اوصيكم عباد للّه بتقوى للّه و نظم امركم. خودم وشما نمازگزاران را توصیه میکنم به تقوای الهی وترک معصیت.
راه های بدست آوردن تقوا فراوان هستند. یکی ازچیزهایی که ما را به تقوا می رساند روزه گرفتن است
درواقع غایت روزه، رسیدن به گوهر تقوا است. به همین جهت بهترین عمل هم در ماه مبارک رمضان ترک گناه است. روایات ما، گناهان را سمّ مهلك و كشنده خوانده اند و عمل خیر را مُنجى و رهایىبخش.
از گناهان دورى كنید. روحتان را به گناه، آلوده نكنید. شخصیت انساییتان را تنزّل ندهید. مقام والاى ایمانتان را بهوسیله گناه و هواى نفس، خدشهدار نكنید.
گناه، در دنیا اثر دارد؛ در آخرت اثر دارد؛ در شخص انسان اثر مىگذارد؛ بر فرزندان انسان، اثر سوء دارد. گناه در جامعه بشرى، در كشتها و زراعتها و باغها و صحراها و دریاها اثر دارد. گناه، انسان را پیش فرشتهها مفتضح مىكند و مقام او را پایین مىآوَرَد.
اگر پردهها كنار رَوَد
روایت كوتاهى از امیرالمؤمنین(ع) وارد شده: «لَو تَكَاشَفْتُم مَا تَدَافَنْتُم»(أمالى صدوق، ص 446).
این، جمله خیلى عجیب است. ایشان مىفرماید: اگر چنانچه باطنهاى شما براى یكدیگر روشن شود، و هر كس بفهمد كه دیگران چه گناهى كردهاند، هیچ كس، كس دیگرى را دفن نمىكند؛ مىگوید: این آدم، اصلًا قابل نیست كه بر او نماز بخوانیم و دفنش كنیم
تقوا را هم از او بخواهید
اگر چنانچه انجام تقوا بر شما مشكل باشد، راهش این است كه خود تقوا را هم از او درخواست كنید. گاهى در نیمههاى شب، در خلوتهاى روز، سجدهاى انجام بدهید. جناب اویس قرنى- رضوان الله علیه- كه خدا سلامهاى ما را به روح پاك او برساند، شترچران بود. گاهى شترها را در صحرا رها مىكرد و به سجده مىافتاد. گاهى سجده او بهقدرى طولانى مىشد كه كلاغها نمىفهمیدند كه آنچه آنجا افتاده، انسان است یا یك تخته سنگ! مىآمدند روى او مىنشستند. یكى دو ساعت در سجده باقى مىماند. حالا با خدا چه راز و نیاز داشت، من نمىدانم
عمل كم، امّا سالم
در روایت دارد كه اگر چنانچه گناهانتان كم باشد، ثوابتان هم كم باشد، عیب نمىكند؛ آن ثواب، شما را به جایى مىرساند. امام صادق(ع) مثالى مىزند و مىفرماید: اگر چنانچه درختى میوه آورده، امّا میوهاش خیلى كم است و هیچ یك عیبدار نیست و همه میوههاى آن بزرگ، درشت، خوشمزه و خوشرنگاند، انسان از این درخت، راضى خواهد بود. امّا درختى كه سرتاپاى آن میوه است، تمام شاخههاى آن از كثرت میوه سر فرود آورده، امّا همه میوهها تلخ و بد و كِرمو هستند، چنین درختى به درد نمىخورد. امام(ع) در ادامه مىفرماید: كسى كه عمل زیاد به جا بیاورد، امّا هرجا هم به گناه برسد، گناه هم به جا بیاورد، مثل همان درخت خواهد بود كه به درد نمىخورد.
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص: مؤمن بر مؤمن هفت حق دارد که از سوی خدا ادای این حقوق بر او واجب شده است.
وجوب این حقوق را بایستی جدی گرفت.
1-- الْإِجْلَالُ لَهُ فِی عَیْنِهِ»، یکی این که برای برادر مؤمن، جلالتی در دل خود در نظر بگیر، که طبعا در چشم تو جلالت پیدا میکند. جلالت از چه جهت؟ از جهت ایمانش؛ لازمه این بیان، لزوم تکریم برادران مؤمن از یکدیگر است؛ و نگاه تجلیلآمیز به برادر مؤمن. یعنی با نگاه سبک به برادر مؤمن نگاه نکند.
2- «وَ الْوُدُّ لَهُ فِی صَدْرِهِ»، دوم اینکه محبت او را در دل خودت داشته باشی. دردلت عشق بورزی ظاهری نباشد.
3- «وَ الْمُوَاسَاةُ لَهُ فِی مَالِهِ» با او در مال خود همراهی کنی. یک وقت شما داری، او در نهایت احتیاج است، باید به او کمک کنی.
4- «وَ أَنْ یُحَرِّمَ لَهُ غِیبَتَهُ» پشت سر او بدگویی را ممنوع کنی. نه خودت (او را غیبت بکنی، نه بگذاری دیگران بکنند.)
5- «وَ أَنْ یَعُودَهُ فِی مَرَضِهِ» وقتی مریض شد، از او عیادت کنی.
6- «وَ أَنْ یُشَیِّعَ جَنَازَتَهُ»، بعد از مرگ هم دست از او برنداریم. اگر برادر مؤمنمان از دنیا رفت، جنازه او را هم تشییع کنیم. یعنی با او تا بعد از مرگ باشیم.
7- «وَ أَنْ لَا یَقُولَ فِیهِ بَعْدَ مَوْتِهِ إِلَّا خَیْراً» بعد از مرگش هم نیکی او را بگوییم. حتی اگر چنانچه بدی هم دارد، آن را نگوییم.
در روایت دارد که «اذْكُرُوا مَحَاسِنَ مَوْتَاكُمْ» آنهایی که مردند و رفتهاند و قدرت دفاع از خودشان را ندارند، خوبیهایشان را بگو؛ بالاخره هرکس یک خوبیای دارد.
اینها حقوق مومنین نسبت به یکدیدگر است.
بیاییم این روزهای آخر سال تصمیم بگیریم این ها را درحق یکدیگر رعایت کنیم.
بیشترتوجه کنیم به اطرافمون به خانواده به اقوام در دید بازدیدها گره ای از مشکلات دیگران باز کنیم.
خدایا سال جدید را سال فرج امام زمان قراربده
خدایا مارا از محبین اهل بیت درهمه ارثه ها قرار بده
خدایا عاقبت ما را ختم به خیر بگردان
انقلاب مارا به انقلاب امام زمان متصل بگردان
به جوانان ما امید ونشاط وسرزندگی عنایت بفرما
مشکلات این کشور را حل وفصل بگردان
بار دیگر خودم وشما نمازگزاران را دعوت میکنم به ترک معصیت
توافق ایران و عربستان و چند نکته
- در این رویداد سه طرف اصلی وجود دارند که هرکدام منافع خود را دنبال میکنند؛
۱- ایران- جمهوری اسلامی ایران در شرایطی پای این توافق آمده که جنگ رسانههای جهانی و اغتشاشات ادراکی و سیاسی چندماهه را با پیروزی پشت سرگذاشته است و حضور بینظیر مردمی را در ۲۲بهمن متفاوت ۱۴۰۱ رقم زده است و پس از اوجگیری اغتشاشات ارزی در بازار نیز تا حدود زیادی سرعت آن را گرفته است. ازطرف دیگر اپوزیسیون نظام دروضعیت فلاکتباری بهسرمیبرند در خارج از کشور و منطقه نیز حامیان منطقهای آمریکا مانند رژیم صهیونیستی و کشورهای عربی از دستیابی به اهداف خود بر علیه محور مقاومت بازمانده و ناکام شده اند. مضافاً اینکه ایران در بازدارندگی دفاعی و حضور در پیمانهای بینالمللی جایگاه کمنظیری پیدا کرده است. بنابراین شرایط برای تقویت قدرت داخلی و منطقهای ایران فراهم است و به تعبیری، ایران دست برتر را دارد. ازسوی دیگر ثبات منطقهای و کاهش تنش با همسایگان نیز تا حدود زیادی به این آرامش کمک خواهد کرد.
۲- عربستان- اما عربستان وضعیت خوبی ندارد. این کشور علیرغم هزینههای هنگفت چندصدمیلیارد دلاری نه در منطقه و کشورهای هدفش کامیاب بوده و نه در داخل کشور بهخاطر اوجگیری اختلافات داخلی شرایط مناسبی دارد و نه توانسته مشکل راهبردی خود یعنی جنگ یمن را بهنحو مطلوب خود خاتمه ببخشد.
از سوی دیگر وجود دولت دموکرات جو بایدن و مخالفتهای دولت وی با آل سعود و نیز مواجهه آل سعود با سرکشی امارات و دیگر کشورهای رقیب وی و شکست ائتلافهای این کشور با دیگر کشورها، بر مشکلات این حکومت افزوده است، به تعبیری حکومت عربستان دست زیر را دارد و مجبور به مذاکره و توافق است.
۳- چین- این کشور نیز برای به چالش کشاندن سیطره آمریکا نیاز به حضور در حیاط خلوت آمریکا دارد تا از این طریق بتواند حضور منطقهای آمریکاییها را تضعیف کند و در قامت یک قدرت بینالمللی و فعال در عرصه سیاسی ظهور کند و شکل جدیدی از نظم مورد نظر خود را سامان ببخشد و نقشآفرینی آمریکا در حیاط خلوت چین (تایوان) را تلافی کند.
هر سه کشور چین، ایران و عربستان بهنوعی به این توافق نیاز دارند
و هرکدام با نگاه به منافع ملی خود به این توافق ورود پیدا کرده است.
بدون تردید این رویداد، یک توافق مهم برای نظام و یک پیروزی سیاسی بزرگ برای دولت بهشمار میآید که برخلاف سخنان و مواضع مغرضانه ورشکستگان سیاسی این توافق محصول پیروزی بزرگ در میدان سیاست داخلی و خارجی و هماهنگی مطلوب میدان و دیپلماسی است.
البته در تحلیل این رویداد باید بدون بزرگ نمایی و ذوقزدگی مواجه شد. واقعیت قضیه این است که در طول ماههای آینده و با مراقبت دولت باید تعهدات عربستان راستیآزمایی شود و متناسب با اقدامات دولت عربستان مسیر حرکت طی گردد.
برخلاف برخی تحلیلها و اخبار کذب ایران اسلامی در سطح حاکمیتی و با حضور دبیر شورایعالی امنیت ملی با این موضوع مواجه شده است و با صبر راهبردی خود در فرصت مناسب دست به این اقدام زده و بدون کوتاه آمدن از مواضع اصولی خود با اطلاعرسانی و مشورتخواهی از همپیمانان منطقه خود به این عرصه ورود کرده است.
بیشترین خسارت و زیان در این شرایط بهره رژیم مفلوک صهیونیستی و آمریکا و مخالفان و براندازان وامانده در داخل و خارج است که اکنون و پس از شکست در آشوبسازیها و خشونتهای بیرحمانه خود رویاهای آشفتهشان تبدیل به کابوس شده است.
دوشنبه 29 اسفند روز ملی شدن صنعت نفت ایران (1329 ش)
ایران با دارا بودن یک درصد جمعیت جهان، دارای 7 درصد ذخایر معدنی جهان است منابع عظیم زیرزمینی از ظرفیتهای کشور است؛ بسیاری از ظرفیتها دستنخورده مانده است. گفته شده است که ایران از نظر ظرفیتهای استفادهنشده طبیعی و انسانی در رتبه اول جهان است.
بعد از کشف نفت ایران در قرن نوزدهم، پادشاهان قاجار با قراردادهایی نفت را با قیمت نازل به کشور انگلستان سپردند و بعد از آنها با روی کار آمدن رضاخان توسط انگلیسیها، آن قراردادها تمدید و بلکه قرارداهای بدتر از آن بسته شد و به موجب آن قراردادها، اختیار کامل نفت دست انگلیسیها قرار گرفت.
آگاهی مردم و اعتراضها نسبت به وضعیت قرارداهای نفتی بین دولت ایران و انگلستان، دکتر مصدق در مجلس شانزدهم، طرح ملی شدن صنعت نفت را مطرح نمود و با حمایت آیتالله کاشانی و علمای دیگر برخوردار شد و در نهایت لایحه ملی شدن صنعت نفت در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ در مجلس به تصویب رسید.
سهشنبه 1 فروردین سال جدید راپیشاپیش تبریک عرض میکنم
اینکه حضرت مسیح علی نبینا و آله و علیه السلام فرمود: «اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَیْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِیدًا»(مائده: 114) از آن جهت بود که روز نزول مائده روز بازگشت به پیروزى و پاكى و ایمان به خدا بوده است. همچنین اینکه حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام میفرمایند: «كُلُّ یَومٍ لا یُعصى اللّه فیهِ فهُوَ عیدٌ»(نهج البلاغة، ح428)؛
به این دلیل است که روز ترك گناه روز پیروزى و پاكى و بازگشت به فطرت نخستین است.
عید نوروز هم، بهدلیل زنده شدن طبیعت و بازگشت حیات به آن، عید نامیده شده است.
«نوانسان» مهمتر از «نوروز»
نو شدن انسان، مهمتر از نو شدن طبیعت است و حکمت اینکه نوروز از دو کلمه «نو» و «روز» تشکیل شده و به مفهوم «روز نو» بر نخستین روز سال شمسی تعلق میگیرد، نو شدن انسان است:
«اِذا رَأیتُم الرَّبیعَ فَاکثروُا ذَکرَ النُّشوُرَ». اینکه آدمی همپای نو شدن طبیعت و جایگزینی فصل سبز بهجای فصل سرد، خود و جامعه را به دگرگونی و تحول کشانده و با بهرهمندی از معارف ثقلین، در جهت بهاری شدن دل و احسن حال برود: «یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ».
در فرهنگ اسلامی، رکود و تن ندادن به تغییر و تحوّل بهشدت تقبیح شده است؛ به بیان امام کاظم علیه السلام: «هر كه دو روزش برابر باشد، مغبون است و هر كه امروزش بدتر از دیروزش باشد ملعون است و هر كه پیشرفتى در وجود خود نبیند در كمبود بهسر برد و هر كه در مسیر كاستى باشد، مرگ براى او بهتر از زندگى است.
شَرَف تقارن زمانی بهار سال 1402 هجری شمسی، با ماه رحمانی رمضان المبارک را باید مصداقی از مصادیق این بیان شریف قرآن بدانیم «نُورٌ عَلَى نُورٍ»
درروایات ماآمده است «لِكُلِّ شَیْءٍ رَبِیعٌ» هرچیزی بهار دارد
بعد مثال هایی برای ما زده اند
قرآن، بهار جانها
رسول الله(ص)، بهار عالم هستی
امام حسین(ع)؛ بهار یتیمان
امام زمان(عج)، بهار مردمان و خرمی روزگاران
بیدارى شب در طاعات خدا، بهار دوستان خدا
زمستان، بهار مؤمن
رمضانالمبارک، بهار قرآن
درپایان ازحضور یکایک شما مردم خوب شهر زاوین وروستاهای اطراف ومسئولین محترم وخدوم شهرزاوین تقدیر وتشکر میکنم.