به گزارش روابط عمومی دفتر امام جمعه لاریجان :
برگزاری خطبه نماز جمعه در رینه..
خطبه اول:
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی ‌القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.

قَالَ الله العظیم فی القرآن الکریم :
« يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَ كُمْ بُرْهَانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ أَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُبِينًا.» نساء/174  
ترجمه:
" ای مردم، برای هدایت شما از جانب خدا برهانی (محکم) آمد و نوری تابان به شما فرستادیم."
" اُوصِيكُم عِبادَاللّه و نفسی بتَقوَى اللّه؛ فإنّها خَيرُ ما تَواصَى العِبادُ بهِ و خَيرُ عَواقِبِ الاُمورِ عِندَ اللّه "

​​​​​​​

خودم و همه بندگان خدا را به رعايت تقواي إلهي و نظم در امور سفارش مي کنم که سفارشی والاتر از این مهم در عالم هستی وجود ندارد. امام حسین علیه السلام در روز عاشورا فرمود: بندگان خدا! پرهیزگاری کنید و از دنیا بر حذر باشید توشه بردارید که بهترین توشه پرهیزگاری است. پرهیزگاری کنیدشاید که رستگار شوید. پس بندگان خدا إتقواالله! کتاب خدا در آیه 174 سوره مبارکه نساء به تک تک مرد و زن خطاب می ‌کند: « وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِينا » از باب رحمت و لطف، یک نورِ روشنگری مثل قرآن را به سوی شما فرستاد که محیط عقل را نورانی کند تا إنسان نسبت به خود و هستی و به مردم و نعمتها أندیشه صحیحی داشته باشد و همه حرکاتش نور باشد. خدا در کنار قرآن 14 معصوم را قرار داد که به تمام معنا معصومِ فکری،عقلی، قلبی و عملی هستند و جدای از قرآن کریم نیستند. قرآن نورِعلمی أست و إینان نور عینی هستند شما بگو قرآن یا بگو پیغمبر، قرآن یا بگو صدیقه کبری (س)، قرآن یا أمیرالمؤمنین (ع)، قرآن یا حضرت مجتبی(ع)، قرآن یا أبی ‌عبدالله (ع) و دیگر أئمه طاهرین. از معصومین به قرآن ناطق و عینی و از این قرآنِ نازل شده به قرآنِ علمی تعبیر کنید. إین قرآن نازل شده را با قلمِ علم و این چهارده قرآن را با قلمِ فعل نوشت. منهای این دو تا قرآن شما در تاریکی محض خواهید بود و خروج شما هم از تاریکی محال أست! « أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ » آیا کسی که میت أست و فقط قابلیت دفن و دور أنداختن دارد فقط لطف من إقتضا میکند زنده ‌اش کنم « فاحییناه وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ.» برایش نوری قرار بدهم که با آن نور در بین مردم عالم زندگی کند از تمام تاریکیها به سلامت عبور بکند و خودش را با کمک این نور به مغفرت و رضوان و رحمت و بهشت و سعادت برساند « كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ » این مانند کسی است که در أنواع تاریکیها قرار دارد « لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها.» أنعام/122 نمیتواند در آید چون این نور إنسان را از تاریکیها در می ‌آورد. این بزرگواران چون عقل و روح و هُویتشان به همان دلیلی که در کلام معصوم « خلقکم الله أنواراً» آمده پروردگار عالم آنها را نور آفریده أست. در زیارت وجود مبارک أبی ‌عبد الله (ع) میخوانیم: « أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فِي الْأَصْلَابِ الشَّامِخَةِ » از زمان آدم تا وقتی که در صلب أمیرالمؤمنین (ع) قرار گرفتی صلب به صلب نور بودی. « وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَة » در رَحِم‌ های پاک نور بودی، در دوران‌ های جاهلیت « لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجَاهِلِيَّةُ بِأَنْجَاسِهَا » آلودگی‌ های روزگارِ جاهلیت به تو نرسید « و لَم تُلبِسكَ المُدلَهِمَّاتِ مِن ثِيابِها » لباس تاریکی به تو پوشانده نشد چون همه شما نور آفریده شُدید و آفرینشِ شما قبل از خلقتِ آدم و آسمانها و زمین بصورت نور وجود داشت و به آدم هم ‌بصورت نور إرائه شُدید. همه هُویّتِ شما نور است. « کلامکم نور»  همانطوری که کل قرآن مجید نور أست کل سخن شما هم نور است. یعنی حسین جان در پنجاه و هفت سال عمرت هر سخنی که برای عالمیان گفتی نور أست. عاشق بودی که نورِ وجودت را برای همه هزینه کنی. أهل رد کردن و سرزنش نبودی. در محبت و عشق‌ ورزی بی ‌نمونه بودی! لحظات آخری که روی أسب نشسته بودی و دیدی که یک شجاعی از دشمن برای کُشتنِ تو خیز برداشت در دفاع از خودت پای این دشمن قطع شد و از أسب زمین افتاد و تو هم دنبالش از أسب پیاده شدی! آمدی بالای سرش و با یک دنیا محبت گفتی: ببرمت در خیمه‌ های خودم و بگویم پایت را ببندند. گفت: یابن ‌رسول ‌الله! قوم و خویش‌ های من در لشگر هستند صدایشان کن آنها بیایند من را ببرند. فرمود: میروم صدایشان میکنم. بچه‌ هایش از تشنگی دست و پا میزنند ولی دنبال کار دشمن راه می ‌افتد چون حسین (ع) دنبالِ روشن کردنِ نور أست. این یکی از درسهای مکتب حسینی (ع) أست که مثل آئینه باشیم و این نور را  در خودمان منعکس کنیم که وقتی روز قیامت وارد بشویم نور حسینی به أعمال ما تابیده در قیامت آشکار بشود. « يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنات.» حدید/12 حبیب من! قیامت همه مردان و زنان مؤمن را می ‌بینی. عزیزان عزادار و نمازگزار! به إیمان خود یقین داشته باشید أمیرالمؤمنین (ع) دلیل قطعی به شما داده که مؤمن هستید. در کتاب معتبر « کامل الزیارات » نقل شده با إینکه حضرت بچه ‌های دیگر هم مثل إمام حسن (ع) و حضرت زینب (س) و قمر بنی‌ هاشم (ع) هم داشتند أما هر وقت چشم إلهیِ أمیرالمؤمنین (ع) در خانه یا خیابان و یا مسجد به چهره أبی ‌عبد الله الحسین (ع) می ‌افتاد میگفت: « يَا عَبْرَةَ كُلِّ مُؤْمِنٍ ». ای کسی که سبب گریه هر مؤمنی هستی! پیرمرد محاسن سفید نزدیک به نود سال از شهدای کربلاست که با دستمال أبروهایش را بسته بود داخل چشمش نرود در جنگِ تن به تن با دشمن هنگام خدا حافظی أبی ‌عبدالله (ع) بغلش گرفت گریه کرد پیرمرد هم گریه کرد، رفت یک تعدادی را کشت و پیاده با لبِ تشنه، گَرد و غبار و خسته از جنگ برگشت. إمام (ع) کنار خیمه بود آمد رو بِروی أبی‌ عبد الله (ع) و گفت: حسین جان برای دو کار آمدم أول إینکه: من جدت پیغمبر را دیده بودم فرموده بود: زیارت حسینِ من ثواب هزار حج و عمره دارد تا من را نکشتند یک‌ بار دیگر تو را زیارت کنم. دوم اینکه: برای مظلومیتت گریه کنم. خب، این همان نور أست که از أبی ‌عبد الله (ع) به او تابیده أست! حالا یقین کردید مؤمن هستید؟ در روایاتمان دارد که قیامت پروردگار به حضرت زهرا (س) میفرماید هر حاجتی داری از من بخواه. زهرا میگوید: خدایا! من که زنده نبودم کربلا را ببینم، بگو یک خیمه برای من بزنند بنشینم برای حسینم گریه کنم، من هم میخواهم جزء گریه ‌کُن‌ ها باشم خدا عجب مقامی به شما داده أست! پرده خیمه را کنار میزنند و زهرا (س) می ‌بیند حسینش را وارد خیمه می‌ کنند و سر بریده‌ اش روی دستش أست چه کار میکند مادر؟ به قرآن قسم این آیه شما درباره شما می‌ گوید: « يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى‏ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِم » پیغمبر! در قیامت نور مردان و زنانِ مؤمن را می ‌بینی پیشاپیششان در حرکت أست « بُشْراكُمُ الْيَوْمَ » و به إیشان می ‌گویند: بشارت باد بر شما « جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيم.» حدید/12 این نور که پیشاپیش شما در قیامت حرکت میکند نور حسین و نور گریه ها و إیمانتان أست.
ذکر مصیبت//
امروز اولین جمعه ماه محرم بنام شیرخوارگان علی اصغر(ع) در کشور و دنیای شیعه ثبت گردیده است. این شیرخواره عجب سند محکم و قوی ای برای مظلومیت امام حسین (ع) در روز قیامت است.
کوفیان این قصد جنگیدن نداشت/ این گلوی تشنه ببریدن نداشت/ لاله‌ چینان دستتان ببریده باد/ غنچۀ خشکیده‌ام چیدن نداشت/ اینکه با من سوی میدان آمده/ نیتی جز آب نوشیدن نداشت/ با سه‌ شعبه غرق خونش کرده ‌اید/ آنکه حتی تاب بوسیدن نداشت/ گریه‌ ام دیدید و خندیدید وای/ کشتن شش ماهه خندیدن نداشت/ دست من بستید و پای أفشان شدید/ صید کوچک پای کوبیدن نداشت/ ازچه دادیدش نشان یکدگر/ شیرخوارِغَرقِ خون دیدن نداشت/

خطبه دوم:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی أشرف الأنبیاء والمرسلین حبیب إله العالمین أبی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلی آله الأطیبین الأطهرین المنتجبین. اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ َبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَ الْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
 دعای فرج..

اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً وَ انْصُرْهُ نَصْرا عَزِيزاً. اَللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَکَ وَ سُنَّةَ رَسُولِکَ حَتّي لا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ ءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَةَ أَحَدٍ مِنَ الخَلْقِ..  
اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و اخوّفکم من عقابه.
با درود و سلام بي پايان به روح مطهر سالار شهیدان حضرت أباعبدالله الحسین (ع) و نیز معمار کبير إنقلاب إسلامی إيران و دو فرزند گرانقدرش ، جمیع مؤمنين و مؤمنات ، علما ، صلحا ، شهدای إنقلاب، شهيدانِ 8 سال دفاع مقدس، شهدای گمنام ، شهدای مدافع حرم و وطن و سلامت و علی الخصوص بیش از 357 شهید خونين بال بخش لاریجان و با آرزوي طول عمر با عزت همراه با صحت و سلامتي براي مقام معظم رهبری  در اين خطبه دوم خودم و همه شما عزیزان را توصيه ميکنم به تقوای إلهي و دوری از محرمات.
نکات این هفته نماز جمعه 30 تیر ماه سال 1402 را بمحضر شما نمازگزاران عزیز جمعه لاریجان عرضه میدارم.
نکته أول:
یکی از مسائل مهم در کلام مقام معظم رهبری گستره تبلیغ در جامعه بود لذا کسانی که می خواهند به تبلیغ بپردازند باید مواد تبلیغاتیِ آنها به روز و نو آورانه باشد. شیوه های پیشرفته و أثر گذارِ تبلیغاتی باید تنظیم باشد و به معنای حقیقی کلمه در تربیت مؤثر باشد. از إستخدام کلمات تند و پَرخاشگرانه در أمرِ تبلیغ پرهیز شود حتما از تعابیر إیجابی و مسئولیت آور درباره کم حجابها و بی حجابها مانند إینکه عفاف و حجاب مایه تقویت خانواده و جامعه سالم و أمن أست و ره آوردِ مهم آن؛ سلامت و أمنیت إجتماعی أست إستفاده شود. دو أصل " إیمان " و" امید " و أفزایش إعتماد عمومی به نظام إسلامی را بیشتر گسترش دهید.
نکته دوم:
مبحث حجاب چون در راستای همسویی با منویات و أهداف دشمن قرار دارد و حرکت در پازل نقشه دشمن تلقـی میشود لذا عملاً متصف به « حرام سیاسی » نیز خواهد شد. بی بند و باری دینی و فرهنگی در جامعه علاوه در مسیر تثبیت أهداف إعلامی دشمنِ نظامِ إسلامی باعث تضعیف فرهنگِ عمومی و کانون خانواده منجر میشود.  
نکته سوم:
پنجم مرداد بمناسبت أولین إقامه نمازجمعه به إمامت مرحوم آیت الله طالقانی (ره) روز نماز جمعه نامگذاری شده است. به دلیل کارکردهای فوق العاده مهم و ظرفیت بالای نماز جمعه در إنسان سازی، جامعه پردازی و حتی تمدن سازی، این فریضه محوری بارها مورد عنایت و إهتمام مؤکد إمام خمینی رضوان الله علیه و رهبر معظم انقلاب حفظه الله تعالی قرار گرفته است. مهمترین أثر حضور نمازگزاران از منظر مقام معظم رهبری، حفاظت از نظام و إنقلاب است. در توصیه به وظایف نمازگزاران، بیشترین تأکید با 40% به قدر شناسی نماز جمعه و منزلت آن بوده است.
نکته چهارم:
گزارشاتی رسیده مبنی بر برگزاری جشن های سنتی در بعضی از روستاهای لاریجان که منجر به ناهنجاریهایی شده و دل مؤمنین و مؤمنات و مردم شریف لاریجان را بدرد آورده است. أساساً برگزاری جشن های سنتیِ نیاکان و بزرگان در هر منطقه نشانه بجا آوردن شکر بدرگاه خدای متعال باید باشد. أگر قرار است چنین جشنهایی که سُرُور و خوشحالی مردم منطقه را باید در پی داشته باشد ولی آن را به فساد و لهو ولهب در جامعه تبدیل می کنند بنده آن را بشدت محکوم می کنم و از دستگاه قضایی میخواهم مسببین این عمل زشت و هتاکانه را بشدت تذکر دهد و آنهایی که عمداً این عمل قبیح را انجام دادند بسزای أعمالشان برساند که البته با خبر شدم ریاست محترم دادگاه لاریجان این کار را کردند و صمیمانه تشکر میکنم. همه آنهایی که در بخش تولیت دارند باید جلوی فساد را قبل از وقوعش بگیرند. در چنین منطقه ای که دارای اینهمه امامزادگان واجب التعظیم و حُکما و أندیشمندان و عالمان بزرگ دینی مثل آیت الله العظمی میرزا هاشم آملی و علامه ذوفنون آیت الله حسن زاده آملی هست چنین عملی پسندیده نیست و همه باید در این امور مسئول باشیم.     
نکته پایانی:
پیشاپیش فرا رسیدن تاسوعای حسینی (ع) را به همه نمازگزاران و عزداران سیدالشهداء (ع) و قمر بنی هاشم (ع) تسلیت و تعزیت عرض می نمایم. در بهشت حسرت و غصه و حسادت نیست ولی «غبطه» هست. یعنی آرزوی نعمتی برای خود همانند آنچه دیگری دارد و از صفات ممدوح است. أمیرالمؤمنین علیه السلام میفرماید: بهشتیها یعنی خوبان عالَم با غبطه ای به جایگاه بهشتی شیعیان ما نگاه میکنند که إنگار دارند از روی زمین به ستارگان آسمان نگاه میکنند. خود شیعیان به مقام أهل جهاد غبطه میخورند. أهل جهاد، به مقام شهداء غبطه میخورند. شهداء به مقام شهداء کربلا غبطه دارند شهدای کربلا هم به مقام فخر الشهداء یعنی حضرت قمر بنی هاشم غبطه میخورند! آنچه در علقمه اتفاق افتاد این است: خدا دست أبا الفضل العباس شد. اینکه حضرت أبوالفضل صلوات الله علیه " باب الحوائجِ أعظم" است و با آن دستهای بریده اش دستگیر عالم أست بخاطر این هست كه خدا دست او شده است! بهتر از این دستِ مُلكی، دستِ ملكوتی است. لذا از قدرت بی نظیر عاشورا بهترین إستفاده را بنمایید هیچ فرعونی در عالم به أندازه مستکبرینِ إمروز قدرت و شیطنت نداشته است. خدای متعال برای ما إمکانات تاریخی بزرگی گذاشته است که أگر ما از آنها استفاده کنیم حتما دشمن زمین گیر میشود. واقعه عاشورا بزرگترینِ این إمکانات أست. با اشک و زیارت میشود تطهیر شد و با لعن به درجات بالای بهشت رسید. أشک بر سید الشهداء مطهر است. از مرحوم آیت الله العظمی بهجت نقل شده که ایشان فرموده بودند: به نظر من گریه بر إمام حسین از نماز شب أفضل است. با تمنّایِ معیّت میتوان در ثوابِ شهدایِ کربلا شریک شد و در نهایت با إتصال قلبی به معیت دائمی رسید.