بسماللَّهالرّحمنالرّحيم
الحمد للَّه _ نحمده و نستعينه ونومن به و نتوکل علیه و نستغفره و نتوب الیه و نعوذ بالله من شرور انفسنا و من سئیات اعمالنا و نصلی و نسلم علی رسوله و حبیبه و امینه علی وحیه سیدنا ابی القاسم المصطفی محمد صلی الله علیه وعلی اله الطیبین الطاهرین و لعنته اله علی اعدائهم اجمعین من الان الی قیام یوم الدین
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ و اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ
اوصيكم عباد اللَّه و نفسی بتقوى اللَّه
در خطبه اول خودم و برادران و خواهران ایمانی نمازگزار را به رعایت تقوای الهی دعوت می کنم.
در ایام سوگواری اهل بیت سلام الله قرار گرفته ایم.
در اول صفر سال 61 هجری قمری کاروان اهل بیت امام حسین علیه السلام وارد شام شده اند
مردم شام اگر چه در ظاهر مسلمان بودند اما اسلامی که در شام بود اسلام ناب و اصل نبود.
اهالی شام تحت تسلط و حکومت معاویه قریب به 40 سال بود که اول مسیحی بودند و تازه مسلمان شده بودندو اسلام را از خاندان ابوسفیان و دست نشانده های انان یاد گرفتند .
100 هزار نفر از اهالی شام در جنگ صفین با فریب و تبلیغات معاویه بر امیر المومنین علیه السلام بسیج شدند
اهالی شام نه صحابی بودند یعنی نه همراه پیامبر را دیده بودند و نه روش اصحاب او را
البته چند نفر از صحابه رسول خدا به ان سرزمین رفتند و در انجا سکونت داشتند اما به صورت پراکنده و شامیان قبلا حکومت امپراطوری را دیده بودند و روش حکومت های دوره اسلام را عادلانه تر از حکومت های پیشین خود میدیدند بر کارهای انان صحه می گذاردند
شامیان اسلام را در قالب بنی امیه میدیدند و می شناختند و ازاسلام واقعی اسلام پیامبر و اهل بیت هیچ خبری نداشتند
در اسناد تاریخی امده است که هنگامی که عده ای از مشائخ شام نزد سفاح خلیفه عباسی امدند قسم خوردند که ما نمیدانستیم رسول خدا جز بنی امیه خویشاوند دیگری نیز داشته باشد که از او میراث برد تا انکه شما امیز شدید
حالا چنین شهری با ان سابقه صحنه مبارزه امام سجاد علیه السلام شده تا رسالت تاریخی خود را در دفاع از دستاوردهای واقعه کربلا و هدایت مردم به سوی خدا را انجام دهد.
به صورت اسیر و در لباس اسارت دست ها و گردن به وسیله غل و زنجیر به یکدیگر بسته و پاهایش زیر شکم شتر بسته شده باشد.
انقدر بر اهل بیت علیه السلام در شام سخت گذشت که وقتی سوال شد امام سجاد فرمود الشام الشام
باز نقل شده که امام سجاد علیه السلام فرمود ای کاش وارد دمشق نشده بودم و یزید مرا بدین سان اسیر در هر شهر و دیاری نمی دید
البته در میان اهالی شام افرادی علاقمند به خاندان پیامبر وجود داشت ولی تعدادشان کم بود.
وقتي كاروان اسيران را به در مسجد شام آوردند، پيرمردي شامي جلو آمد و گفت: خدا را سپاس ميگويم كه شما را كشت و نابود كرد و يزيد را بر شما مسلط ساخت و شهرها را از مردان شما رهايي بخشيد. امام سجاد (ع) به او فرمود: اي پيرمرد آيا قرآن خواندهاي؟ گفت: آري، فرمود: آيا اين آيه را خواندهاي: قل لا اسئلكم عليه اجراً الا الموده في القربي؟
پيرمرد گفت: آري تلاوت كردهام!
امام سجاد (ع) فرمود: ما قربي هستيم، اي پيرمرد! آيا اين آيه را قرائت كردهاي و اعلموا انما غنمتم من شي فان الله خمسه و للرسول و لذي القربي. گفت: آري!
علي بن الحسين (ع) فرمود: قربي ما هستيم، اي پيرمرد! آيا اين آيه را قرائت كردهاي انما يريدالله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا!. آن پيرمرد گفت: آري!
علي بن الحسين (ع) فرمود: اي پيرمرد! ما اهل بيتي هستيم كه به آيه طهارت اختصاص داده شديم.
آن پيرمرد به حضرت عرض كرد: آيا براي من توبه و بازگشتي وجود دارد؟ علي بن الحسين (ع) فرمود: آري! اگر توبه كني خدا بر تو ببخشايد و تو با ما خواهي بود. آن پيرمرد گفت:من از آنچه گفته و كردهاي توبه ميكنم خبر توبه آن پيرمرد به يزيد بن معاويه رسيد و دستور داد تا او را بكشند.
مشاهدات سهل بن سعد الساعدی از اصحاب پیامبر
3 روز اهل بیت را پشت دروازه شام نگه داشتند و شهر را ازین بستند و سپس پانصد هزار نفر از مردم شامی زن و مرد با دف طبل و بوق و دهل و لباس نو محشری در بیرون شهر و به دیدن اسرا رفته بودند
و اسرای کربلا پس از ورود به دمشق در پله کان مسجد جای دادند
بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ الْعَصرِ(1) إِنَّ الانسنَ لَفِي خُسرٍ(2) إِلا الَّذِينَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصلِحَتِ وَ تَوَاصوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصوْا بِالصبرِ(3)
بسماللَّهالرّحمنالرّحيم
و الحمد للَّه ربّ العالمين
اللهم صل وسلم علی سیدنا و نبینا محمد و علی اله الطاهرین علی امیرالمومنین و الصدیقة الطاهرة فاطمه الزهرا سیدة نساءالعالمین و الحسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنة و علی ائمةالمسلمین علىّبنالحسين و محمّدبنعلىّ و جعفربنمحمّد و موسىبنجعفر و علىّبنموسى و محمّدبنعلىّ و علىّبنمحمّد و الحسنبنعلىّ و الحجة القائم المنتظر المهدی صلوات الله علیهم اجمعین حججک علی عبادک و امنائک فی بلادک و اجعلنا من شیعتهم و ناصریهم الی یوم الدین
اوصيكم عباد اللَّه و نفسی بتقوى اللَّه
در خطبه دوم خودم و برادران و خواهران ایمانی نمازگزار را به رعایت تقوای الهی دعوت می کنم.
بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با روسای دانشگاه ها مراکز و موسسات آموزش عالی پارک های علم و فناوری و مراکز پژوهشی داشتند که هفته آینده در مورد ان صحبت خواهیم کرد.
یکی از اصلی ترین شعار های انقلاب اسلامی استقلال بوده و هست
و یکی از درس های اصلی انقلاب که امام خمینی ره به ملت ایران آموخت و رهبر معظم انقلاب اسلامی به عنوان شاگرد ممتاز مکتب امام به اصرار تلاش دارند که این درس در ایران اسلامی به صورت عملی و اجرایی به بهترین وجه عملی گردد مسئله مهم توجه به شعار ما می توانیم و شکوفایی استعدادهای درونی کشور و افزایش توان داخلی و در یک کلمه استحکام و اقتدار درونی کشور است.
این استحکام درونی و اقتدار درون زایی یک ملت است که می تواند ضامن و محقق کننده شعار استقلال و آزادی یک ملت باشد
استحکم ساخت درونی کشور هم در بخش اقتصادی کشور و هم در بخش سیاست خارجی اثر جدی دارد
برای افزایش اقتصاد درونی یک کشور تلاش برای مقابله با معضلات درونی و اجتماعی و آسیب های که جامعه را تهدید می کند از الزامات بسیار مهم و اساسی است.
بر همین اساسی که مشاهده میکنیم که در طول سالهای اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی بصورت مکرر و با تاکید بسیار زیاد بر مسئله توجه به داخل کشور تاکید میکنند و با مخالف با تفکری که تصور میکند با کوتاه امدن در برابر مستکبران میتوان منافع و نیازهای کشور را تامین کرد خاطر نشان می سازند که تنها راه علاج مشکلات کشور و مقابله با دشمنی ها این است که توان داخلی و اقتدار ملی جدی گرفته شود و ساخت درونی کشور مستحکم تر گردد.
چرا که ان تصور غلطی که فکر میکند که پیشرفت اقتصادی صرفا با استفاده از کمک بیرونی از مرزها ممکن است و میگوید که سیاست خارجی مان را تغییر بدهیم تا اقتصاد ما درست بشود و توصیه میکند که با فلان مستکبر کنار بیاییم تا اقتصاد ما رونق یابد در تجربه با شکست مواجه شده است و تجارب ملت ایران نشان داده است این تفکر کاملا غلط و عقیم و بی فایده است.
تقدیر می کنیم از عملیات کشف شبکه جاسوسی امریکا توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در پوشش رسانه و کار مطبوعاتی با دریافت پول اقدام به جاسوسی و خوش خدمتی به غرب می نمودند.
و تقدیر میکنیم از سربازان گمنام امام زمان عج به جهت کشف و دستگیری عوامل گروهای تروریستی که قصد عملیات تروریستی در ایام محرم و عزاداری را داشتند.
و قدردانی میکنیم از دستور و تاکید فرماندهی محترم انتظامی کشور مبنی بر برخورد جدی با هنجار شکنان و کسانی که کشف حجاب می کنند.
یکشنبه سالگرد ارتحال ملکوتی مفسر بزرگ قرآن علامه طباطبایی می باشد و روز کتاب و کتاب خوانی می باشد
نارضایتی مقام معظم رهبری از سهم کم کتاب بین ملت
تماشای 20 دقیقه ای تبلیغات قبل از شرئع فیلم سینمایی ولی متاسفانه وقتی برای کتاب خوانی قائل نیستیم
و کتاب خوانی واجب دینی و ملی میباشد و باید تلاش کنیم تا سنت کتابخوانی رواج پیدا کند.
سه شنبه 26 آبان 5 صفر روز وفات جناب رقیه سلام الله در خرابه شام در سال 61 هجری قمری می باشد
سختی های اسارت، رقیه علیهاالسلام را به شدت می رنجاند و او یک سره بهانه بابا را می گرفت، شبی در خرابه شام و در خواب، پدر را دید، چون از خواب برخاست و چشم گشود، خود را در خرابه یافت و از پدر نشانی ندید. از عمه سراغ پدر را گرفت و زینب علیهاالسلام بسیار گریه کرد و رقیه علیهاالسلام نیز با عمه گریست. آن شب باز صدای عزاداری زنان اهل بیت بلند شد؛ مجلسی که نوحه سرایش رقیه علیهاالسلام بود. از سر و صدای اهل بیت، یزید از خواب بیدار شد و پرسید چه خبر است؟ به او خبر دادند که کودکی سراغ پدرش را گرفته است. یزید دستوری داد، سر پدرش را برای او ببرند.
تا آرام گيرد.
آن سر مطهّر را در طشت نهادند و رو به خرابه آوردند، و در حالي كه پرده بر روي آن سر بود، در حضور آن مظلومه نهادند، پرده را برداشتند. آن معصومه چون متوجّه سر پدر شد،
يا أبَتاهُ، مَنْ ذَاالَّذي خَضبكَ بِدِمائكَ»
«پدر جان، كي صورت منوّرت را غرق خون ساخته؟».
«يا أبتاهُ، منْ ذَا الَّذي قَطع و ريدَيْكَ!»
«پدر جان، چه كسي رگهاي گردنت را بريده است؟».
«يا أبتاه، منْ ذا الَّذي أيْتمني علي صغر سِنّي»
«پدر جان، كدام ظالم مرا در كودكي يتيم كرده است؟».
«يا أبتاهُ، منْ لِلْيَتيمة حتّي تَكْبُر»
«پدرجان، كي متكفّل يتيمه ات مي شود تا بزرگ شود؟».
«يا أبتاهُ، منْ للنّساءِ الحاسرات»
«پدر جان، چه كسي به فرياد اين زنان سر برهنه مي رسد؟»
«يا أبتاهُ، منْ للْأَرامِلِ المسْبيّاتِ»
«پدر جان، چه كسي دادرسي از اين زنان بيوه و اسير مي كند؟».
«يا أبتاهُ، منْ للْعيونِ الْباكياتِ»
«پدر جان، چه كسي نظر مرحمتي به سوي اين چشمهاي گريان (ما كند كه شب و روز در فراق تو گريه) مي كند؟».
«يا أبتاهُ، مَنْ لِلضّايعاتِ الْغريبات»
«پدرجان، كي متوجّه اين زنان بي صاحب، غريب خواهد شد؟»
«يا أبَتاهُ، مَنْ لَلشُّعورِ الْمَنْشورات»
«پدرجان، كي از براي اين موهاي پريشان خواهد بود؟».
«يا أبتاهُ، منْ بَعْدكَ واخَيْبَتاهُ»
«پدر جان، بعد از تو داد از نا اميدي!».
«يا أبتاهُ، منْ بَعدكَ وا غُرْبَتاهُ»
«پدر جان، بعد ا زتو داد از غريبي و بي كسي!».
«يا أبتاهُ، لَيْتني كُنت لَك الْفِداء»
«پدر جان، كاش من فداي تو مي شدم».
«يا أبتاهُ، لَيْتني كَنت قَبل هذا الْيَومِ عمياءَ»
«پدر جان، كاش من پيش از اين روز كور شده بودم، و تو را به اين حال نمي ديدم».
«يا أبتاهُ، لَيْتني وُسدتُ الثَّري و لا أري شَيبكَ مُخضَّباً بِالدّماء»
«پدر جان، كاش مرا در زير خاك پنهان كرده بودند و نمي ديدم كه محاسن مباركت به خون خضاب شده باشد».
آن معصومه نوحه مي كرد و اشك مي ريخت تا آن كه نَفَس او به شماره افتاد و گريه راه گلويش را گرفت، مثل مرغ سركنده، گاهي سر را به طرف راست مي نهاد و مي بوسيد و بر سر مي زد، و زماني به چپ مي گذارد و مي بوسيد...
پس آن نازدانه لب بر لب پدر نهاد، زمان طويلي از سخن افتاد گريست «فَناديِ الرَّأسُ بِنْتَهُ، إليَّ إليَّ، هَلُمّي فَأنا لَك بِالانْتظار. فغُشيَ عليها غشْوةً لمْ تُفقْ بعدها، فحرَّ كوها فَإذا هيَ قدْ فارقتْ روحها الدُّنيا...»
«آن رأس شريف دختر را صدا كرد كه به سوي من بيا، من منتظرت هستم، او غش كرد و ديگر به هوش نيامد، چون او را حركت دادند متوجّه شدند كه روح شريفش از بدن مفارقت كرده و به خدمت پدر شتافته است».(6)
بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ الْعَصرِ(1) إِنَّ الانسنَ لَفِي خُسرٍ(2) إِلا الَّذِينَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصلِحَتِ وَ تَوَاصوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصوْا بِالصبرِ(3)