منوی مدیریت محصول

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحيم الحمد للَّه _ نحمده و نستعينه ونومن به و نتوکل علیه و نستغفره و نتوب الیه و نعوذ بالله من شرور ‏انفسنا و من سئیات اعمالنا و نصلی و نسلم علی رسوله و حبیبه و امینه علی وحیه سیدنا ابی القاسم ‏المصطفی محمد صلی الله علیه وعلی اله الطیبین الطاهرین و لعنته اله علی اعدائهم اجمعین من الان الی ‏قیام یوم الدین اَلطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ.‏ اوصيكم عباد اللَّه و نفسی بتقوى اللَّه در خطبه اول خودم و برادران و خواهران ایمانی نمازگزار را به رعایت تقوای الهی دعوت میکنم.‏ اَلطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ.‏ امام(عليه السلام) فرمود: طمع بردگى جاويدان است.‏ امام(عليه السلام) در اين كلام نورانى به آثار زيان بار طمع اشاره كرده مى فرمايد: «طمع بردگى ‏جاويدان است»; (اَلطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ). حقيقت طمع، علاقه شديد به امور مادى است كه در دست ديگران ‏است و شخص طماع براى رسيدن به آن هر گونه خضوع و ذلت را مى پذيرد و به همين دليل همچون ‏برده اى است در برابر كسى كه طمع از او دارد و طماع غالباً اين صفت رذيله را با خود حفظ مى كند ‏از همين رو امام(عليه السلام) آن را نوعى بردگى ابدى شمرده است. افراد طمع كار انسان هاى ‏ضعيف، زبون، دون همت و فاقد شخصيت اند و چون اعتماد به نفس ندارند سعى مى كنند از طريق ‏وابستگى به ديگران به مقصود خود برسند. در مقابل اين صفت رذيله فضيلتى است كه از آن به عنوان ‏‏«يأس عَمّا في أيدِى النّاسِ; قطع اميد از آنچه در دست ديگران است» تعبير شده و به بيان ديگر قناعت ‏به آنچه خود دارد. در احاديث اسلامى به اين موضوع اشاره شده است. در مورد اصل طمع مرحوم ‏كلينى بابى در جلد دوم كافى عنوان كرده و احاديث نابى در ذيل آن آورده است; از جمله از امام ‏باقر(عليه السلام) نقل مى كند كه فرمود: «بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ لَهُ طَمَعٌ يَقُودُهُ وَبِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدُ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ; ‏چه بد انسانى است آن كس كه طمعى دارد كه وى را به هر سو مى كشاند و چه بد انسانى است كسى كه ‏علاقه به چيزى دارد كه سبب ذلت او مى شود». در مورد قطع اميد از آنچه در دست مردم است امام ‏على بن الحسين(عليهما السلام)مى فرمايد: «رَأَيْتُ الْخَيْرَ كُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ في قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا في أيْدِى ‏النَّاسِ; تمام خوبى ها را در قطع اميد از آنچه در دست مردم است ديدم». حديثى از امام صادق(عليه ‏السلام) مى خوانيم در جواب اين سؤال كه چه چيز ايمان را در قلب راسخ و ثابت مى دارد مى فرمايد: ‏‏«الْوَرَعُ» (تقوا و پرهيزگارى) و در پاسخ اين پرسش كه چه چيز ايمان را از قلب انسان خارج مى كند ‏مى فرمايد: «الطَّمَعُ». شخص طماع در واقع نه اعتمادى به خدا دارد و نه ايمان درستى به رزاقيت او ‏به همين دليل دست نياز به سوى اين و آن دراز مى كند. از اين فراتر حديثى است كه از رسول ‏خدا(صلى الله عليه وآله)نقل شده و مى فرمايد: «الطَّمَعُ يُذْهِبُ الْحِكْمَةَ مِنْ قُلُوبِ الْعُلَماءِ; طمع علم و ‏دانش را از دل هاى دانشمندان دور مى سازد». دليل آن اين است كه علم و دانش نياز به حريت فكر و ‏آزادمنشى دارد در حالى كه شخص طماع چون اسير خواسته هاى خويش است نمى تواند درست بينديشد ‏و چه بسا براى رسيدن به مقصود خود كارهاى خلاف ارباب قدرت و مقام را توجيه كند و به بيان ديگر، ‏طمع نوعى مستى و تخدير فكر مى آورد و به طمّاع اجازه نمى دهد درست بينديشد. براى اين كه بدانيم ‏‏«طمع» كار انسان را به چه جايى مى رساند كافى است تاريخ طمع كاران را مطالعه و بررسى كنيم. ‏‏«اشعب» يكى از طمع كاران معروف عرب است كه در ميان آنها به صورت ضرب المثل در آمده ‏است. در حالات او نوشته اند: «روزى شخصى را ديد كه مشغول بافتن زنبيلى است به او گفت خواهش ‏مى كنم آن را بزرگ تر بباف گفت به تو چه مربوط است؟ گفت شايد روزى صاحب آن بخواهد براى ‏من هديه اى بفرستد و بيشتر در اين زنبيل جاى بگيرد. نيز درباره او گفته اند: از اشعب طمع كارتر ‏سگ او بود، زيرا روزى عكس ماه را در وسط چاهى ديد خيال كرد گرده نانى است براى به چنگ ‏آوردن آن خود را در چاه پرت كرد و مرد. ابن ابى الحديد قبل از نقل اين دو داستان در شرح نهج ‏البلاغه اين شعر پرمعنا را نقل كرده است: تَعَفَّفْ وَعِشْ حُرّاً ولا تَكُ طامِعاً *** فَما قَطَعَ الاْعْناقُ إلاَّ ‏المَطامِعُ خويشتن دارى پيشه كن و آزادمنش زندگى نما و طمع كار مباش چرا كه چيزى جز طمع ها ‏گردن انسان ها را قطع نكرده است. درباره آثار سوء اين صفت رذيله ذيل حكمت دوم، و همچنين در ‏ذيل بخش بيست و سوم عهدنامه مالك اشتر شرح بيشترى آورده ايم و به خواست خدا در ذيل حكمت ‏‏219 (أكْثَرُ مَصارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطامِعِ» و 226 (اَلطّامِعُ فِي وِثاقِ الذُّلِّ) نيز بحث هايى خواهد ‏آمد. اين سخن را با حديثى از پيغمبر اكرم پايان مى دهيم: يكى از ياران آن حضرت به نام «ابو ايوب ‏خالد بن زيد» خدمتش رسيده عرض كرد: اى رسول خدا! اندرزى به من ده; اندرزى كوتاه تا بتوانم آن ‏را حفظ كنم (و به آن عمل نمايم) پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) فرمود: «أُوصيكَ بِخَمْس بِالْيَأسِ عَمّا ‏في أيْدِى النّاسِ فَإِنَّهُ الْغِنى وَإيّاكَ وَالطَّمَعَ فَإِنَّهُ الْفَقْرُ الْحاضِرُ وَصَلِّ صَلاةَ مُوَدِّع وَإيّاكَ وَما يُعْتَذَرُ مِنْهُ وَأحِبَّ ‏لاِخيكَ ما تُحِبُّ لِنَفْسِكَ; پنج چيز را به تو سفارش مى كنم: از آنچه در دست مردم است مأيوس باش و ‏صرف نظر كن كه اين همان بى نيازى حقيقى است و از طمع بپرهيز كه فقر و تنگدستى حاضر است و ‏نمازى را كه مى خوانى آنچنان بخوان كه گويى آخرين نماز توست و مى خواهى با دنيا وداع كنى و از ‏كارهايى كه ناچار مى شوى از آن عذرخواهى كنى بپرهيز و آنچه براى خود دوست دارى براى برادر ‏مسلمانت نيز دوست بدار بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ الْعَصرِ(1) إِنَّ الانسنَ لَفِي خُسرٍ(2) إِلا الَّذِينَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصلِحَتِ وَ ‏تَوَاصوْا بِالْحَقّ‏ِ وَ تَوَاصوْا بِالصبرِ(3)‏ بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحيم‌‏ و الحمد للَّه ربّ العالمين اللهم صل وسلم علی سیدنا و نبینا محمد و علی اله الطاهرین علی امیرالمومنین و الصدیقة الطاهرة ‏فاطمه الزهرا سیدة نساءالعالمین و الحسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنة و علی ائمةالمسلمین ‏علىّ‌بن‌الحسين و محمّدبن‌علىّ‌ و جعفربن‌محمّد و موسى‌بن‌جعفر و علىّ‌بن‌موسى و محمّدبن‌علىّ و ‏علىّ‌بن‌محمّد و الحسن‌بن‌علىّ و الحجة القائم المنتظر المهدی صلوات الله علیهم اجمعین حججک علی ‏عبادک و امنائک فی بلادک و اجعلنا من شیعتهم و ناصریهم الی یوم الدین ‏ اوصيكم عباد اللَّه و نفسی بتقوى اللَّه در خطبه دوم خودم و برادران و خواهران ایمانی نمازگزار را به رعایت تقوای الهی دعوت میکنم.‏ قدردانی میکنم از حضور اهالی در گرامیداشت حماسه 9 دی و آفرین بر این غیرت آفرین بر این ‏بصیرت و آفرین بر این وحدت ‏ خدا را شاکریم به خاطر وجود چنین ملتی و بخاطر داشتن چنین اکسیر جاودانگی یک ملت و وحدت و ‏یکپارچگی و دوری از تفرقه و دو قطبی سازی یکی از خیانت های فتنه گران در کنار خسارت های فراوان که به کشور وارد کردند در سال 88 و بعد ‏از ان از مسئولان امریکایی تشدید تحریمها را تقاضا کردند و در روزهای اخیر جمعی 30 نفر از این ‏خائنان نامه ای به رئیس جمهور منتخب جدید امریکا دونالد ترامپ نوشته و از او تجدید نظر در برجام ‏و ایجاد تحریم های بیشتر علیه ملت ایران را خواسته اند.‏ در بخشی از این نامه با اهانت به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و رهبر معظم انقلاب اسلامی از دولت ‏جدید امریکا خواسته اند که در همکاری با کنگره تحریم های موجود علیه سپاه و رهبری حمهوری ‏اسلامی را گسترش دهد متوقف کردن برنامه موشک بالستیک دوربرد و مقابله با رفتار مخرب سپاه در ‏منطقه در تمام جبهه ها و با تمام ابزارهای مقابله پرونده فتنه 88 همچنان مفتوح است پاسخ قاطع حقوقی به طلب کاری های فتنه گران توسط ریاست ‏محترم قوه قضائیه و آثار و تبعات جرم بزرگ فتنه گران فتنه 88 همچنان استمرار دارد و اندازه واقعی جرم که تشخیص دقیق ان لازمه صدور حکم متناسب است با در نظر گرفتن همه این ‏اثار و تبعات صورت خواهد پذیرفت برخی از دست اندرکاران و یا مدافعان این فتنه گران هنوز به خودشان نیامده اند و هنوز عده ای ‏تشکیک و به ان اشکال می کنند و به نظام ایراد وارد میکنند و از ان طلبکارند.‏ دانش آموزی از نگاه اسلام، ابزار اقتدار و دانایی است. در نخستین آیه ای که بر قلب رسول خدا صلی ‏الله علیه و آله نازل شد، خداوند حکیم، پیامبر را به دانش و دانایی رهنمون شد تا بتواند رسالت جهانی ‏اش را انجام دهد. ‏ امام خمینی رحمه الله ، آن پیشوای علم و حکمت نیز با اقتدا به سیره نبوی و سنت علوی و با توجه به ‏قدرت سترگ سلاح دانش در جامعه اسلامی، در هفتم دی 1358 با فرمان تأسیس نهضت سوادآموزی، ‏امت مسلمان ایران را متوجه این عزم ملی و فرهنگی کرد و فرمود: «تعلیم و تعلم، عبادتی است که ‏خداوند تبارک و تعالی ما را بر آن دعوت فرموده است.»‏ قبل از پیروزی انقلاب اسلامی امر آموزش عمومی و سوادآموزی بزرگسالان توسط سازمان‌های متعدد ‏با عناوین مختلف از سال 1315 دنبال شد این سازمان‌ها عبارتند از: ‏ ‏1)سازمان تعلیمات اکابر (1320-1315)‏ ‏2)سازمان آموزش سالمندان (1335-1332)‏ ‏3)سازمان آموزش بزرگسالان (1343-1335)‏ ‏4)کمیته ملی پیکار جهانی با بی‌سوادی(1355-1343)‏ ‏5)سازمان جهاد ملی سوادآموزی (1357-1355)‏ وجه مشترک همه این سازمان ها استفاده از اوقات فراغت مدارس روزانه در عصرها و برای آموزش ‏سوادآموزی بود. به‌علاوه همه این سازمانها دارای عمری کوتاه و زودگذر بوده‌اند.‏ در این سالها از نیروهای متعدد مانند سپاه‌دانش – معلمان مدارس روزانه و … در زمینه آموزش ‏بیسوادان استفاده شد.‏ پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در بهمن ماه 57 فصل جدیدی در تاریخ سواد آموزی ایران ‏گشوده شد. بعد از گذشت تقریبی یک سال از تاسیس جمهوری اسلامی در ایران و با توجه به شکستها و ‏ضعفهای سازمانهای سواد آموزی گذشته و برنامه هایی که توسط آنها به اجرا در آمده بود و از توفیق ‏ناچیزی برخوردار بود و همچنین با توجه به نیازی که بر اثر تغیرات سیاسی اجتماعی و فرهنگی ‏جامعه برای کسب آگاهی و افزایش سطح سواد و فرهنگ مردم احساس می شد در 7 دیماه 1358 به ‏فرمان امام خمینی(ره) و بر اساس مصوبه شورای انقلاب اسلامی سازمان جدیدی تحت عنوان نهضت ‏سواد اموز تشکیل شد.‏ حضرت امام خمینی رحمه الله رهبر کبیر انقلاب در پیامی، درباره اهتمام به امر سواد آموزی فرموده ‏اند: «ملت شریف ایران، از جمله نیازهای اولیه برای هر ملت که در ردیف بهداشت و مسکن، بلکه ‏مهم تر از آنهاست آموزش بر همگان است... مایه بسی خجلت است در کشوری که مهد علم و ادب بوده ‏و در سایه اسلام زندگی می کند ـ که طلب علم را واجب دانسته است ـ از نوشتن و خواندن محروم باشد.‏ پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در بهمن ماه 57 فصل جدیدی در تاریخ سواد آموزی ایران ‏گشوده شد. بعد از گذشت تقریبی یک سال از تاسیس جمهوری اسلامی در ایران و با توجه به شکستها و ‏ضعفهای سازمانهای سواد آموزی گذشته و برنامه هایی که توسط آنها به اجرا در آمده بود و از توفیق ‏ناچیزی برخوردار بود ‏ باید در برنامه دراز مدت، فرهنگ وابسته کشورمان را به فرهنگ مستقل و خودکفا تبدیل کنیم... تمامی ‏بی سوادان برای یادگیری و تمام خواهران و برادران باسواد برای یاد دادن به پا خیزند و وزارت ‏آموزش و پرورش با تمام امکانات به پا خیزد. برادران و خواهران ایمانی! برای رفع این نقیصه ‏دردآور بسیج شوید و ریشه این نقص را از بُن برکنید... ائمه جماعات شهرستان ها و روستاها مردم را ‏دعوت نمایند و در مساجد و تکایا، با سوادان نوشتن و خواندن را به خواهران و برادران خود یاد بدهند ‏و منتظر اقدامات دولت نباشند و در منازل شخصی، اعضای باسواد خانواده اعضای بی سواد را تعلیم ‏کنند و بی سوادان از این امر سرپیچی نکنند...‏ نهضت سواد آموزی بعد از تاسیس با فعالیت حجه الاسلام و المسلمین محسن قرائتی و دیگر افراد ‏دلسوز قشر وسیعی از افراد بی سواد جامعه را با سواد کردند. ‏ در طی سالهای پس از تشکیل سازمان از ساختارهای تشکیلاتی مختلفی استفاده نمود که تمامی این ‏ساختارها بر مبنای توزیع وظایف و مسئولیت‌ها طراحی شد.‏ در فاصله زمانی صدور فرمان بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران (7دیماه 1358) تا انتخاب نماینده خود ‏در سازمان (سال1361) ، حرکت سوادآموزی و مبارزه با بیسوادی ،توسط دستگاههای ذیربط (آموزش ‏و پرورش ، جهادسازندگی ، جامعه روحانیت ، جهاد دانشگاهی و نهضت سوادآموزی) و بصورت ‏شورایی اداره میشد. وبا توجه به فضای انقلابی جامعه ، با همکاری تمامی نهادهای مردمی (از قبیل ‏مساجد ،کمیته های انقلاب ، بسیج مستضعفین ، کانونهای فرهنگی ،انجمنهای اسلامی ،نیروهای مسلح ‏، کارخانجات ، کارگاهها، اصناف و ... ) بصورت خودجوش و گسترده ، اقدام به آموزش باسوادان با ‏همکاری آموزش و پرورش ، برای یاددادن و تشکیل کلاسهای سوادآموزی در تمامی فضاهایی که ‏امکان تشکیل کلاس در آنها وجود داشت،کردند.‏ اوج گرفتن حرکت فزاینده سوادآموزی و مبارزه با بیسوادی در کشور ، بعد از صدور فرمان امام (ره) ‏مرهون زحمات بی شائبه مسئولین اولیه نظام بویژه اعضای شورای انقلاب است که از این میان می ‏توان شهیدان مطهری ، بهشتی ، باهنر ،رجایی و نمایندگان ولی فقیه در اکثریت استانهای کشور (از ‏قبیل شهیدان صدوقی (یزد)، مدنی (تبریز) ، اشرفی اصفهانی (کرمانشاه) ، دستغیب (شیراز ) و ... ) را ‏نام برد بویژه باید از شهیدان رجایی و باهنر به عنوان نخستین بانیان تشکل نهضت سوادآموزی ، که هم ‏جان خویش را بر سر راه تعلیم و تربیت جامعه در طبق اخلاص به خدای خویش تسلیم کردند، یاد کرد.‏ در متن پیام حضرت امام ( ره ) دو هدف ارزشمند و گرانسنگ تبیین شده است : الف ) کوتاه مدت: ‏آموزش خواندن و نوشتن به افراد محروم از نعمت ارزشمند سواد ب ) بلند مدت : ارتقاء آگاهی و دانش ‏بزرگسالان نوسواد در زمینه های مختلف و تبدیل فرهنگ وابسته کشور به فرهنگ مستقل و خودکفا ‏سازمان نهضت سواد آموزی با اجرای طرح های مختلف از جمله طرح بسیج سواد آموزی توانست ‏هدف کوتاه مدت فرمان تاریخی امام ( ره ) را در ربع قرن گذشته محقق نماید و نرخ با سوادی کشور را ‏در جمعیت 6 ساله و بالاتر از 5/47 در صد در سال 1355و85 درصد در سال 1380 افزایش دهد و ‏در راستای نیل به اهداف بلند مدت ، با شروع آموزشهای توسعه ( آموزشهای پس از سواد ) فصل ‏جدیدی از کتاب زرین انقلاب شکوهمند اسلامی رقم خورده و اکنون که در صد قابل توجهی از افراد ‏بزرگسال جامعه در گروه سنی زیر 45 سال (گروه مولد جامعه ) با سواد شده اند . آموزشهای توسعه در ‏ابعاد مختلف فرهنگی مذهبی ، سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی با هدف کاربردی کردن سواد وبرنامه ‏های پس از سوادآموزی ، اطلاعی رسانی و آگاه سازی و آموزش حرفه ای درآمدزا به مورد ‏اجرارگذاره شده است .‏ پنجشنبه 16 دی سالروز شهادت حماسی شهدای هویزه 1359 روز شهدای دانشجو می باشد بیش از یکصد تن از برادران پاسدار جهاد و دانشجویان پیروز خط امام از جمله حسین علم الهدا ‏مفقودالاثر و شهید شدند ‏ در پی این حادثه نیروهای دشمن در تاریخ 18 دی ماه 1359 هویزه را اشغال کردند و پس از آن ‏فرمانده نیروی های عراقی خلیل الدوری دستور داد تعدادی از مردم بی گناه دست بسته در یک گودال ‏قرار داده و به شهادت رسانیدند و سپس عراقی ها تمام شهر را با دینامیت و بلدوزر نابود کردند 1800 ‏واحد مسکونی و تجاری و 3 مسجد 2 حسینیه و شهر به تپه ای خاک مبدل شد مقام معظم رهبری فرمودند دانشگاهی که در او نبض انقلاب نزند تضمین کننده آینده نیست.‏ قدمت و غیرت و مبارزات عشایر این منطقه بر میگرد به قاعده شهریور و توده و مبارزه با روسها و ‏این که با چه مشقت و زحمت هایی دین را حفظ کرده اند اما در این میان عده ای انگشت شمار کارهایی ‏انجام میدهند که به اسم این منطقه نوشته میشود.‏ اخیرا هم عده به فروش گوشت خوک در منطقه کرده اند و این عمل قبیح انان مسئولان بالا رتبه را ‏چنین گمارد که همه اهالی منطقه از گوشت خوک استفاده میکنند در حالی که عده ای کم به این عمل ‏مشغول هستند در حالی که ما میدانیم که سگ و گوشت نجس میباشد و حتی با ذبح اسلامی هم نمیتوان ‏از پوست ان استفاده کرد ‏ چرا باید کاری کنیم که منطقه ای که شهدای گمنام ، هویت و ریشه و تاریخ مبارزه دارد چنین ابرویش ‏در خطر باشد ‏ از مسئولین استانی لزوم رسیدگی به این قضیه را داریم ‏ بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ الْعَصرِ(1) إِنَّ الانسنَ لَفِي خُسرٍ(2) إِلا الَّذِينَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصلِحَتِ وَ ‏تَوَاصوْا بِالْحَقّ‏ِ وَ تَوَاصوْا بِالصبرِ(3)‏