منوی مدیریت محصول

 قَالَ امیرالمومنین(علیه السلام): طُوبَى لِمَنْ ذَكَرَ الْمَعَادَ، وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ، وَ قَنِعَ بِالْكَفَافِ، وَ رَضِيَ عَنِ اللَّهِ.  امام علی (عليه السلام)

در حدیثی که در حکمت 44 کتاب شریف نهج البلاغه ذکر شده است، می فرماید: خوشا به حال كسى كه همواره به ياد معاد باشد و براى روز حساب عمل كند و به آنچه روزيش داده اند، قانع و از خداى راضى باشد.

  امام(علیه السلام) در این گفتار پرمعناى خود به چهار جمله اشاره مى کند و آن را مایه خوشبختى انسان مى داند که جمله سوم و چهارم آن با حکمت 43 مشترک است. 

هنگامى که واژه معاد گفته مى شود دنیایى در برابر انسان مجسم مى گردد که در آن موازین سنجش اعمال برپاست و نامه هاى اعمال به دست افراد است; گروهى (نیکوکاران) به دست راست و گروهى (بدکاران) به دست چپ; همان نامه عملى که خداوند متعال در آیه 49 سوره کهف می فرماید: « لا یُغادِرُ صَغِیرَةً وَ لا کَبِیرَةً إِلَّا أَحْصاها» هیچ عمل کوچک و بزرگى از صاحب آن سر نزده مگر این که در آن احصا شده است. 

تمام اعضاى بدن انسان در آن دادگاه بزرگ گواه بر اعمال او هستند و نیازى به گواهى فرشتگان ثبت اعمال نیست، هرچند آنها نیز گواهى مى دهند.

  آن کس که چنین دادگاهى را باور داشته باشد و به یاد آن بیفتد به یقین به سراغ گناه و ظلم و فساد نمى رود، زیرا چنین ایمانى انگیزه عمل است; عملى پاک و خالى از هرگونه آلودگى و اگر لغزشى از او سر زند به زودى توبه مى کند و به سراغ جبران مى رود.

آن گاه در سومین و چهارمین جمله مى فرماید: «به مقدار کفایت قانع گردد و از خدا راضى باشد»; (وَقَنِعَ بِالْکَفَافِ، وَرَضِیَ عَنِ اللَّهِ). منظور از قانع بودن به مقدار کفایت این است که حداقل لازم زندگى را داشته باشد. 

قانع بودن به مقدار کفایت به قدرى اهمیت دارد که در حدیث معروفى از پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) نقل شده که با یارانش از بیابانى مى گذشت، ساربانى در آنجا بود، حضرت براى رفع عطش یا براى نیاز به غذا مقدارى شیر از او طلب کردند (البته در برابر وجه) و او بخل ورزید و گفت: آنچه از شیر در سینه حیوان و یا در ظرف هاست همه براى صبحانه و شام قبیله است و به دیگرى نمى رسد. پیامبر در حق او دعا کرد: خداوندا مال و فرزندانش را افزایش ده. بعدا به چوپان دیگرى رسید و همین درخواست را نمود.

چوپان نه تنها شیرى را که در ظرف داشت بلکه آنچه در سینه گوسفند بود را نیز دوشید و به عنوان هدیه، با احترام به نزد پیامبر آورد و به آن حضرت تقدیم کرد. پیغمبر در حق او نیز دعا کرد; ولى چنین عرضه داشت: «اللّهُمَّ ارْزُقْهُ الْکَفافِ; خداوندا به حد کفاف به او مرحمت کن» بعضى از یاران تعجب کردند که چگونه در حق آن بخیل پیغمبر اکرم دعاى فزونى مال و فرزند کرد ولى درباره این مؤمن سخاوتمند دعایى کمتر از آن فرمود. از این مطلب سؤال کردند و پیامبر در جواب فرمود: «إِنَّ مَا قَلَّ وَکَفَى خَیْرٌ مِمَّا کَثُرَ وَأَلْهَى; مقدار کم که براى زندگانى انسان کافى باشد بهتر از مقدار فراوانى است که آدمى را از خدا غافل سازد». 

منظور از رضایت پروردگار که در سخن پربار بالا به آن اشاره شده همان رضایت از مقدارات خداست چه مطابق میل انسان باشد و چه بر خلاف میل باشد‌.

امام جمعه چمران در واکنش به آبگرفتگی ها: کوتاهی مسئولان استانی و شهرستانی را کتبا به رئیس جمهور گزارش می کنم  حجت‌الاسلام ابراهیمی امام‌جمعه شهر چمران در خطبه های نماز جمعه هفته‌ که در مسجد جامع امام حسن مجتبی (ع) برگزار شد، گفت: با نزول رحمت الهی، چندین نقطه از شهر چمران و شهرک بعثت به شدت دچار آبگرفتگی شد که بیش از 600 منزل را دچار مشکل کرد که از این تعداد حسب گزارش های رسمی، وسایل منازل قریب به 200 منزل و مغازه دچار آسیب جدی شدند.

وی افزود: حد بارش ها به گونه ای بود که سیل شکن و تلمبه خانه باوجود اینکه با تمام ظرفیت مشغول فعالیت بود، جوابگو مشکلات شهر نبود. من شخصا طی این چند روز به ویژه در روز بارندگی بیش از 8 مرتبه به طور مستمر از سیل شکن عملیات غیر صنعتی و تلمبه خانه آبفا به صورت سرزده بازدید کردم.  آیا مردم مظلوم شهر چمران دیده می شوند؟ 

خطیب جمعه چمران تصریح کرد: مشکل در خدمت رسانی در روز حادثه نیست، بلکه مشکل آن است که تا چه زمانی مردم باید شاهد این آبگرفتگی ها و وارد شدن خسارت به منازل و مغازه های خود باشند؟ آیا مسئولان کشوری و استانی و شهرستانی، مردم مظلوم شهر چمران را می بینند؟ آیا به فکر آن ها هستند؟ اگر به فکر مردم چمران هستند، چرا پس از آبگرفتگی سال 1399 تاکنون هیچ گونه اقدام تاثیرگذاری را انجام ندادند؟ اگر بگویند که به فکر حل مشکل آبگرفتگی شهر چمران هستند، پس چرا این بحران مجدد تکرار شد؟ 

حجت الاسلام ابراهیمی خاطرنشان کرد: مسئولان باید پاسخ دهند که آیا از اقدامات گزارشی خسته نشدند؟ آیا از شعار و حرف های بی فایده خسته نشدند؟ تا چه زمانی فقط به فکر راضی نگه داشتند، مقامات بالاتر خود هستند؟ آیا زمان آن نرسیده است که کمی به فکر مردم باشند؟ در آبگرفتگی شهر چمران کجا بودند؟ چرا مسئولان مربوطه حتی برای بازدید از خسارت های وارد شده به این شهر نیامدند؟  وی با بیان اینکه برخی در منطقه به دنبال آن هستند که مشکل آبگرفتی شهر چمران، دیده و شنیده نشود، اظهار داشت: متاسفانه مسئولان مربوطه به شدت نسبت به آبگرفتگی شهر چمران بی تفاوت هستند و تدابیر لازم را نداشتند، بنده از همه آنها به صورت کتبی و شفاهی با ارائه مستندات لازم به ریاست محترم جمهور جناب دکتر رئیسی شکایت می کنم. 

خطیب جمعه چمران عنوان کرد: اما تقدیر و تشکری داشته باشیم از فرزندان شهر چمران، این نوجوانان و جوانان غیور و با معرفت که اقدامات به موقع، مخلصانه و دلسوزانه آن ها در راستای خدمت رسانی به خانه های آبگرفته، انسان را به یاد شهدا و فداکاری های آنان در دوران 8 سال جنگ تحمیلی می اندازد. حقیقتا اقدامات جهادی این جوانان با ایمان جای تقدیر دارد که در بحران های مختلف شهر چمران حضور پیدا می کنند و بی مزد و بی منت مشکلات را حل می کنند. بنده دست این جهادگران را می بوسم و از خداوند متعال خیر دنیا و آخرت را برای آنان مسالت می کنم. 

وی در بخش دیگر خطبه های نماز جمعه با اشاره به ایام فاطمیه اول، حضرت فاطمه زهرا(س) را مرکز فیوضات الهی دانست و گفت: بشریت یک‌جا مرهون فاطمه زهرا(س) است، و روزبه‌روز نور اسلام و معنویت فاطمه زهرا(س) آشکارتر خواهد شد و بشریت آن را لمس خواهد کرد. آنچه ما وظیفه داریم این است که خود را شایسته انتساب آن خاندان کنیم.  حجت الاسلام ابراهیمی تصریح کرد: این خیر کثیر که خداوند متعال آن را به پیامبر اکرم(ص) مژده داد و فرمود «إِنَّا أَعْطَیْنَاكَ الْكَوْثَرَ»- که تأویل آن، فاطمه زهرا(س) است- در حقیقت مجمع همه خیراتی است که روزبه‌روز روز از سرچشمه دین نبوی بر همه بشریت و بر همه خلایق فرو می ریزد. خیلی‌ها سعی کردند آن را پوشیده بدارند و انکار کنند، اما نتوانستند؛ «یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ»(صف/ ۸).  وی افزود: ما باید خودمان را به این مرکز نور نزدیک کنیم و نزدیک شدن به مرکز نور لازمه و خاصیتش نورانی شدن است. باید با عمل و نه با محبت خالی نورانی بشویم؛ تشبّه و تخلّق به اخلاق آنان را لازم دارد.