منوی مدیریت محصول

امانت خلق خدا 

امانت مالکی = ودیعه (امانت برای مراقبت)، اجاره (استفاده از منفعت و حفظ اصل مال)، عاريه (بهره برداری مجانی از منفعت)، مال المضاربه 

«مال دیگری به صورت اشتباهی در دست انسان قرار می گیرد»
مثلا 
مشتری به اشتباه پول بیشتری به فروشنده می دهد...
مالی را انسان پیدا می کند.... 
نامه دیگری به اشتباه به دست انسان می رسد = نباید آن را باز کند باید به صاحبش بدهد... 

ماشین و خانه ای که از بیت المال در اختیار من قرار دارد باید در حفظ آن کوشا باشم...
 
هرگاه در مراقبت در امانت تفریط و سهل انگاری کند، ضامن است و باید عوضش را بدهد... 
تفريط در امانت این است که عرفا بگویند در مراقبت از مال سهل انگاری کرده است
* مثلا ماشین امانی را بدون قفل کردن دم در خانه پارک کند و دزد ببرد...  
* حیوانی را که امانت گرفته در آب و علوفه اش مسامحه کند....