باسمه تعالی
امام جواد علیه السلام فرمودند:
اِنَّ القائِمَ مِنّا هُو المَهدیُّ الَّذی یَجِبُ اَن یُنتَظَرَ فی غَیبَتِهِ وَ یُطاعَ فی ظُهُورِهِ؛
همانا«قائم» از ما خاندان، همان «مهدی» است که باید در دوران غیبتش، انتظارش را کشید و هنگام ظهورش، اطاعتش کرد.موسوعة کلمات الامام الجواد علیه السلام، ص 115
ما اکنون در «عصر غیبت» به سر می بریم. مهم آن است که بدانیم وظیفه ما در این دوران چیست؟ «انتظار» از مهم ترین تکالیف ما در این زمان است. در احادیث، انتظار فرج، بهترین عمل در عصر غیبت امام زمان علیه السلام به شمار آمده است، انتظاری که هم امید به آینده را در دل منتظران ایجاد کند، هم آنان را به زمینه سازی برای «عصر ظهور» وادار نماید.
غیبت امام عصر علیه السلام، برای پیروان نوعی آزمایش به شمار می رود، تا صاحبان ایمان راستین و عقاید محکم، از مدّعیان ایمان باز شناخته شوند. در امّتهای گذشته نیز، گاهی به فرمان خدا، پیامبر آنان از منظر مردم پنهان می شد. برخی سست باوران در نبود پیشوایشان به تردید و گمراهی می افتادند، اما عده ای نیز، پا برجا و استوار می ماندند.****امام جواد علیه السلام بر دو تکلیف مهم نسبت به امام زمان علیه السلام تأکید دارند:1. انتظار، در عصر غیبت.2. اطاعت، در عصر ظهور.
این یک امتحان بزرگ برای وضع منتظران در هنگام آمدن آن امام معصوم علیه السلام است که در دوران غیبت، تا چه حد نسبت به پیشوایان دینی و فقها و ولایت، مطیع و فرمانبردارند. آنان که از حکم خدا و مراجع تقلید پیروی نمی کنند، هنگام ظهور هم نسبت به آن ولیّ خدا موضع مخالف خواهند داشت.خود را برای «اطاعت در عصر حضور» مهیّا سازیم.
تبیین رهنمودهاى مقام معظم رهبرى
۱- تبیین رهنمودهاى رهبر معظم انقلاب در دیدار شركت كنندگان مسابقات قرآن كریم (امت اسلامى بر سر دوراهى عمل به قرآن یا كرنش در برابر مستكبرین قرار دارند)
امت اسلامى اكنون بر سر دوراهى عمل كردن به قرآن و یا ایستادن در برابر تعالیم قرآنى قرار دارد***راهى كه امت را به تبعیت از قرآن دعوت مىكند همانند دوران بعثت حضرت رسول اعظم(ص) راهى خالى از خطر و بدون سختى نیست. براى عمل به دستورات قرآن، باید در برابر طواغیت ایستاد، باید جانفشانى كرد، باید سختى كشید و باید فشار اقتصادى و محاصره همهجانبه و... را پشت سر گذاشت. نتیجه پیمودن این مسیر پیروزى است.
امروز به لطف الهى در جمهورى اسلامى، اقبال مردم بهویژه جوانان به معارف قرآنى و تمسك به این معارف روز به روز در حال گسترش است و همین تمسك به قرآن مایه سعادت، قوت و عزت نظام اسلامى خواهد بود.
اما راه دوم، راهى است كه در ظاهر دعوت به عافیت و سلامت مىكند. اما این عافیت و سلامت دروغین است. اینراه در دنیا و آخرت بهسوى جهنم ختم مىشود.
هزینههاى سازش و كرنش در برابر دشمنان دین و ایستادن در برابر تعالیم قرآن كریم كم نیست؛ حتى كمتر از هزینههاى مقاومت در برابر استكبار نیز نیست. چراكه مستكبران به كمتر از ذلت زیردستان و تابعان خود راضى نمىشوند. ازاینروست كه نوكران مستكبران در جهان اسلام نیز روز خوش ندارند و رویى بهسوى موفقیت و سعادت و نخواهند داشت.
امت اسلامى در برابر دو الگو قرار گرفته است و بر سر یك دوراهى است. الگوى اول؛ تبعیت از منش و روشى است كه ملت ایران با انقلاب عظیم خود به ظهور رسانده است. الگویى مبتنى بر مجاهدت در راه سعادت و تلاش براى رسیدن به قلههاى ایمانى و كسب سعادت دنیوى و اخروى و الگوى دوم؛ الگو برخى كشورهاى وابسته منطقه و رژیمهاى منحوس متكى به غرب مانند آل سعود است كه خلاف منطق قرآن عملكنند و با طاغوت همدست مىشوند و به كشتار مسلمانان دعوت مىكنند.
بسیارى از كجروىها، بدفهمىها، ناامیدىها، خیانتها، دشمنىها و تسلیم شدن در برابر طواغیت، بهعلت دورى از قرآن، و معنویت و معرفت ناشى از آن است.
برخى سران كشورهاى اسلامى به دستورات قرآنى عمل نمىكنند و بهجاى آنكه «اشداءُ على الكفار» باشند، نوكر و دنبالهرو آمریكا و صهیونیستها هستند و بهجاى «رحماءُ بَینَهُم»، زمینهساز اختلافها و جنگها همچون جنگ سوریه، یمن و كشتار مردم مسلمان شدهاند.
