اوصيكم عباد للّه بتقوى للّه و نظم امركم.خودم وشما نمازگزاران را توصیه میکنم به تقوای الهی وترک معصیت.
تسلیت عرض میکنم وفات حضرت ام البنین مادر4شهید وروزتکریم مادروهمسران شهدا
فدا شدن و فدایی دادن
مؤمن گاهی بهمرحلهای میرسد که در راه اسلام و برای خشنودی خدا جان فدا میکند، که بسیار پسندیده بوده و منزلت آن در قرآن ذکر شده است؛
اما گاهی بهمرتبهای از فهم میرسد که در راه اسلام و برای پسند خداوند، فدایی تقدیم میکند و عظمت حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام نیز در همین فدایی دادن است. اینجاست که سردار شهید حاج قاسم سلیمانی بر پای مادر شهید که در راه اسلام فدایی داده بوسه میزند.
اینکه در زیارات جامعه زمزمه میکنیم «بِأَبِی أَنْتُمْ وَ أُمِّی وَ أَهْلِی وَ مَالِی وَ أُسْرَتِی»(زیارت جامعه کبیره) بهاین معنا است که انسان بهچنان معرفت و بصیرت و عرفانی رسیده است که اولیای الهی در نزد او بهحدی عزیز و ارزشمند هستند که حاضر است عزیزترین عزیزانش را فدای آنها و آرمان الهی نماید. در واقع میآموزیم که در راه اسلام فدایی بدهیم یعنی بهمرتبهای از دیانت برسیم که نهتنها خودمان را فدای اسلام کنیم بلکه فدایی هم بدهیم همچنان که مادران شهدا در این مرتبه قرار دارند .
تمایز و تشخص مادران و همسران شهدا(شهیدپروران) با خود شهدا، در حیات و ممات شهیدانه است. اگر شهدا، مماتی شهدایی داشتهاند، ام الشهدا و زوجة الشهدا، زیستی شهیدانه دارند. تنها شهیدپرور است که میتواند شهید را بپرورد.
شهادت یک ارزش و یک مفهوم زنده و پویا است و در حقیقت بهمعنای کشته شدن نیست بلکه بهمعنای «گذشتن انسان از تعلقات خود برای تحقق آرمانهای الهی» است. شهادت مفهومی است که حیات دارد و به افراد بستگی دارد که تا چه اندازه بتوانند از سعه این عظیمترین فوز و شیرینترین موهبت الهی بهره بگیرند؛
بهبیان پیامبر اکرم(ص): «فَوْقَ كُلِّ ذِی بِرٍّ بَرٌّ حَتَّى یُقْتَلَ اَلرَّجُلُ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ
با رفتن شهید، اگر ارزش حیاتبخش شهادت همچنان باقی است، فقط بهبرکت حیات شهدایی شهیدپروان(مادران و همسران شهدا) است.
شهادت مفهومی است که بسیاری بجای اُنس گرفتن با حقیقت آن و زیست شهیدانه، در مفهوم شهید باقی ماندهاند. در حالی که در جامعهای که سخن از شهادت و شهادتطلبی باشد، شهید کمتر است؛ زیرا با فرهنگ شهادت، روحیه سلحشوری و شجاعت بالاتر میرود و قدرت و آسیبناپذیری جامعه بیشتر میشود. مصداق این موضوع، مقایسه کشتههای جنگها در کشورهای همسایه خودمان، با آمار شهیدان ماست.
انواع تجارت در قرآن
در فرهنگ اسلام ناب «دنیا بازاری است که گروهی در آن سود میبرند و دیگران زیان میبینند»(الدُّنْیَا سُوقٌ رَبِحَ فِیهَا قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُونَ(تحف العقول، ص481)). بازار محل تجارت است و خدای حکیم در قرآن کریم از انواع تجارت سخن بهمیان آورده است، مانند:
1. تجارت بد: «بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بهأَنْفُسَهُمْ»(بقره: 90).
2. تجارت بدون سود: «فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ»(بقره: 16).
3. تجارت كمسود: «مَتَاعُ الدُّنْیَا قَلِیلٌ»(نساء: 77).
4. تجارت زیانبار: «إِنَّ الْخَاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ»(زمر: 15).
5. تجارت بسیار زیانبار: «إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ»(عصر: 2).
6. تجارت رسوا: «الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ»(حج: 11).
7. تجارت راكد: «تِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا»(توبه: 24).
8. تجارت مستمرّ و بادوام: «تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ»(فاطر: 29).
تجارت نجات بخش(تجارة تنجیكم)
اما در بین این تجارتها، حضرت حق، از یک نوع تجارت سخن میفرماید و در حقیقت با بیان این تجارت، مسیر زیبایی را پیش روی اهل ایمان ترسیم کرده است و در قالب پرسشی انگیزشی، آنها را این چنین راهنمایی فرموده است: »(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِیكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِیمٍ). «آیا میخواهید تجارتی سودمند را که شما را از عذاب دردناک آخرت نجات میدهد بهشما یاد بدهم؟
آنگاه دو ویژگی تجارت نجاتبخش برای آنها بیان میفرماید: «تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ «ایمان بهخداوند» و «جهاد مالی و جانی در راه خدا»
مشتری این تجارت پرسود کی است؟ خود خداوند
«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ »(خداوند از مؤمنانی که اهل جنگیدن در راه خدا هستند جانها و اموالشان را در ازاء بهشت خریداری میكند...
همچنین در برخی آیات از جمله ۲۶۱ سوره مبارکه بقره، حال و هوای این تجارت معنوی را نیز چنین ترسیم میفرماید:
«مَثَلُ الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ (مثل كسانی كه اموال خود را در راه خدا انفاق میكنند، همانند بذری هستند كه هفت خوشه برویاند، كه در هر خوشه، یكصد دانه باشد، و خداوند آن را برای هر كس که شایستگی داشته باشد، دو یا چند برابر میكند...).
نکته قابل توجه اینجاست که خدای متعال در کنار معرفی مؤمنانی که اموالشان را در راه خدا انفاق میکنند(فِی سَبِیلِ اللَّهِ) ؛ از کسانی سخن میفرماید که اموالشان را بهتعبیر آیه ۲۶۵ سوره بقره، برای «مَرْضَاتِ اللَّهِ» خرج میکنند:
«وَ مَثَلُ الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ
تفاوت «فِی سَبِیلِ اللَّهِ» و «مَرْضَاتِ اللَّهِ»
اگر بیشتر دقت و تأمل نماییم،
قرآن میفرماید مثل آنان که فی سبیلالله این تجارت را انجام میدهند، بهمثابه دانهای است که از آن هفت خوشه بروید که در هر خوشه صد دانه است.
اما مثل آنان که برای خشنودی خدا(مَرْضَاتِ اللَّهِ) این تجارت را انجام داده و اموالشان را انفاق میکنند، مانند باغی است که در زمین بلندی باشد و بر آن باران زیادی بهموقع ببارد و حاصلی دو چندان میدهد.
این تفاوت شاید گویای این مطلب باشد که گاهی انفاق فیسبیلالله ما در جهت خشنودی خدا قرار نمیگیرد، و مثلا کسی که حسینیهای را بنا مینهد، تجارتی پرسود را فی سبیلالله انجام داده اما اگر شهر نیازی بهاین حسینیه نداشته باشد، انفاق در جهت خشنودی خدا اتفاق نیفتاده است.
باید یاد بگیریم که هدفمان خشنودی خدا باشد اگرچه ثواب انفاق در راه خدا نیز بر طبق گفته قرآن، محفوظ است.
بهعلاوه اینکه اساسا انفاق با خرج کردن فرق دارد. انفاق آن خرج کردنی را میگویند که با آن، یک خلأیی پُر بشود، یک نیاز راستینی برآورده شود. بسیاری از خرج کردنها که بهظاهر هم برای کارهای نیک خرج میشود، در حقیقت انفاق نیست، چون خلأیی را پُر نمیکند.
بنابراین انفاق کارِ همه کس نیست، انفاق کارِ مردمان باهوش است. آنهایی که خلأها و نیازها را میفهمند و حاضر میشوند بهجا و بهموقع آن خلأها و نیازها را پُر کنند. کشف صحیح خلأها و درک نیازهای واقعی، هنر اهل انفاق است.
طرح اکرام برای ایتام کاری خوبی است ازطرف کمیته امداد
که درسیره ائمه وجود داشته است نوازش وکمک به ینیم که با مبلغی ناچیزعزیزان می توانند انجام دهند.
بار دیگر خودم وشما نمازگزاران را دعوت میکنم به ترک معصیت.
واقعیت آن است اگر بخواهیم بدون تعصب .دولت را بهنقد بگذاریم میتوان اقدامات دولت را در سه حوزه تقسیم میشود:
۱- اقدامات قابل تقدیر؛
۲- اقدامات نیازمند اصلاح ؛
۳- اقدامات نیازمند تغییرات بنیادین و انقلابی
برخی اقدامات قابل تقدیر دولت مانند: واکسیناسیون عمومی جامعه و بازگشت کشور بهشرایط عادی بسیار پسندیده و فراتر از انتظار بود.
افزایش دیپلماسی اقتصادی و مثبتشدن تراز تجارت خارجی، ارتباط مفید و مؤثر با همسایگان، حضور در بلوکبندیهای جدید بینالمللی، مانند بریکس و شانگهای، حضور فعال و بیواسطه در بین مردم، پرهیز دولت از حاشیهسازیهای سیاسی، بهثمررساندن طرحهای طولانیمدت در مدت کمتر مانند آب رسانی الغدیر و سنندج و همدان و راهاندازی صدها واحد تولیدی، اهتمام بهعدم افزایش نقدینگی و کاهش بدهی خارجی، اجرای طرح کاهش اسراف در مصرف نان، هماهنگی بیشتر با دو قوه دیگر، حفظ عزت و اقتدار ایران در میز مذاکره و گرهنزدن اقتصاد بهبرجام، تلاش برای حل مشکل اشتغال، توسعه بیمه رایگان محرومان، مدیریت مناسب مصرف برق در تابستان و کاهش تنش آبی علیرغم تشدیدخشکسالی، تلاش برای راهاندازی درگاههای ثبت مجوز و فعالیت موثر برای رفع موانع تولید و بهبود فضای کسب و کار.
بعضی اقدامات نیز نیازمند اصلاح است مانند؛ تداوم حضور مدیران ضعیف در سطوح مختلف،
ناهماهنگی بین تیم اقتصادی دولت،
ضعف پیوست رسانهای و روایتسازی از خدمات،
ضعف نظارت بر بازار ارز و سکه و بخصوص توزیع کالاهای اساسی،
کندی حرکت در ساخت مسکن ملی.
اما واقعیت آن است که بهعلت وضعیت معیشتی و ترمزبریدن قیمت دلار و خودرو اینگونه موارد معمولا بهچشم نمیآیند یا با این سؤال کلی در جامعه مواجهند که این اقدامات چه تأثیری در نیازمندیهای اولیه معیشت مانند قیمت ارز و دلار دارد؟
لذا در عرصهی اقدامات بنیادین و انقلابی، دولت باید، ریل و مسیر برنامهریزی را با منطق صحیح و اساسی تغییر دهد.
بهنظر میرسد
بهترین چهارچوب برای تغییر رویکرد دولت بیانات رهبر معظم انقلاب در اولین دیدار با هیئت دولت سیزدهم در ششم شهریور ماه ۱۴۰۰ باشد.
در این دیدار رهبر معظم انقلاب فرمودند: «همتتان را متمرکز کنید بر اینکه یک بازسازی انقلابی و البته عقلانی و فکورانه در همه عرصههای مدیریتی انشاءالله بهوجود بیاید؛ یعنی حرکت بر روی ریل انقلاب، در بخشهای مختلف مدیریتیای که در کشور هست. در همه بخشها؛ بخشهای اقتصادی، بخشهای سازندگی، بخشهای مربوط بهسیاست خارجی و دیپلماسی، بخشهای خدمترسانی بهمردم، بخشهای علمی و فرهنگی و غیره؛ در همه این بخشها یک تحرک انقلابی باید بهوجود بیاید.»
وظایفی یازده گانهای که رهبر معظم انقلاب در دیدار با دولت تعیین کردند هم در حوزه فرم و قالب یعنی در شکل مدیریت و هم در حوزه محتوا یعنی سیاستگذاریها و قانوننویسی بود؛
اتخاذ سبک زندگی مردمی، حرف زدن با مردم، تعیین روزشمار برای پروژهها و وعدهها و... از جمله تغییرات فرمی و بازسازی انقلابی ساختار فرهنگی و رسانه کشور، تقویت انسجام دولت و اقتدار دولت و اشراف دولت و... از جمله تغییرات محتوایی مورد نیاز در بیانات رهبر معظم انقلاب بود.
امادربحث سیاست های خارجی باید عرض کنم
اقدامات دولت تازهتشکیلشده السودانی که از سویی وارد عرصه مبارزه بافساد شده .
ازسوی دیگر مواضع نزدیک به ایران را دارد و نگاه به همسایگان و شرق را وجهه اصلی همت خود در توسعه روابط اقتصادی میداند؛ آمریکاییها را سخت برآشفته است.
ایالات متحده اینبار فشار اقتصادی و جنگ ارزی را از ایران به عراق کشانده است. این اقدامات حکایت از نگرانی شدید آمریکا از قدرتیابی دولتهای جبهه مقاومت دارد،
گویا پس از به اوجرسانی جنگ دلار در لبنان و ایران، نوبت عراق رسیده است
آمریکا که علیرغم صرف هزینه چندصدمیلیارد دلاری، مجبور به خروج از عراق شده است و علیرغم تمام تلاشهای مختلفش برای جنگهای نیابتی و فتنهگریهای مزدورانش برای بیدولت ماندن عراق با آشوبسازیهای فراوان دچار شکست راهبردی در این کشور شده است اکنون درصدد است نوک پیکان حملات خود را به سمتوسوی اقتصاد عراق بگیرد، آن هم در شرایطی که دولت السودانی عزم جدی برای بازسازی کشور دارد!
باید دید السودانی و همپیمانانش چه راهی را در برابر فشارهای اقتصادی آمریکا در پیش خواهند گرفت.
انشالله بتوانند درمقابله با استکبار جهانی پیروز وسربلند بیرون بیایند.