ImamatKarbarView
حفظ ایمان
بزرگ ترین تفاوت میان انسان ها که آثار ان تا ابد باقی می ماند تفاوت در ایمان و کفر است هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنكُمْ كَافِرٌ وَمِنكُم مُّؤْمِنٌ ۚ وَاللَّـهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ اوست آن كس كه شما را آفريد؛ برخى از شما كافرند و برخى مؤمن و خدا به آنچه مىكنيد بيناست
اما اختلاف در ایمان و کفر که اصلی ترین اثر را در سرنوشت ابدی انسان دارد در اختیار خود انسانهاست .انتهای حرکت در جهت صحیح قرب به ذات اقدس الهی است و هیچ منعی برای تقرب بیشتر و بیشتر به آن مقام برای وی وجود ندارد . يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ
ای انسان، تو در راه پروردگارت رنج فراوان می کشی، پس پاداش آن، راخواهی دید .اما بزرگان دین به خصوص انبیا و حضرات معصومان (ص) تلاش داشتند که این حقیقت را به انسان ها تفهیم نمایند که حیات حقیقی شما حرکت به سوی الله است .
ربوبیت فراگیر الهی
برخی گمان می کنند خداوند ما وهمه جهان هستی را خلق کرد و به کناری نشست به گونه ای که او موجودی است و ما هم موجودی در کنار او این اندیشه تنها بینشی عامیانه نیست بلکه بسیاری از فیلسوفان عالم حتی برخی از متکلمان مسلمان هم چنین توهماتی داشته اند .اینان معتقدند : همچون ساعت سازی را ساخته آن را کوک می کند و این ساعت برای کار کردن دیگر نیازی به ساعت ساز ندارد خداوند هم جهان را خلق کرده و انسان و جهان خود به حیات خویش ادامه داده دیگر نیازی به او ندارند اینان حتی به زحمت می توانند بگویند : خداوند قدرت نابود کردن مخلوقات خویش را دارد چرا که ساعت ساز نهایت کاری که می تواند انجام دهد شکستن و خرد کردن ساعت است نه نابود و نیست کردن آن . يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلي رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيهِ
اي انسان ، تو در راه پروردگارت رنج فراوان مي كشي ، پس پاداش آن ، راخواهي ديد
در تاریخ نشان داده است که کسانی در مرحله ای از زندگی خویش اهل ایمان بوده از ایمان خود هم بهره های خوبی برده خدا هم به آن ها عنایاتی داشته است اما در مراحل بعد ایمانشان را از دست داده اند بنابر این آن گاه انسان به منزل خواهد رسید که در این مسیر اهل استقامت باشد إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ آنان که گفتند: محققا پروردگار ما خدای یکتاست و بر این ایمان پایدار ماندند فرشتگان رحمت بر آنها نازل شوند (و مژده دهند) که دیگر هیچ ترسی (از وقایع آینده) و حزن و اندوهی (از گذشته خود) نداشته باشید و شما را به همان بهشتی که (انبیا) وعده دادند بشارت باد .امام رضا (ع) در حدیث معروف به سلسله الذهب فرمودند : خدای متعال می فرماید : لا اله الا الله قلعه محکم من است پس کسی که در آن داخل شود از عذاب من در امان است مسلماًانسان تنها با کفتن لفظ لا اله الا الله از عذاب الهی در امان نخواهد ماند بلکه مراد از کلمه لا اله الا الله بیانی است که حاکی از اعتقاد قلبی باشد و بر این اعتقاد هم استقامت ورزیده شود این حدیث اشاره به این حقیت دارد که جوهر تکامل انسانی همان رابطه با خداست اگر این ارتباط ضربه ببیند دیگر انسان مصونیتی از عذاب نخواهد داشت حضرت در ادامه می فرمایند : این کلام حضرت نشان دهنده این است که کلمه لا اله الا الله به منزله نمادی از حقیقتی گسترده است و در باطن این کلمه حقایق فراوانی نهفته است کسی می تواند قائل به کلمه لا اله الا الله باشد که اولا خدای متعال را رب و همه کاره عالم هستی بداند و سپس در این راه استقامت کند عبارت ( انا من شرو طها ) بیان گر جنبه استقامت در راه توحید است .