خداپرستى با هواپرستى جمع نمىشود
(انسان باید بداند) كه با هواپرستى و پیروى از خواهشهاى نفس، به مقصد نمىرسد و اگر خیال كند بدون جهاد با نفس و مخالفت هوى، به مقامات روحانى و درجات آخرت مىرسد؛ خیالى واهى و آرزوئى باطل و برخلاف نصّ قرآن مجید و حكم عقل است؛ زیرا خداپرستى و هواپرستى ضد یكدیگرند و جمع نمىشوند.
اگر بنده بود رفتارش چنین نبود
در كتاب مجالس المؤمنین و غیر آن در حالات (بِشْر حافى) نقل نمودهاند كه روزى حضرت موسى بن جعفر(ع) در بغداد عبور مىفرمود. چون به در خانه بشر رسید، صداى طرب و آوازهخوانى بلند بود. در آن حال كنیزى از خانهاش بیرون شد. حضرت پرسیدند صاحب این خانه بنده است یا آزاد؟ عرض كرد آزاد است و داراى غلامان مىباشد. حضرت فرمود: «بلى آزاد است (یعنى از بندگى خدا) و اگر بنده بود رفتارش چنین نبود»كنیز چون به خانه برگشت بشر از او پرسید با كه سخن مىگفتى، كنیز گفت شخصى چنین و چنان گفت. بشر با پاى برهنه دنبال آن حضرت دوید و بهدست آنحضرت توبه كرد و از بندگان خدا شد.
رضای الهی در گرو اطاعت و بندگی اوست
و حضرت امیرالمؤمنین(ع) ضمن خطبهاى كه قسمتى از آن قبلا نقل شد مىفرمود: «آیا با این بىبندوبارى و بىورعى و گنهكارى مىخواهید به جوار قدس خداوندى برسید و عزیزترین دوستانش گردید؟ نه، شما كجا و قرب او، خداوند فریب داده نمىشود از بهشتش (یعنى تا حقیقت تقوى نباشد، كسى به بهشت نرود) و به رضاى او نتوان رسید مگر بهوسیلۀ اطاعت و بندگى كردن او. (نهجالبلاغه، خطبه 127)
معنای هواپرستی و خداپرستی
«أَ فَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ» (سوره جاثیه، آیه23) آیا دیدى كسى كه هواى نفسش را خدایش گرفته؟ هواپرستى آن است كه حركت و سكون اعضاء و جوارح بر طبق میل نفس باشد. مثلا تا میل به دیدن صورتى كرد، فورا چشم به آن اندازد، هرچند حرام باشد و تا میل به شنیدن سخنى نمود، فورا گوش بگیرد، بدون اینكه حلال و حرام آن را در نظر بگیرد و تا چیزى را خواست فورا دست به آن دراز كند و یا تا مقصدى را خواست، به سوى آن برود به طورىكه اگر كسى بگوید چرا چنین و چنان كردى؟ مىگوید دلم خواست، میلم بود. (یعنى مطیع و بردۀ هوى هستم، هرچه بخواهد همان را خواهانم) اما خداپرستى آن است كه حاكم حقیقی در وجود شخص، خدا باشد؛ یعنی به چیزى ننگرد مگر اینكه رضاى خدا باشد، به سخنى گوش فرا ندهد مگر اذن خدا باشد، دست به چیزى دراز نكند مگر اینكه او خواهد، به جائى نرود مگر محلى كه پسند او باشد. بهطورىكه اگر از او بپرسند چرا چنین و چنان كردى؟ بگوید «امر خدا بود» و اگر بپرسند چرا چنین و چنان نكردى؟ بگوید «نهى خدا بود»#
درمحضرولایت******عبادتِ خدمت به محرومین**** بهمناسبت هفته احسان و نیكوكاری
امام خمینی(ره): وظیفه ما و همه دستاندركاران است كه به این مردم خدمت كنیم و در غم و شادى و مشكلات آنان شریك باشیم كه گمان نمىكنم عبادتى بالاتر از خدمت به محرومین وجود داشته باشد. راستى وقتى كه پابرهنهها و گودنشینان و طبقات كمدرآمد جامعه ما امتحان و تقید خود را به احكام اسلامى تا سر حد قربانى نمودن چندین عزیز و جوان و بذل همه هستى خود دادهاند و در همه صحنهها بودهاند - و ان شاء الله خواهند بود - و سر و جان را در راه خدا مىدهند، چرا ما از خدمت به این بندگان خالص حق و این رادمردان شجاع تاریخ بشریت افتخار نكنیم! ما مجدداً مىگوییم كه یك موى سر این كوخنشینان و شهیددادگان به همه كاخ و كاخنشینان جهان شرف و برترى دارد.(صحیفه امام، ج 20، ص 342)
آمریکای بحرانساز و بحرانزیست
سرخطهای تبیینی پیرامون بیانات روز بعثت امام خامنهای
یکم- هدیه بعثت- بزرگترین هدیه بعثت پیامبر اعظم دو ارزش بزرگ انسانی است؛ "گسترش عقلانیت" و "پرورش اخلاق". گسترش عقلانیت با دعوت مکرر انسانها به "تفکر" و "تعقل" و "تدبر" و پرورش اخلاق با دعوت انسانها به "تزکیه نفس" و "تعلیم و تعلم کتاب و حکمت".
دوم- درس مهم بعثت- ممکن شدن ناممکنها با تبعیت از اراده الهی- آنچه که باعث شد تفکر و بینش و سبک زندگی مردم دوران بعثت در مکه و حجاز از بدترین رذائل به برترین فضائل برسد یک جمله بود و آن این که؛ پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله که دلیل اراده الهی بود اراده آحاد مردم را تابع اراده خدا کرد. این یک سنت الهی است که اگر مردم اراده خود را در جهت اراده الهی و تحقق اراده خدا قرار دهند، همه آنچه که محال مینماید، ممکن خواهد شد. این اتفاق- یعنی ممکن شدن ناممکنها- درزمان ما و وقوع انقلاب اسلامی افتاد. انقلاب اسلامی، سلطنت مطلقه ۲۵۰۰ساله را که در مخیله کمتر کسی میگنجید، بهسرعت باورنکردنی برانداخت و نظام اسلامی را حاکم کرد. در طول چهل وسه سال گذشته نیز هرجا اراده ملی در طول اراده خدا قرار گرفت، ناممکنها ممکن شد. استمرار نظام انقلابی در طول ۴۳سال گذشته علیرغم انواع توطئهها و جنگها و فتنههای سخت و نرم و سرد و گرم و ساده و ترکیبی، از مصادیق بارز تبدیل محالات به ممکنها است و تداوم حرکت در همین مسیر ناهمواریهای راه را هموار خواهد کرد.
زیست رژیم آمریکا با بحران است یعنی از ابتدا با بحرانسازی متولد شده و تاکنون تداوم یافته است. اساسا زندگی و ارتزاق آمریکا با بحرانسازی است. از بیش از ۲۰۰سال قبل تاکنون آمریکا با قتل عام ۱۰۰میلیون انسان سرخپوست و رنگینپوست شکل گرفته و بعد با دو جنگ جهانی و حدود ۱۰۰میلیون کشته دیگر خود را تثبیت کرده و از آن زمان تاکنون با بحرانسازی در همه جهان خصوصا غرب آسیا و شعلهورسازی بیش از صد جنگ اصالتی و نیابتی و کودتا و فتنه و انقلاب مخملی و رنگی و انواع اقدامات سخت و نرم با حدود ۱۰۰میلیون کشته و مجروح، خواسته تا به کدخدایی جهان برسد. بهعبارت واضحتر یعنی با ۳۰۰میلیون قربانی و صدها میلیون مجروح و آواره و خرابی دهها کشور، در این دو قرن زیسته است. این یعنی آمریکای بحرانساز! بدیهی است کشوری که زیستش با بحران باشد منشا بحرانها و بحرانساز نیز خواهد بود.
نمونه جدید و اخیر این بحرانسازی، جنگ اوکراین است. جنگی که اگر چه با حمله روسیه به اوکراین شروع شده است اما حقیقت این است که این بحران سالهاست با پرچمداری آمریکا شروع شده است.