به گزارش روابط عمومی دفترامام جمعه لاریجان :
خطبه اول:
الحمد للّه ربّ العالمین أحمده و أشکره و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّی و أسلّم علی حبیبه و نجیبه و خیرته فی خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیررحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا أبی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الأطیبین الأطهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.
عَن علي بن الحُسين (ع):
« وَ أَمّا حَقّ سَائِسِكَ بِالْعِلْمِ فَالتّعْظِيمُ لَهُ وَ التّوْقِيرُ لِمَجْلِسِهِ وَ حُسْنُ الِاسْتِمَاعِ إِلَيْهِ وَ الْإِقْبَالُ عَلَيْهِ وَ الْمَعُونَةُ لَهُ عَلَى نَفْسِكَ فِيمَا لَا غِنَى بِكَ عَنْهُ مِنَ الْعِلْمِ بِأَنْ تُفَرّغَ لَهُ عَقْلَكَ وَ تُحَضّرَهُ فَهْمَكَ وَ تُزَكّيَ لَهُ قَلْبَكَ وَ تُجَلّيَ لَهُ بَصَرَكَ بِتَرْكِ اللّذّاتِ وَ نَقْصِ الشّهَوَاتِ وَ أَنْ تَعْلَمَ أَنّكَ فِيمَا أَلْقَى إِلَيْكَ رَسُولُهُ إِلَى مَنْ لَقِيَكَ مِنْ أَهْلِ الْجَهْلِ فَلَزِمَكَ حُسْنُ التّأْدِيَةِ عَنْهُ إِلَيْهِمْ وَ لَا تَخُنْهُ فِي تَأْدِيَةِ رِسَالَتِهِ وَ الْقِيَامِ بِهَا عَنْهُ إِذَا تَقَلّدْتَهَا وَ لَا حَوْلَ وَ لا قُوّةَ إِلّا بِاللّهِ »
ترجمه:
"حق استادت اينستكه : بزرگش دارى و محضرش را محترم شمارى و با دقّت به سخنانش گوش بسپارى و به او روي آوري او را کمک کني تا آنچه را که از دانش و علم بدان نيازمندي به تو بياموزد. بدين گونه كه ذهن خود را كاملا مصروف او سازى و فهمت را به او پردازى و پاكدلانه به (گفته) او دل دهى و چشمت را به روشنى تمام ، با ترك لذتها و كاهش شهوتها (و آرزوهايى غير از تحصيل دانش) بر او دوزى. و اينكه بدانى در هر چه به تو آموزد بايد فرستاده (و نماينده) او باشى كه آن را به نادانان برسانى و بر توست كه اين رسالت را از جانب او به بهتر گونه اى به آنان برسانى و در أداى رسالتش به وى خيانت نكنى و چون آن (رسالت) را بر عهده گرفتى به نيابت او بپردازى و لا حول و لا قوه الا بالله. (و جنبش و نيرويى نيست مگر به خدا) رساله حقوق امام سجاد(ع)
اوصيکُم يَاعِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و نَظمَ اَمرکُم.
خودم و شما برادران و خواهران بزرگوار را در این هفته اولِ سال جدید 1397 به رعايت تقواي الهي سفارش مي کنم.
اگر امام جمعه اي در خطبه هاي نماز جمعه به بيان مطالب ديگري نرسيد تذکر به تقوا در دو خطبه کفايت مي کند! زيرا ثمرات نهفته در مسئله تقوا بسيار است. در قرآن کريم آيه 35 سوره مبارکه أعراف آمده است : اگر کسي تقوا بورزد و به إصلاح امور خود بپردازد نه ترسي بر او است و نه اندوهگين مي شود. پس بندگانِ خدا إتّقواالله!
يکي از حقوقي که امام سجاد (ع) بيان مي کند حق معلم و آموزگار است. يعني أرزش و إعتبار عالم و دانشمند ، به علم و دانش اوست.
بيش از هفتصد مورد ماده علم و مشتقاتش در قرآن به کار رفته است. در اولين آيات نازل شده به رسول اکرم (ص) ، سخن از علم و دانش و قلم است:
« اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ، خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ، اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ ، الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ »
" بخوان به نام پرورد گارت كه آفريد ، انسان را از علق آفريد. بخوان و پرورد گار تو كريمترين [كريمان] است. همان كس كه بوسيله قلم آموخت."
يعني انسان از مرتبه پَست و علق ، با دانش و علم به اوج مرتبه إنساني دست پيدا مي کند. هيچ يک از مکاتب دنيا به أندازه مکتب إسلام به أرزش علم و عالم نپرداخته است ، خيلي از أعمال مورد إحترام است مثل : عيادت بيمار، تشييع جنازه مومن ، جهاد با دشمن ، شهادت في سبيل الله که همه اينها به انسان توصيه شده است ولي مي بينيم که أرزش علم و ياد گيري در مقابل اين أعمال بيشتر است.
ارزش علم وعالِم :
اميرالمؤمنين (ع) مي فرمايد:
« بَيْنَمَا أَنَا جَالِسٌ فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ (ص) إِذْ دَخَلَ أَبُوذَرٍّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَنَازَةُ الْعَابِدِ أَحَبُّ إِلَيْکَ أَمْ مَجْلِسُ الْعَالِمِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص يَا أَبَاذَرٍّ الْجُلُوسُ سَاعَةً عِنْدَ مُذَاکَرَةِ الْعَالِمِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ أَلْفِ جَنَازَةٍ مِنْ جَنَازَةِ الشُّهَدَاء...»
جامع الاخبار- ص 109، حديث 195
" از امام علي (ع) نقل شده است آن حضرت فرمود: در مسجد النبي نشسته بوديم که ابوذر داخل شد و از رسول خدا(ص) سؤال کرد: اي رسول خدا، شرکت در تشييع جنازه عابد بهتر است يا نشستن در جلسه درس عالم؟ رسول خدا (ص) فرمود اي اباذر! لحظه اي نشستن در جلسه مباحث علمي در پيشگاه خداوند از شرکت در هزار تشييع جنازه آن هم جنازه شهدا برتر و بالاتر است "
شهيد يکي از عناوين أرزشي و بسيار والاي مکتب إسلام است ، در شرع غسل را براي أموات واجب مي دانيم در حالي که شهيد از اين قاعده مستثناست! أموات را کفن ميکنند اما شهيد اينطور نيست! إنسان مرده در قبر مورد سوال و جواب قرار مي گيرد أما از شهيد سوال نمي شود!
از پيغمبر (ص) سوال شد:
« مَا بَالُ الشَّهِيدِ لَا يُفْتَنُ فِي قَبْرِهِ فَقَالَ (النَّبِيُ) ـ صلياللهعليه وآله ـ کَفَي بِالْبَارِقَةِ فَوْقَ رَأْسِهِ فِتْنَة. » وسائل الشيعه ،ج 15،ص 11
" چرا شهيد (مانند ديگران) در قبر خود مورد آزمايش و سؤال قرار نمي گيرد؟! ايشان در پاسخ فرمودند: شمشيرهايي که گرداگرد سر او مي درخشيدند براي آزمايش او کافي است."
در روايت ديگري آمده است: " براي هر چيزِ خوب ، خوب تر از آن نيز وجود دارد مگر شهادت در راه خدا که أرزشي بالاتر از آن نداريم" وسايل الشيعه ،ج21،ص501
يا در سوره آل عمران آيه 171-169 آمده است:
« هرگز گمان مبريد کساني که در راه خدا کشته شده اند مرده گانند! بلکه آنان زنده هستند و نزد پروردگارشان روزي داده مي شوند.»
خدا به شهدا مدال حيات أبدي عنايت مي فرمايد، يعني همه انسان ها بايد يک عمر تلاش کنند تا به مرتبه وَليُ اللّهي برسند، أما شهيد همه اين إمتيازات را در يک لحظه براي خود فراهم مي کند.
با اين همه برتري که خداوند به حسب ناموس آفرينش براي او مقرر کرده است أما پيامبر(ص) در جوابِ سؤال أبوذر حضور در مجلس علم را با فضيلت تر از شرکت در تشييع جنازه هزاران شهيد تلقي مي فرمايد!
أرزش و فضيلت علم و دانش:
در روايت ديگري أبوذر نقل مي کند که رسول اکرم (ص) به من فرمودند:
« يَا اَباذَر ... اَلجَلوسُ ساعَة عِندَ مُذاکِرة خَيرٌ مِن القُرآن کُلَّهِ »
« أباذر؛ ساعتي درکِ محضرِ عالم بالاتر از هزار مرتبه ختم قرآن از اول تا به إنتهاست.»
اينجا بود که أبوذر تعجب کرد که آيا درک محضر عالم بالاتر از خواندن قرآن است؟!!
در روايتي پيغمبر (ص) به أبوذر فرمود: حضور در محضر عالم بالاتر از دوازده هزار مرتبه ختم قرآن است. (بحار الانوار ، ج1 ، ص203)
چون علم وسيله شناخت حلال و حرام است ؛ علم و دانش باعث اطاعت از خداوند مي شود! خير دنيا و آخرت در سايه علم تحصيل مي شود. أکثر أفرادي که به خير دنيا و آخرت دست پيدا نمي کنند بخاطر جهل و ناداني آنهاست ؛ هر چقدر که إنسان دانشش بيشتر باشد ، أرزشش بيشتر است.
در روايتي از رسول اکرم (ص) آمده است که فرمود:
« أَكْثَرُ النَّاسِ قِيمَةً أَكْثَرُهُمْ عِلْماً وَ أَقَلُّ النَّاسِ قِيمَةً أَقَلُّهُمْ عِلْماً » (بحار ج1 ، ص164)
« بيشترين أرزش براي کساني است که بيشترين دانش و علوم را آموخته اند و کمترين أرزش براي کساني است که از علم و دانش بي بهره اند.»
أصبع بن نباته از أميرالمؤمنين (ع) نقل مي کند :
« تَعَلَّمُوا الْعِلْمَ ، فَإِنَّ تَعَلُّمَهُ لِلَّهِ خَشْيَةٌ ، وَ طَلَبَهُ عِبَادَةٌ ، وَ مُذَاكَرَتَهُ تَسْبِيحٌ، وَالْبَحْثَ عَنْهُ جِهَادٌ ، وَ تَعْلِيمَهُ لِمَنْ لا يَعْلَمُهُ صَدَقَةٌ ، وَ بَذْلَهُ لأَهْلِهِ قُرْبَةٌ ، لأَنَّهُ مَعَالِمُ الْحَلالِ وَ الْحَرَامِ ، وَ مَنَارُ سَبِيلِ الْجَنَّةِ ، وَالأُنْسُ فِي الْوَحْدَةِ ، وَالْمُحَدِّثُ فِي الْخَلْوَةِ ، وَالصَّاحِبُ فِي الْعُزْلَةِ وَالدَّلِيلُ عَلَى السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ ، وَ السِّلاحُ عَلَى الأَعْدَاءِ ، وَالزَّيْنُ عِنْدَ الأَخِلَّاءِ ، وَالْقَرِيبُ عِنْدَالْغُرَبَاءِ ، يَرْفَعُ اللَّهُ بِهِ أَقْوَامًا فَيَجْعَلُهُمْ فِي الْخَيْرِ قَادَةً ، وَ هُدَاةً يُهْتَدَى بِهِمْ ، وَ أَئِمَّةً فِي الْخَيْرِ تُقْتَصُّ آثَارُهُمْ ، وَ تُرْمَقُ أَعْمَالُهُمْ ، وَ يُقْتَدَى بِفِعَالِهِمْ ، وَ يُنْتَهَى إِلَى رَأْيِهِمْ ، تَرْغَبُ الْمَلائِكَةُ فِي خِلَّتِهِمْ ، وَبِأَجْنِحَتِهَا تَمْسَحُهُمْ ، وَ فِي صَلاتِهَا تَسْتَغْفِرُ لَهُمْ ، حَتَّى حِيتَانِ الْبَحْرِ وَ هَوَامِّهِ ، وَ سِبَاعِ الْبَرِّ وَ أَنْعَامِهِ ، وَالسَّمَاءِ وَ نُجُومِهَا ،لأَنَّ الْعِلْمَ حَيَاةُ الْقُلُوبِ مِنَ الْعَمَى ، وَ نُورُالأَبْصَارِ مِنَ الظُّلَمِ ، وَ قُوَّةُ الأَبْدَانِ مِنَ الضَّعْفِ ، يَبْلُغُ بِالْعَبْدِ مَنَازِلَ الأَبْرَارِ، وَمَجَالِسَ الْمُلُوكِ ، وَالدَّرَجَاتِ الْعُلَا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ، وَالْفِكْرَةُ فِيهِ تُعْدَلُ بِالصِّيَامِ ، وَ مُدَارَسَتُهُ بِالْقِيَامِ ، وَ بِهِ يُطَاعُ وَ يُعْبَدُ ، وَ بِهِ يُعْمَلُ وَ يُحْفَدُ ، وَ بِهِ يُتَوَرَّعُ وَ يُؤْجَرُ، وَ بِهِ تُوصَلُ الأَرْحَامُ ، وَ يُعْرَفُ الْحَلالُ مِنَ الْحَرَامِ ، إِمَامُ الْعَمَلِ وَ الْعَمَلُ قَالَ: تَابِعُهُ يُلْهَمُهُ السُّعَدَاءُ وَ يُحْرَمُهُ الأَشْقِيَاءُ » (أمالي صدوق ، ص615)
" ياد گيريِ علم حسنه است ، يعني ثواب دارد و تدريس و ياد دادن آن به کساني که نمي دانند صدقه است. بحث علمي ، أرزش جهاد در راه خدا دارد."
اگر ميخواهي با مشکلات کنار بيايي علم بياموز، اگر ميخواهي از هَم و غم و أندوه فرار کني بهترين راهش ياد گيري علم است . علم تو را از غربت و تنهايي نجات مي دهد و بهترين سلاح است. اگر دوست داريد در إجتماع ، بزرگ و پيشواي مردم باشيد و اگر ميخواهيد در آينده أعمال شما سر مشق ديگران باشد و اگر ميخواهيد براي هميشه ماندگار باشيد به علم و دانش روي بياوريد.
بعد حضرت إدامه مي دهند: اگر کسي به مجلس علم و دانش براي يادگيري مي رود ملائکه به دوستي با او رغبت مي کنند و قبل از اينکه انسان براي ياد گيري دانش بنشيند ملائک پرهاي خودشان را باز مي کنند و ياد گيرنده علم را روي آن مي نشانند و براي آنها طلب آمرزش ميکنند و اگر به آن مجلس علم نرسد و بميريد شهيد از دنيا رفته و وقتي از آن جلسه بيرون مي رود آمرزيده هست و تمام ماهيان دريا و تمام پرندگان از خدا براي طالبِ علم، طلب مغفرت مي کنند.
همين قدر که شما به نماز جمعه مي آييد و به يک سخنان عالمانه که بر أساس قرآن و أهلبيت نظام گرفته گوش فرا مي دهيد اين در واقع ياد گيري علم است!علم باعث روشنايي ديده گان انسان مي شود.
امام صادق منزلت شفاعت را وسيله أرزش گذاري علم قرار مي دهند و مي فرمايند:
« ثَلاثَهٌ يَشْفَعُونَ الى اللّه عَزَّوَجَلَّ فَيُشَفَّعُونَ : ألأنبِياءُ ثُم العُلَماءُ ، ثُم الشُّهَداء.» مستدرک الوسايل ،ج 11،ص 20
" سه طايفه در قيامت شفاعت مى کنند و شفاعت آنان پذيرفته مى شود : پيامبران ، سپس دانشمندان ، آنگاه شهيدان."
أفراد برتر از نظر قرآن :
خداوند چهار گروه و طبقه را بر ديگران ترجيح مي دهد:
گروه اول : مؤمنان أهل بدر، يعني کساني که در جنگ بدر شرکت کردند نسبت به ساير مومنان ترجيح مي دهد که در أوايل سوره أنفال آمده است.
گروه دوم : مجاهدان؛ يعني کساني که در راه خدا بذل جان و مال مي کنند.
گروه سوم : مؤمنانِ داراي أعمال صالح که خداوند آنها را مُقرّب خود مي داند.
گروه چهارم: أهل علم و دانش اند که در سوره مبارکه مجادله مي فرمايند:
" يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنکُمْ وَالَّذِينَ اُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَات وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ "
" تا خدا مؤمنان از شما را به درجه اى و دانشمندانتان را به درجاتى عظيم و با أرزش بلند گرداند و خدا به آنچه أنجام مى دهيد، آگاه است."
تواضع در مقابل استاد:
حالا إمام سجاد مي فرمايد: کسي که در جايگاه تعليم و تدريس قرار مي گيرد إحترامش واجب أست چون تکريم از عالِم ، تکريم از خداست.
امام علي (ع) فرمودند:
« مَنْ وَقَّرَ عالِماً فَقَدْ وَقَّرَ رَبَّهُ » غررالحکم ، ص47،ح218
" كسي كه به عالمي إحترام نمايد به خدا إحترام نموده است."
در دين ما با همه بدي ها و رذايل أخلاقي که براي تملق و چاپلوسي حرف زده شد و آن را از أخلاق مؤمن نمي داند. أما گفتند در محضر معلم و عالِم اشکالي ندارد! يعني حرمت نهادن و خضوع در مقابل استاد و معلم يک فضيلت أخلاقي است.
امام صادق فرمودند:
« اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ تَزَيّنُوا مَعَهُ بِالْحِلْمِ وَ الْوَقَارِ وَ تَوَاضَعُوا لِمَنْ تُعَلّمُونَهُ الْعِلْمَ وَ تَوَاضَعُوا لِمَنْ طَلَبْتُمْ مِنْهُ الْعِلْمَ » اصول كافى جلد 1 ص :44 حديث: 1
" علم بياموزيد و علم را به حلم و بردباري و متانت زينت دهيد يعني عالِم با وقار و حليم شويد. نشانه حلم و وقار اين است که نسبت به معلم خود فروتن باشيد ."
وقتي انسان در محضر عالِم و معلم است بايد سراپا گوش باشد سخن او را خوب بشنود و خوب تلقي کند.
أميرالمؤمنين (ع) ميفرمايد:
« إِذَا جَلَسْتَ إِلَي الْعَالِمِ فَكُنْ عَلَي أَنْ تَسْمَعَ أَحْرَصَ مِنْكَ عَلَي أَنْ تَقُولَ » مستدرک الوسايل ، ج9، ص51 ، حديث 10173
" وقتي در محضر عالِم هستي سعي کن بيشتر گوش بدهي تا حرف بزني! چون بعضي ها به حرف زدن و إظهار فضل کردن عادت دارند! خوب شنيدن هم مهم است. وقتي معلم حرف مي زند حرفش را قطع نکن ."
اگر إنسان مي خواهد بفهمد چقدر به مرحله علم رسيده است سه تا نکته را بايد توجه کند:
اول : آموخته هايش به حد کمال رسيده باشد.
دوم : علم شما به زينت علم و صبر مزين شده باشد.
سوم: در محضر عالِم وعلِم سکوت کند.
لذا آنهايي که جلوي عالِم قد عَلَم مي کنند و حُرمتِ او را نگه نمي دارند و از او فرمان نمي برند و منتظر است که عالِم از آنها إطاعت کند، جاهلين هستند!
خطبه دوم:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرحیم. الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین والصلوة والسلام علی اشرف الانبیاء والمرسلین حبیب اله العالمین ابی القاسم محمد، صلی الله علیه و آله و سلم وعلیءاله الأطیبین الأطهرین المنتجبین.
اَللّهُمَّ وَ صَلِّ عَلی عَلیّ اَمیرِالْمُوْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسوُلِ رَبِّ الْعالَمینَ آیَتِکَ الْکُبْری وَالنَّباءِ الْعَظیمِ وَ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَهِ الطّاهِرَهِ فاطِمَهَ سَیِّدَهِ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ صَلِّ عَلی سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ وَ اِمامَیِ الْهُدی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبابِ اَهْلِ الْجَّنَهِ وَ صَلِّ عَلی اَئِمَّهِ الْمُسْلِمینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسی وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِی وَالْخَلَفِ الْهادی الْمَهْدِیِّ حُجَجِکَ عَلی عِبادِکَ وَ اُمَناَّئِکَ فی بِلادِکَ.
دعای فرج...
اوصيکُم يَا عِبادَالله وَ نَفسي بِتَقوَي الله و نَظمَ اَمرکُم.
با درود و سلام بي پايان به روح معمار کبير انقلاب اسلامی ايران و دو فرزند گرانقدرش ، جمیع مؤمنين و مؤمنات ، علما ، صلحا ، شهدای انقلاب ، شهيدانِ 8 سال دفاع مقدس ، شهدای گمنام ، شهدای مدافع حرم، و علي الخصوص 357 شهید خونين بال بخش لاریجان و با آرزوي طول عمر با عزت همراه با صحت و سلامتي براي مقام عظماي ولايت در اين خطبه دوم ، خودم و همه شما را توصيه مي کنم به تقواي الهي و دوري از محرمات.
أهميت نماز جمعه در إسلام:
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
در محضر خداوند برای شش گروه ضمانت بهشت نموده ام. یکی از آنان کسی است که به قصد نماز جمعه از منزل خارج شده و در آن حال مرگ او فرا رسیده است. «وسائل الشیعه/ ج 5/ ص 11»
مناسبتهای هفته را به إختصار محضر شما نمازگزاران عزیز عرضه میدارم.
از مناسبتها:
فرا رسیدن ولادت امام جواد (ع) را بمحضر شما شیعیان آن حضرت تبریک و تهنیت عرض می نمایم.
امام جواد (ع) در دهم ماه رجب سال 195 ه.ق متولد شد. ابو یحیای صنعانی می گوید: نزد امام رضا (ع) بودم دیدم فرزند امام (ع) را آوردند در حالی که خردسال بود . إمام رضا (ع) فرمود: فرزندی پر برکت تر از فرزندم جواد (ع) برای شیعه متولد نشده است! چرا که خدا به برکت ولادت آن حضرت (ع) یک شبهه را از وجود مبارک امام رضا (ع) برداشت و أمر إمامت را به برکت ولادت آن حضرت (ع) إستمرار بخشید. تمام روایات در این زمینه نشان دهنده برکات وجودی امام جوادالائمه (ع) است .
ما با برگزاری جلسات و جشن ها به إقامه حق این امام همام بپردازیم . ماه شریف رجب ماه اقامه جشن ها و ماه موالید ائمه معصومین (ع) و مناسبت های بزرگ اسلامی است . باید این چهره جشن و شادی اسلام را به أفراد علاقه مند بچشانیم .
از مناسبتها:
دوم فروردين سالروز عمليات شكوهمند فتح المبين عملياتي كه فرمان آغاز آن را امام خميني (ره) داد... ياد و خاطره فرماندهان سپاه و ارتش و رزمندگان شهيد اين عمليات را گرامى مى داريم.
پيروزى در اين عمليات ، دستاوردهاى زيادى براى جمهورى اسلامى در عرصه جنگ و نيز عرصه داخلى و خارجى داشت و مىتوان اين عمليات را نقطه عطفى در جنگ تحميلى دانست.
از مهم ترين عوامل پيروزى در اين عمليات ، رهبرى مقتدرانه حضرت امام (ره) به عنوان فرمانده كل قوا بود كه در شرايط سخت جنگ در اين عمليات ، بهترين تصميم گيرى را انجام دادند و اين اقتدار و درايت، جايگاه مهم و أرزشمند رهبرى را در جمهورى إسلامى نشان مي دهد. در اين شرايط جامعه امروز هم كه دشمن در حال تهاجم و برنامه ريزى عليه ما است ، حمايت و اطاعت از مقام معظم رهبرى بهترين راه براى پيروزى است.
از مناسبتها:
اشاره داشته باشم به شعار امسال که از سوی مقام معظم رهبری « سال حمایت از کالای ایرانی » برای سال 97 در نظر گرفته اند. إمسال هم معظم له همانند سال های گذشته به خاطر مشکلاتی که برای مردم در عرصه های مختلف وجود داشته و دارد مسئله إقتصاد را اولویت اول جامعه معرفی فرمودند. ایشان در سالهای گذشته مرتب به مساله اقتصاد مقاومتی و تولیدات داخلی پرداختند که همه اینها حاوی پیام و نکات أرزشمندی است و این نشان از أهمیت این مسئله در این برهه از زمان است که دشمن در حال جنگ اقتصادی با ما می باشد و هر ایرانی دلسوزی باید به آن توجه داشته باشد. چند تحلیل از فحوای کلام حضرت آقا در سخنان نوروزی بدست می آید:
اول اینکه مردم ایران بسیار قدرتمند و باهوش هستند و در هر زمینه ای استعداد کارهای بزرگی را دارند.
دوم اینکه کار و کالای ایرانی را با جذابیت خاصی از نظر کیفیت و کمّیت به همگان معرفی کنید و آن را به رُخ تمام دنیا بکشانید که أجناس ایرانی مرغوبترین کالای جهان است.
سوم اینکه وقتی ما در مسائل مختلف با بازارهای جهانی رقابت داشته باشیم نشان دهنده ایستادگی روی پای خودمان هست و دیگر هیچ تحریمی روی ما أثر نخواهد داشت. دشمن میخواهد ما وابسته باشیم و برای هر چیزی بسوی آنها دست دراز کنیم! تا یک جایی از ما ضعفی ببیند برای به زانو در آوردن ملت ایران به همه شیطنت ها دست می زند. امروز بدترین نوعِ جنگ در جهان ، جنگ إقتصادی است! اگر دولت و ملتی نتواند از نظر اقتصادی روی پای خود بایستد باید جلوی أجانب و مستکبرانِ زور گو و بی رحم زانو بزند! چرا دشمنان جمهوری اسلامی در رأس آنها آمریکا حاضر شدند برای مسایل هسته ای به مذاکره بنشینند؟ چون دیدند ایران إسلامی در این زمینه برای خودش صاحب نظر است و می تواند بیشتر از اینها برای دنیا حرفی برای گفتن داشته باشد. لذا می طلبد همه مسئولانِ کشوری و صاحبانِ أندیشه و دانشمندان اقتصادی و آحاد ملت شریف ایران پیام حضرت آقا را نصب العینِ خود قرار دهند و کشور ایران را به اوج و إعتلای والای اقتصادی برسانند.
با توجه به ثروت و سرمایه و إمکاناتی که در اختیارمان است نباید وضع کشور این چنین باشد این همان معضلات و جنگ اقتصادی است که نقدینگی بالا رفته ، بیکاری اوج گرفته ، تولید پایین آمده ، إشتغال کم شده و رکود دست نخورده است! نا امیدی ، أفسرد گی ، مشکل إزدواج ، بالا رفتن آمار طلاق ، أفزایش جرم و جنایت و بحران أمینت همه مسائلی است که به دنبال بیکاری به وجود می آید!
وقتی ما ندانیم در حال جنگ اقتصادی هستیم برخورد مان با مسئله عادی است! موقعی ما برخورد غیرعادی داریم که إحساس بکنیم در حال مبارزه هستیم، وقتی ببینیم در حال مبارزه نیستیم برخورد مان برخورد إداری میشود. ما احساس نمی کنیم در حال جنگ اقتصادی با دشمن هستیم و مشکلات اقتصادی به دنبال اینکه ما این احساس را نداریم درد حاکم بر طبقات متوسط جامعه هم با آمارها و بالا و پایین کردن می خواهیم جواب بدهیم ، آمار که جواب نمی گوید ، سفره را پُر نان و مشکلات را حل و فصل نمی کند باید فکر أساسی کرد. این آمار ها عمدتاً محل تأمل است و باید روی آن ها فکر کرد، میعانات گازی را صادر می کنیم و اسمش را به عنوان صادرات غیر نفتی می گذاریم. خُب ، مَیَعانات گازی از گاز و نفت به وجود می آید ولی اسمش را می گذاریم صادرات غیر نفتی!
عدم توجه به مسئله قاچاق که واقعاً داریم با این مساله بازی می کنیم، بعضی قرارداد هایی که امضاء شده ، خب چقدر واردات پوشاک انجام شد؟ چقدر کارگران ما بیکار شدند؟ در شرایطی که ما پوشاکمان از نظر کیفیت در وضعیت بسیار خوبی است نتیجه اش بیکاری کارگران فراوانی است که در صنعت پوشاک بیکار می شوند و مشکلاتی برای جامعه به وجود می آید!
بهانه گیری ها و مانع تراشی هایی که مدیریت های میانی در جامعه دنبال می کنند ، یک تولید گر می خواهد یک کارخانه راه بیندازد و سرمایه اش را برای تولید بیاورد ده ها مورد برای او بهانه تراشی می شود! بجای اینکه فرش قرمز مقابلش پهن کنیم توسط مدیران میانی سر راه او برایش بهانه گیری و مانع تراشی در استان ها انجام می گیرد! در همین جاده هراز که تمام زیبائیهایش بخاطر تولیدات دامی و پرورش ماهی قزل آلا می باشد مسئولانِ أمر بجای اینکه بفکر حل مساله باشند در حال حذف صورت مساله هستند! به دلایل واهی آنقدر برای تولید کننده قانونهای غلط و دست و پا گیر درست می کنند که تولید کننده به مرگ خودش راضی می شود!
وقتی مدیر متدین باشد چشم طمع به سرمایه مملکت نداشته باشد و حقوق های کلان آنچنانی نخواهد و دنبال آن نباشد، انقلابی و کار آمد باشد، برای انقلاب دل بسوزاند و بفهمد چیکار می کند کارها اصلاح می شود! اما موقعی که عشق به دین و انقلاب نباشد و عقل و درکِ کاری هم نداشته باشند چه توقعی هست که کارها سامان پیدا کند؟ این است که رهبر معظم انقلاب فرمودند چهره های انقلابیِ کار آمد ، باید فضای مورد إعتماد جامعه را به وجود بیاورند.
در پایان:
إرتحال یکی از فرهیختگان و دانشمندان و چهره های ماندگار لاریجان و از شهروندان رینه ای مرحوم مغفور دکتر حاج حسین آقای نجفی را داشتیم. ایشان علاوه بر اینکه پدرانشان از استوانه های علمی حوزه و آیت الله بودند خود نیز علاوه بر تحصیلات علوم حوزوی از تحصیل کرده های دروس دانشگاهی در مقطع دکترا و مدرس دانشگاه و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی ، معاون و مشاور وزیر بهداشت و درمان بودند و خدمات فراوانی در مدت مسئولیتشان به جامعه بشری إرائه دادند و پس از عمری کسالت و مریضی و رنج و ناراحتی در شب سوم رجب سالروز شهادت امام هادی (ع) به دیدار معبود شتافت و جامعه علمی و دوستاران فضیلت را به سوگ نشاند. بنده ضمن تسلیت درگذشت این اسوه صبر و فداکاری به خانواده محترم و همه همشهریانش عُلُوِّ درجات را برای ایشان مسألت می نمایم.
