقین بدانید با کوچکترین حرکتی از طرف دشمن ما آماده ایم
گذشته از اینکه دستاوردهای ایران اسلامی در همین روزهای جنگ، بسیار مبارک و درخشان بوده است.
دشمن 4هدف داشت از این جنگ تمام عیار داشت به هیچکدام دست پیدا نکرد.
نه حکومت ایران براندازی شد،
نه هستهای تعطیل شد،
نه موشکی تسلیم شد،
نه ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده آسیب دید.
حالا این نتانیاهوست که باید پاسخگوی دیوانگیاش که منجر به آسیب جدی به سرزمینهای اشغالی شد، باشد!
امروزاقتصاد امریکا واسرائیل در حال فروپاشی است .
ایران اسلامی امروز از هر زمان آماده تر است
پدافند و آفند خودش را بازسازی میکند تا در آیندهای که احتمالاً دور نیست، آماده نبردی دیگر شود؛
این بار بدون شبکه نفوذی داخل ایران. افکار عمومی دنیا به طرز بیسابقهای با ایران همسو هستند و قدرت نرم ایران به بیشترین حد خود در سالهای اخیر رسیده است.
جامعه ایران یکپارچهتر و متحدتر از هر زمان دیگری در سی سال اخیر شد.
امروز روحیه جهاد در ایران به مراتب بیشتر وجود دارد تا قبل از این
در اسرائیل به جان هم افتادند در کشور امروز وفاق وجود دارد
جنگ،جنگ شناختی است باید هوشیار باشیم.
اینم عرض کنم دست و بازوی سربازان وطن را میبوسیم؛
به وجودتان افتخار میکنیم، چه در آفند و چه در پدافند.
از مسؤولان محترم ضمن تشکر، انتظار داریم خدمات خود را با روحیه جهادی و تمام توان برای کاهش آلام مردم عزیزمان افزایش دهند. از مسؤولان قضایی و امنیتی نیز توقع داریم با قوت و دقت، نفوذیها و منافقین تبهکار را مطابق با شرایط زمان جنگ به اشد مجازات برسانند.
آفرین بر بسیجیان عزیزمان که با همت عالی عازم خدمتهای بزرگ در حفظ امنیت عمومی هستند. از این عزیزان نیز سپاسگزاریم و انشاءالله هر روز قویتر عمل کنند.
روز اول محرم است یک نکته پیرامون این ماه ارشمند عرض کنم
قدر این ایام وشب ها را بدانید.
بهترین فرصتی است که خداوند به من وشما عنایت کرده
می دانید قبل از تولد امام حسین در طول تاریخ پیغمبران برای امام حسین گریه می کردند.
فلسفه ثواب گریه بر امام حسین مربوط به قبل از شهادت ایشان است.
محرم بهترین فرصت برای تبلیغ دین است.
به تعبیر امام راحل (ره) هرچه داریم از محرم و صفر داریم و هرچه داریم از امام حسین (علیهالسلام) است.
امسال، شرایط کشور اقتضاء میکند که حسینیترین محرم تاریخمان را به لطف خدای متعال تجربه کنیم؛ با عاشورا و تاسوعایی متفاوت و اربعینی ماندگار ان شاءالله.
قیام عاشورا نهتنها جنبشی سیاسی اجتماعی، بلکه قیامی توحیدی باشد. باور توحیدی امام حسین (ع) در خطابهها، مکاتبات و رفتار ایشان از ابتدای شکلگیری قیام از مدینه تا کربلا منعکس شده است. در حرکت سیدالشهدا (ع) فهم معارف الهی و اثبات توحید تجسم پیدا کرد و از همان آغاز حرکت، توحید، هدف سیدالشهدا (ع) بود و تا آخرین لحظه که از دنیا فارغ شد توحید در کلمات ایشان موج میزد.
در سایه توحید، در متن جامعه اختلاف طبقاتی وجود ندارد. برخلاف نظامهای اجتماعی طبقاتی، جامعهای که اسلام به وجود میآورد، طبقه طبقه نیست، ممکن نیست مردمی از حقوقی برخوردار باشند که دیگران از آن حقوق برخوردار نباشند. توحید، ضامن نفی طبقات اجتماعی است و برخلاف نظام سرمایهداری کنونی، نظام توحیدی همه انسانها را در یک تراز و یک طبقه قرار میدهد، زیرا خدا و آفریدگار همه انسانها یکی است و آفرینش، یک قطعه متصل و منسجمِ واحد است. اختلاف طبقاتی میان انسانها، یعنی برداشته شدن انسجام و وحدت در آفرینش جهان و انسان.
یکی از اهداف توحیدی قیام حسینی (ع)، مبارزه با این نظام طاغوتی و طبقاتی است.
در صحنه عاشورا، کسانی حضور داشتند که اهل جهاد با نفس بودند و هیچ هوا و هوسی در انگیزه آنان دخیل و شریک نبود. از همین رو، بر جاذبههای مال، مقام، شهوت، عافیت و رفاه، ماندن و زیستن، نوشیدن و کامیاب شدن و... پیروز شدند.
یک سلام هم بدیم محضر اقا ومولامون اباعبدالله وثوابش را هدیه کنیم به روح اموات وشهدا