ImamatKarbarView
قَالَ امیرالمومنین(علیه السلام): أَوْلَى النَّاسِ بِالْعَفْوِ، أَقْدَرُهُمْ عَلَى الْعُقُوبَة. امام علی (عليه السلام) در حدیثی که در حکمت 52 کتاب شریف نهج البلاغه ذکر شده است، می فرماید: سزاوارترين مردم به گذشت، تواناترين آنان به مجازات است.
رابطه عفو و قدرت: مى دانیم یکى از عوامل ادامه نزاع ها و درگیرى ها که گاه در میان دو طائفه یا فرزندان یک خانواده، ده ها سال ادامه پیدا مى کند، روح انتقام جویى و عدم گذشت است که هرچه جلوتر مى رود مانند سیلاب شدیدتر مى شود در حالى که اگر در همان مراحل آغازین یکى از دو طرف بزرگوارى و گذشت کند، نزاع براى همیشه پایان مى یابد.
به علاوه، عفو و گذشت، شخص خطاکار را به تجدید نظر در کار خود و جبران خطا وا مى دارد که برکات آن بر کسى پوشیده نیست. مطالعه تاریخ پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و امیر مؤمنان و سایر امامان معصوم(علیهم السلام) نشان مى دهد که آنها با استفاده از این روش، دشمنان سرسخت را به زانو در آوردند و یا آنها را به دوستان فداکار بدل کردند.
عفو و گذشت عجیب پیامبر در داستان فتح مکه و عفو امیر مؤمنان بعد از پیروزى در جنگ جمل و عفو امام حسن مجتبى در برابر آن مرد شامى که دشنام به حضرت می داد و همچنین سایر مواردى که در تاریخ زندگى آن بزرگواران ثبت شده نمونه هاى روشنى از این معناست.
اما این که مى فرماید: شایسته ترین مردم به عفو قادرترین آنها بر مجازات است به دلیل این است که هر چه قدرت بر مجازات بیشتر باشد عفو و گذشت اهمیت بیشترى پیدا مى کند و هیچ کس نمى تواند بگوید این عفو بر اثر ضعف و ناتوانى از مجازات بوده است.
جالب این است که در قرآن مجید آنجا که عفو از قاتل عمد را مطرح مى کند با تعبیر به «برادر» از او یاد مى نماید; «(فَمَنْ عُفِىَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَىْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ); پس اگر کسى از سوى برادر (دینى) خود چیزى به او بخشیده شود (و حکم قصاص او تبدیل به خون بها گردد) باید از راه پسندیده پیروى کند».
در کتاب کنزالعمال این حدیث کوتاه و پرمعنا از پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) نقل شده: «تَعافُوا تَسْقُط الضَغائِنُ بَیْنَکُم; یکدیگر را عفو کنید تا دشمنى ها در میان شما از میان برود». همان گونه که می دانید، دستور عفو شامل کسانى نمى شود که از عفو و گذشت سوء استفاده کرده و بر جسارت خود مى افزایند. آنها را جز کیفر و عقوبت اصلاح نمى کند.
برخی متاسفانه در جنگ نرم شکست خورده اند و فریب دسیسه ها و دروغ پراکنی های دشمنان خارجی و برخی غربزدگان داخلی را خورده اند که با یک بررسی کوتاه در جراید و مطبوعات، میتوان حقیقت را یافت که برخی چگونه با ژست منورالفکری! در صدد بودند تا به مردم بقبولانند که کشور و مردم عزیز این مرز وبوم ضعیف هستند.
رهبر انقلاب در این رابطه می فرماید: «یکی از شیوههای دشمن ناامید کردن جوانهای ما است؛ اینکه ما نمیتوانیم، نمی شود؛ که همینطور میبینید متأسّفانه عدّهای بلندگوی دشمن شدهاند که همین چیزها را در فضای جامعه پراکنده کنند.»1/۹/۱۳۹۶ اما جمهوری اسلامی ایران در همه زمینه ها بر دشمنان پیروز است که نمونه بارز آن، پیروزی تاریخی ملت ایران در مقابل دشمنان، شکست جریان معاند و اپوزیسیون خارجی و تعدادی از وطنفروشان بود که هرچه در توان داشتند
در فتنه ترکیبی سال ۱۴۰۱ به میدان آوردند؛ اما در نهایت با حضور مردم در صحنه دفاع از انقلاب اسلامی، دچار تشتت و اختلاف عمیق شدند تا جایی که این روزها، کاربران اجارهای و اکانتهای غیرواقعی آنان به توپخانهای علیه یکدیگر تبدیل شده و فحش و ناسزا نثار یکدیگر میکنند و همه بودجههای هنگفت آمریکایی برای ایجاد فتنه در میان ملت ایران را در زبالهدان میریزند.
فدا شدن و فدایی دادن اما تاریخ انقلاب اسلامی شاهد رشادت های بسیاری بود، رشادت جوانان غیور و باغیرت ما در طول ۸سال جنگ تحمیلی که با شهامت بسیار در مقابل دشمنان ایستادند و با خون خود به یاری اسلام و انقلاب پرداختند.
مؤمن گاهی بهمرحلهای میرسد که در راه اسلام و برای خشنودی خدا جان فدا میکند، که بسیار پسندیده بوده و منزلت آن در قرآن ذکر شده است؛ اما گاهی بهمرتبهای از فهم میرسد که در راه اسلام و برای پسند خداوند، فدایی تقدیم میکند و عظمت حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام نیز در همین فدایی دادن است.
اینجاست که سردار شهید حاج قاسم سلیمانی بر پای مادر شهید که در راه اسلام فدایی داده بوسه میزند.
اینکه در زیارت جامعه کبیره می خوانیم، «بِأَبِی أَنْتُمْ وَ أُمِّی وَ أَهْلِی وَ مَالِی وَ أُسْرَتِی» بهاین معنا است که انسان بهچنان معرفت و بصیرت و عرفانی رسیده است که معصومین (علیهم السلام) در نزد او بهحدی عزیز و ارزشمند هستند که حاضر است عزیزترین عزیزانش را فدای آنها و آرمان الهی نماید.
در واقع میآموزیم که در راه اسلام فدایی بدهیم یعنی بهمرتبهای از دیانت برسیم که نهتنها خودمان را فدای اسلام کنیم بلکه فدایی هم بدهیم همچنان که ام البنين عليهاالسلام با حضور چهار فرزند خود در صحنه کربلا و دفاع از امام زمانش، الگویی برای مادران شهدا در ۸ سال جنگتحمیلی شد.
تمایز و تشخص مادران و همسران شهدا(شهیدپروران) با خود شهدا، در حیات و ممات شهیدانه است. اگر شهدا، مماتی شهدایی داشتهاند، ام الشهدا و زوجة الشهدا، زیستی شهیدانه دارند. طبق قاعدهی«فاقد شیء، مُعطی شیء نمیشود»؛ تنها شهیدپرور است که میتواند شهید را بپرورد.
در همین راستا سالروز ارتحال ام البنین (سلام الله علیها) را تسلیت می گویم و ان شاءالله طی هفته جاری و در آستانه ارتحال ام البنین (سلام الله علیها)، رزق میزبانی از شهید گمنام نصیب این شهر مؤمن و انقلابی شده است و مردم نیز مانند گذشته به بهترینشکل ممکن در روز دوشنبه به استقبال شهید خواهند رفت.
همچنین حمله تروریستی به پاسگاه راسک سیستان و بلوچستان که منجر به شهادت تعدادی از دلاورمردان فراجا شد را محکوم می کنیم و از خداوند متعال برای خانواده شهدا صبر جزیل مسالت می کنیم و از مسئولان مربوطه شناسایی و مجازات سریع عاملان این جنایت را خواستاریم.
مراسم ایام شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها بسیار خوب در شهر چمران برگزار شد، لذا از همه هئیت های مذهبی، موکب ها، حسینیه ها، مساجد و همه کسانی که در این مراسم ها سهم داشتند، تشکر میکنم.