منوی مدیریت محصول

 عید، خلاصه در خوشحالی ظاهری و دنیایی نمی‌شود بلکه روزی عید است که در آن، سودی واقعی نصیب حقیقت انسان شده باشد؛ سود واقعی انسان نیز جز در بندگی و طاعت الهی تقوا معنا پیدا نمی‌کند. وقتی انسان احساس می‌کند که وظیفه خود در رابطه با بندگی خدای متعال را به درستی انجام داده و خداوند آن را پذیرفته است نشاطی درونی در او به‌وجود می‌آید که در ظاهر او نیز نمایان می‌شود.

موضوع تمام اعیاد حقیقی و الهی، انسان است و هرکدام از این اعیاد، در تحقق حقیقت انسانیت بیشتر مدخلیت داشته باشند، عیدترند.

 و چون تمام حقیقت انسان تنها با مفهوم ولایت معنا و عینیت می‌یابد، بنابراین عید الله الاکبر، عید غدیر است.

هر موهبتی شکرانه دارد و هرچه نعمت بزرگتر، شکر آن ضروری‌تر. و چون نعمتی بزرگ‌تر از ولایت نیست، روز تحقق آن بزرگ‌ترین عید است و شکر آن از همه نعمت‌های الهی واجب‌تر و ضروری‌تر. شکر نعمت غدیر این است که در کاروان امام زمان^{(عجل الله فرجه الشریف)} قرار بگیریم و در چارچوب طرح آن‌حضرت حرکت کنیم و در مقابل طرح آن‌حضرت، طرح دیگری مطرح نکنیم. قافله‌سالار این کاروان علوی و مهدوی هم در این عصر هم کسی جز ولیّ‌فقیه نیست.

امام^(ع)، باطن جمیع حلال‌های الهی

فرمایش امام کاظم ^{علیه السلام} عبارت است از این که آن حضرت در تفسیر آیه شریفه

«قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ»(اعراف: 33)

فرمودند: «قرآن ظاهرى دارد و باطنى. تمام آنچه را كه خداوند در قرآن حرام كرده، ظاهر است و باطن آنها پیشوایان ستمگرند

و همه آنچه را كه خداوند در كتاب خود حلال شمرده همان ظاهر است و باطن آنها امامان حق هستند» (الكافی، ج1، ص374)‌).

این فرمایش امام کاظم ^{علیه السلام} در تبیین باطن و تأویل آیه بسیار ارزشمند است. از ابعاد عظمت و آموزه‌های مهم این حدیث، اتصال وثیق ومحکم بین اخلاق و ولایت است.

شیرنی و حلاوت این دو فرمایش را در این عبارت نورانی زیارت امین الله می‌توان چشید. آنجا که امام سجاد ^{علیه السلام} می‌فرمایند:

 «اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِی... مُفَارِقَةً لِأَخْلَاقِ‌ أَعْدَائِك‌».

حقیقت زیارت، رسیدن زائر به محضر امام و قرار گرفتن در نزدیک‌ترین شعاع فیوضات الهی امام است.

در زیارت «امین الله» پس از اینكه زائر به‌وجود مبارك امیرالمؤمنین ^{علیه‌السلام}، سلام داد و در محضر استفاضه نوری قرار گرفت، چندین درخواست را از خداوند طلب می‌كند که یکی از آنها عبارت است از مفارغت و فاصله گرفتن از اخلاق اعداء الله. اگر این فراز از دعا در حق زائر مستجاب شود، قاعدتاً‌ از همه رذائل اخلاقی دور می‌ماند.

زیرا اخلاق اعداء الله - حرص، بخل، فریب، نیرنگ، حسادت، دنیاپرستی و كبر است.

اگر مكانی آلوده باشد، مگس به سراغش می‌آید، و پس از رفع آلودگی دیگر مگسی نخواهد بود.

 اخلاق اعداء‌الله نیز چنین است، اگر در وجود ما زمینه‌ای برای جذب این موارد باشد، خُلقیات دشمنان خدا درون ما جای می‌گیرد،

 اما اگر ظرف وجود خود را تطهیر كنیم، از این اخلاقیات دور می‌مانیم. وقتی از خدا می‌خواهم ما را مفارق اعداء قرار بدهد، یعنی یاری كند تا زمین وجود ما جایی برای كاشت بخل، حرص، حسادت، شهرت‌طلبی، دنیاطلبی و قدرت‌طلبی نباشد،

اخلاق اعداء الله همه آلودگی‌ها است.

لایه‌های اخلاق اسلامی

این دو روایت نورانی، گویای این است که اخلاق سه لایه دارد:

۱. تقوا(التَّقْوَى رَئِیسُ الْأَخْلَاق‌) (ظاهر اخلاق).

۲. ولایت (باطن اخلاق).

۳. عبودیت (سرّ اخلاق).

یعنی بدون عبودیت، ولایت تحقق نمی‌یابد

 و بدون ولایت، حقیقت تقوا در وجود انسان شکل نمی‌گیرد(یَا عَلِیُّ حُبُّكَ تَقْوَى‌

برای تقویت و اعتلا در مراتب ولایت و عبودیت، هیچ راهی جز تقوا وجود ندارد؛ به همین جهت در قرآن یازده مرتبه این عبارت تکرار شده است که هشت مرتبه‌اش در سوره مبارکه شعراء و از زبان مبارک حضرات انبیاء حضزت عیسی، نوح، هود، صالح، لوط و شعیب ^{علیهم السلام} نقل شده است: «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطیعُونِ»(شعراء: 108 و...) یعنی برای تحقق اطاعت و ولایت باید ابتدا اهل تقوا بود.

حقیقت تقوا چیزی جز ولایت و عبودیت نیست،

چرا که تقوا فقط با جهاد اکبر و مبارزه با هوای نفس تحقق می‌یابد و هوای نفس همان طاغوتی است که با جریان ولایت می‌ستیزد و همان استکباری است که عبودیت را برنمی‌تابد.

بنا بر مفاد آیه سوم آیة الکرسی، انسان با عبودیت ذیل ولایة الله قرار می‌گیرد

(اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا) و با نور تقوا «یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ» می‌شود.

اگر عبودیت در وجود انسان نهادینه نشود، انسان ذیل ولایت طاغوت قرار می‌گیرد و گرفتار «یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ» می‌شود.

بنابراین طبق این آیه، کارکرد ولایت، راهبری است. در ولایة الله، ولیّ الهی، عباد الله را با تقوا از ظلمات و کثرت و حیوانیت به سوی نور و وحدت و تعالی انسانیت حرکت و سیر انفسی می‌دهد(لَا یَثْبُتُ عَلَى وَلَایَةِ عَلِیٍّ إِلَّا الْمُتَّقُون(العیاشی، ج1، ص100)‌).

 اما در ولایت طاغوت، «أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ»(قصص: ۴۱) انسان‌ها را به ظلمت و حیوانیت می‌کشانند.

با نهادینه‌شدن عبودیت در وجود انسان، انسان ذیل ولایة الله قرار می‌گیرد و حُبّ به اهل‌بیت^(ع) و بغض از دشمنان اهل بیت، به صفات حمیده تبدیل می‌شود.

 و در طرف دیگر، عدم عبودیت یعنی استکبار بر خدا و تولّی به طواغیت، به صفات رذیله تبدیل می‌شود.

به همین جهت امام کاظم ^{علیه السلام} فرمودند: باطن جمیع ما حرّم الله، أئمة الجور است و باطن جمیع ما أحلّ الله، أئمة الحق می‌باشد.

 کما این‌که امام صادق ^{علیه السلام} فرمودند: «نَحْنُ اَصْلُ كُلِّ خَیْرٍ، وَ مِنْ فُروعِنا كُلُّ بِرٍّ، وَ عَدُوُّنا اَصْلُ كُلِّ شَرٍّ، وَ مِنْ فُروعِهِمْ كُلُّ قَبیحٍ وَ فاحِشَةٍ، فَـكَذَبَ مَنْ زَعَمَ اَ نَّهُ مَعَنا وَ هُوَ مُتَعَلِّقٌ بِفُروعِ غَیْرِنا».

یعنی یکی از ثمرات مبارک تحقق ولایت در جامعه، پاکی و طهارت آن است و برای تحقق ولایت می‌بایست روحیه عبودیت و معنویت را در جامعه پرورش داد. و پرواضح است که تنها کسانی می‌توانند به چنین مهمی موفق شوند که خود قبلاً در عبودیت و ولایت و تقوا، پیش‌قدم و جلودار و مصداق «لِلْمُتَّقِینَ إِمَامًا»(فرقان: 74) باشند.

به فرمایش امام صادق ^{علیه السلام}: «از شیعیان ما نیست كسى كه در شهرى باشد كه در آن شهر صد هزار نفر باشند و در آن شهر كسى با تقواتر از او باشد»(لَیْسَ مِنْ شِیعَتِنَا مَنْ كَانَ فِی مِصْرٍ فِیهِ مِائَةُ أَلْفٍ وَ كَانَ فِی اَلْمِصْرِ أَوْرَعُ مِنْهُ(وسائل الشیعة، ج15، ص247)). #

انشالله که جز شیعیان واقعی اقا امیرالمومنین باشیم وعیدیمان رو از اقا بگیریم یک صلواتی عنایت بفرمایید.

خدایا مارا از محبین اهل بیت درهمه ارثه ها قرار بده

خدایا عاقبت ما را ختم به خیر بگردان

فرج امام زمانمان تعجیل بفرما

مقام عظمای ولایت ازهمه بلاهامحفوظ بدار

دی‌ماه سال ۱۳۹۵ جمعی از نمایندگان مجلس طی لایحه‌ای با عنوان «طرح ارتقای اعتبار اسناد رسمی» پیشنهاد حذف اعتبار دائمی اسناد عادی و قولنامه‌ها را دادند. براساس ماده یک این طرح، مقرر شده بود از مورخ یکم فروردین ۱۳۹۷ ثبت تمامی معاملات ذیل در سراسر کشور در دفاتر اسناد رسمی الزامی است.

این طرح در چندین رفت و برگشت بین شورای نگهبان و مجلسی‌ها، هر بار پس از اصلاحاتی که مجلسی‌ها روی آن انجام دادند مورد قبول شورای نگهبان قرار نگرفت. بررسی‌ها نشان می‌دهد مهم‌ترین دلیلی که شورای نگهبان پس از هر اصلاحیه مجلس به آن استناد کرده، مسأله مغایرت شرعی است.

در نهایت این‌که شورای نگهبان در نظرات تخصصی خود موارد زیادی را برای اصلاح این لایحه بیان کرد که اغلب آنها طی سال‌های اخیر برطرف شده و نظر موافق این شورا را دریافت کرده اما فصل مشترک و مهم همه آنها، صرفا مغایرت حذف اعتبار اسناد عادی و قولنامه با موازین شرعی بود.

حکم اخیر حکومتی رهبر حکیم انقلاب اسلامی، خط پایان خوش و سرانجام مطلوب این قضیه بود، امید آن‌که با فراهم‌سازی زیرساخت‌های اجرایی شدن طرح مزبور، موانعی که موجب خسارات زیادی به مردم شده است از سر راه برداشته شود. موانع خسارت‌باری که برخی از آنها را ذیلا می‌خوانید.

خسارت‌های ثبت غیررسمی قولنامه‌ها

۱- هدررفت یارانه‌های مسکن

مردم و سازندگان تمایلی به نوسازی این املاک نداشته باشند؛ چراکه این املاک از مزایایی همچون تسهیلات بانکی و تسهیلات تشویقی دولت و شهرداری (تراکم تشویقی‌+ تخفیف هزینه‌های صدور پروانه و اشتراک آب و برق و گاز) بی‌بهره می‌مانند.

دوم این‌که املاک قولنامه‌ای باعث‌شده دولت به بخشی از اطلاعات مالکیت مسکن دسترسی نداشته باشد که این عدم دسترسی موجب می‌شود برخی از کسانی‌که مالک مسکن هستند (با قولنامه) در طرح‌های یارانه‌ای همچون مسکن مهر (طرح دولت احمدی‌نژاد) اقدام ملی مسکن (طرح دولت روحانی) و طرح نهضت ملی (طرح دولت رئیسی) ثبت‌نام و به‌ناحق از این یارانه‌های دولتی استفاده کنند. این موضوع طرح‌های مسکن‌سازی ارزان‌قیمت دولتی را به ضد خود تبدیل می‌کند.

۲- مانع بزرگ استحقاق‌سنجی یارانه نقدی

از دیگر پیامدهای املاک قولنامه‌ای، فقدان اطلاعات برای تخصیص عادلانه یارانه‌های نقدی است.

۳- انباشت پرونده‌های قضایی

یکی از معضلاتی که قولنامه‌ها به‌وجود آورده‌اند، معضل حجم بالای دعاوی مربوط به قولنامه‌هاست. طبق اظهارات مسئولان قوه قضائیه حدود ۹۰ درصد از دعاوی ملکی تشکیل‌شده در قوه قضائیه مربوط به املاک بوده و نکته قابل‌تامل این‌که ۲۵ درصد از جرایمی که در کشور رخ می‌دهد بازهم از طریق املاک قولنامه‌ای صورت می‌گیرد.

کلاهبرداری‌های مختلف، فروش یک ملک به چند نفر و فروش مال ‌غیر تنها بخشی از سوءاستفاده‌هایی است که با استفاده از اسناد عادی انجام می‌شود و با حجم بالایی از پرونده‌های قضایی که وارد دادگاه‌ها می‌کند، خود از عوامل مهم اطاله دادرسی در دادگاه‌های کشور است.

۴- قولنامه عامل مهم زمین‌خواری

یکی‌ دیگر از معضلاتی که در کشور به‌واسطه اعتبار دائمی اسناد عادی و قولنامه‌ای رخ داده مسأله زمین‌خواری است. این اتفاق عمدتا در زمین‌های بایر و موات، سکونتگاه‌های غیررسمی و حاشیه شهرها رخ می‌دهد و متصرفان معمولا موفق می‌شوند با گذشت‌ زمان مالکیت خود را بر این املاک دائمی کنند. این موضوع با حذف اعتبار دائمی املاک قولنامه‌ای و فراگیر شدن سیستم حدنگاری (کاداستر) قابل حل است.

5- عامل فرار مالیاتی و پولشویی

حوزه مسکن و زمین به‌واسطه عدم دسترسی دولت و نهادهای دولتی و حاکمیتی به بخش زیادی از اطلاعات بازار آن (خرید و فروش با قولنامه) زمینه را برای وقوع تخلفات گسترده اعم از پولشویی و فرار مالیاتی و سایر تخلفات مهیا ساخته است.

6- عامل خُردشدن اراضی کشاورزی

اعتبار دائمی اسناد عادی و قولنامه‌ها باعث ‌شده تقسیم و تفکیک‌های زمین‌های کشاورزی و باغ‌های بدون موافقت وزارت جهادکشاورزی و سایر ارگان‌های ناظر به‌راحتی انجام شود و زمین‌های کشاورزی و باغ‌ها هم به قطعات کوچک‌تر تفکیک شوند که زمینه تغییر کاربری آنها را آسان‌تر می‌کند.

البته در این میان، مسئولان وزارت راه‌وشهرسازی در شورای حفظ حقوق بیت‌المال معتقدند نابود شدن ۴۳ درصد از جنگل‌ها و قطعه‌قطعه شدن اراضی کشاورزی و تبدیل‌شدن آنها به ویلا ریشه در معاملات غیررسمی دارد و منشأ بسیاری از زمین‌خواری‌ها سند (غیررسمی) عادی است.

سرانجام ایران به عضویت سازمان شانگهای در آمد و ایران به این سازمان مهم پیوست. عضویت رسمی جمهوری اسلامی ایران در پیمان همکاری‌های شانگهای، نقطه آشکارساز سیاست خارجی پویا، چندوجهی و متوازن کشورمان در نظام بین‌الملل محسوب می‌شود.

نگاه به شرق به معنی هم‌افزایی راهبردی میان ایران، روسیه و چین در برابر تهدیدات مشترک غرب، بر خلاف آنچه غربی‌ها سعی در القاء آن دارند، مفهومی کاملا متضاد با مفاهیمی مانند وابستگی به شرق بوده و اتفاقا برگرفته از قدرت بازیگری بین‌المللی کشورمان در قالب سیاست خارجی متوازن است.

عضویت رسمی ایران در سازمان همکاری‌های شانگهای به طور طبیعی منجر به نارضایتی و وحشت طرف غربی شده و تبلور خشم و شانتاژ رسانه‌های غربی و ضد انقلاب نیز در همین راستا قابل تفسیر است. بدون شک آنچه در جریان اعلام رسمی عضویت ایران در سازمان همکاری‌های شانگهای رخ داد، نقطه عطفی در سیاست خارجی متوازن جمهوری اسلامی محسوب می‌شود که با اصل قرار دادن تأمین منافع ملی توانسته فضا را برای انتفاع حداکثری در این خصوص فراهم آورد.

پس از کشته شدن یک نوجوان ۱۷ ساله الجزایری الاصل در حومه شهر «نانتر» در غرب پاریس‌، طی چند شبانه روز گذشته پایتخت فرانسه و دیگر شهرهای این کشور در آتش اعتراضات می‌سوزند و احتمال جنگ داخلی در این کشور بیش از هر زمانی جدی است.

دولت فرانسه برای مهار اعتراضات ناگزیر به اعزام بیش از ۴۵ هزار افسر پلیس و ژاندارم در سراسر این کشور شده است.

ماجرای جلیقه زردها و سپس قانون اصلاح بازنشستگی باعث کاهش شدید محبوبیت ماکرون به پایین‌ترین حد و به زیر خط نمادین ۳۰ درصد رسید. اگر دولت ماکرون بر این اعتراضات هم فائق آید و نظرسنجی بعد از اتفاقات کنونی صورت گیرد، تردیدی وجود ندارد که سرعت کاهش محبوبیت مشهود خواهد بود.

کشته‌شدن نوجوان ۱۷ ساله الجزایری الاصل از عمق نژادپرستی نهادینه‌شده در فرانسه پرده برداشت؛ معضلی که همواره در این کشور وجود داشته و دولتمردان آن شدیدترین موانع و محدودیت‌ها را برای اقلیت‌های قومی- نژادی و مذهبی به‌ویژه اقلیت مسلمان این کشور اعمال کرده‌اند.

از مجموع ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا، در شرایط فعلی ۲۱ کشور در کنترل احزاب و سیاستمداران راست‌گرا هستند

و تنها ۶ کشور نظیر پرتغال، اسپانیا، و آلمان، در کنترل چپ‌گرایان قرار دارند.

 در این شرایط، یک سؤال مهم و محوری مطرح می‌شود و آن این است که چه شده که راست‌گرایان توانسته‌اند به چنین جهشی دست پیدا کنند و یک نقطه عطف را در تاریخ سیاسی اروپا با محوریت خود رقم بزنند؟

پیروزی‌های جدید احزاب راست‌گرا در آلمان و یونان بار دیگر مسأله چرخش اروپا به راست‌گرایی را برجسته کرده است؛ موضوعی که باعث نگرانی فزاینده دولتمردان اروپایی شده است. در جنوب اروپا نیز در کشور یونان یک حزب دست راستی در انتخابات پارلمانی به پیروزی رسید.

با توجه به این‌که اعمال خشونت علیه اقلیت‌ها و آزار مهاجران در چارچوب ترویج بیگانه‌هراسی از سوی راست‌گرایان افراطی اروپایی دنبال می‌شود، به همین دلیل این جریان به یک تهدید امنیتی جدی برای کشورهای اروپایی تبدیل شده است.

ایجاد نوعی ذهنیتِ امنیتی در میان افکار عمومی اروپا نیز در گرایش آن‌ها به سمت جریان‌های راست‌گرا بی‌تاثیر نبوده است. چرا که این جریان‌ها بیش از آن‌که نگاه بین‌المللی داشته باشند، معطوف به داخل مرز‌های کشورهایشان هستند و اولویت‌ را برای کشور خودشان در نظر می‌گیرند نه تمام کشورهای دنیا.