منوی مدیریت محصول

27/1/95

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی لایبلغ مدحته القائلون و لا یحصی نعمائه العادون و لا یؤدی حقه المجتهدون والصلوة و السلام علی عبده و رسوله قفی به المرسلین و ختم به النبیین و بعثه رحمة للعالمین الذی سمی فی السماوات به احمد و فی الارضین بابی القاسم مصطفی محمد صلی الله علیه و علی اهل بیته الاطیبین الاطهرین المنتجبین الهداة المهدیین لا سیما بقیة الله فی الارضین الحجة بن الحسن المهدی ارواحنا له الفداه عبادالله اوصیکم و نفسی  به تقوی الله و اخوفکم من عقابه

بندگان خدا خودم و شما را به تقوای الهی دعوت می کنم. در ماه مبارک رجب قرار داریم، ماهی که مقدمه ورود به ماه شعبان و هر دو ماه مقدمه ورود به ماه خداوند، ماه رمضان هستند. ضمن تبریک این ماه پر خیر و برکت خدمت همه شما بزرگواران چون یکی از مناسبت های مهم ماه مبارک رجب ولادت با سعادت حضرت امیرالمؤمنین است که در 13 رجب واقع شده، مناسب دیدم در خطبه اول پیرامون سیره علوی در نظام دینی مطالبی خدمت شما بزرگواران ارائه شده. اگر کسی به دنبال این است که سیره حضرت علی (ع) را کاملاً در مبانی سیاست، اقتصاد، اجتماع و مانند آن بداند بهترین راه مراجعه به نهج البلاغه و مخصوصاً عهدنامه مالک اشتر می تواند داشته باشد. شاید حکمتی بود که مالک اشتر که این عهدنامه را گرفت به مصر نرسید، اگر مالک به مصر می رسید و این عهدنامه را پیاده می کرد مردم می فهمیدند که نظام علوی یعنی چه؟ به دلیل اینکه مالک اشتر این توانایی را داشت، شاید خیلی ها دم از علی بزنند اما از نظر ایمان و از نظر عمل شاید قدرت نداشته باشند که دستورات علی (ع) را پیاده کنند. اما مالک اشتر آنچه در شرح حالش نقل شده این توانایی را داشت، یک عهدنامه پرمعنایی را علی (ع) به او ابلاغ فرمودند که در مصر پیاده کنند، ولی قضا و قدر الهی این بود که قبل از رسیدن به مصر در منطقه قلزم با عسل مسموم به شهادت برسند و نتوانند که فرمان (ع) را پیاده کنند. بنابراین برای آشنایی با سیره علی (ع) برای همه شیعیان که عهدنامه مالک اشتر را غیر شیعه و حتی غیر مسلمانان هم به عنوان یک منشور حقوق بشر به آن مراجعه می کنند. برای همه مردم، مسلمانان، شیعیان مخصوصاً آن هایی که در یک نظام دینی و شیعی و علوی مسئول هستند و خودشان را پیرو حضرت علی (ع) می دانند، خوب است که عهدنامه مالک اشتر را بخوانند و فرض کنند علی (ع) این عهدنامه را برای آن ها نوشته. هر کسی خودش را در جای مالک اشتر بداند که علی (ع) با او این عهدنامه را امضا کرده و سعی کند فرمان علی (ع) را در توان خودش پیاده کند. ولایت علی (ع) یعنی همین. یعنی پیروی از دستورات علی (ع). محبت علی (ع) را بسیاری از شیعیان دارند محبت کافی نیست. باید ولایت علی (ع) را داشت. علی (ع) در سیره خودش در نظام دینی یک تبیین الگوی جامع کارگزاران اسلامی را دارد.

یکی از مهمترین ویژگی هایضش خدا محوری است. علی (ع) اینطوری القا می کند که در نظام دینی مسئولین و کارگزاران حتماً باید خدا محور باشند. اگر خدا محور نباشند قطعاً با اهداف نظام دینی مطابقت ندارد. الان هم مشاهده می شود برخی از افرادی که دم از نظام دینی می زنند اما در کار خودشان تفکرات سکولاریستی دارند به معنای حقیقی کلمه مسئولین باید خدا محور باشند و خدا را بشناسند.

دومین سیره ای که علی (ع) در نظام دینی برای کارگزاران خودش تبیین فرموده امانت داری است. مسئولیت یک فرصت نیست که انسان این فرصت را غنیمت بشمارد برای اینکه مردم را طعمه بداند. مسئولیت یک امانت است. سعی کند تا مدتی که در مسئولیت هست به اقسام مختلف امانت دار نظام و مردم باشد.

علی (ع) اخلاق دیگر کارگزاران اسلامی را قانون مداری می داند. کسی نمی تواند که قانون را زیر پا بگذارد و دم از نظام بزند. معنای نظام یعنی نظم حاکم نمی شود مگر با قانون مداری.

اخلاق بعدی که علی (ع) برای کارگزاران حکومت خودش تبیین فرمودند تقسیم عادلانه بیت المال است. علی (ع) که خودش عدل مجسم بوده خیلی روی عدل تأکید می کرده. یعنی روش علی (ع) اینچنین نیست که کهنه شده باشد. علی (ع) حدود 1400 سال مسئولیت داشت فریاد عدالت خواهی سر می داد بعد از 1400 سال هم عدالت یک سر منشأ  اصلی کارگزاران باید باشد. قرن های آینده هم بیاید کسی نمی تواند عدالت را زیر پا بگذارد. در مذهب شیعه همه باید عادل باشند. در مذهب شیعه خدا عادل است، عدل اصلاً یکی از اصول دین ما است. خدا عادل است، امام عادل است، فرمانروا، فقیه، مرجع تقلید و رهبر باید عادل باشند. امام جماعت باید عادل باشد، قاضی باید عادل باشد. کارگزاران باید عادل باشند. علی (ع) فریاد عدالتخواهی سر می داد. در نظام علوی یکی از مهمترین سرمشق ها باید عدالت باشد. علی (ع) در مورد عدالتش هست که وقتی نامه می دهد به کارگزاران خودش می فرماید: حتی در کاغذ و قلم هم صرفه جویی کنید. می فرمود: سر قلم ها را نازک بگیرید سطرها را نزدیک هم بگیرید، از چیزهایی که فایده ندارد، در نامه ها احتراز کنید. کلماتی که مورد نیاز نیست ننویسید. آن ماجرای معروف علی (ع) که شمع بیت المال را تا زمانی که مشغول رسیدن به کارهای مسلمین هست روشن نگه می دارد. وقتی دو تا از بزرگان اسلام مثل طلحه و زبیر به علی (ع) مراجعه می کنند شمع بیت المال را خاموش می کنند. عدالت علی (ع) به حدی است که فرمود: من حتی به یک مورچه هم ظلم نمی کنم. اگر تمام دنیا و آنچه در دنیا هست را به من بدهند که پوست جو را از دهان یک مورچه ای بگیرم بر خلاف عدالت هرگز قبول نمی کنم. عدالت علی (ع) به حدی است که می فرماید: اگر یک خلخال را از دست و پای یک زن ذمی در دورترین نقطه حکومت اسلامی گرفتند، اگر یک مسلمان این ماجرا را بشنود دق کند بمیرد نباید ملامت شود. علی (ع) تا این حد هم نمی تواند که ظلم در جامعه وجود داشته باشد. آخرش هم علی (ع) شهید عدالت خودش شد.

ویژگی بعدی که علی (ع) برای کارگزاران نظام دینی قائل است شایسته سالاری است. هر کسی در هر کجا هست باید شایسته آن کار باشد. لازم نیست یک مسئول حتماً تخلف کند او را برکنار کنند، اگر یکی بهتر از او آمد باید کنار برود. علی (ع) یکی از کارگزاران خودش را برکنار کرد، بعد به او نامه نوشت که ناراحت نباشد تو کار بدی نکردی که من تو را برکنار کردم. چون یکی بهتر از تو آمد تو را برکنار کردم. نوشت اگر تو را تغییر دادم نه برای آن است که کار تو مشکل دارد، بلکه هر کسی باید در جایی که شایسته است به خدمت گماشته شود. ممکن است تو را از اینجا عزل کردم به جای دیگر ببرم.

 علی (ع) سیره حکومتی اش این است که فقر در جامعه نباید وجود داشته باشد. علی (ع) 5 سال خلافت کرد. 5 سال که سه جنگ بزرگ و کمر شکنی وجود داشت. جگ جمل، نهروان و صفین. در حالی که 3 جنگ بزرگ وجود داشت که هم بیرون جنگ با معاویه داشت و هم جنگ های درونی و خانمان سوز داشت خیلی با افتخار می فرماید: در زمان من در کوفه به عنوان بزرگترین شهر جهان اسلام وضعیت را طوری قرار دادم که همه مردم از حداقل های زندگی یعنی سرپناه، گندم برای تغذیه و آب سالم برخوردار باشند. اینکه نگذاشتند کار کنیم همه بهانه است. علی را هم نگذاشتند کار کند. در این 5 سال سه جنگ بزرگ اتفاق افتاد، تفرقه و نفاق اتفاق افتاد، اما می فرماید آن حداقل ها را من رعایت کردم.

سیره بعدی حکومتی علی(ع) برای کارگزارانش این است: کارگزار اگر خطا کرد با شدت  با خطاکار برخورد می کند. علی (ع) ابتدا نامه نگاری می کند فرد خطاکار و خاطی را محروم می کند، بعد او را ریشه کن می کند و برکنار می کند. اگر دست اندازی به بیت المال داشته باشد، اموال بیت المال را به بیت المال برمی کرداند و اسم او را هم اعلام می کند و تعارف ندارد. علی (ع) چندین جای نهج البلاغه اسم خطاکاران را اعلام کرد که مردم بشناسند. این آقا امانت دار نبود، به این آقا مسئولیت دادیم خیانت کرد. سیره علی (ع) در نظام دینی این است که علی (ع) سعی می کرد با دشمنان خودش اعم از دشمنان داخلی و خارجی ابتدا صلح کند. این از افتخارات شیعه است که امامان ما هرگز جنگ را شروع نکردند ولی دفاع کردند. ابتدا سعی می کرد با دشمن صلح کند، جنگ را شروع نکند. ولی وقتی دشمن جنگ کرد با تمام قدرت مقاومت می کردند، کوتاه نمی آمدند و اگر دشمن هم صلح می کرد حواسشان همیشه به دشمن بود. در همین عهدنامه مالک اشتر به مالک فرمود که دشمن هیچگاه از دشمنی دست برنمی دارد. با دشمن مذاکره کنید اما بدانید دشمن است، درصدد است که انتقام بگیرد. حواست همیشه به دشمن باشد.

روش بعدی حکومت علی (ع) نظارت بود. علی (ع) وقتی حاکم بود در قلمرو حکومتش ایران امروز یک استان علی (ع) بود. علی (ع) در کوفه نشسته سراسر شبه جزیره عربستان از مکه و مدینه و جده تا یمن و ایران تا دروازه های چین و اروپا و آندلس که اسپانیای امروزی نام دارد همه اینجاها دارد حکومت می کند اما نظارت دارد. امروز در یک اداره کوچک مسئول اداره اصلاً نظارت ندارد. نمی داند زیر دستانش چکار دارند می کنند، تخلف می کنند، کم کاری می کنند، رشوه می گیرند اما مسئول می گوید من خبر ندارم. تو خبر نداری پس نمی تواتی مسئول حکومت علی (ع) باشی. علی (ع) مچ گیری نمی کرد. از اول هشدار می داد. مچ گیری را قبول نداریم، نظارت داشته باش. تو بدان که در زیر مجموعه کارگزاران تو چه می گذرد.

در سال اقتصاد مقاومتی اقدام و عمل هستیم، آقا امیرالمؤمنین از اقتصاد مقاومتی غافل نبودند. علی (ع) حاکم اسلامی خودش قنات درست می کرد، چاه حفر می کرد، نخلستان در ست می کرد. هنوز هم عزیزانی که مکه و مدینه مشرف شدند می دانند که در مدینه منوره در اطراف مسجد شجره چاه هایی به نام آبار علی است. علی (ع) اقتصاد مقاومتی اش به حدی است که بعد از حدود 1400 سال نخلستان های او و چاه هایی که حفر کرده هنوز وجود دارد. مسئولین نظام دینی سیره علوی را باید الگوی خودشان قرار بدهند و از اقتصاد مقاومتی به هیچ عنوان غافل نشوند.

پروردگارا توفیق عمل کردن به دستورات حضرت علی (ع)  به همه ما عنایت بفرما.  

بسم الله الرحمن الرحیم

نحمده و نستعینه و نستغفره ونتوکل علیه و نشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و نشهد ان محمدا عبده و رسوله ارسله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله و لو کره المشرکون اللهم صل و سلم و زد و بارک علی حبیبک و نجیبک و خیرتک من خلقک حافظ سرک و مبلغ رسالاتک بشیرنعمتک و نذیرنقمتک وصل علی علی امیرالمؤمنین ویعسوب الدین و وصی رسول رب العالمین وصل علی الصدیقة الطاهره فاطمة الزهرا سیدة نساءالعالمین و صل علی سبطی نبی الرحمه و سیدی شباب اهل الجنه الحسن و الحسین و صل علی ائمة المسلمین علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفربن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی والخلف القائم الحجه المهدی اللهم عجل فرجه و سهل مخرجه و اوسع منهجه و اجعلنا من خیر شیعته و اعوانه اوصیکم عبادالله به تقوی الله

بندگان خدا، مجدداً خودم را و بعد همه شما بزرگواران را سفارش به تقوا و نظم می نمایم. در هفته ای که در پیش رو داریم روز 29 فروردین روز جمهوری اسلامی و روز نیروی زمینی نامگذاری شده است و پنج شنبه سوم اردیبهشت هم سالروز تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سال 1358 است. به همه عزیزانی که در نیروهای مسلح جمهوری اسلامس ایران خدمت می کنند خدا قوت عرض می کنیم. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تفاوتشان به تعبیر مقام معظم رهبری این است که همین معنویت و خدا محوری سرلوحه کارهایشان است. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی بحمدلله درست عمل کردند که دشمن حتی به خودش اجازه نمی دهد که نگاه چپ هم به خاک جمهوری اسلامی ایران داشته باشد. امروز هم ارتش و سپاه دست به دست هم دادند تا کیلومترها آنطرف تر از مرزهای مقدس کشورمان در دفاع از حرم اهل بیت علیهم السلام و حریم انقلاب اسلامی باب شهادت را باز کنند و علاوه بر اینکه خط دفاعی ما را آنطرف تر بردند، دشمن هم حساب کار دستش آمد. دشمن می گوید این ارتش و سپاه  که حاضر هستند برای محور مقاومت در سوریه و عراق اینهمه جانفشانی می کنند اگر ما به خاک جمهوری اسلامی ایران تعرض کنیم این ارتش و سپاه و بسیج چه می کنند. به این عزیزان خداقوت عرض می کنیم. إن شاءالله خداوند به هنمه این ها سلامتی عنایت فرماید و همیشه پیروز باشند.

دو ولادت ائمه اطهار علیهم السلام را در هفته آینده داریم. یکی 13 رجب ولادت حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) است و دیگری 10 رجب ولادت حضرت امام جواد (ع) است که خدمت همه شما تبریک عرض می کنم. همچنین 13 رجب آغاز ایام البیض است. آغاز ایام البیض اعتکاف است که الحمدلله سنت خوبی در کشور جاری شد. سراسر کشور مخصوصاً جوانان از سنت حسنه اعتکاف استقبال می کنند. اعتکاف مخصوص دین اسلام نیست. ر ادیان گذشته هم اعتکاف وجود داشت. دو تا شخصیت بزرگواری که در قرآن کریم امر شده اعتکاف کنند حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل علیهم السلام هستند. همچنین حضرت زکریا و حضرت مریم سلام الله علیهم هم معتکف بودند. اعتکاف پاداش بسیار زیادی دارد. انسانی که همیشه در کنار مردم است، گاهی یک خلوتی با خدای خودش داشته باشد که اقل این حسابرسی 3 روز است. اعتکاف از 3 روز بیشتر هم می شود اما از 3 روز کمتر نمی شود. آنچه که در زندگی خاتم انبیاء محمد مصطفی (ص) آمده آن حضرت در دهه آخر رمضان معتکف می شدند. اما 13 و 14 و 15 رجب یک فرصتی برای مؤمنین است که إن شاءالله معتکف باشند. هر چند مساجد اصلی که باید اعتکاف کرد 4 مسجد است. مسجد الحرام، مسجد النبی، مسجد کوفه و مسجد بصره هستند. اما به مساجد جامع شهر هم برخی از مجتهدین اجازه دادند اعتکاف انجام شود. مسجد جامع هم آن مسجدی است که مخصوص یک طایفه نیست. در بیشتر ساعات مردم، اقوام مختلف برای نماز به آن مراجعه می کنند و این مکان مقدس یعنی مسجد المهدی (عج) مرزن آباد قطعاً به عنوان مسجد جامع است. مسجد جامع از نظر فقهی معنای خاص خودش را دارد.

آخرین جمله اجلاس سازمان همکاری کشورهای اسلامی در استانبول ترکیه برگزار شد. متأسفانه کشورهای اسلامی بیش از 50 کشور به جای اینکه وحدت داشته باشند، حواسشان به دشمن اصلی یعنی اسرائیل و آمریکا باشد این اختلافات داخلی روز به روز بیشتر می شود. در نشستی که در جده داشتند به جمهوری اسلامی ایران که عضو مؤثر کنفرانس اسلامی است اجازه ندادند، خودشان در آنجا 4 بند ضد ایرانی را به همراه یک پاراگراف ضد حزب الله لبنان تصویب کردند. در ترکیه هم آمدند آن را باز نکردند و به اجماع تصویب کردند اما از رئیس جمهور و آقای ظریف و هم از معاونین و کارشناسانشان تشکر می کنیم که پاسخ  های دندان شکنی دادند. سخنرانی آقای رئیس جمهور خیلی زیبا بود در مورد برادری اسلامی و دشمن اصلی جهان اسلام و آقای ظریف هم خوب پاسخ آن ها را داد. گفت: من شرکت می کردم در این کنفرانس آقای طارق عزیز حضور داشت، معاون صدام و همه شما از او علیه ایران حمایت می کردید. الان پایان و عاقبل کار صدام و طارق عزی را ببینید. قطعاً همه شما به این درد إن شاءالله مبتلا شوید.

یک جمله ای می خواهم به خودمان عرض کم: ما نباید بهانه دست دشمن بدهیم. عربستانی که باید محکوم می شد متأسفانه یک عده داخل کشور رفتند سفارت عربستان را آتش زدند و عربستانی که به خاطر اعدام یک روحانی مجاهد، عالم بزرگوار شهید شیخ نمر باید محاکمه می شد جای حق نشسته و ایران محکوم شد. این به دلیل این است که بعضی افراطی گری هایی که در داخل کشور وجود دارد این افراطی گری ها اجازه ندادند که حق روشن شود. نظام قانون دارد. قطعاً در آینده هم حوادثی از این قبیل در دنیا اتفاق می افتد ما نباید کاری کنیم که مسئولین ما جای دفاع نداشته باشند. سفارتخانه یک کشور را آتش زدن کار بدی است. باید مواظب باشیم که با اشتباهات خودمان هزینه را بر نظام جمهوری اسلامی تحمیل نکنیم.

پروردگارا ایران را عزیز کردی عزیزتر از گذشته بگردان.