منوی مدیریت محصول

يايُّهَا النّاسُ انّا خَلَقنكُم مِن ذَكَرٍ وانثى‌ وجَعَلنكُم شُعوبًا وقَبالَ لِتَعارَفوا انَّ اكرَمَكُم‌ عِندَ اللَّهِ اتقكُم انَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبير؛

عن ابی عبدالله ^{علیه السلام} قال: «مَا مِنْ شَیْ‌ءٍ إِلَّا وَ لَهُ حَدٌّ یَنْتَهِی إِلَیْهِ إِلَّا الذِّكْرَ فَلَیْسَ لَهُ حَدٌّ

خب، حالا ذکر چیست؟ ... در روایتی از حضرت آمده است: «ذِكْرُ اللَّهِ فِی كُلِّ مَوْطِن‌»

 انسان در همه‌جا خدا را ذکر کند. اما آن نکته مورد توجه این است که می‌فرمایند: «أَمَا إِنِّی لَا أَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَر» اینکه می‌گویم در همه‌حال ذکر خدا را بگویید، مقصودم این نیست که بگویید سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَر؛ این، ذكر لفظی است.

«وَ إِنْ كَانَ هَذَا مِنْ ذَاكَ» اگرچه این هم ذکر است، این هم مطلوب است، این هم شریف است و خیلی با ارزش است؛ اما مقصود من فقط این نیست، بلکه

«وَ لَكِنْ ذِكْرُ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ فِی كُلِّ مَوْطِنٍ إِذَا هَجَمْتَ عَلَى طَاعَةٍ أَوْ عَلَى مَعْصِیَةٍ» وقتی به سمت طاعت خدا می‌روی، یا به سمت معصیت خدا می‌روی، یاد خدا باشی. این «یاد خدا بودن» مورد نظر است؛ این ذکر الله است.

يا ايّها الّذين امنوا اذكرا الله ذكراً كثيراً (*) و سبّحوه بكرةً و اصيلاً.

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد خدا را بسيار ياد كنيد و صبح و شام او را تسبيح نمايید.«احزاب ، 41 و 42»

سخن از وظايف سنگين پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ در مقام تبليغ رسالت بود، در آيات مورد بحث براي فراهم آوردن زمينه اين تبليغ و گسترش دامنه آن در تمام محيط بخشي از وظايف مؤمنان را بيان مي‌كند.

روي سخن را به همه‌ آنها كرده چنين مي‌گويد:(اي كساني كه ايمان آورده‌ايد خدا را فراوان ياد كنيد.) و صبح و شام او را تسبيح و تنزيه نماييد.

آري چون عوامل غفلت در زندگي مادي بسيار فراوان و تيرهاي وسوسه‌ شياطين از هر سو به طرف انسان پرتاب مي‌گردد براي مبارزه‌ با آن راهي جز (ذكر كثير) نيست. (ذكر كثير) به معني واقعي كلمه يعني (توجّه با تمام وجود به خداوند) نه تنها با زبان و لقلقه‌ لسان.

ذكر كثيري كه در همة اعمال انسان پرتو افكن باشد و نور و روشنايي بر آنها بپاشد.

در همه حال ياد خدا بودن:

به اين ترتيب قرآن همه‌ مؤمنان را در اين آيه موظف مي‌كند كه در همه حال به ياد خدا باشيد.

1ـ به هنگام عبادت ياد او كنيد و حضور قلب و اخلاص داشته باشيد.

2ـ به هنگام حضور صحنه‌‌هاي گناه ياد او كنيد و چشم بپوشيد و يا اگر لغزشي روي داد توبه كنيد و به راه حق باز گرديد.

3ـ و هنگام نعمت ياد او كنيد و شكرگزار باشيد.

 4ـ و به هنگام بلا و مصيبت ياد او كنيد و صبور و شكيبا باشيد.

خلاصه ياد او را كه در هر صحنه‌اي از صحنه‌هاي زندگي انگيزه‌ واكنش مناسب و الهي است، فراموش ننماييد.

حكايتي زيبا

در حديثي كه در صحيح ترمذي و مسند احمد از ابو سعيد خدري از پيامبر گرامي اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ نقل شده چنين مي‌خوانيم:

 كه از آن حضرت پرسيدند:(اي العباد افضل درجة عند الله يوم القيامة) كدام يك از بندگان در روز قيامت مقامشان از همه برتر است.

فرمود: الذاكرون الله كثيراً:( آن‌ها كه خدا را بسيار ياد مي‌كنند).

ابو سعيد مي‌گويد: عرض كردم يا رسول الله! و من الغازي في سبيل الله؟

آيا چنين كساني حتي از جنگجويان راه خدا والا مقام‌ترند؟

فرمود: لو ضرب بسيفه في الكفار و المشركين حتي ينكسر و يختصب دماً لكان الذاكرون الله افضل درجة منه! (اگر با شمشيرش آن قدر بر پيكر كفار و مشركين بزند كه شمشيرش بشكند و با خون رنگين شود آنها كه ياد خدا بسيار مي‌كنند از او برترند!

چرا كه جهاد خالصانه نيز بدون ذكر كثير خداوند ممكن نيست و از اين جا معلوم مي‌شود كه ذكر كثير معني وسيعي دارد و اگر در بعضي از روايات به تسبيح حضرت فاطمه زهرا ـ عليها السّلام ـ و در كلمات بعضي از مفسران به ذكر صفات عليا و اسماء حسني و تنزيه پروردگار از آنچه شايستة‌ او نيست يا مانند آن تفسير شده همه از قبيل بيان ذكر مصداق روشن است. نه محدود ساختن مفهوم آيه به خصوص اين مصاديق است.

منظور از تسبيح

همان گونه كه از سياق آيات به خوبي بر‌مي‌آيد منظور از تسبيح خداوند در هر صبح و شام همان دوام تسبيح است و ذكر خصوص اين دو وقت به عنوان آغاز و پايان روز مي‌باشد و اين كه بعضي آن را به نماز صبح و عصر يا مانند آن تفسير كرده‌اند باز از قبيل ذكر مصداق است.

ياد خدا مايه آرامش:

به اين ترتيب ذكر كثير خداوند و تسبيح او هر صبح و شام جز به تداوم توجّه به پروردگار و تنزيه و تقديس مداوم او از هر عيب و نقص حاصل نمي‌گردد. و مي دانيم كه ياد خدا براي روح و جان انسان همچون غذا و آب است براي بدن. در آيه‌ 28 سورة رعد آمده است.

الا بذكر الله تطمئن القلوب

آگاه باشيد، تنها با ياد خدا دلها آرامش مي‌يابد!

آرامش و اطمينان دل نيز نتيجه‌اش همان است كه در آيات 27 ـ 30 فجر آمده است:

يا ايّتها النّفس المطمئنّة‌ ارجعي الي ربّك راضيةً مرضيّةً فادخلي في عبادي و ادخلي جنّتي

اي نفس مطمئن و آرام! به سوي پروردگارت باز گرد، در حالي كه هم تو از او خشنود هستي و هم او از تو خشنود است سپس در زمره‌ بندگانم درآي و در بهشتم وارد شو!

آثار ياد خدا در همه حال:

هنگامي كه نام خدا برده مي‌شود يك دنيا عظمت، قدرت، علم، و حكمت در قلب انسان متجلي مي‌گردد. چرا كه او داراي اسماء حسني و صفات عليا و صاحب تمام كمالات و منزه از هر گونه عيب و نقص است. توجه مداوم به چنين حقيقتي كه داراي چنان اوصافي است:

1ـ روح انسان را به نيكيها و پاكيها سوق مي‌دهد.

2ـ از بديها و زشتيها پيراسته مي‌دارد و به تعبير ديگر بازتاب صفات او در جان انسان تجلي مي‌كند.

3ـ توجه به چنين معبود بزرگي موجب احساس حضور دائم در پيشگاه او است و با اين احساس فاصله انسان از گناه و آلودگي بسيار زياد مي‌شود ياد او ياد آوري مراقبت او است، ياد حساب و جزاي او است ياد دادگاه عدل او و بهشت و دوزخ او است و چنين يادي است كه جان را صفا و دل را نور و حيات مي‌بخشد.

درآستانه شهادت امام جواد(ع) قرارداریم پیشاپیش تسلیت عرض میکنم

اگر می‌خواهیم در وجودمان غفلت تبدیل به حضور دائم، جهل تبدیل به علم، عُجب تبدیل به عبودیت، کبر تبدیل به تواضع، بخل تبدیل به انفاق و حرص تبدیل به قناعت شود به حضرت جواد الائمه ^{علیه‌السلام} رجوع کنیم و ولایت ایشان را بپذیریم. تمام این تبدیلات با ولایت ایشان حاصل می‌شود.

شاید یکی از حکمت‌هایی که امام جواد^(ع) به حضرت عیسی مسیح تشبیه شده است، همین اکسیر ولایت آن حضرت در این معجزه تبدیل‌گری است. یکی از معانی «مسیح» این است که او به هر فردی که دستش می‌رسید، او را زنده می‌کرد و شفا می‌داد.

ابوهاشم جعفری روزی به محضر امام جواد رسید عرض کرد: قربانت گردم من وَلَع زیادی به خوردن گِل دارم، برای ترک این عادت دعا بفرمایید(جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّی‌ مُولَعٌ‌ بِأَكْلِ‌ الطِّینِ‌ فَادْعُ اللَّهَ لِی). حضرت سکوت نمودند. پس از چند روز به ابوهاشم فرمودند: خداوند گِل خوردن را در تو از بین برد. ابوهاشم می‌گوید: از آن روز به بعد برای من چیزی مبغوض‌تر از گِل نبود(مَا شَی‌ءٌ أَبْغَضَ إِلَی مِنْهُ(بحارالأنوار، ج50، ص42)).

امام جواد ^{علیه السلام} با تصرفی که در میل فرد می‌نمایند نه تنها عادت غلط او را مرتفع نموده بلکه باطن نازیبای آن را به او نشان داده و نزد او مبغوض می‌دارند.

مس چو به اکسیر رسد زر شود/ قطره به بحر آید گوهر شود

امام رضا ^{علیه السلام} فرمود: به پیامبر ^{صلى الله علیه و آله} گفته شد: فلانى انسان بدبختى است، زیرا بسیارى از گناهان را مرتكب شده است. پیامبر فرمود: هرگز چنین نیست كه شما مى‌گویید، بلكه او نجات یافت و به حسن عاقبت رسید و گناهانش از بین رفت و به حسنات تبدیل شد. زیرا او روزى از راهى مى‌گذشت، مؤمنى را دید كه عورتش پیدا بود و خود متوجّه نبود. (گویا خواب بوده است) این شخص بدن او را پوشاند و براى آن كه خجالت نكشد او را با خبر نكرد، وقتى آن مؤمن متوجّه شد، در حقّ او چنین دعا كرد: خداوند به تو پاداش بسیار عطا كند، آخرت تو را با خیر همراه سازد و در حساب با تو مناقشه و سختگیرى نكند. خداوند دعاى آن مؤمن را در حقّ آن شخص، مستجاب فرمود و او خوش‌عاقبت شد. وقتى كه این مژده به آن گناهكار رسید او از همه‌ى گناهانش توبه كرد و اهل طاعت خدا شد. پس از یك هفته كه گروهى از دشمنان اسلام به مدینه حمله كردند، پیامبر^(ص) دستور دفاع داد، آن مرد نیز همراه با مسلمانان دیگر براى دفاع آماده شد و در درگیرى با دشمنان به شهادت رسید و عاقبتش به خیر وسعادت ختم گردید(بحارالانوار، ج 5، ص 155).

خدایا عاقبت ما را ختم به خیر بگردان

خدایا مارا از محبین اهل بیت درهمه ارثه ها قرار بده

راز این که رهبر حکیم انقلاب، صنعت هسته‌ای را کلید پیشرفت ایران برشمردند را در دو نکته عمده می‌توان بر شمرد:

اول- تنوع و فراوانی کاربردها و گستره کارآیی صنعت هسته‌ای در تسهیل زیست انسانی و بهره‌وری بهتر در استفاده از مواهب خدادادی و طبیعی است که استفاده از صنعت هسته‌ای زمینه بهره‌مندی بهتر و بیشتر و ارزان‌تر و به صرفه را برای دولتها و ملتها فراهم می‌آورد.

دوم- نقش صنعت هسته‌ای و دستیابی ایران به دانش هسته‌ای به عنوان یک دانش صف‌شکن و بن‌بست‌شکن؛ که نادرستی و ابطال نظریه و گزاره غلط "ما نمی‌توانیم" را بیش از پیش نمایان کرد.

بومی‌سازی این صنعت، علیرغم همه سنگ‌اندازی‌های دشمنان، شکست بزرگ آنان و یک رویداد بی‌نظیر است که اهل فن و دانش مربوطه، آن را درک می‌کنند. این همان نکته مهمی است که در بیانات رهبری عزیزمان نیز آمده است: «بومی‌شدن صنعت بسیار مهم هسته‌ای نشان‌دهنده ناکامی غرب و تحقیر غرب‌گرایانی است که در صدد تحقیر ملت و تضعیف روحیه کار و امید در کشور بودند.»

به‌دنبال شکست دشمن در جلوگیری از دستیابی ایران به دانش و صنعت بومی هسته‌ای، خطر بزرگ‌تری نیز دشمنان را تهدید می‌کند. این خطر همان نقش الهام‌بخش و الگویی ایران برای کشورهای دیگر منطقه و جهان است که؛ ما می‌توانیم را بالعیان می‌بینند و از آن الگو می‌گیرند. این نکته نیز در بیان بلند رهبر حکیم انقلاب آمده است: «این صنعت، کلید پیشرفت چشمگیر کشور و ملت در بخش‌های مختلف است؛ ضمن این‌که دشمنان از الگو گرفتن دیگر ملت‌ها از راه و فکر پیشرفت‌آفرین ملت ایران هراس دارند.»

سفر رییس جمهور به حیاط خلوت آمریکا

کشور‌های حوزه آمریکای جنوبی به ویژه ونزوئلا، کوبا و نیکاراگوئه که رئیس جمهوری کشورمان عازم آنجا شده‌است، به‌سبب انتخاب نظامی سیاسی، اقتصادی و ایدئولوژیک مختص خود، سال‌هاست که مورد خشم و غضب همسایه شمالی خود هستند و آمریکا آن‌ها را هم مانند ایران و درست به‌دلیل همین انتخاب متفاوت مورد تنبیه قرار داده است.

جمهوری اسلامی ایران و نیکاراگوئه چهار دهه پیش، انقلاب‌هایی را تجربه کردند؛ انقلاب اسلامی ایران و انقلاب ساندنیستی نیکاراگوئه یک فصل مشترک داشت و آن قیام علیه دیکتاتور‌های وابسته به غرب بود و این مهم‌ترین دلیل دشمنی و تهدیدات بلوک غرب علیه دو کشور است.

هم‌چنین نگاه منفی مردم و دولتمردان آمریکای لاتین به سیاست‌های قلدرمآبانه آمریکا، بستر را برای نزدیکی ایران و بازیگران این پهنه جغرافیایی هموار کرده‌است که سند راهبردی ۲۰ ساله ایران و ونزوئلا در کنار تقویت روابط اقتصادی و تجاری تهران با کشور‌های بولیوی، نیکاراگوئه و اکوادور از تحکیم ائتلاف محور ضدامپریالیسم در حیاط خلوت آمریکا نشان دارد.

شنبه 27 خرداد روزجهاد کشاورزی (تشکیل جهاد سازندگی به فرمان امام خمینی درسال58)

امام خمینی^(ره): کشاورزی در اسلام از امور بسیار مهم و از اموری است که دربارۀ او گفته شده است که کشاورزان بهترین مخلوقات هستند و کشاورزان اقرب ناس[به]خدای تبارک و تعالی هستند و کشاورزان در آن عالَم، شاید در صف اول از مردم نیکوکار واقع بشوند. و شغل کشاورزی شغلی بوده است که انبیا هم به او اشتغال داشته‌اند، و انبیا هم رزق خودشان را از راه کشاورزی به دست می‌آوردند. و از نظر سیاسی، در امروز ما چنانچه کشاورزی‌مان یک کشاورزی سالم و یک کشاورزی متعهدانه و کوشش برای این[باشد]که در ارزاقمان محتاج به خارج نشویم، این یک جهاد است؛ همان‌طور که مجاهدین ارجمند ما در جبهه‌ها مشغول خدمت هستند و بحمداللّه‌، آنها آفرین برشان که سرفرازی برای ملت ما ایجاد کردند و ایجاد می‌کنند! کشاورزان ما هم که در پشت جبهه هستند، آنها هم مجاهد هستند و آنها هم برای اینکه کشور ما محتاج به قدرتهای دیگری نباشد، مجاهدت می‌کنند.

 رهبر حکیم انقلاب فرمودند: اولویتها را رعایت كنیم، بر اساس اولویتها كار پیش برود. به نظر بنده یكی از اولویتها، مسأله كشاورزی است. كشاورزی را باید در درجه اول اهمیت قرار داد؛ نه به‌معنای این‌كه از صنعت فراموش كنیم؛ نه، لیكن در مرتبه اول، مسأله كشاورزی است كه اگر توانستیم كشاورزی را با شرایطی كه دارد، احیاء كنیم، هم مسأله اشتغال حل می‌شود، هم عوارض گوناگون بیكاری - این حاشیه‌نشینی، اعتیاد و امثال این‌ها - از بین خواهد رفت یا ریشه‌های آن تضعیف خواهد شد.(25/7/1391)

كشاورزی مهم است. در تولید محصولات حیاتی باید خودكفایی به‌وجود بیاید، یعنی خودكفایی را به حرف و گپ این و آن نگاه نكنید كه آقا گندم، بیرون ارزان‌تر است و مانند این‌ها. ما باید به خودكفایی برسیم؛ در موادّ حیاتی باید به خودكفایی برسیم.(4/6/1394)

یک شنبه 28 خرداد روز بیابان زدایی

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سخنرانی‌ها و مناسبت‌های مختلف به آسیب‌شناسی مشکلات فراروی جوانان برای ازدواج پرداخته‌اند. ایشان معتقدند موانع ازدواج صرفا اقتصادی و معیشتی نیستند و موانع «فرهنگی» نیز، بخش قابل توجهی از این مشکل اجتماعی را به خود اختصاص داده است و جوانان، خانواده‌ها و مسئولان مربوط باید در جهت رفع این موانع تلاش کنند.

«عمده (موانع ازدواج)، موانع فرهنگی است؛ عادتها، تفاخرها، تکاثرها، چشم و هم چشمیها، تجمل‌طلبی‌ها، این‌ها است که یک مقدار نمی‌گذارد آن کاری که باید انجام گیرد، صورت پذیرد. باید شما و خانواده‌هایتان این گره‌ها را باز کنید. من از ازدواجهای دانشجویی که هر سال برگزار می‌شود، بسیار خشنود و خرسندم. اگر عادت کنند که ازدواجها را ساده، بی‌پیرایه و بی‌تشریفات انجام دهند، فکر می‌کنم که بسیاری از مشکلات حل خواهد شد»

از اصلی‌ترین موانع ازدواج‌های آسان از منظر رهبر معظم انقلاب :

(1) کم‌کاری در گفتمان‌سازی و فرهنگ‌سازی،

 (3) کم‌رنگ شدن فرهنگ واسطه‌گری در ازدواج،

(4) سخت‌گیری در شرایط ازدواج(مهریه سنگین، جهزیه سنگین، آداب و رسوم غلط)،

(5) تفاخر، چشم‌وهم‌چشمی و به‌رخ کشیدن ثروت‌ها،

(6) اسراف و تشریفات زائد ازدواج و تجملات زیاد(خرید از مکان‌های معروف به گرانی، هتل‌ها و سالن‌های پرخرج، لباس عروس گران‌قیمت)

درپایان ازحضور یکایک شما  مردم خوب شهر زاوین وروستاهای اطراف ومسئولین محترم وخدوم شهرزاوین تقدیر وتشکر میکنم.​​​​​​​