منوی مدیریت محصول

خطبه اول                                                                                                         04/01/1396

بِسم الله الرَّحمنِ الرَّحیم

تبریک وتهنیت عرض میکنم حلول سال جدید به خدمت همه شما مؤمنین. امیدوارم سالی که برماگذشت اگرخدای ناکرده تقصیروقصوری کردیم به عظمت وشأن وجلالش برما تفصل فرموده قلم عفو برجرائم اعمال ما بکشد وسالی نو ،سالی همراه با عزت وصحت وعافیت وعاقبت بخیری برای همه ما قرار دهد .

مقام معظم رهبری امسال را سال (( اقتصاد مقاومتی تولید واشتغال ))قراردادند.

علیرغم اینکه درمملکت مشکلات فرهنگی مهم کم نداریم امابازحضرت آقاوارد مشکلات اقتصادی شده انگشت روی ریشه حل اقتصاد شدند . یکی مبحث تولید است ،یکی هم اشتغال.قطعاً مقام عظمای ولایت به عنوان ناخدای باخدا وچشم تیزبین این نظام حرکات دشمن که رصد می کنند علیرغم مشکلات نظامی وسیاسی وفرهنگی که برای ما بوجود آوردند ومی آورند اما تحرکات دشمن بیشتر روی مباحث اقتصادی است که فرمایشاتشان درحرم رضوی هم بر می آمد اما قطعاً این مسئله اقتصادی را برون رفت آن همه خودایشان بیات فرمودند: اقتصاد مقاومتی  ودوم تولید واشتغال.

وقتی به آموزه های دینی هم دقت می کنیم کمترموضوعی است که به اندازه موضوع اشتغال وکاروتلاش برآن تأکیدشده بادشد.مسئله کاروتلاش قبل از آنکه یک راه کار برای حل مسئله اقتصادی باشد یک مسئله فطری است که خداوند تحرک وحرکت رادرفطرت انسان قرارداده است.

وبا این تحرک است که به خیلی چیزها انسان می رسد . امام صادق (ع) در روایتی دارد که فرمود: خَلَقَ لَهُ الحَبَّ لِطَعامِه وَکَلَّفَ طَحنَهُ وَ عَجنَهُ وَخُبزَه ، دانه گندم برای خوراک آدمی خلق شد ولی خود انسان به آسیاب کردن وخمیرکردن وپختن نان مکلف شد  درادامه روایت می فرماید: پشم برای لباس انسان آفریده شد ولی آماده کردن پشم وریشتن وبافتن به عهده خود انسان قرارداده شد آنگاه فرمود: و تَرَک علیه فی کل لشیٍ من الاشیاءِ مَوضَعَ عَمَلٍ وَ حَرکَةٍ لما فی ذلک من الصلاح، درهرپدیده ای از پدیده ها جایی برای کاروتلاش آدمی باقی گذاشته شدزیرا صلاح آدمی درهمین بوده است.

شاید کسی سؤال بپرسد چراخداوند همانطورکه اکسیژن رادراختیار ما قرار داد که بدون هیچ زحمتی از آن استفاده کنیم این نعمتها راهم بدون زحمت دراختیار ما قرار می داد درادامه روایت خود امام  علیه السلام پاسخ فرمودند:

مردم درحالت بیکاری کستاخ می شوند وبه ناسپاسی گرفتار می آیند وفسادوکارهای زشت شیوع پیدامی کند وانسان به کارهایی دست می زد که موجبات هلاکت ونابودی اش رافراهم می ساخت وفرمود اگرهمه چیز برای انسان مهیا می شد نه زندگی به کام آنها گوارا می گردید ونه از آن لذت می بردند.

مولا علی (ع) هم فرمودند: درکار کردن همه جسم انسان وهم عقل انسان از آسیب ها درامان می ماند.

خداوند هم در سوره مبارکه یاسین آیه 35 می فرماید: لِیَأکلو من ثمرِهِ وما عَمِلَتهُ ایدیهم اَفلا یَشکُرون، تا از میوه وحاصل آنچه با دست خود انجام داده اند بخورند . رسول خدادرضمن روایتی فرمودند: کُلو مِن کدِّ اَیدِیکم ، یعنی از دست رنج خود بخورید.

امام سجاد(ع) هم می فرماید: خداوندا به تو پناه می برم از پولی که برای آن زحمت نکشیده باشم .

از پیغمبر اکرم سؤال شد : اَیُّ کسبُ الرجلِ اطیبُ، بهترین وپاکیزه ترین درآمد انسان کدام است؟ آقا فرمودند: قال عَمَلَ الرجل بِیده ، کارکردن با دست خود. در روایتی دیگر فرمود: اَلکادُّ علی عَیالِه کَالمُجاهِدِ فی سبیلِ الله ، کسی که برای تأمین زندگی عیال خود زحمت می کشد همانند مجاهد درراه خداست.

حتی حدیثی بسیار زیبا از امام رضا(ع) است که آقافرمودند:

اِن الذی یَطلِبُ مِن فَضلٍ یَکُفُّ به عَیالَهُ اَعظم اجراً من المجاهِد فی سبیل الله ، کسی که بیشتر کارمی کند تادرآمدش برای خود وخانواده اش کفایت کند درنزد خداوند پاداشی بزرگ تر ازپاداش مجاهدان راه خدا دارد.

کارقطعاً نوعی عبارت است روزی رسول خدا صلی الله علیه وآله با یارانشان نشسته بودند که متوجه جوان نیرومندی شدند که سخت مشغول کارکردن بود اصحاب گفتند اگرجوانی ونیرومندی این فرد در راه خدامی بود شایسته ستایش بود رسول خدا فرمودند: این حرف را نگوئید اگرتلاش اوبه منظور بی نیازی ازمردم یابرطرف سازی نیاز خانواده اش باشد کار او در راه خدااست ولی اگر کارش برای دنیادوستی وزراندوزی یافخرفروشی به دیگران باشد در راه شیطان خواهد بود.خود پبامیر هم این دست را می بوسند پیامبردستی راکه برای برطرف شدن نیازهای خانواده واجتماع مسلمین باشد این دست رامی بوسد. موقعیکه پیامبر ازجنگ تبوک برمی گشتندوارد شهرمدینه شدند سعدانصاری به استقبال پیامبر آمدند وباپیامبر خدا مصافحه کد حضرت دیدند دستش چقدردرشت وزبراست حضرت فرمودند این از چیست؟ سعد گفت یا رسول الله این زبری براثر دسته بیل وطناب است که به وسیله آن کار می کنم وخرج خودم وخانواده ام را تأمین می کنم نقل است که حضرت دست اورابوسیدند وفرمود این دستی است که آتش جهنم با آن تماس پیدانمی کند.

امام علی(ع) هم به کارگرعنایتی ویژه داشتند فرمودند: انّ الله یُحِبُ العبدِ المُحتَرَفِ الامین، خداوند انسان صنعتگر متعهد ودرست کار رادوست دارد.

درسیره عملی اولیاءخداوند هم وقتی نگاه می کنیم همواره برامر کاروتلاش انبیاء تأکید وسفارش شده است. وقتی خداوند ازحضرت موسی می پرسد: وماتِلکَ بِیَمینَکَ یا موسی قال هی عصای اَتَوَکَاُ عَلیها وَاَهُشُّ علی غَنَمَی وَ لِیَ فیها مَآربُ اَخری، ای موسی این که در دست توست چیست ؟ فرمود این عصای من است که به آن تکیه می کنم وبرای گوسفندانم با آن از درختان برگ فرومی ریزم ونیازهای دیگرم راباآن برطرف می کنم.

نمونه دیگر : وقتی شعیب پیامبر به حضرت موسی پیشنهاد ازدواج بایکی ازدخترانش رامطرح کرد برای اوشرطی گذاشت که هشت سال کار برای وی بود ، اُریدُ اَن اُنکِحَکَ اِحدیَ بنَتَّی هاتین علی اَن تَاجُرَنی ثمانِیَ حِجَج.

در روایتی دیگر دارد که هنگامی که خداوند حضرت آدم را ازبهشت بیرون کرد وبه زمین فرستاد به اوفرمان داد تا بادست خود زراعت کند وپس از محروم شدن از نعمت های بهشتی از دست رنج خویش بخورد.

حضرت داوود هم خود از دست رنجش استفاده می کرد وزره بافی می نمود.

حتی کارکردن که عیب نیست حتی برای مولا علی ایشان بعداز هجرت ازمکه به مدینه چون زمینی برای کارکردن دراختیارنداشت از این رو به کاگری می پرداخت.

ابن شهرآشوب نقل می کند که روزی امام علی علیه السلام آثار گرفتگی درچهره رسول خدا مشاهده کرد درحالی کگه خودشان هم گرسنه بودند وقتی مردی را دید از چاه بوسیله چرخ آب می کشدد به اوگفت به ازاءِ هر دول آب یک خرا می دهی تا برایت کارکنم او قبول کرد وحضرت برای او ازچاه آب بیرون می کشیدند به قدری که از مزد کارش دست های مولا پرازخرما شد وخرماها رانزد رسول خدا آوردند وتناول رمودند.