به گزارش روابط عمومی دفتر امام جمعه لاریجان:
برگزاری خطبه نماز جمعه در شهر رینه.
خطبه أول:
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی ‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.
قَالَ الله العظیم فی القرآن الکریم :
«والْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ» عصر/2
ترجمه:
"  سوگند به عصر! بی تردید إنسان در زیان کاری بزرگی است. "
" اُوصِيكُم عِبادَاللّه و نفسی بتَقوَى اللّه فإنّها خَيرُ ما تَواصَى العِبادُ بهِ و خَيرُ عَواقِبِ الاُمورِ عِندَاللّه "

خودم و همه شما بندگان خدا را در آستانه ولادت با سعادت حضرت رضا (س) به رعايت تقواي إلهي و نظم در امور سفارش ميکنم که سفارشی والاتر از این مهم در عالم هستی وجود ندارد. روزگار ما روزگارِ سقوط أخلاقی و بی ‌مبالاتی در حقوق و حرمت إنسانها و تصرف بیت ‌المال و أموال عمومی و روزگار بسیار سهل هتاکی، پرده‌ دری، غیبت، تهمت، بهتان، إفترا و روزگار مستی از لذات مقطعی است. روزگار غفلت از اینکه روزی در وعده گاه خداوند و در پای محاسبه إلهی حاضر خواهیم شد. روزگار غفلت از مرگی که به تعبیر رسولخدا (ص) از بَندِ کفش بما نزدیکتر أست و به تعبیر أمیرالمؤمنین (ع) غفلت از إینکه بین ما و بهشت و جهنم فاصله ‌ای جز مرگ نیست. باید با بهره جستن از تقوا مانع درونی برای ممانعت از گناه خصوصاً گناهانی که إمکان بخشش و جبران آن وجود ندارد إیجاد کنیم. پس بندگان خدا إتقواالله! زندگی بدون إیمان و عمل صالح چیزی جز خسارت نصیب إنسان نمیکند. بعد از آیهٔ شریفهٔ «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم» خداوند به زمان سوگند یاد میکند چون زمان ظرفِ بسیار با أرزش برای إنسانیست که میتواند تا وقتی زنده أست إیمان و عمل صالح در این معدن تزریق کند به این خاطر خدا به ظرفِ کم‌ نظیرِ زمان سوگند یاد میکند و أگر إنسان غنیمت بداند به خیر دنیا و آخرت او کمک خواهد کرد. «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ» عصر/2 همهٔ إنسانها در چاهِ خسارت سرنگون هستند مگر إنسانهایی که چهار دست ‌مایه برای دنیا و آخرتشان داشته باشند: «إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا» عصر/3 یکی إیمان است «وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ» یکی هم کارهای مثبت و پسندیده است. سوم و چهارم نیز به ‌کار گرفتنِ زبان در دو حقیقتِ مؤثر أست: «وَتَواصَوْا بِالْحَقِّ» که مردم (زن و شوهرها، دوستان، معلمان و شاگردان، دولت و ملت) یکدیگر را به درستی و راستی، حق و حقیقت سفارش میکنند. «وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ» یکدیگر را در مشکلات، تلخی‌ ها، رنجها، ناراحتیها، بیماریها و کمبودها به شکیبایی سفارش بکنند و بگویند همیشه إینگونه نمیماند دنیا لحظه ‌به ‌لحظه در حال تبدیل و تحول است و إیمانتان را از دست ندهید إینها در دنیا و آخرت ضرر نمیکنند. إیمان یعنی حرکت و عمل. یک روایتِ مُهمِ یک خطی که دنیایی از معنا را در خودش جا داده از وجود مبارک حضرت علی ‌بن ‌موسی ‌الرضا(ع) محضر شما عزیزان عرض کنم. إمام هشتم میفرمایند:«جَفَّ الْقَلَمُ بِحَقيقَةِ الكِتابِ مِنَ اللّه بِالسَّعادَةِ لِمَن آمَنَ وَاتَّقى وَالشَّقاوَةِ مِنَ اللّه تَبارَكَ و تَعالى لِمَن كَذَّبَ وَ عَصى» قلم به إرادهٔ پروردگارِ عالَم نوشت. حالا ما نمیدانیم این قلم چیست؟ شاید قلم نوشتهٔ لوح محفوظ باشد. «جَفَّ الْقَلَمُ» قلم خشک شد و دیگر ننوشت بناهم نبود که بنویسد «بِحَقيقَةِ الكِتابِ مِنَ اللّه بِالسَّعادَةِ» از سوی خداوند به تحققِ سعادت و خوشبختی «لِمَن آمَنَ وَاتَّقى» برای کسی که مؤمن و با تقوا بود. در واقع زندگی‌ أش را به گناهان و أخلاق شیطانی آلوده نکرد. «وَالشَّقاوَةِ مِنَ اللّه تَبارَكَ و تَعالى لِمَن كَذَّبَ وَ عَصى» این قلم از سوی خداوند نوشت که شقی و تیره ‌بخت در دنیا و آخرت کسی است که یک‌ ذره إیمان ندارد و دورهٔ عمرش هم به گناه و معصیت میگذرد و از مخالفت با پروردگارِعالم حتی پیر هم شده خسته نشده و برنامه‌ های إبلیسی و خلافکاریش إدامه دارد. یزید 31 ساله بود که حادثهٔ کربلا را إیجاد کرد. 32 ساله بود که به مدینه حمله کرد خیلی ها را کُشت و خیلی از زنان را آلوده کرد. 33 ساله بود که لشکر را به مکه فرستاد تا کعبه را خراب کرده و آتش بزنند و مسجدالحرام را جمع کنند خدا به او مهلت نداد و به جهنم رفت. صدام بیست سال در عراق کُشت، خراب و تبعید کرد بزرگترین علمای شیعه و نزدیک به سیصد هزار مرد و زن و جوان إیرانی را کشت کارخانه‌ ها را بمباران کرد أما پشیمان نشد. وقتی أربابانش به او حمله کردند و بالای دار رفت باز هم پشیمان نبود. چنین إنسانهایی شقی هستند شقی میمانند و شقی هم وارد قیامت میشوند. قلم نوشت: «وَالشَّقاوَةِ مِنَ اللّه تَبارَكَ و تَعالى لِمَن كَذَّبَ وَ عَصى». وجود مبارک أمیرالمؤمنین(ع) در بخشی از خطبه 153 برای ما بیان میکنند که چه کسی دارای إیمان وعمل صالح است! مؤمن واقعی و حقیقی کیست؟ خطبه خیلی جالب است! امام سه بخش در این خطبه دارند: الف) شکم طرح و نقشۀ چهارپایان: «إِنَّ الْبَهَائِمَ هَمُّهَا بُطُونُهَا» کُلِّ هِمّت‌ و نقشهٔ تمامِ چهار پایانِ عالم شکمشان است. حالا أگر حلال‌ گوشت باشند گیر إنسان بیفتند ذبح میشوند و سَرِ سُفرهٔ می ‌آیند خودشان هم نمیدانند که سر سفرهٔ انسان می ‌آیند إینها چون تکلیفی ندارند بهشت و جهنم برایشان معنا ندارد! ب) زنانِ گرفتار در تبهکاری و فساد: «وَ إِنَّ النِّسَاءَ هَمُّهُنَّ زِینَةُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَالْفَسَادُ فِیهَا» از فرمایش أمیرالمؤمنین(ع) روشن است که این زنان از زنانی که خدا در آیهٔ 35 سورهٔ أحزاب از آنها سخن گفته «إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِماتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ وَالْقانِتِينَ وَالْقانِتاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقاتِ» إستثنا هستند چون در بین زنانِ عالَم مادرانِ أنبیا و اَولیای خدا و أئمهٔ طاهرین (علیهم ‌السلام) و همچنین وجود مبارک صدیقهٔ کبری (س) خدیجهٔ کبری (س) حضرت زینب (س) و خیلی از چهره‌ های ملکوتی هستند. از ویژگیهایی که بیان میکنند معلوم است چه زنهایی را میگویند! «إِنَّ النِّسَاءَ هَمُّهُنَّ زِینَةُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا» خانمهایی هستند که تمام هِمّت و نیّتِشان طلا و جواهر أنگشتر و گردنبند پرده‌ های گرانقیمتِ خانه‌ عقد و عروسیهای آنچنانی که شرعی هم نیست. «وَالْفَسَادُ فِیهَا» أصلاً نقشه‌ شان این است که دائماً در فسادِ شهوترانی و برنامه‌ های حرام بغلتند إینها محروم از بهشت و مایهٔ دوزخ هستند. بهشت و جهنم برای حیوانات نیست ولی برای إینگونه زنان جهنم یقینی أست. أمیرالمؤمنین(ع) فرمایشات دیگری هم درباره إینگونه زنان در آخرالزمان دارند که این حرفها در زمان خودشان نبوده ولی الآن آدم در دنیا و إیران در کوچه و بازار می ‌بیند. أمیرالمؤمنین(ع) راجع‌ به بعضی از زنهایی که أهل فساد و آرایش و به قول قرآن تبرج هستند غیب گویی کرده است. ج) سه ویژگی مهمِ أهل إیمان: نرمی و مهربانیِ مؤمنین. «إِنَّ الْمُؤْمِنِینَ مُشْفِقُون» أهل إیمان چه مَرد و چه زن‌ آدمهای مهربانی هستند خشن و تند نیستند. این مهربانی چقدر خوب است! مردمِ مؤمن با خودشان، زن و بچه ‌شان به رَحِم‌ و أقوامشان مهربان هستند. قرآن میگوید آتشِ خشمشان را فرو میخورند ولی بکار نمیگیرند. فروتنی و تواضع مؤمنین: «إِنَّ الْمُؤْمِنِینَ مُسْتَکِینُونَ» مردمِ مُؤمن خاکی و فروتن هستند و هیچ ‌عنوانی را برای خودشان قائل نیستند. چیزی برای خودت نیست و همه أش عنایت پروردگار است تو برای چه پُزِ آن را میدهی؟ واهمۀ مؤمنین ازعظمت خداوند: «إِنَّ الْمُؤْمِنِینَ خَائِفُونَ» مردمِ مؤمن از عظمت خدا واهمه دارند خودشان را إیمن از دوزخ نمی ‌بینند و با ترس از عظمتِ حق و عذابِ فردا زندگی میکنند خودِ این در زندگی خیلی أثر میگذارد! دین نگذارد که خیانت کنی/ تَرکِ درستی و أمانت کنی. صِدق و سعادت ثَمرِ دین بُوَد/هر که خوش ‌أخلاق خوش‌ آیین بود. زشتیِ أخلاق زِ بی‌ دینی أست/ فتنهٔ آفاق زِ بی ‌دینی أست.

​​​​​​​

خطبه دوم:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی أشرف الأنبیاء والمرسلین حبیب إله العالمین أبی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلی آله الأطیبین الأطهرین المنتجبین. اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ َبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَ الْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
 دعای فرج..

اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِيزاً. اَللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَکَ وَ سُنَّةَ رَسُولِکَ حَتّي لا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ ءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أَحَدٍ مِنَ الخَلْقِ..  
اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و اُخَوّفکم من عقابه.
با درود و سلام بي پايان به روح مطهر حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا (ع) و نیز معمار کبير إنقلاب إسلامی إيران و دو فرزند گرانقدرش جمیع مؤمنين و مؤمنات، علما، صلحا، شهدای إنقلاب، شهيدانِ 8 سال دفاع مقدس، شهدای گمنام، شهدای مدافع حرم و وطن و سلامت  و علی الخصوص 364 شهید خونين بال بخش لاریجان و با آرزوي طول عمر با عزت همراه با صحت و سلامتي براي مقام معظم رهبری در اين خطبه دوم خودم و همه شما عزیزان را توصيه ميکنم به تقوای إلهي و دوری از محرمات.
نکات این هفته نماز جمعه 28 اردیبهشت سال 1403 را بمحضر شما نمازگزاران عزیز جمعه لاریجان عرضه میدارم.
 نکته اول:
پیشاپیش ولادت با سعادتِ یوسف أئمه (ع) آلِ طاها و یاسین سَریرِ إرتضا سلطان طوس بضعه رسول ثامن الحُجَج حضرت علی بن موسی الرضا (ع) را بمحضر ذی جودِ حضرت ولیعصر(عج) و سید خراسانی مقام معظم رهبری و شما شیعیان و إرادتمندان به إمام هشتم (ع) تبریک عرض مینمایم. لحظه ‌ای که خداوند مهربان وجود مبارک علی ‌بن ‌موسی ‌الرضا(ع) را به حضرت موسی‌ بن ‌جعفر(ع) و همسرِ با کرامت او عطا کرد قبل از إینکه ذائقهٔ إمام هشتم شیر پاک مادر را در همان لحظهٔ اول ولادت بچشد حضرت موسی‌ بن‌ جعفر(ع) دستور دادند که ظرفی از آب فرات را به محضرشان آوردند. یکی دو قطره از آب فرات را در کام حضرت رضا(ع) ریختند که فرزندشان از همان نَفَسِ أول با وجود مبارک حضرت سیدالشهدا(ع) از این طریق پیوند بخورد. آیا این درس نیست؟! أولین لحظه‌ ای که بچه ‌هایتان وارد دنیا میشوند از همان لحظه بفکر باشید که إینها را متصل به أبیعبدالله (ع) بار بیاورید. «اِنَّ الْحُسین مِصباحُ الْهُدی وَ سَفینَهُ الْنِّجاة» آنهایی که حسینی بار می‌ آیند حسینی هم وارد قیامت میشوند از همان لحظهٔ أول نورِ أبیعبدالله (ع) را به بچه ‌تان إنتقال بدهید بعد بچه را به مادر دادند و فرمودند: شیر بده. من یک مورد درباره مادر إمام هشتم عرض کنم: همسر با کرامت حضرت صادق (ع) و مادر وجود مبارک حضرت موسی ‌بن‌ جعفر(ع) بنام حمیده‌ خاتون که بسیار بزرگوار و أز أرزشهای إلهی برخوردار و سرمایه‌ دار و مالکِ مال بودند از مالِ شخصی خودش کنیز و خانمی غیرِ عرب را میخرند که بعضیها در تاریخ إیشان را از أهلِ أندلس در إسپانیا و بعضی دیگر او را أهل شهر مارسی در جنوب فرانسه میدانند که در عقل و دین إنسان فوق ‌العاده‌ ای بود! وقتی زمان ازدواج موسی ‌بن‌ جعفر(ع) شد حمیده‌ خاتون کنیز خودش که نام أولش تُکْتَم بود سپس نجمه که بیشتر به إین إسم معروف أست بعد خَیْزُران و بعد سُها و بعد مُرسیه نامیده شده به حضرت موسی ‌بن‌ جعفر(ع) بخشید با إینکه میداند فرزندش امام هفتم حجت ‌الله است ولی خیلی سفارش تُکتَم یا نجمه خانم را به موسی ‌بن ‌جعفر(ع) کرد! فرمود: حق و حقوقش را رعایت کن چون زنی ویژه‌ و خاص است و پس از تولد إمام رضا (ع) ملقب به طاهره شد و لازم است بدانید که علی بن موسی الرضا، فاطمه معصومه، فضل بن موسی، سید جلال ‌الدین أشرف، حمیده خاتون و سید جعفر فرزندان نجمه خاتون هستند. بهر حال إمام هشتم 57 سال در دنیا زندگی کردند روزی هم که از دنیا رفتند و در منطقهٔ توس دفن شد زیارت او بنا به فرمودهٔ إمامان قبل و به فرمودهٔ حضرت جواد (ع) زیارت ویژه و خاص شد. برای نمونه این روایت فوق ‌العاده از وجود مبارک أمیرالمؤمنین(ع) که نزدیکِ دویست سال به روزگار حضرت رضا(ع) بوده می باشد. در واقع أمیرالمؤمنین(ع) نشان دادند که با لطفِ خدا به علم غیب و جغرافیای کرهٔ زمین عالِم هستند که إسم توس را برده ‌اند. به مردم فرمودند: «سَتُدْفَنُ بَضْعَةُ مِنِّي بِأَرْضِ تُوس» در آینده‌ ای نزدیک پارهٔ تن من در سرزمینی به نام توس دفن خواهد شد. أما در بخش دوم روایت میفرمایند: «مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ» بعد از دفنِ پارهٔ تنم در سرزمین توس کسی که از پنج قاره جهان به شرط «عَارِفاً بِحَقِّهِ» به زیارت او برود «حَرَّمَ اللهُ جَسَدَهُ عَلَی النّارِ» خدا بدن این زائر را به آتش جهنم حرام میکند. نبی مکرم سالها قبل از تولد امام رضا علیه السلام فرمودند: «سَتُدْفَنُ بَضْعَةُ مِنِّی بِخُرَاسَانَ» تعبیر "بضعة منی" را قبلا در خصوص وجود مبارک حضرت زهرا علیها السلام ذکر کردند! حضرت در إدامه فرمودند: «مَا زَارَهَا مَكْرُوبُ إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ کَربَهُ» هر کسیکه غم و أندوه و ناراحتی در دل دارد با زیارت إمام رضا غمش برطرف میشود «وَ لَا مُذْنِبُ إِلَّا غَفَرَاللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ» (الفقیه، ج۲، ص۵۸۳) هیچ گناهکاری به زیارت او نمیرود مگر آنکه با آمرزش گناه بر میگردد. غم زُدایی و گناه زُدایی برکاتی است که در زیارت آن حضرت بیان فرمودند. حضرت موسی بن جعفر سلام الله علیه فرمود: «مَنْ زَارَهُ وَ بَاتَ عِنْدَهُ لَیْلِهِ كَانَ كَمَنْ زَارَ اللَّهَ فِی عَرْشِهِ» (الکافی، ج۴، ص۵۸۸) هر کسی فرزند مرا زیارت کند و یک شب در نزد او بیتوته كند گویا خداوند را در عرش زیارت کرده است. حضرت إمام جواد علیه السلام أجرِ عظیم زیارتِ پدر بزرگوارش را چنین تضمین میفرمایند: «ضَمِنْتُ لِمَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِی بِطُوسَ عَارِفاً بِحَقِّهِ الْجَنَّةَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ» (الفقیه، ج۲، ص۵۸۴) آنکه با معرفت پدرم را زیارت کند ضامن هستم که بهشت برود. خود إمام رضا (ع) فرمود: «مَنْ زَارَنِی عَلَى بُعْدِ دَارِی وَ مَزَارِی أَتَیْتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِی ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ حَتَّى أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا إِذَا تَطَایَرَتِ الْكُتُبُ یَمِیناً وَ شِمَالًا وَعِنْدَ الصِّرَاطِ وَالْمِیزَانِ» هر کس به زیارت من بیاید سه جا به یاری او میآیم تا از ترس و بیم رهایش سازم: ۱- زمانی که نامه های أعمال را بدست راست و چپ میدهند ۲- کنارِ پُلِ صِراط ۳- کنار میزان. از پیچیدگیهای عصر ولایتِ إمام رضا (ع) مسئله پذیرش ولایتعهدی است! وقتی از محضر ایشان پرسیدند: " شما چگونه ولایتعهدى مأمون را با وجودی که مقام شما را مورد إنکار قرار میدهد پذیرفته اید؟ فرمودند: آیا نبى برتر أست یا وصى؟ آن شخص پاسخ داد: مسلم است نبى برتر است. سپس حضرت پرسیدند: آیا مسلمان برتر است یا مشرک؟ آن شخص گفت: واضح است مسلمان فضیلت بیشترى دارد. آنگاه امام فرمودند: عزیز مصر شخصى مشرک بود در حالی که یوسف مسلمان بود و در مورد مأمون او على الظاهر مسلمان است و من وصى رسول الله هستم و یوسف خود از عزیز مصر خواست تا بر خزینه ها و أنبارهاى مصر إشراف داشته باشد در حالى که من به این أمر مجبور بودم! عیون، ج۲، ص۱۳۹ در عَالَمِ سیاست یکی از عظیمترین منابعِ قدرت، قدرتِ مردم است. مأمون إمام رضا علیه السلام را جدا از مردم می پسندید و این جدائی را در نهایت وسیله ای برای قطع رابطه معنوی و عاطفی میان إمام و مردم میخواست أما إمام در هر فرصتی خود را در معرض إرتباط با مردم قرار میداد. در نیشابور حدیث سلسلة الذهب را برای همیشه به یادگار گذاشت و علاوه بر آن نشانه های معجزه آسای دیگری نیز آشکار ساخت و در جابجای این سفر طولانی فرصت إرشاد مردم را مغتنم شمرد. وضع نبرد پنهانی بین مأمون و إمام رضا علیه السلام چنین رقم خورد که إمام علیه السلام در چشم مردم که برخی از آن حضرت فقط نامی شنیده بودند و جمعی به همین أندازه هم إمام را نمیشناختند و شاید گروهی بُغضِ إیشان را در دل پرورانده بودند بعنوان یک چهره در خورِ تعظیم و تجلیل و یک إنسانِ شایسته خلافت که از خلیفه به سال و علم و تقوا و خویشی با پیغمبر و شایسته تر أست شناخته اند. حال در این مَصافِ مُستَمِرِّ حق و باطل أگر جمهوری إسلامی را به مثابه وجود مبارک إمام رضا علیه السلام و نظام سلطه را همان طاغوت مأمومنی بدانیم بخوبی به ماهیت جنگ شناختی دشمن علیه نظام إسلامی بر سر تصاحب قدرت مردم و همچنین تأکیدات مؤکد إمامان إنقلاب بر مردم سالاری دینی و حضور مردم در صحنه پِی میبریم. لذا باید عرض کنم در ماه ذیقعده اُنس بیشتری با وجود مبارک حضرت ثامن الحجج آقا علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیة و الثناء پیدا کنید. در این ماه به زیارت حضرت و تشرف به مرقد منور سلطانِ سریرِ إرتضاء بسیار سفارش شده است. یکی از وظایف بزرگِ ما این است که أئمّه خودمان را در سه بُعدِ معنوی، سبک زندگی و سیاست به دنیا معرفی نماییم.
نکته دوم:
با توجه به تشکیل مجلس دوازدهم چند توصیه لازم است. أول: ألان نوبت رفاقت برای خدمت است نه رقابت برای قدرت! دوم: با قانون أساسی و وظایف نمایندگی و مهمتر از همه آشناییِ عمیق با گفتمان إمام راحل و رهبر حکیم إنقلاب إسلامی است. سوم: کمیسیونهای مجلس و نیاز جامعه را بر أساسِ تخصص جانمایی کنید. چهارم: برای رفع مشکلات إقتصادی و معیشتی و تحقق مطالبات رهبر إنقلاب در تحقق جهش تولید با مشارکت مردم مجاهدانه تلاش نمایید.
نکته سوم:
سوم خرداد سالروز حماسه فتح خرمشهر روز مقاومت إیثار و پیروزی را گرامی میداریم و به أرواح مطهر همه شهدای فتح خرمشهر درود میفرستیم. إمروز ما جنگ شناختی و إدراکی داریم! دشمن سعی دارد پیروزی و عزمِ ما در جنگ إراده ها در فتح خرمشهر و خرمشهرها إختلال إیجاد کند لذا همه صاحبان مناصبِ دولتی باید به تناسبِ جایگاهِ خود نقش آفرینی کنند.
نکته چهارم:
24 الی 30 اردیبهشت هفته ملي جمعيت با شعارِ نقشِ من در جواني ايراني (فرزندان، نشاطِ إمروز آسايش فردا) مطالب و گله ها و ناگفته های فراوان وجود دارد که نیازمند گفتمانسازی است. ترویج تحكیم خانواده، ترویج إزدواجهای آسان، آسیبهای ناشی از كاهش جمعیت، نقش «زنانگی» «همسری» و «مادری» بانوان و تقدیر از سیاستهای تشویقی أفزایش جمعیت میتواند در روند جمعیت مؤثر باشد. بفرمایش رهبر معظم إنقلاب: یكي از پُر فايده ترين ثروتهاي يك كشور جمعیتِ جوانِ آن كشور است.